Lucas 19

Moocaani iijɨ (BMRNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jaadɨ Jesu Jerico cuumifeenedɨ fuuhi.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Jaacuumifaño icaubo Zaqueo onoobo impuesto jaadusumɨnaa aivojɨɨbo.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Jaabo Zaqueo Jesuco imuguuhi aatyɨmeneque. Jaaruubo atyɨmehicautɨhi baareebegayɨ iicamaño, sihidɨ miyamɨnaa iicauneri icano.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Jaanoma iicaubo ɨmegavɨ ijinafatyuuboro ɨmoho sicomor onoohori caamo fuubo Jesu afatyujino fiitɨno iicauheri toohotɨ diiboco ihatyɨmequi.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Jaanaa Jesu toonodɨ afatyuubo caamoco emeecɨuboro diiboco nuuhi: Zaqueo, goovano tahɨgotɨ niito jaachiijɨ diijafaño ɨfeteji, nooboro.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Jaanegui Zaqueo goovano iniituuboro imo imo Jesuco gaayɨcɨubo.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Jaanoco paryɨ aatyɨmeumoro imitɨno neehicaumo: Imitɨmɨnaafi iijafaño Jesu ɨfetehi, noomoro.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Jaanegui Zaqueo ujulleeveuboro Jesuco nuuhi: Meecɨ Aivojɨɨbo, tañehejetɨ feenedɨ ɨɨdaasufiimoco acɨji. Jaanotɨ saateheditɨ abañɨɨboro ananihicahachiijɨ, igueenemehejedɨno tɨcovovɨ janaanɨcɨ acɨji, nooboro.
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Jaanegui Jesu diiboco nuuhi: Jiijaavɨ jaachiijɨ taajasu gasehi jaanɨ tollɨro Abraham iyaachi iicamaño.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Uujoho Miyamɨnaafibadɨ Ifiivuubo saahi imɨtahinɨmoco iguiinooboro taajasuqui, nooboro.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Jaamo miyamɨnaa Jesu jillɨ onoonoco guubunɨcɨhicaumo. Jaanegui jillɨ oovɨcɨubo Jerusaletɨ ifiitɨcuuneguiiha. Jaanaa diito esamaaihicauhi: Fɨne jisumiro Moocaani aivojɨ gaseji, noomoro.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Jaanegui diitoco nuubo: Safoono icaubo saafi gaifi iyotobadɨ obocɨfiibo. Jaabo fuuhi tehesino siijiinɨjevɨ tahɨ diiboco aivojɨɨbotɨ ificuudɨ dojɨcuvɨro ihuumiqui, aivojɨɨbotɨ iicaqui.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Jaabo ifuucuquiro fahuseecɨdɨmoco ijeecɨvomɨnaaco coovaubo. Jaaboro diitoco acɨubo nɨhɨbajene sihidɨ ijaada iicanoco. Jaamoco nuubo: Naajeteque meheetavo jino nɨhɨbamɨri ofoobo agasenehachuta, nooboro.
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 Jaaruuboco ijiinɨje miyamɨnaa jɨɨheguehicauhi. Jaamoro diibo dojɨcutɨ saatohoma jɨɨbogoco galluumo: Mihimogotɨhi diibo mohaivojɨɨbotɨ iicanoco, noomoro.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Jaarunaaca diiboco aivojɨɨbotɨ ficuumo. Jaadɨ diibo siino ijiinɨjevɨ uumiubo. Jaadɨ cuuhuvaubo ijeecɨvomɨnaaco nɨhɨbamɨco aacɨumoco mɨnoodɨno agaanacuunoco igaajaqui.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Jaanegui itɨconɨoobo asaauboro diiboco nuuhi: Aivojɨɨbo, dinɨhɨbamɨ fahuseecɨdɨno janaanɨcɨ gaanacuuhi, nooboro.
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Jaanegui ihaivojɨɨbo diiboco nuuhi: Aivo imino, ɨɨjoho aivo iimino jeecɨvomɨnaafi ajashurunohallɨvɨ imino omoonɨmaño ɨco fahuseecɨ cuumivahallɨvɨ aivojɨɨbotɨ ficuji, nooboro.
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 Jaanaa saafi asaauboro nuuhi: Aivojɨɨbo, dinɨhɨbamɨ sahusedɨno janaanɨcɨ gaanahi, nooboro.
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 Jaaboco tollɨro iimusuubo: Ɨɨjoho sahuse cuumivahallɨvɨ aivojɨɨbotɨ diicaji, nooboro.
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 Jaanaa sifi asaauboro nuuhi: Aivojɨɨbo, jino dinɨhɨbamɨ filluchehufaño ificuhinɨno;
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Ɨco ñɨhicuguehi sihidɨ edeevaneguiiha. Jaabo ɨɨjoho ificutɨmañotɨ dɨɨcɨhi abasutɨrumañotɨ inoovataco dɨɨcɨhi, nooboro.
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Jaanegui ihaivojɨɨbo diiboco nuuhi: Imitɨno jeecɨvomɨnaafi dihiimaatɨro ɨco moonɨji, ɨɨro gaajacuuhi uujoho sihidɨ ejeevaaboro ificuutɨmañotɨ ɨɨcɨnoco abasutɨmañotɨ onoovasunoco.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Jaanegui, ¿collɨhi jana tañɨhɨbamɨco bancojafaño ficuuhinɨtɨhi uujoho uhuumiibo tañɨhɨbamɨ agaananoco fanooro agaayɨcɨjirunaaca? nooboro.
