Lucas 1

Moocaani iijɨ (BMRNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Fiivaamo miyamɨnaa caatɨnɨujirahi tanootɨ nijequevɨ, mofeenevɨ iicauno jɨɨbogoco.
1 Prezado Teófilo, Muitas pessoas têm se esforçado para escrever a história das coisas que aconteceram entre nós.
2 Jaanoco imino aatyɨmeumo mɨɨhaico jɨɨbuguuhi tanootɨ nijequevɨ. Jaamo bu tollɨro tobogotɨ ijɨɨbugumoco amusuuhi.
2 Elas escreveram o que foi contado por aqueles que viram essas coisas desde o começo e anunciaram a mensagem do evangelho .
3 Jaanoco uujoho imino dilluuhicahi. Jaano uudi iiminegui imino caatɨnɨhi tanootɨ nijequevɨ ɨɨdi agaijɨɨbo Teofilodi.
3 Portanto, Excelência, eu estudei com todo o cuidado como foi que essas coisas aconteceram desde o princípio e achei que seria bom escrever tudo em ordem para o senhor,
4 Jaabo imino gaajahi, ɨco miyabogotɨ ɨjɨɨbeguehicanoco.
4 a fim de que o senhor pudesse conhecer toda a verdade sobre os ensinamentos que recebeu.
5 Jaanaa Herode Judeavɨ aivojɨɨbotɨ icauhi. Jaasumi tollɨro icaubo sacerdote Zacaria onoobo, Abia onoobojaagodɨ iicaubo. Jaabo taaba Elizabe onoogo Aaron iyaachimɨhai cuumimɨnaago.
5 Quando Herodes era o rei da terra de Israel, havia um sacerdote chamado Zacarias, que era do grupo dos sacerdotes de Abias. A esposa dele se chamava Isabel e também era de uma família de sacerdotes.
6 Jaamɨsi sabadɨro Moocaani ɨmefeenevɨ imihusene icahicaumɨsi. Jaamɨsi imino icahicaumɨsi Moocaani atajɨɨbauboro unuubadɨ. Jaamaño mɨɨhaiñooba diitɨsico mɨllɨ neehicautɨhi.
6 Esse casal vivia a vida que para Deus é correta, obedecendo fielmente a todas as leis e mandamentos do Senhor.
7 Jaarumɨsi iseemema chahauhi mogai Elizabe achiba iicaumaño, aivo bu famɨsicɨro amiyatɨsi iicacuumaño icano.
7 Mas não tinham filhos porque Isabel não podia ter filhos e porque os dois já eram muito velhos.
8 Safoono icacuuno Moocaani sacerdotemɨ Zacariamɨoto Moocaanico ejeecɨvefifucu iicauno.
8 Certo dia no Templo de Jerusalém, Zacarias estava fazendo o seu trabalho de sacerdote, pois era a sua vez de fazer aquele trabalho diário.
9 Moocaani jeecɨvomɨnaa jeevamaaje iicanɨcɨbadɨ omoonɨjifucu Zacariavɨ ɨfutucuuhi templojafa ofooboro Aivojɨɨbo Moocaani ɨmefeenevɨ aimoguiijɨco ijɨgasuqui.
9 Conforme o costume dos sacerdotes, ele havia sido escolhido por sorteio para queimar o incenso no altar e por isso entrou no Templo do Senhor.
10 Jaanoco ɨjɨgasunohachuta paryɨ miyamɨnaa jahisi icauhi Moocaanima ihiimaaumo.
10 Durante o tempo em que o incenso queimava, o povo lá fora fazia orações.
11 Jaanaa Moocaani toomomɨnaafi Zacariavɨ jafeveuhi fañoojavɨ aimoguiijɨnoco ɨjɨgasufino cojɨvɨ momiyanaagonovɨ.
11 Então um anjo do Senhor apareceu em frente de Zacarias, de pé, do lado direito do altar.
12 Jaaboco Zacaria aatyɨmeuboro guucɨbauhi sihidɨ iigutuuboro.
12 Quando Zacarias o viu, ficou com medo e não sabia o que fazer.
13 Jaaboco Moocaani toomomɨnaafi nuuhi: Zacaria, diiguetedino, Moocaani guubucuhi diiboma idiimaahicanoco. Tollɨro diitaaba Elizabe seemeneque ɨcɨji. Jaaseeque Juatɨ momonɨji.
