Marcos 14

Moocaani iijɨ (BMRNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jaanaaca mifucucɨrucu Pascuaco eheetavuujino iicauno, bu ijɨcutaama achahano maahuno jɨɨbaimoco eheetavuujino icano. Jaanaa sacerdotemɨ aivojɨto, caatɨnɨmɨnaa icamo guiinehicauhi mɨllɨhacho ɨɨfurumo sɨcamañooco abañɨmoro toonohallɨtɨ Jesuco igaicaauqui.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Jaarumo neehicauhi: Jɨɨbaimofa momoonɨjitɨhi miyamɨnaa ñaaɨvotɨmo iicaqui, noomoro.
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Jaanaaca Jesu Betaniari foojohoma Simon iicaubo iijafa icauhi. Jaabo imachuqui acasɨɨvuubo icaunaaca saafigo gaigo gaseuhi alabastro eetavotapaajefaño facɨcɨfaihu nardo onoofaihu gatyuucɨ sihidɨ ijaada icanoma. Jaagoro toopaajeque agasucuugoro ifacɨcɨfaihuco Jesu nigaɨhallɨvɨ tucaruugo.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Jaaneri saatoho tomañeri iicaumo ɨsɨfiiratuumoro noocasiuhi: ¿Collɨhi oono facɨcɨfaihu bañamaaiquifetehi?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Tofaihuco trescientos denario janaanɨcɨvɨ manaajemere ɨɨdaasufiimoco mahacɨtanoco, noomoro diigojaa sɨfiiratuumo.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Jaanegui Jesu diitoco nuuhi: Jaafa icago. ¿Collɨhi macasivusuhi? Imino uudi moonɨgo.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Ɨdaasufiimo fahiijɨvaro amɨɨhaima icaji. Jaamoco mihimugusumi imino momoonɨ. Jaanotɨ uujoho amɨɨhaima fahiijɨvaro icajitɨhi.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Ajaamo ɨdɨɨgoro imino uco moonɨhi tafiico afacɨcɨsugo cɨɨhojɨfaño ɨcɨɨcafetejino ɨmegavɨ.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Miyanotɨro amɨɨhaico neehi: Cuucahacho fahɨgova jino taajasujɨɨbogoco faajiinɨjeri ɨjɨɨbogohɨgo tollɨro jino diigo omoonɨno jɨɨbogocafeteji, toonotɨ diigoco ihesafetehicaqui, nooboro.
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Jaanaaca Juda Iscariote onoobo, ijɨɨbogomɨnaa fahuseecɨ motɨhaitɨ miimɨsiicɨ ɨdɨɨmoobo fuuhi sacerdotemɨ aivojɨtoco emeecɨtoobo diitoma ihiimaaboro Jesuco diito usefaño ihacɨqui.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Jaanoco diito uguubuumoro sihidɨ imo imo minifutuuhi. Jaamoro nɨhɨbamɨco diiboco acɨguumo. Jaanoma iicaabo aivo Ijuda Jesuco diito usefaño ihacɨqui moonɨhicauhi.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Jaanaaca ijuurisutama achahano maahuno jɨɨbaimo tɨcovacuuhi, bu Pascua ovejaco agaicaauhicausumi icano. Jaanegui Jesuco ijɨɨbogomɨnaa dilluuhi: ¿Conoovɨ diimeguehi Pascua machutaaco meheetavonoco. Jaabo machuhi? noomoro.
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Jaanegui ijɨɨbogomɨnaatɨ miimɨsiicɨco agalluuboro nuubo: Cuumifaño mofoo. Jahɨ mahatyɨmeji gaifi ɨcɨñuuri nɨfaihuco asatyooboco. Diiboma mofoo.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Jaabo ɨjɨcafotojaoboco monoo: Mohaivojɨɨbo jillɨ neehi: ¿Comecufaño tajɨɨbogomɨnaama Pascua machutaaco machuji? noobo, monoo.
