Marcos 12
Moocaani iijɨ (BMRNT) vs NAA
1 Jaadɨ Jesu tɨconɨuhi siinovɨ oovɨcɨɨboro ɨjɨɨbuguubo: Saafi miyamɨnaafi baacuco ifaguifaño abasuuboro toonocohallɨdɨ mecunɨuhi, bu ifafaihuco ɨɨcɨjinoco eetavuubo, bu tollɨro tofaguifeenetɨ torrehacɨco eetavuubo tohacɨ nijequetɨ toonoco iteemequi icano. Jaaboro dudɨcamaajemɨnaaco tofaguico utuumusuhinɨuboro sihɨ tehesino fuubo.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Jaano ibaacu onoovacudɨ iicojɨmɨnaafico galluubo diito tofagui dudɨcamaajemɨnaajaago: Tamañoco dɨɨcɨto, nooboro.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Jaaruuboco diito agaayɨcɨumoro ahaamɨhicaudɨ botɨɨboco dojɨcuvɨro galluumo.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Jaaneguiiha bu sifiico galluubo. Jaaruuboco tollɨro iinigaɨtɨ agafucuhicaumoro diiboco aivonoono eneehicaumoro botɨɨboco galluuhi.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Jaaneguiiha bu sifiico galluubo. Jaaruuboco gaicaaumo. Jaaneguiiha bu guiraamo saatohoco galluubo. Jaarumotɨ saatohoco aamɨumo, jaanotɨ saatohoco gaisiraicɨumo icano.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Jaanobuuna saafiirucu illi aatyuvuuno guiraano agaijɨubo. Jaaboco niinoonoro galluubo achico: Fɨne bocɨguejimo, nooboro.
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 — ausente —
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 — ausente —
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 diitoco Jesu dilluuhi: ¿Fɨne mɨllɨ tofagui abajaabo diitoco moonɨjirahi? Mɨɨro asaaboro diito dudɨcamaajemɨnaaco ifinɨsuuboro ifaguico sidudɨcamaajemɨnaaco acɨjirahi.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 ¿Nacu memeecɨtɨhiica Caatɨnɨhaamefaño jillɨ onoonoco?
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Jinooco Aivojɨɨbo Moocaani eetavehi. Jaano aivo mɨɨhaidi sihidɨ jeevahi, noono Caatɨnɨhaamefaño, nooboro.
11 Isto procede do Senhor
12 Jaanoma iicamo Jesuco igaayɨcɨqui moonɨumo diitoco eneejirunoco siinovɨ oovɨcɨɨboro onoonoco agaajacɨumoro. Jaarumo miyamɨnaaco iiguiumoro diiboco ejeevesuumoro fuucuumo.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Jaanobuunatɨ Jesujaa galluumo fariseomɨoto, Herodianomɨoto iicamoco ɨɨfurumo diiboco mɨllɨhacho onoonotɨ igaayɨcɨqui.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Jaamo asaaumoro diiboco nuuhi: Jɨɨbogomɨnaafi, ɨɨjoho miyamɨnaa onoonoco jeecɨvotɨɨbo miyaabo idiicanoco mɨɨhai magaajahi, bu paryɨ miyamɨnaa sabadɨro desɨcɨnɨfinoco magaajahi icano. Jaamaño Moocaani jɨɨhaico miyanotɨro dɨɨbeguehicahi. ¿Naa ɨɨdi imino Cesar ajaadusunoco majaaduno? ¿Nacu majaadujitɨhi? noomoro.
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Jaarunaa ibañɨfiira jeebɨɨco agaajacɨuboro diitoco nuubo: ¿Collɨhi uco mɨnɨsuhi? Ene sajeetɨ nɨhɨbajetɨ mɨsɨva meecɨqui, nooboro.
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Jaanegui diibojaa sɨvaumo. Jaajeque emeecɨuboro diitoco nuuhi: ¿Nacu mɨɨjoho ɨmene jino, bu jino imomono icano? nooboro.
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Jaanegui Jesu diitoco nuuhi: Cesarnoco Cesarco mahacɨ. Jaanotɨ Moocaaninoco Moocaanico mahacɨ, nooboro. Jaaneri sihidɨro eetyehicaumo.
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Jaanaaca diibojaa saatoho saduceomɨ iguijevecumo siino buheetejitɨhi onoonɨcɨmo asaaumoro diiboco dilluvauhi:
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 Jɨɨbogomɨnaafi, Moise mɨɨhaidi jillɨ caatɨnɨuhi: Saafi nahabo mogai seemevatɨgo cojɨtɨ iguijevehachiijɨ inahabo ifibaijɨgoco ɨɨcɨɨboro inahabobuuna eseemevase caani momofaño icaji, nooboro Moise.
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Mɨɨro saatohotɨ sano nahabomɨro icauhi sahuse juugahusetɨ miimɨsiicɨ ɨdɨɨmo. Jaamotɨ saafi taabavauhi. Jaaruubo seemevatɨɨboro guijeveuhi.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Jaanegui saafi inahabo ifibaijɨgoco ɨcɨuhi. Jaaruubo tollɨro seemevatɨɨboro guijeveuhi. Jaaneguiiha bu allɨvɨoobo. Jaaruubo bu tollɨro icauhi.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Jaamo famooro tollɨ diigoma icauhi. Jaarumotɨ saafiiba seemevautɨhi. Jaano nijequetɨ bu tollɨro diigo guijeveuhi.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Jaamo buheetesumi siino ubuheetedɨ, ¿cajaanɨ taabaji? fɨne famooro diigoco ataabavacuumaño, noomoro.
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Jaaneguiiha Jesu diitoco iimusuuhi: Jillɨ amɨɨhai mɨtɨhɨɨvehi Caatɨnɨhaamefaño onoonoco, bu Moocaani gaaja iicanoco magaajatɨmaño.