13 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, pois Deus ouviu a sua oração! A sua esposa vai ter um filho, e você porá nele o nome de João.
14 Jaaneri sihidɨ imo imo diicaji. Tollɨro bu saatoho sihidɨ imo imo icaji diibo ifiiveneri.
14 O nascimento dele vai trazer alegria e felicidade para você e para muita gente,
15 Jaabo diseemene Moocaani ɨmefeene sihidɨro jeevajiibo. Jaabo fanoova aivofaihunoco adujitɨɨbo. Jaabofa Moocaani Gaija gahafɨcɨnɨji seejɨ jeebɨɨfaño icaabomaryo.
15 pois para o Senhor Deus ele será um grande homem. Ele não deverá beber vinho nem cerveja. Ele será cheio do Espírito Santo desde o nascimento
16 Jaabo Israel cuumimɨnaaco sihidɨ uumisujiibo dojɨcuvɨro Ihaivojɨɨbo Moocaanijaagovɨ.
16 e levará muitos israelitas ao Senhor, o Deus de Israel.
17 Jaabo Jua feeji Mohaivojɨɨbo Jesu asaajino ɨmegavɨ. Jaabo icaji Moocaani iimaamɨnaafi Elia imityama icaubadɨ. Jaaneri caanimɨco iseemema sajeebɨɨ ificuqui, bu tollɨro iicajɨɨsufiimoco: Jii, onoonoco igaajasuqui. Jillɨ imibachujiibo miyamɨnaaco Mohaivojɨɨboco igaayɨcɨqui, nooboro.
17 Ele será mandado por Deus como mensageiro e será forte e poderoso como o profeta Elias. Ele fará com que pais e filhos façam as pazes e que os desobedientes voltem a andar no caminho direito. E conseguirá preparar o povo de Israel para a vinda do Senhor.
18 Jaanegui Zacaria diiboco dilluuhi: ¿Mɨllɨ jaanoco uujoho imino gaajaji? Uujoho amiyaaburucu, atyaba amiyagurucu icano, nooboro.
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como é que eu vou saber que isso é verdade? Estou muito velho, e a minha mulher também.
19 Jaanegui diiboco Moocaani toomomɨnaafi nuuhi: Uujoho Gabriel Moocaani atajɨɨbanoco omoonɨfiibo. Jaabo uco galluuhi ɨco jɨɨbeguequi jino imino jɨɨbogoco.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel,
20 Jaabo jino ɨco onoonoco miyaavogotɨɨbo idiicamaño dihiimaa ɨco buuji. Jaaneri iimaatɨɨbo diicaji gueenene toosee ifiivotɨnohachuta. Jillɨ nijequeevajino tusumi, nooboro.
20 Você não está acreditando no que eu disse, mas isso acontecerá no tempo certo. E, porque você não acreditou, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que o seu filho nascer.
21 Jaanohachuta miyamɨnaa iicaahicauhi jahisi Zacariaco otoomomo, esamaaihicauhi toojafañotɨ diibo goovano iinutɨneguiiha.
21 Enquanto isso, o povo estava esperando Zacarias, e todos estavam admirados com a demora dele no Templo.
22 Jaaruubo tahɨgotɨ ihiinuudɨ iimaacuutɨɨbo. Jaanotɨ gaajacɨumo toojafaño Zacaria gaijaco aatyɨmeunoco. Jaabo ihiimaajirubadɨ iicano ihuseriro jɨɨbeguehicaubo ihiimaacuutɨmaño.
22 Quando saiu, Zacarias não podia falar. Então perceberam que ele havia tido uma visão no Templo. Sem poder falar, ele fazia sinais com as mãos para o povo.
