Lucas 18

Moocaani iijɨ (BMRNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jesu oovɨcɨuhi Moocaanima ihiimaamo quehecuno iicaqui.
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Diitoco nuubo: Saacuumivɨ icaubo saafi fagomɨnaafi Moocaanico ɨñɨhicuguutɨɨbo. Tollɨro mɨɨhaiñoobaco gaijɨhicautɨɨbo.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Jaacuumivɨ tollɨro fibaijɨgo icauhi. Jaago saicɨno diibojaa feehicauhi imɨnaafima imitɨno iicahicaunoco diigoma iimibachuqui.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Saicɨno diibo diigo unuurunoco: Jii, neehicautɨɨbo. Jaanofeene esafutuuboro nuubo: Moocaanico ñɨhicugotɨhi, mɨɨhaiñoobaco gaijɨtɨhi icano.
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 Jaarunaa jaamo fibaijɨgo asaagoro gañuhusuno uco moonɨhicahi. Jaanegui diigohallɨtɨ icaji siino saicɨno saacuutɨgo iicaqui tajeebɨɨco uco nɨjɨ nɨjɨ moonɨdigo, nooboro.
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Jaanoco Aivojɨɨbo Jesu nuuhi: Jillɨ nuubo iimitɨno fagomɨnaafi.
6 Então o Senhor disse:
7 ¿Nacu jaabadɨ Moocaani ɨɨcɨmo diibovɨ ɨɨdaasuvomo fucuhachuta, cuujehachuta icano idilluruva diitohallɨtɨ Moocaani icajitɨruubo? ¿Nacu fɨne diitoco tuumusujiruubo?
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Amɨɨhaico neehi: Tuumusutɨɨbo diitoco goovano amusujiruubo ¿Nacu fɨne uujoho Miyamɨnaafibadɨ Ifiivuubo siino jiinɨjevɨ asaadɨ fɨne miyaavogoco atyɨmeji? nooboro.
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Saatoho: Mɨɨhai aivo miyaamo, noomoro sitaaco ɨtɨɨsuhicaunoma iicaubo jillɨ ohoovɨcɨuboro nuubo:
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Safoono miimɨsiicɨ gaifiimɨsi templojafaño fuuhi Moocaanima iimaaqui. Saafiu fariseomɨoobo. Jaanotɨu saafi impuesto jaadusumɨnaafi.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Jaanaaca ifariseomɨoobo julleecɨnɨɨboro Moocaanima ihiimaaubo jillɨ neehicauhi: Moocaani ɨco imehi saatoho iicabadɨ uujoho nanivamɨnaafi icatɨhi, sitaaco imitɨno moonɨtatɨhi, gaigoomɨma icatatɨhi, jaanɨ impuesto jaadusumɨnaafibadɨ icatɨhi,
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 sajaguisɨvɨ mifoocɨ machutɨɨbo icafihi, uujoho paryɨ agaananotɨ fahuseecɨtɨ sano ɨco acɨfihi, nuuruubo, nooboro.
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 Jaanotɨ jillɨ impuesto jaadusumɨnaafi tehesino icahicauhi caamo niquejejaagoco meecɨtɨɨbo, jillɨ icɨɨdɨɨ tɨcovoco aamɨhicaubo nooboro: Moocaani uujoho imitɨmɨnaafi uco dɨdaasugo, nooboro.
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Jaanotɨ amɨɨhaico neehi: Jaanɨ impuesto jaadusumɨnaafi iijajaa fuuhi ijeebɨɨ imicuubo. Jaanotɨ fariseomɨooboco Moocaani gaayɨcɨutɨhi. Jillɨ iicamaño: Uujoho sihidɨ jeevahi, onoono guiinovɨ ficucafeteji. Jaanotɨ: Sihidɨ jeevahi, onootɨɨboco sihidɨ jeevasujiibo, nooboro.
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Tollɨro bu seemegayɨmɨco Jesujaa sɨvahicaumo diitoco idudɨɨcɨqui. Jaanoco ijɨɨbogomɨnaa aatyɨmeumoro ɨsɨvaumoco ɨɨbahicaumo.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Jaanegui Jesu diitoco ocoovauboro nuuhi: Jaafa tajaa seeme saahi: Mefeedino, meneejirahana. Diitobadɨ iicamedi Moocaani aivojɨ icahi.
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Miyanotɨro amɨɨhaico neehi: Moocaani aivojɨco seemene iicabadɨ agaayɨcɨtɨɨbo, tahɨ ufucu feejitɨhi, nooboro.
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Jaanaa saafi aivojɨɨbo Jesuco dilluuhi: Idiimiibo Jɨɨbogomɨnaafi, ¿mɨllɨ fɨne moonɨji ifinɨjitɨno fiivoma icaqui? nooboro.
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Jaanegui Jesu diiboco nuuhi: ¿Mɨllɨtɨ: Jaabo uco iimiibo, neehi? Ɨdɨɨboro saafiiro iimiibo Moocaani.