24 Jesus respondeu:
25 Mɨɨro guijevetɨ siino ubuheetedɨ gaifiimɨ, gaigoomɨ icamo taabavacasicujitɨhi niquejefaño iicamo toomomɨnaabadɨro icacuujimo.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 ¿Nacu toono guijevemɨnaa ubuheetejinotɨ Moise aamefaño, onoonoco amɨɨhai memeecɨtɨhiica? ¿Mɨllɨ nacu Moocaani diiboma iimaauhi ɨmoho ɨjɨgaunofeenetɨ? Mɨɨro nuubo: Uujoho Abraham, Isaac, Jacob icamo Aivojɨɨbo, nooboro.
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Jaamaño Moocaani guijeve aivojɨɨbo icatɨno. Moocaani ubuheeme Aivojɨɨboro. Jaamaño aivo amɨɨhai jillɨro guiraano mɨtɨhɨɨvehi, nooboro.
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Jaanaaca saafi caatɨnɨmɨnaafi gaseuhi diitoma ihiimaacasinoco uguubuuboro. Jaabo Jesu imino diitoco iimusuunoma iicaubo diiboco dilluubo: ¿Cono aivo tajɨɨbatɨ aivo obocɨno? nooboro.
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Jaanegui Jesu diiboco iimusuhi: Imiya tajɨɨba jino; muguubu Israel ɨdɨɨboro saafiiro Mohaivojɨɨbo Moocaani.
29 Jesus respondeu:
30 Jaabo Moocaani Dihaivojɨɨboco gaijɨ paryɨ dijeebɨɨmaryo, paryɨ difiimaryo, paryɨ dihesamaajemaryo, bu paryɨ disefamaryo icano. Jino aivo imiya tajɨɨbajɨ.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Jaano allɨvɨono bu aivo tobadɨro jeevahi jino; sitaaco gaijɨ difiico agaijɨbadɨro, onoono. Chahano satajɨɨba aivo jino janaanɨcɨ iicano, nooboro.
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Jaanoma iicaubo icaatɨnɨmɨnaafi diiboco iimusuhi: Jɨɨhɨ jɨɨbogomɨnaafi, miyaanoco aivono neehi, saafiiro Moocaani iicanoco, chahaabo sifi diibo janaanɨcɨ iicaabo.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Jaaboco magaijɨno paryɨ mojeebɨɨmaryo, mohesamaajemaryo, mosefamaryo, mofibadɨro sitaaco magaijɨno icano aivo imino. Jaabadɨro asimɨco agaicaaumoro jeecɨvonoco ifajɨcɨcɨvɨ ificuunɨcɨno tollɨ imino. Jaarunaa Moocaanico, bu sitaaco icano magaijɨno imino fanoo janaanɨcɨvɨ, nooboro.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Jaanegui imino iimusuunoco Jesu aatyɨmeuboro diiboco nuuhi: Jɨɨ, tehesitɨhi ɨɨjoho Moocaani aivojɨtɨ, nooboro. Jaanotɨro mɨɨhaiñooba siino diiboma dillamaaicuutɨhi igutumaño.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Jaanaa Jesu Moocaani iijafaño ɨjɨɨbogoobo neehicauhi: ¿Mɨllɨ jaamo caatɨnɨmɨnaa Cristoco David iyaachi neehicahi?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Mɨɨro David icaruubo Moocaani Gaijafeenedɨ ihiimaausumi nuuhi:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 ¿Mɨllɨ jaabo Cristo David iyaachi icajirahi, David bu icaruubo diiboco: Aivojɨɨbo, unuuno icanaaca? nooboro.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Jaabo Jesu diitoco ijɨɨbogoobo neehicauhi: Icɨgusuno mihica caatɨnɨmɨnaatɨ, oono caamovonoono gaachehunoma ɨɨgomoco, goohasinofeenevɨ aivo imino idillunoco iimoyɨɨcɨfimotɨ.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Bu jaamo sinagogajafa ufuusumi aivo iimiya icaganocoro ujuvicamaaifimotɨ, bu machusumi iimimañejevɨro iicafimotɨ.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Bu fibaijɨto gaigoomɨ iijanoco udumɨtɨɨcɨmoro ɨfurumo, toonoco utuvuusumo caamovono Moocaanima iimaanɨcɨmo sitaaco ibañɨqui. Jaamaño guiraajino aivo cɨɨjɨgaifaño ijaadaco agaayɨcɨno, nooboro.
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Jaanobuunatɨ safoono Jesu Moocaani iijafaño nɨhɨbamɨco ɨjɨcuhicauno ɨmega ɨgɨcɨnɨmañotɨ ɨɨfɨnɨcɨhicauhi miyamɨnaa tobafa nɨhɨbamɨco ɨjɨcumoco. Jaamo saatoho sihidɨ inɨhɨbamɨma iicameheje guiraano jɨcuhicauhi.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Jaanaa saafigo ɨdaasuno fibaijɨgo agaseugoro tobafa mijeegayɨɨcɨco jɨɨhacuvauhi mɨɨdɨno ijaada iicajecɨco.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Jaanoco Jesu aatyɨmeuboro ijɨɨbogomɨnaaco ocoovauboro nuuhi: Miyanotɨro amɨɨhaico neehi: Ajaamo ɨdaasuno fibaijɨgo paryɨ famoova nɨhɨbamɨco tobafa ɨjɨcumo janaanɨcɨvɨ aivo ficuuhi.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Mɨɨro paryɨ aacɨmo diitoma ucuujɨvaachutɨnotɨ acɨhi. Jaanotɨ diigo ihɨdaasutɨ paryɨ acɨgo tooneri amachujirunoco, nooboro.
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.