23 Jaadɨ templojafaño Zacaria Moocaanico ejeecɨvuujifucu afatyunobuunatɨ fuucuubo iijafaño.
23 Quando terminaram os seus dias de serviço no Templo, Zacarias voltou para casa.
24 Jaanobuunatɨ mogai Elizabe oovago iicacunegui sihɨ iijatɨ fuucuutɨgo sahuse nɨhɨbavahachuta toono esamaajeriro iicacuugo:
24 Pouco tempo depois Isabel, a sua esposa, ficou grávida e durante cinco meses não saiu de casa. E ela disse:
25 Jisumi fɨ miyamɨnaa uco achiba nuucutɨhi Aivojɨɨbo Moocaani jillɨ uudi omoonɨmaño, noogoro.
25 — Agora que o Senhor me ajudou, ninguém mais vai me desprezar por eu não ter filhos.
26 Jaano Zacariama ihiimaaunobuunatɨ sahuse juugahusetɨ sanɨhɨba icano nigacɨtɨ Moocaani siino galluuhi itoomomɨnaafi Gabrielque Galilea jiinɨje cuumi Nazare onoocuumivɨ,
26 Quando Isabel estava no sexto mês de gravidez, Deus enviou o anjo Gabriel a uma cidade da Galileia chamada Nazaré.
27 gaifiiquehi agaajatɨgo bagocaja Maria onoogoco imeecɨtequi. Jaago Jose onoobo David iyaachimɨhai cuumimɨnaafico itajevaqui icacuugo.
27 O anjo levava uma mensagem para uma virgem que tinha casamento contratado com um homem chamado José, descendente do rei Davi. Ela se chamava Maria.
28 Jaagojaagovɨ Moocaani toomomɨnaafi ɨjɨcafutuuboro diigoco nuuhi: ¿Naa diicahi ɨco Moocaani agaijɨgo? Jaabo Aivojɨɨbo Moocaani ɨɨma icahi. Moocaani famoogaigoomɨ allɨnoocɨvɨ ɨco imino moonɨhi, nooboro.
28 O anjo veio e disse: — Que a paz esteja com você, Maria! Você é muito abençoada. O Senhor está com você.
29 Jaaboco Maria aatyɨmeugoro sihidɨ eetyeugo diibo unuuneri. Jaagoro iinoro neehicaugo: ¿Collɨhi fɨne ollɨ uco idilluuboro noobo? noogoro.
29 Porém Maria, quando ouviu o que o anjo disse, ficou sem saber o que pensar. E, admirada, ficou pensando no que ele queria dizer.
30 Jaanegui Moocaani toomomɨnaafi diigoco nuuhi: Maria, diiguetejirahana, Moocaani ɨco agaijɨnoco daatyɨmecuhi.
30 Então o anjo continuou: — Não tenha medo, Maria! Deus está contente com você.
31 Jisumi doovaji. Jaago gaifiico seemevaji. Jaaboco Jesutɨ momonɨji.
31 Você ficará grávida, dará à luz um filho e porá nele o nome de Jesus .
32 Jaabo sihidɨ jeevaji. Jaabo caamovohɨ iicaabo Moocaani Achi noocɨnɨji. Jaaboco Moocaani ficuji aivojɨɨbotɨ iheedeebe Davidco iicaubadɨ.
32 Ele será um grande homem e será chamado de Filho do Deus Altíssimo. Deus, o Senhor, vai fazê-lo rei, como foi o antepassado dele, o rei Davi.
33 Jaabo israelmɨ cuumico tajɨɨbaji. Jaano ufucuro finɨjitɨhi, nooboro.
33 Ele será para sempre rei dos descendentes de Jacó, e o Reino dele nunca se acabará.
34 Jaaneguiiha diiboco Maria dilluuhi: ¿Mɨllɨ jaano icajirahi uujehehiicaduhu tajevatɨhi? noogoro.
34 Então Maria disse para o anjo: — Isso não é possível, pois eu sou virgem!
35 Jaanegui Moocaani toomomɨnaafi diigoco iimusuuhi: Moocaani Gaija dihallɨvɨ niiteji. Jaaneri caamovohɨ iicaabo Moocaani mitya ɨco mibaacuji aimuufaibadɨ. Jaamaño ɨɨtɨ seemene ifiivosee ijeevadɨ Moocaanidi ficucafeteji. Jaamaño Moocaani Seemene, diiboco neejimo.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Deus Altíssimo a envolverá com a sua sombra. Por isso o menino será chamado de santo e Filho de Deus.
