Hebreus 6
Moocaani iijɨ (BMRNT) vs NVT
1 Jaanegui masɨɨ janaanɨcɨvɨro mefeequi miyaavogofaño jusimoro Cristoditɨ itɨconɨ mɨɨhaico ɨjɨɨbuguunocoro meesudino, siino janaanɨcɨvɨro gaajamoro mofoo. Mɨɨnoco guijevefaño asatyefinehejeque mejeevesunoco magaajacuuhi. Bu tollɨro Moocaanico mimiyaavogonoco magaajacuuhi.
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 Bu nitɨhallɨvɨ ɨjɨɨbogonehejeque, bu miyaavogomɨnaahallɨvɨ ihuseque ificujinehejehallɨvɨ ɨjɨɨbogonehejeque, bu uchuumucuumo siino ubuheetejinehejeque, bu ufucuro ifinɨjitɨno cɨɨjɨgaifaño efeejinehejeque icano magaajacuuhi. Jaarunaaca janaanɨcɨvɨro gaajamorohiica mofoo.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Jaanoco tollɨ momoonɨji Moocaani iimogohachiijɨ.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 Jaamaño mɨɨro saatoho seseeque agaayɨcɨhinɨcuurumo, bu Moocaani aacɨno imoco gaajacɨhinɨcuurumo, bu tollɨro Moocaani Gaijatɨ agaayɨcɨhinɨcuurumo.
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 Moocaani jɨɨbogo imoco gaajacɨhinɨcuurumo, bu ufucu iicajino jiinɨje mityaco icano agaajacɨhinɨcuurumo,
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 siino dojɨcuvɨro eedeehifijaagovɨro uhuumimoro Cristoco ejeecɨvucuutɨmo siino eedeehifi jeevesufeenedɨ bohomotɨ miniiyuracuujitɨhi. Jaamo diitoro siino Moocaani Achico dojɨcuvɨro ɨmohobujehallɨvɨ metetecubadɨ omoonɨmoro diiboco miyamɨnaa ɨmefeenevɨ dejecumoro icahicahi.
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Jaamo jiinɨjebadɨ, fahiijɨvaro toojehallɨvɨ niijaba aaigonoco adujere iicanɨcɨbadɨ jeevamo: Jaaje toojeque ududɨcamaaimedi imino basutaaco ihiinusujere inoovasuruva, toojeque Moocaani imino omoonɨnoma icaje.
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 Jaanotɨ jarɨɨmocoro, ñaavahucoro icano ihiinusuhachiijɨ jinehejebaguiiha imitɨje. Jaamaño Moocaani: Imitɨno, onooboro afaijanoguiinovɨ aaquetejije. Jaanofeenevɨ jɨgasucafetejije. Jaabadɨ dojɨcuvɨro eedeehifijaagovɨro uhuumimoro Cristoco ejeevesumoco Moocaani faijaji.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Agaijɨmo tañahabomɨ, jillɨ munuurunaaca, aivo imino magaajahi, amɨɨhaitɨ ajashutɨno Moocaani mɨɨhaico imino omoonɨno mohallɨvɨ taajasuma asaanoco.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Mɨɨro Moocaani aivo iimiibo. Jaamaño jabajeevejitɨɨbo amɨɨhai momoonɨhicanoco, bu diiboco amɨɨhai gaijɨco mɨhɨfusumoco, miyaavogofeenedɨ monahabomɨ iicamoco mahamusuhicanofeenedɨ; bu jaanoco jisumihachutahi moonɨmerehi mihicahi.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Jaanegui mihimeguehi famooro mɨɨhai toonoco mɨhɨfusumoro mofoomo nijequevɨ mɨhɨfotonoco. Jaamo imino mɨhɨfutusuhi oono meteemehicanoco.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 Mɨɨhai mihimogotɨhi amɨɨhai majaparyatonoco. Mihimeguehi oono imiyaavogofeenedɨ, bu ijaabɨcɨfeenedɨ icano Moocaani aacɨguunoco agaayɨcɨmoro iicabadɨ mihicanoco.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Mɨɨro Moocaani onoonoco Abrahamco aacɨusumi ififañodɨro oovɨcɨuhi miyaano iicaujinoco. Aivo diibo janaanɨcɨvɨ iicamo momofeenedɨ ohoovɨcɨujirumo achahaumaño.
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 Mɨɨro jillɨ nuubo: Miyanotɨro aivo ɨco imino moonɨji. Jaaboro ɨco ajashujitɨno diiyaachimɨhaitɨ aacɨno, nooboro.
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Jaanoco Abraham tuumuuhi jaabɨcɨɨboro. Jaamaño gaayɨcɨubo Moocaani diiboco unuubadɨ.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Jaabadɨro bu miyamɨnaa siinoco unuusumi noonɨcɨmo diito allɨnoocɨvɨ iicaabo Moocaani momofeenedɨ. Jaano siino miyaano iicanoco, unuusumi Moocaani momofeenedɨ unuucuunoco, ¿mɨllɨ bu janaanɨcɨvɨ siino mejenaauucuujirahi?
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Jaamaño Moocaani imomofeenedɨ nuuhi aacɨguuno miyaano iicajinoco foovono ihɨfusuqui toono ibusumijeque aacɨguunoco agaayɨcɨjimoco, bu jaano unuucuuno siino boobanɨcafutucuutɨhi iicaujinoco icano.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Jaamaño icano minoocɨ diibo, bu diibo unuucuuno icano oboobanɨracuutɨno. ¿Jaanohocɨfeenedɨ mɨllɨ bu Moocaani unuucuunoco bañɨjirahi? Jaanofeenedɨ mɨɨhaico Moocaani acɨhi sefano majacusucafotomoro meteemehicanoco mohɨmega ificuunoco magaayɨcɨqui.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 Jaano toono esɨcɨnɨ sefano iicanoro mojeebɨɨco cuhufono ficuuno. Jaano jino esɨcɨnɨ iicanoma mɨɨhai mihicano mɨɨhaico cuhufono ficuuhi niquejefaño iicaja Moocaani iija gaachehubaryutyɨgaba tɨcovo.
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 Jahɨgo tobaryu tɨcovo Jesu jɨcafutuuhi mohallɨvɨ mɨɨhaidi jɨɨhaico ifaayɨcɨqui. Jaamaño jillɨtɨ Jesu sacerdotemɨ aivojɨɨbo fahiijɨvaro iicanovɨ ɨfutuuhi. Jaamaño Melquisedebadɨ jeevaabo.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.