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Jaadɨ amɨɨhaico ɨɨfusujiibo guiraamecu caamovohɨ iicamecu imibachucɨnɨcumecuco. Jahɨ Pascua machutaaco meheetavo mɨɨhaidi, nooboro.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Jaanegui ijɨɨbogomɨnaatɨsi ufuumɨsi tuucuumivɨ ɨfutuuhi. Jaamɨsi atyɨmeteuhi Jesu unuubadɨ iicanoco. Jaamɨsiro tomañovɨ Ipascua machutaaco eetavucuumɨsi.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Jaadɨ jarihiica iijɨcuuvɨ Jesu ijɨɨbogomɨnaama fahuseecɨ motɨhaitɨ miimɨsiicɨ ɨdɨɨmoma gasevauhi.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Jaamo amachumo gɨcɨnɨumaaca Jesu diitoco nuuhi: Miyanotɨro amɨɨhaico neehi: Jino amɨɨhai uuma mamachumootɨ saafi uco acɨji igaicaauqui, nooboro.
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Jaaneri sihidɨ ɨɨdaasuvuumoro diiboco saafiiri dilluhicahicaumo: ¿Uujoho icatɨno, etɨ? noomoro.
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Jaanegui Jesu diitoco iimusuuhi: Jino amɨɨhai fahuseecɨ motɨhaitɨ miimɨsiicɨ ɨdɨɨno mihicamotɨ saafi uuma butajefaño maahuco efeeyacuubo diibeji.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Jaaruno jillɨ Caatɨnɨhaamefaño uutɨ onoobadɨ uujoho Miyamɨnaafibadɨ Ifiivuubo feehi. Jaarunofaño ɨdaasucani iicajiibo uco aacɨɨbo. Aivo iimijiruno diibedi fiivuutɨɨbo iicauruva, nooboro.
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Jaamo machuumaaca Jesu imaahuco agaayɨcɨuboro Moocaanico graciaco acɨuhi. Jaadɨ iquisicɨuboro diitoco acɨubo: Ɨfaaji, mamachu. Jino tafi, taahucu icanoco, nooboro.
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Jaadɨ adutahilluco gaayɨcɨubo. Jaanoco tollɨro graciaco aacɨuboro ɨfuuhi.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Jaanoco famooro aaduudɨ nuubo: Jino tatyɨɨjoho, jino bohono iimaaco imiyacarunoro ajashutɨnohallɨvɨ agañɨɨcafotono.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Miyanotɨro amɨɨhaico neehi: Siino aducujitɨhi jino vinofaihutɨ jari bofaihutɨ Moocaani aivojɨ iicadɨhivɨ aduji, nooboro.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Jaadɨ Moocaani masinoco amasivaumoro fuucuumo Olivohono iicagajɨ onoohɨgo.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Jaanaa Jesu diitoco nuuhi: Paryɨ amɨɨhai uco mejeevesuji. Mɨɨro Caatɨnɨhaamefaño noono: Itoomomɨnaafico gaicaaujimo. Jaaneri ihovejamɨ fahɨgova gavaranamaaiji, noonoro.
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Jaaruubo siino ubuheetenebuunatɨ amɨɨhai ɨmega Galileavɨ feeji, nuubo Jesu.
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Jaanegui diiboco Pedro nuuhi: Famooro ɨco jeevesurumaaca uujoho ɨco jeevesujitɨhi, nooboro.
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Jaanegui Jesu diiboco nuuhi: Miyanotɨro ɨco neehi: Jaafañiino fucu mifoocɨ catava ojɨtɨɨbaacaro mifoocɨ, safo icano uco agaajaruubo uco tuunamaaiji, nooboro.
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Jaarunaa jenaauhicaubo: Jaafa ɨɨma iguijevehachiijɨ guijeveji. Jaaruubo ɨco tuunamaaijitɨhi, nooboro.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Jaadɨ gaseumo Getsemani onoomañovɨ. Jahɨ Jesu ijɨɨbogomɨnaaco nuuhi: Jinovɨ mɨgɨcɨnɨ uujoho Moocaanima ihiimaatonohachutahica, nooboro.
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Jaabo Pedro, Jacoobo, Jua icamocoro satyuubo. Jaadɨ tɨcovaubo sihidɨ ɨɨdaasuvuuboro ataafiraruhifico.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 — ausente —
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 — ausente —
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Jaabo Moocaanima iimaabo jillɨ neehicauhi: Guihi, fanoova ɨɨdi sihidɨ jeevatɨhi. Jaanegui jino ɨdaasuno iicajinotɨ uco taajasu. Jaaruno uujoho iimogobadɨ icatɨno, jaafa ɨɨjoho idiimogobadɨ icano, nooboro.
