Marcos 4
Moocaani iijɨ (BMRNT) vs BKJ
1 Jaadɨ siino Jesu miyamɨnaaco jɨɨbeguehicauhi muuaijɨnivɨ. Jaabojaago sihidɨ miyamɨnaa igaivuuhi. Jaanoma iicaubo meenegafaño ɨjɨcafutuuboro diitotɨ tehesijɨsuno ufuuboro casɨɨvutuuhi. Jaanotɨ diito ijɨnivɨ jiinɨgaibaahohallɨvɨro icauhi.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Jaaboro diitoco sihidɨ siinovɨ oovɨcɨɨboro jɨɨbeguehicauhi
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 jillɨ nooboro: Jinoco muguubu: Basumɨnaafi fuuhi abasutuubo.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Jaabo abasuuno samañoono jɨɨhaifaño acutuuhi. Jaanoco joomɨ asaaumoro machujeuhi.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Jaanotɨ samañoono acutuuhi guiisihallɨvɨ miyaadɨ jiinɨ achahaumañovɨ. Jaanoro goovano iinucuuno ijiinɨje miyaadɨ efeemeutɨmaño.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Jaaruno nɨhɨba aachɨcɨuneri aryɨvucuuno, chuumucuuno icano abacocoovautɨmaño.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Jaanotɨ samañoogahaije aifuuhi jarɨɨmɨhoonofeenevɨ. Jaano toono ihallɨvɨ ujusiuno toono ihiinuurunoco macanɨsuuhi. Jaamaño noovautɨno.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Jaanotɨ samañoono acutuuhi imino jiinɨjevɨ. Jaano ihiinuunoro jusicuuno. Jaanoro imino noovacuuno saheeje treintadɨgaiva noovacuuhi, bu saheeje sesentadɨgaiva noovacuuhi, bu saheeje ciendɨgaiva noovacuuhi icano.
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Jaaboro neehicaubo dinohojɨma idiicaabo jinoco guubu, nooboro.
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Jaanobuunatɨ iinoro iicacuudɨ ijɨɨbogomɨnaama iicaumo diiboco dilluuhi: ¿Mɨllɨ toono eneejiruno? noomoro.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Jaanegui nuubo: Amɨɨhaico naha uujoho imino gaajasuhicahi Moocaani aivojɨ agaajaratɨnoco. Jaanotɨ buhɨ iicamoco jillɨ siinovɨ oovɨcɨɨboro neehicahi.
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 Jaamo emeecɨrumo atyɨmetɨmo iicaqui, bu guubucurumo guubutɨmo iicaqui. Mɨɨro uguubumoro iimitɨco jeevesujirumo. Jaamoco bu iimitɨ buusucafetejirahi, nooboro.
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Jaadɨ bu ijɨɨbogomɨnaaco nuubo: ¿Nacu amɨɨhai magaajatɨhi jino jillɨ ohoovɨcɨnoco? ¿Jaana mɨllɨ magaajaji paryɨ toonoco?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Mɨɨro basumɨnaafi, oono Moocaani iijɨco ɨjɨɨbogoobo abasuubo.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Mɨɨro jino jɨɨhaifaño aacotono onoono; mɨɨro saatoho jeebɨɨfa abasucuurunoco ɨjɨɨbugucuurunoco Satanas asaaboro ijeebɨɨfañotɨ dumɨtɨɨcɨcuuhi.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Jaabadɨro bu oono guiisihallɨvɨ abasuuno onoono; mɨɨro saatoho uguubusumiro imo imo gaayɨcɨfimo.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Jaaruno imino abacocoovatɨmaño gueenene icatatɨno nɨsuhifiivɨ agasesumi uhuuchuvomoro toonoco jeevesufimo.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Jaanotɨ sano jarɨɨmɨhoonofeenevɨ aacutuuno tobogoco gaayɨcɨcuurumo
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 jiije busumije jaagovɨro ijeebɨɨno nɨjɨ nɨjɨ iicamaño, bu iimitɨnocoro iimogomaño icano sanooro toono diito jeebɨɨfaño agahafonoguiinodɨ toono miyaajɨ iicarujɨco fiivusutɨmo. Jaamaño noovasutɨmo.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Jaanotɨ jino imino jiinɨjevɨ abasuuno onoono; oono miyanotɨro agaayɨcɨmoro imino omoonɨmofaño fiivono jaanoro noovacuuno saatohofaño treintadɨno, saatohofaño sesentadɨno, bu saatohofaño ciendɨno icano.
