Atos 24
Moocaani iijɨ (BMRNT) vs VC
1 Jaadɨ sahuse fucuvabuunatɨ Anania onoobo sacerdotemɨ aivojɨɨbo ɨfutuuhi sanoodɨmo quillahutoma Cesarea cuumivɨ. Jaamoma saafi iimaamɨnaafi Tertulo onoobo saauhi. Jaamo agaseudɨ aivojɨɨbo ɨmefeenevɨ ujulleecamaaiumoro Pablohallɨvɨ imitɨno iimaaumo.
1 Cinco dias depois, desceu o sumo sacerdote Ananias com alguns anciãos e Tertulo, advogado. Compareceram eles ante o governador para acusar Paulo.
2 Jaanaa Pabloco agasesuudɨ Tertulo onoobo tɨcovauhi ihiimaaubo jillɨ nooboro: Aivojɨɨbo Felixco, imino aivo ɨɨjoho aivojɨɨbo mɨɨhaico teemehi. Jaamaño aivo sajeebɨɨ mihicahi imino mɨɨhaico atajɨɨbamaño.
2 Este foi citado e Tertulo começou a acusá-lo nestes termos: Graças a ti nós gozamos de paz, e pela tua providência se têm corrigido muitos abusos em nossa nação.
3 Jaanoco fanooro aivo imino magaayɨcɨhi fahɨgova ɨɨjoho aivojɨɨbo Felix idiimihuseebe idiicanoco.
3 Nós o reconhecemos em todo o tempo e lugar, excelentíssimo Félix, com toda a gratidão.
4 Jaabo uuchuvotɨɨbo diicatɨqui imeguehi ajashuno ɨɨma ihiimaanoco.
4 Mas, para não te enfadar por mais tempo, rogo-te que, na tua bondade, nos ouças por um momento.
5 Mɨɨhai jaanɨ Pabloco magaajacuhi gañuhusuno ɨsɨramaaihicanoco. Jaabo fahɨgovavɨ judiomɨco dugaacusuuboro feehicahi, nazarenomɨ dugaavomɨnaa aivojɨɨbo iicamaño.
5 Encontramos este homem, uma peste, um indivíduo que fomenta discórdia entre os judeus no mundo inteiro. É um dos líderes da seita dos nazarenos.
6 Jaamaño templojaco mɨhɨninɨjiruubo. Jaarunaa mɨɨhai diiboco magaayɨcɨuhi diiboco midilluqui motajɨɨbajɨ onoobadɨ.
6 Tentou mesmo profanar o templo. Nós, porém, o prendemos.
7 Jaarunaa amocasimɨnaa aivojɨɨbo Lisio onoobo asaauboro sefano dumɨtɨɨcɨuhi mɨɨhaitɨ.
7 {Quisemos julgá-lo segundo a nossa lei, mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou das mãos com grande violência, ordenando que os seus acusadores comparecessem diante de ti.}
8 Jaabo ihamocasimɨnaa aivojɨɨbo galluuhi, Pabloditɨ ihiimaamoco, dihɨmefeenevɨ diibeditɨ ihiimaaqui. Jaabo eneecau ɨɨro diiboco dillu. Jaabo ɨɨro gaajahi mɨɨhai monoono miyaano icanoco, nooboro.
8 Tu mesmo, interrogando-o, poderás verificar todas essas coisas de que nós o acusamos.
9 Jaanoco paryɨ judiomɨ: Aivo miyaano, neehicauhi.
9 Os judeus apoiaram o advogado, confirmando que as coisas de fato eram assim.
10 Jaanegui ihaivojɨɨbo Felix Pabloco tajɨɨbauhi ihiimaaqui.
10 Depois disso, a um sinal do governador, Paulo respondeu: Sabendo eu que há muitos anos és governador desta nação, é com confiança que farei a minha defesa.
11 Jaabo eneecahicau bu ɨɨro dilluubo gaaja uujoho Jerusalevɨ Moocaanico imequi asaahinɨɨbo agasehinɨnotɨ fahuseecɨ motɨhaitɨ mifucucɨ ɨdɨɨno fucuvaro iicanoco.
11 Podes verificar que não há mais de doze dias que eu subi a Jerusalém para fazer minhas devoções.
12 Jaaruubo uujoho ejenaaubo templojafaño, sinagogajafaño, tuucuumifeenevɨ buhɨgueeje icano ñaaɨsuuboro ofoonoco atyɨmetɨmo.