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 Iicojɨri iicaumoco nuubo: Diibeditɨ inɨhɨbamɨco mudumɨtɨɨcɨ. Jaamoro fahuseecɨdɨnoma iicaaboco mahacɨ, nooboro.
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 Jaarunaa diito diiboco nuuhi: Aivojɨɨbo, diiboma fahuseecɨdɨno icacuuno, noomoro.
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 Jaarunaaca ihaivojɨɨbo diitoco nuuhi: Amɨɨhaico neehi: Iicanoma iicaaboco siino janaanɨcɨ acɨji. Jaanotɨ iinoma achahaabotɨ paryɨ iicarunogayɨco dumɨtɨɨcɨji.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Jaanotɨ uujoho aivojɨɨbotɨ iicanoco iimeguehinɨtɨmo tamɨnaaco juuga mɨsɨvamoro tahɨmefeenevɨ magaisiraicɨ, nooboro.
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Jillɨ unuunobuunatɨ Jesu fuuhi Jerusale cuumijaago.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Jaabo Betfaje, Betania icano cuuminotɨ fiitɨcuunaaca tollɨro Olivohono iicagajɨ fiitɨno iicacuudɨ miimɨsiicɨ ijɨɨbogomɨnaatɨsitɨ agalluuboro nuuhi:
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 Mofoo joono ifiitɨcuumijaago. Jaamɨsi tuucuumivɨ mɨhɨfotomɨsi mahatyɨmeji burrogayɨ duujecɨnɨɨboco mɨɨhaiñooba diiberi ɨɨgotɨɨboco. Jaaboco misinaayumɨsiro mɨsɨva.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Amɨɨsico cajaatyohacho: ¿Collɨhi momoonɨhi? onoohachiijɨ, monoo: Mohaivojɨɨbo eneeneguiiha, noomɨsiro.
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Jaanegui diitɨsi ufuumɨsi atyɨmeteuhi paryɨ Jesu unuubadɨ.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Jaamɨsi iburrogayɨco sinɨumɨsico abajato nuuhi: ¿Collɨhi moburroco misinɨɨhi? noomoro.
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Jaanegui diitɨsi nuuhi: Mohaivojɨɨbo eneeneguiiha, noomɨsiro.
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Jaadɨ diiboco Jesujaago asatyuudɨ igaachehunoco iburrohallɨvɨ ificuumoro Jesuco diibohallɨvɨ casɨɨhacuumo.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Jesu diiberi ofoobo ɨmega igaachehunoco jeebumoro feehicaumo jɨɨhaifaño.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Jaabo Olivohono iicagajɨri guiino niituunaaca, paryɨɨcɨno miyaavogomɨnaa diibo dojɨcutɨ ufuumo tɨcovauhi sefano onoomo Moocaanico iimomo sihidɨ ejeevanoco aatyɨmeunoma iicamo
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 neehicaumo: ¡Imicani Aivojɨɨbo, Mohaivojɨɨbo memeri asaabo! ¡Niquejefaño sajeebɨɨ! ¡Moocaanico mihimo! noomoro.
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Jaanegui saatoho fariseomɨ diitofaño iicaumo nuuhi: Jɨɨbogomɨnaafi, didojɨcutɨ asaamoco dɨɨba, noomoro.
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Jaanegui Jesu diitoco nuuhi: Amɨɨhaico neehi diito illɨɨvuruva guiisibano coovadiinamaaijirahi, nooboro.
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Jaabo Jerusale ifiitɨcuunoco aatyɨmeuboro tuucuumihallɨvɨ taaubo:
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 Ɨɨjoho jaachiijɨ difucuvɨ ɨco sajeebɨɨco aacɨjirunoco gaajaruva sajeebɨɨ diicajirahi. Jaaruno ɨɨdi otoovomaño daatyɨmetɨhi.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Safucu ɨɨdi ɨdaasufucu gaseji dimɨnaa dihallɨdɨ emecuvejifucu dihallɨdɨ emecuvomoro fahɨgovatɨ ɨco moonɨji,
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 ɨco jiinɨjehallɨvɨ agañɨɨmoro dimiyamɨnaaco gaisiraicɨjimo. Jaamoro sababa dihallɨvɨ guiisibaco jeevesujitɨmo, Moocaani ɨco abaavafucuco agaajacɨtɨmaño, nooboro.
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Jaaboro Jesu templojafaño ufuuboro tɨcovaubo toojafaño anaajemeque isivɨ agañɨɨubo.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 Jaaboro diitoco nuubo: Caatɨnɨhaamefaño jillɨ noono: Taaja Moocaanima iimaajareji, noono. Jaarujaco amɨɨhai nanivamɨnaa iijatɨro miminiiyuhi, nooboro.
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Jaabo Jesu fafucuvaacɨvɨro miyamɨnaaco templojafaño jɨɨbogooboro icahicauhi. Jaarunaa sacerdotemɨ aivojɨto, caatɨnɨmɨnaa, tuucuumi aivojɨto icamo diiboco iguijenɨqui ituma ɨfehicauhi.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Jaarumo toonohallɨtɨ omoonɨjirunoco atyɨmehicautɨmo paryɨ miyamɨnaa diibo onoonoco uguubunɨcɨmo iicaumaño.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.