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Jaadɨ ijɨɨbogomɨnaajaa asaaubo cɨgaumoco aatyɨmevauboro Pedroco nuuhi: ¿Simon, nacu cɨgahi? ¿Jillɨ sano nɨhɨba oovo tɨcovovɨ aivo buheetɨhi?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Moocaanima mihiimaamoro mubuhee Satanas amɨɨhaico ɨnɨsunofaño jaamo aacototɨmo mihicahi. Miyaano amɨɨhai jeebɨɨ imino iicanoco imogorahi. Jaarunofaño amɨɨhai allɨo ifi niinovahi, nooboro.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Jaadɨ siino fuubo dojɨcuvɨro Moocaanima iimaatuubo siino tollɨro nooboro.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Jaadɨ siino asaaubo tollɨro cɨgaumoco atyɨmevauhi, sano cɨgararo ihaallɨɨno iicacuumaño. Jaanoco iimusujirumo esɨcɨnɨhicautɨmo.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Jaadɨ siino asaauboro diitoco nuubo: Ɨvɨ jisumi mɨcɨgacu, majaguisɨcu. Jino gasecuuno uujoho Miyamɨnaafibadɨ Ifiivuubo imitɨmɨnaa usefaño aacɨcafetejino.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Jaaneguiiha magañiivomoro masɨɨgucu, mee oono uco aacɨvaabo fiitɨcuuhi, nooboro.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Jesu iimaaubaacaro Juda gaseuhi diito fahuseecɨ motɨhaitɨ miimɨsiicɨ icamo iicahicaurumoobo iicaabo. Jaaboma sihidɨ saaumo miyamɨnaa niisuganoma, cudaahenema icano. Jaamo sacerdotemɨ aivojɨto, caatɨnɨmɨnaa, quillahuto icamo diitoco agalluumo.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Jaabo diibo acɨmɨnaafi iicaabo Juda diitoco imino jɨɨbuguuhi diito igaajaqui: Oono uujoho diibo iicaaboco ɨnɨnɨɨcɨɨboro dilluji. Jaaboco cuhufono misisɨmoro masatyo, nooboro.
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Jaadɨ agaseuboro: ¿Naa diicahi, Jɨɨbogomɨnaafi? nooboro Jesuco nɨnɨɨcɨuhi.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Jaasumiro Jesuco gaayɨcɨumo isatyequi.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Jaanegui tomañeri iicaumotɨ saafi iniisugaco iguiiyɨcɨuboro sacerdotemɨ aivojɨɨbo jeecɨvomɨnaafi nɨjɨmeehuco buiyaacuuhi.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Jaanaa Jesu diitoco nuuhi: ¿Mɨllɨ jaamo amɨɨhai tatyɨcovodɨ masaahi niisuganoma, cudaahenema icano nanivamɨnaafico magaayɨcɨqui mihicanɨcɨbadɨ?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Mɨɨro fafucuvaacɨvɨro amɨɨhaifeenevɨ Moocaani iijafaño icahicahi jɨɨbogooboro. Jaaruuboco du magaayɨcɨhicatɨhi. Jaarunofaño jaafa tollɨ icano johono Caatɨnɨhaamefaño onoono inijequeevaqui, nooboro.
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Jaasumiro ijɨɨbogomɨnaa diiboco ejeevesuumoro famooro gaacɨnɨuhi.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Jaanaaca saafi sɨcafefi Jesu dojɨcutɨ fuuhi gaachehubaryuriro minɨcɨnɨɨbo. Jaaboco gaayɨcɨurumo.
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 Jaarunaaca igaachehuco ejeevesuhinɨuboro sɨcaibo gaaubo.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Jaamoro Jesuco satyuumo sacerdotemɨ aivojɨɨbo imiyaabo ɨmegavɨ. Jahɨ paryɨ sacerdotemɨ aivojɨto, quillahuto, caatɨnɨmɨnaa icamo igaicamaaiuhi.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Jaanaaca Pedro tehesinotɨ ɨɨfɨnɨcɨuboro ufuubo sacerdotemɨ miya aivojɨɨbo goohasifeeneri casɨɨvuuhi sacerdote toomomɨnaama cɨɨjɨgaitɨ efeemeubo.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Jaanaa sacerdotemɨ aivojɨto, paryɨ fagomɨnaa icamo guiinehicaurahi sɨcamañooco Jesuhallɨvɨ ibañɨqui diiboco toonohallɨtɨ iguijenɨsuqui. Jaarumo atyɨmehicautɨhi.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Fiivaamo sɨcamañooco diibohallɨvɨ neehicaurumo. Jaarumo sabadɨro neehicautɨhi.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Jaanaaca saatoho agañiivuumoro diibohallɨvɨ sɨcamañooco bañɨuhi:
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 Mɨɨhai muguubuhi jillɨ diibo onoonoco: Uujoho jiija temploja gaifiimɨ usetɨo eetavotajaco acallajanɨɨboro mifucucɨ, safucu ɨdɨɨnotɨro boojatɨ boobanɨji useri eheetavoratɨjaco onoonoco, noomoro.