36 Jaabadɨro bu ditehesino nago Elizabe gaifiico seemevaji amiyago icacuurugo. Jaagoco achiba eneehicarugo sahuse juugahusetɨ sanɨhɨba ɨdɨɨno icacuuhi oovago.
36 Fique sabendo que a sua parenta Isabel está grávida, mesmo sendo tão idosa. Diziam que ela não podia ter filhos, no entanto agora ela já está no sexto mês de gravidez.
37 Moocaanidi chahano jineje ɨtɨhɨɨno, nooboro.
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Jaanegui Maria nuuhi: Uujoho Mohaivojɨɨbo Moocaani jɨjovogo. Uco onoobadɨ jaafa Moocaani uco moonɨhi, noogoro.
38 Maria respondeu: — Eu sou uma E o anjo foi embora.
39 Jaanobuunatɨ Maria fuuhi goovano Judea gajɨhallɨ iicaucuumijaago.
39 Alguns dias depois, Maria se aprontou e foi depressa para uma cidade que ficava na região montanhosa da Judeia.
40 Jaago Maria Zacaria iijafa ɨjɨcafutuugoro Elizabeque dillutuuhi.
40 Entrou na casa de Zacarias e cumprimentou Isabel.
41 Jaanoco Elizabe uguubuusumiro ijeebɨɨfaño iseemene maryɨbauhi. Jaasumiro diigo ififaño Moocaani Gaija gahafuuhi.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança se mexeu na barriga dela. Então, cheia do poder do Espírito Santo,
42 Jaanegui sefano nuugo: Moocaani ɨco guiraano imino moonɨhi, famoova gaigoomɨhallɨnoocɨvɨ tollɨro diseemeneque imino moonɨɨbo.
42 Isabel disse bem alto: — Você é a mais abençoada de todas as mulheres, e a criança que você vai ter é abençoada também!
43 ¿Mɨllɨ jaago sihidɨ ejeevatɨgoco Tahaivojɨɨbo seejɨ uco baavahi?
43 Quem sou eu para que a mãe do meu Senhor venha me visitar?!
44 Uco idillunoco uguubusumiro taseemene iimooboro tajeebɨɨfaño maryɨbahi.
44 Quando ouvi você me cumprimentar, a criança ficou alegre e se mexeu dentro da minha barriga.
45 Imicani ɨɨjoho diicahi imiyaavogomaño. Jaamaño Aivojɨɨbo eneehinɨbadɨ ɨɨma icajino, noogoro.
45 Você é abençoada, pois acredita que vai acontecer o que o Senhor lhe disse.
46 Jaanegui Maria nuuhi: Tajeebɨɨma Moocaanico imehi.
46 Então Maria disse:
47 Tollɨro imo imo icahi Moocaani Tatyaajasumɨnaafivɨ,
47 — A minha alma anuncia a grandeza do Senhor. O meu espírito está alegre por causa de Deus, o meu Salvador.
48 Moocaani uujoho ɨɨdaasugo ijɨjovogoco agaajacuuneri; Jaamaño jisumitɨro paryɨɨcɨno miyamɨnaa fahiijɨvaro iicamo uco: Imino iicago, neeji,
48 Pois ele lembrou de mim, sua humilde De agora em diante todos vão me chamar de mulher abençoada,
49 Moocaani sihidɨ ejeevaabo uudi sihidɨ jeevanoco omoonɨmaño. Jaabo Moocaani momo iimiibo.
49 porque o Deus Poderoso fez grandes coisas por mim. O seu nome é santo,
50 Jaaboco famooro agaijɨmoco fahiijɨvaro ɨdaasugoobo.
50 e ele mostra a sua bondade a todos os que o em todas as
51 Sihidɨ jeevanoco moonɨɨbo. Guiinonɨɨbo ifiicoro: Mityahi, noomoro iicamoco.
51 Deus levanta a sua mão poderosa e derrota os orgulhosos com todos os planos deles.
52 Imityafiirumoco guiinovɨ niitusuubo. Jaaboro ijeebɨɨno sɨɨcuno iicamoco sihidɨ ejeevamotɨ ficuubo.
52 Derruba dos seus tronos reis poderosos e põe os humildes em altas posições.
53 Machuta achahaneri ajebari iicahicamoco sihidɨ sinehejeri gahafusuubo. Jaanotɨ sihidɨ ɨnɨhɨbamɨvamoco sɨcaihusejema galluubo.