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Jaadɨ bu nuubo: Cɨɨjɨgaimecuco mɨnɨfutusumoro baavɨ guirihilluguiino, bu cɨgaiijeguiino icano mificutatɨhi. ¿Ɨvɨnaaca mɨnɨfutusumoro caamovɨ mificutahi foovono ihɨfuvusuqui, etɨ?
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Jaabadɨ mɨɨro chahano afatanɨcɨnɨno atyɨmeratɨno iicajino. Bu tollɨro chahano agaajaratɨno gaajacafototɨno iicajino.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Jaanegui jinooco amɨɨhai nohojɨma mihicaamo muguubu, nooboro.
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Jaadɨ bu diitoco neehicaubo: Imino magaaja jino muguubunoco. Mɨɨro oono amɨɨhai mohoovɨcɨhicaneriro ufucu amɨɨhaico Moocaani oovɨcɨji. Jaaboro oono uguubumoco janaanɨcɨ acɨjiibo.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Tollɨro bu iicanoma iicaaboco siino janaanɨcɨvɨ acɨjiibo. Jaanotɨ chahanoma iicaaboco mɨɨdɨno iicarunoco dumɨtɨɨcɨjiibo, nooboro.
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Jaadɨ bu tollɨro neehicaubo: Jiibadɨ Moocaani aivojɨ jeevahi; miyamɨnaafi jiinɨjefaño siino toogaico abasuuboro cɨgatoobo,
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 bu seseevedɨ agañiivooboro icaabo cuujehachuta, fucuhachuta icano sifucu, sifucu icano fatyehi. Jaanaa toogai mɨllɨ acho ihiinogairo jusihi diibo gaajacɨtɨnaaca.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Jiinɨje toohoco fiivusuhi itɨconɨ ifahooco. Jaadɨ ideecanoco. Bu jaadɨ ifagaiño ifallahifaño gahafonɨcɨhi.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Jaano ifagaiño ujusicuudɨ ɨcɨnɨcɨcuumo niisugari ihɨcɨfucu agasecusumi.
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Jaadɨ bu neehicaubo: ¿Jinejebadɨ Moocaani aivojɨ jeevahi? ¿Jinejevɨ fɨne mohoovɨcɨji?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Fɨne mostaza noovata tooɨco jiinɨjefaño mabasunɨcɨyɨbadɨ jeevano. Mɨɨro tooyɨ aivo jiinɨjehallɨri iicano noovata ajashuyɨgaiyɨ.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Jaaruho abasucafutucuudɨ jusifihi guiraaho tyɨgaba. Jaahoro coohafeene lliicuvafihi. Jaaho aafeneguiino joomɨ iicuvajirahi.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Jillɨ nooboro Jesu jɨɨbeguehicauhi miyabogoco siinovɨ oovɨcɨɨboro diito agaajajidɨnoro.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Tɨcovono nootɨɨbo, jillɨ siinovɨ oovɨcɨɨboro neehicaubo. Jaanotɨ naha ijɨɨbogomɨnaaco ijeevadɨ paryɨ imino jɨɨbeguehicaubo.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Jaanaa mihiijɨcuudɨ ijɨɨbogomɨnaaco nuubo: Masɨɨ onago muuaivɨ mafatyequi, nooboro.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Jaadɨ imiyamɨnaaco agalluudɨ Jesumaryo fuumo meenegari. Jaamoma bu sagaaje diito dojɨcutɨ fuuhi.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Jaanaa sefano guibuhuba diitoco feene muuaivɨ ɨcɨuhi. Jaano sihidɨ tyuucai iicauneri diito meenegafaño nɨfaihu gahafehicauhi.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Jaanaa Jesu dojɨcuogavɨ iinigaɨ jeebutahaallɨvɨ cɨgahicauhi. Jaaboco aaicusuumoro nuuhi: Mojɨɨbogomɨnaafi, ¿naa diimeguehi miguijeveneque? noomoro.
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Jaanegui Jesu aaicuuboro guibuhubaco ɨbauhi. Jaadɨ bu muuaico nuubo: ¡Llɨɨvɨcu toonovɨro sɨɨcuto! nuubo. Jaanegui iguibuhuba llɨɨvɨcuuhi. Jaanoro paryɨ imino sɨɨcutucuuno.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Jaadɨ ijɨɨbogomɨnaaco nuubo: ¿Collɨhi sihidɨ mihiguetehi? ¿Nacu Moocaanico mimiyaavogotɨhi? nooboro.
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Jaaneri sihidɨ diito igutuumoro noocasihicauhi: ¿Mɨɨjoho fɨne jaanɨ jino guibuhubamaryo, muuaimaryo icano diiboco: Jii, onoono? noomoro.
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.