19 Jesus respondeu:
20 ¿Nacu gaajahi Moocaani tajɨɨbaco? Sifigotɨ taabavadino, guijenɨdino, nanivadino, sitaaditɨ sɨcamañooco dɨɨbeguedino, diicaani, diiseejɨ icamɨsico gaijɨ, nooboro.
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Jaanegui diibo nuuhi: Seemenetɨro uujoho paryɨ tollɨ moonɨfihi, nooboro.
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Jaanoco uguubuuboro diiboco Jesu nuuhi: Icanehiica sano dihɨmega; Foobo dinehejeque paryɨ naajete. Jaaboro inɨhɨbamɨco ɨdaasumoco daacɨ. Jaadɨ jari niquejefaño sihidɨ dinehejema diicaji. Jaaboro tadyojɨcutɨ disaa, nooboro.
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Jillɨ diiboco unuuneri sihidɨ ɨdaasuvuubo sihidɨ inɨhɨbamɨma iicaumaño.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Diibo ɨɨdaasuvuunoco Jesu aatyɨmeuboro nuuhi: Aivo jeedɨ tɨhɨɨno sihidɨ inɨhɨbamɨma iicamo Moocaani aivojɨfaño ofoono.
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Tɨhɨɨjitɨruno camello januutu ojɨri afatyono. Jaanotɨ sihidɨ jeevano sihidɨ inɨhɨbamɨma iicaabo Moocaani aivojɨfaño ofoono.
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Jaanoco uguubuumo nuuhi: ¿Jaanegui cajaatyo fɨne taajajirahi? noomoro.
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Jaanegui Jesu diitoco nuuhi: Miyamɨnaadi ɨtɨhɨɨno Moocaanidi tɨhɨɨtɨhi, nooboro.
27 Mas Jesus respondeu:
28 Jaanegui Pedro diiboco nuuhi: Aivojɨɨbo mɨɨhai paryɨ monehejeque mejeevesumoro ɨɨma mɨhɨguehi, nooboro.
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Jaanegui Jesu nuuhi: Miyanotɨ amɨɨhaico neehi: Cajaatyohacho iijaco, caanimɨco, inahabomɨco, mogaico, iseemeque icano
29 Jesus lhes respondeu:
30 Moocaani aivojɨguiinodɨ ejeevesumo jiijehallɨvɨ janaanɨcɨ gaayɨcɨji. Tollɨro ufucu niquejefaño ifinɨjitɨno fiivoma icajimo, nooboro.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Jaadɨ Jesu fahuseecɨ siino miimɨsiicɨ icano icamoco ijɨɨbogomɨnaaco ijeevadɨ ocoovauboro nuuhi: Jisumi Jerusalejaago mefeehi paryɨ Moocaani iimaamɨnaa uujoho Miyamɨnaafibadɨ Ifiivuubeditɨ acaatɨnɨunobadɨ iicaqui.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Jaaboco uco sihɨgo miyamɨnaaco acɨjimo. Jaamoro uco dejecujimo imitɨno onoomoro jɨɨrebamaaijimo,
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 ahaamɨmoro, guijenɨjimo. Jaaruubo mifucucɨ, safucu icanobuunatɨ guijevefeenetɨ siino buheeteji, nooboro.
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Jaarunoco diito ajashuno gaajautɨhi jinejetɨ unuunoco diitedi toovono iicaumaño.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Jaanaa Jesu Jerico cuumitɨ fiitɨcuunaa saafi aatyɨmetɨɨbo jɨɨhaijɨniri gɨcɨnɨuhi nɨhɨbamɨco idilluubo.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Jaanaa sihidɨ miyamɨnaa ofoomoco uguubuuboro dilluubo: ¿Mɨllɨ iicano? nooboro.
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Jaanegui nuumo: Jesu Nazareoobo feehi, noomoro.
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Jaanegui sefano coovadiivuubo: ¡David Iyaachi, Jesu, uco dɨdaasugo! nooboro.
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Jaarunaa ɨmegavɨ ufuumo diiboco ɨɨbauhi illɨɨvequi, noomoro. Jaarunaa janaanɨcɨvɨro coovadiivuubo: ¡David Iyaachi, uco dɨdaasugo! nooboro.
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Jaanegui Jesu ujulleeveuboro tajɨɨbauhi diiboco ihɨcɨtequi. Jaanegui ɨɨcɨjeuboco Jesu nuuhi:
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 ¿Mɨllɨ ɨco omoonɨnoco diimeguehi? nooboro.
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Jaanegui Jesu diiboco nuuhi: ¡Jii, daatyɨme! Imiyaavogomaño buheesucafetehi, nooboro.
42 Jesus lhe disse:
43 Jaasumiro diibo atyɨmeuhi. Jaaboro Jesu dojɨcutɨ fuubo Moocaanico imooboro. Jaanoco aatyɨmeumo paryɨ miyamɨnaa Moocaanico imehicauhi.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.