53 Dá fartura aos que têm fome e manda os ricos embora com as mãos vazias. que fez aos nossos antepassados e ajudou o povo de Israel, seu servo. Lembrou de mostrar a sua bondade a Abraão e a todos os seus descendentes, para sempre.
54 Ijeecɨvomɨnaafi Israel cuumico amusuubo. Jabajeevetɨɨbo diitoco ɨɨdaasugonoco.
54 — ausente —
55 Mootadi Abrahamco iseemema fahiijɨvareji unuucuubadɨ, noogoro.
55 — ausente —
56 Jaadɨ Maria gueenene icauhi Elizabema minɨhɨbacɨ, sanɨhɨba icano. Jaanobuunatɨ jari uumiugo iijajaago.
56 Maria ficou mais ou menos três meses com Isabel e depois voltou para casa.
57 Jaanobuunatɨ icacuuno Elizabe eseemevaujino. Jaago gaifiico seemevauhi.
57 Chegou o tempo de Isabel ter a criança, e ela deu à luz um menino.
58 Jaanegui ifiitɨno iicaumo, itehesino nagomɨ icamo fuuhi diigoma imo imo iicaqui Moocaani diigoco agaijɨunoma iicaumo.
58 Os vizinhos e parentes ouviram falar da grande bondade do Senhor para com Isabel, e todos ficaram alegres com ela.
59 Jaanobuunatɨ fuumo sahuse juugahusetɨ mifucucɨ, safucu icano nigacɨtɨ toosee meehe nigacɨco iquitɨcɨqui. Jaamoro iquitɨcɨnobuunatɨ momonɨujirahi caani Zacaria momoco.
59 Quando o menino estava com oito dias, vieram circuncidá-lo e queriam lhe dar o nome do pai, isto é, Zacarias.
60 Jaarunaa seejɨ nuuhi: Chahano, jaafa Jua imomo, noogoro.
60 Mas a sua mãe disse: — Não. O nome dele vai ser João.
61 Jaanegui diigoco nuumo: ¿Collɨhiica? Diyototɨ chahamo saatoho tollɨ imomo iicamo, noomoro.
61 Então disseram: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Jaanegui caanico dilluumo uguubutɨneguiihahica ihuseneri caani omomonɨnoco igaajaqui.
62 Aí fizeram sinais ao pai, perguntando que nome ele queria pôr no menino.
63 Jaanegui caani ɨmohobujeque idilluuboro caatɨnɨuhi: Jua imomo, onoonoco. Jaaneri famooro eetyeuhi.
63 Zacarias pediu uma tabuinha de escrever e escreveu: “O nome dele é João.” E todos ficaram muito admirados.
64 Jaasumiro ɨvɨ Zacariaco jari siino iijɨ jafeveuhi. Jaaneri ihiimaauboro tɨcovaubo Moocaanico iimuubo.
64 Nesse momento Zacarias pôde falar novamente e começou a louvar a Deus.
65 Jaaneri paryɨ icojɨneri iicaumo sihidɨ jabafiituuhi. Jaanoco paryɨ Judea jiinɨje gajɨneri jɨɨbocasiumo.
65 Os vizinhos ficaram com muito medo, e as notícias dessas coisas se espalharam por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Jaanoco paryɨ uguubuumo esamaaihicauhi. Jaamoro sanomɨro dillucasihicauhi: ¿Mɨllɨ fɨne jusijisee? noomoro Aivojɨɨbo Moocaani miyanotɨro tooseeque imino omoonɨuneri.