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Jaarunofaño diito jɨɨbogo sabadɨro iicatɨmaño miyaavehicautɨhi.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Jaanegui isacerdotemɨ aivojɨɨbo famoofeenetɨ agañiivuuboro Jesuco dilluuhi: ¿Ajashuno aivo diimusutɨhi? ¿Jinejeque nacu jino ɨɨtɨ dihallɨvɨ ijɨɨbocasimo? nooboro.
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Jaarunofa Jesu iimusutɨɨbo. Jillɨ llɨɨvɨ moonɨcɨnɨhicauhi.
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Jaaneguiiha Jesu diiboco nuuhi: Jɨɨhɨ, uujoho diibo. Eneecau bu jaamo jinootɨ mohɨmegavɨ mahatyɨmeji uujoho Miyamɨnaafibadɨ Ifiivuubo sihidɨ ejeevaabo Moocaani miyanaagueneri gɨcɨnɨɨboco, bu ufucu niqueje aimuufaifeenedɨ asaaboco icano, nooboro.
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Jaanoma iicaabo isacerdotemɨ aivojɨɨbo igaachehuco gallicuuhi sihidɨ ɨsɨfiiratuuboro. Jaaboro nuubo: ¿Collɨhiica bu sita diibohallɨ onoonoco mihimoyɨɨcɨcuujirahi?
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Mee, amɨɨhairyo muguubucuuhi Moocaaniditɨ aivo imitɨno ihiimaanoco; ¿Naa mɨllɨ amɨɨhaidi? nooboro.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Jaasumiro saatoho tɨcovauhi diiboco ɨjɨɨrebamaaimoro ihɨmeque afabaacumoro ganɨɨcɨhicaumo. Eneecata miya ɨɨjoho Moocaani jɨɨbogomɨnaafi idiicahachiijɨ gaajacɨ: ¿Naa mɨɨjoho ɨco ganɨɨcɨhi? noomoro. Jaabadɨro bu toomomɨnaa diiboco aamɨhicauhi.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Jaanaa Pedro guiino goohasiri icahicaunaa isacerdotemɨ aivojɨɨbo jeecɨvomɨnaago agaseugoro
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 cɨɨjɨgaijɨniri efeemeebe iicauboco aatyɨmeugoro diiboco gueenene ɨhɨɨfɨnɨcɨhicaugoro nuugo: Ɨɨjoho bu tollɨro Jesu Nazareooboma ɨdɨguehicaabo, noogoro.
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Jaarunaa Pedro tuunamaaiuhi: Diiboco uujoho gaajatɨhi, bu ¿jinejetɨhacho fɨne toono uco neehi? nooboro iinehinɨubo jahisitɨ ɨjɨcafetefi uuga ɨmegavɨ. Jaanaacaro catava ojɨcuuhi.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Jaanobuunatɨ bu siino diigo diiboco emeecɨugoro tomañeri iicaumoco neehicauhi: Jaanɨ diitoobo, noogoro.
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Jaarunaa bu diibo siino tuunamaaiuhi.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Jaanegui Pedro tɨcovauhi ɨɨbacasiiboro ihiimaaubo Moocaani momofañodɨ oovɨcɨɨboro: Gaajatɨhi uujoho diiboco diibotɨ toono mihiimaaboco, nooboro.
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Jaasumiro catava allɨnɨuhi mifoocɨ ojɨubo. Jaanotɨ jari Pedro Jesu diiboco catava mifoocɨ ojɨtɨɨbaacaro siino mifoocɨ, safo ɨdɨɨno uco tuunamaaiji unuunoco esafutuuboro taacuubo tusumiro.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.