66 Todos os que ouviam essas coisas e pensavam nelas perguntavam: — O que será que esse menino vai ser? Pois, de fato, o poder do Senhor estava com ele.
67 Caani Zacaria Moocaani Gaija ififaño gahafɨcɨnɨɨbo iimaauhi Moocaani diibo jeebɨɨfaño ificuunoco nuuhi:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, começou a profetizar . Ele disse:
68 Jaafa imocɨnɨɨbo israelmɨ Aivojɨɨbo Moocaani. Mɨɨhai diibo cuumimɨnaa mihicamojaa asaaboro mɨɨhaico taajasuubo.
68 — Louvemos o Senhor, o Deus de Israel, pois ele veio ajudar o seu povo e lhe dar a liberdade.
69 Mɨɨhaico acɨɨbo sihidɨ jeevaabo Motaajasumɨnaafico ijeecɨvomɨnaafi David iyaachimɨhaifañotɨ.
69 Enviou para nós um poderoso Salvador, aquele que é descendente do seu
70 Tollɨ nuubo iimimo ihiimaamɨnaafeenedɨ sɨɨcɨjetɨro:
70 Faz muito tempo que Deus disse isso por meio dos seus santos
71 Mɨɨhaico momɨnaafañotɨ, ataajasujinoco, bu paryɨ mɨɨhaico ɨjɨɨheguemetɨ icano,
71 Ele prometeu nos salvar dos nossos inimigos e nos livrar do poder de todos os que nos odeiam.
72 tollɨrovaha bu moheedetemɨhaihɨvɨco: Ɨɨdaasugueji, nooboro imino unuunoco ajabajeevetɨnoco.
72 Disse que ia mostrar a sua bondade aos nossos antepassados e lembrar da sua santa ao nosso antepassado Abraão; prometeu que nos livraria dos nossos inimigos e que ia nos deixar servi-lo sem medo,
73 Jillɨ mootadi Abrahamco miyanotɨro Moocaani nuuhi:
73 — ausente —
74 Mɨɨhaico momɨnaatɨ ataajasujinoco, diiboco mejeecɨvequi ñɨhicugotɨmo,
74 — ausente —
75 imino ijeevadɨ mofiino diibedi icaqui jiijehallɨvɨ mihicanohachuta.
75 para que sejamos somente dele e façamos o que ele quer em todos os dias da nossa vida.
76 Jaanotɨ ɨɨjoho, taseemene, Moocaani caamovohɨgo iicaabo iimaamɨnaafi, noocɨnɨji. Jaamaño feeji Mohaivojɨɨbo ɨmega ijɨɨhaico iimibachuuboro,
76 E você, menino, será chamado de profeta do Deus Altíssimo e irá adiante do Senhor a fim de preparar o caminho para ele.
77 iicuumimɨnaa igaajaqui mataajajinoco, mohimitɨco ubuusujinoco icano.
77 Você anunciará ao povo de Deus a salvação que virá por meio do perdão dos pecados deles.
78 Jaabo Moocaani igaijɨfañodɨ ɨɨdaasugooboro mɨɨhaico acɨhi Cristoco. Diibo asaajifucuco meteemehi, imitɨfucu niija iicafucu nɨhɨbaco motoomonɨcɨbadɨ.
78 Pois o nosso Deus é misericordioso e bondoso. Ele fará brilhar sobre nós a sua luz
79 Jaabo seseeque sɨvaji cɨvohɨgo iicamedi, guijeve cɨvoguiino iicamedi icano. Tollɨro bu mohɨgoco sɨɨgueji sajeebɨɨ iicano jɨɨhairi, nooboro.
79 e do céu iluminará todos os que vivem na escuridão da sombra da morte, para guiar os nossos passos no caminho da paz.
80 Jaanaa iseemene jusihicauhi. Jaabadɨro bu Moocaani iimogobadɨ ijeebɨɨ sefatonoro feehicauhi. Jaanobuunatɨ sɨcaihɨgovɨ icahicaubo. Jaadɨ jari Israel cuumimɨnaavɨ ifiico jafenɨubo.
80 O menino cresceu e ficou forte de espírito. E viveu no deserto até o dia em que apareceu diante do povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.