12 Não me acharam disputando com alguém, nem amotinando o povo, quer no templo, quer nas sinagogas, ou na cidade.
13 Jaamo jino uuditɨ iimaano miyaano icatɨno.
13 Nem tampouco te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Jaanotɨ naha miyaano uujoho tadimɨhai Caani Moocaani iicaaboco jeecɨvehicahi bohono jɨɨhai onoobadɨ. Jaanoco oono diito dugaacumɨnaa neehicahi. Jaarunaa jillɨ uujoho Moocaani iimaamɨnaa aamenefaño, bu Moocaani tajɨɨbano aamenefaño iicanoco miyaaveguehi.
14 Reconheço na tua presença que, segundo a doutrina que eles chamam de sectária, sirvo a Deus de nossos pais, crendo em todas as coisas que estão escritas na lei e nos profetas.
15 Jaabo uujoho tollɨro Moocaanico miyaaveguehi diitobadɨro. Jaabo teemehi paryɨ uchuumucumo iimifiimo, bu iimitɨfimo icano ubuheetejinoco.
15 Tenho esperança em Deus, como também eles esperam, de que há de haver a ressurreição dos justos e dos pecadores.
16 Jaamaño uujoho quehecuno tajeebɨɨco ficuhicahi Moocaani ɨmefeenevɨ, bu miyamɨnaa ɨmefeenevɨ icano imino icaqui.
16 Por isso, procuro ter sempre sem mácula a minha consciência diante de Deus e dos homens.
17 Jaabo uujoho siicuumijeri ɨgooboro efeehicadɨ taacuumijaago saahinɨhi judiomɨco nɨhɨbamɨco acɨqui, Moocaanidi jeecɨvoco ficuqui icano.
17 Depois de muitos anos {de ausência} vim trazer à minha nação esmolas e oferendas {rituais}.
18 Jaanoco uujoho eheetavuubo templojafaño icaunaaca judiomɨ Asia jiinɨjetɨ asaaumo uco templojafaño atyɨmeuhi tafiico iimibachuuboco. Jaaruubo miyamɨnaama sihidɨ igaivuutɨhi, ñaaɨsuuboro icautɨhi icano.
18 Nesta ocasião, acharam-me no templo, depois de uma purificação, sem aglomeração e sem tumulto.
19 ¿Jaamo judiomɨ Asia jiinɨjeoto collɨhi saatɨhi jinoovɨ dihɨmefeenevɨ ihiimaavamo uuditɨ imitɨno iicanoco eesɨcɨnɨhachiijɨ?
19 Viram-me ali uns judeus vindos da Ásia, e estes é que deviam comparecer diante de ti e me acusar, se tivessem alguma queixa contra mim.
20 Jaanotɨ jito asaamoco dillu ¿Naa mɨllɨ judiomɨ fagomɨnaa ɨmefeenevɨ iicahinɨsumi uco gaajacɨhinɨmo imitɨno iicanoco?
20 Ou digam estes aqui que crime terão achado em mim, quando eu compareci diante do Grande Conselho.
21 Ɨvɨ ɨdɨɨnoro uujoho diito ɨmefeenevɨ iicahinɨsumi sefano nuuhi: Uujoho uchuumucumo ubuheetejinoco imiyaavogonoco fɨne magaajaqui uco midilluhi jaachiijɨ, ɨvɨ uujoho nuuhi diito ɨmefeenevɨ iicasumi, nooboro.
21 A não ser esta única frase que proferi em voz alta no meio deles: Por causa da ressurreição dos mortos é que sou julgado hoje diante de vós!
22 Jaanoco Felix uguubuuboro mɨllɨ nuutɨɨbo. Cristota imiyaavogonoco agaajauboro nuubo: Jari amocasimɨnaa aivojɨɨbo Lisio asaadɨ toonotɨ imino uujoho gaajaji, nooboro.
22 Félix conhecia bem esta religião e, adiando a questão, disse: Quando descer o tribuno Lísias, então examinarei a fundo a vossa questão.
23 Jaaboro Felix saafi aivojɨɨboco galluuhi Pabloco palaciojafaño ijɨɨhacuqui. Jaaruubo cɨvojamɨnaafibadɨ icautɨhi. Jaabo toojafa icaunohachuta igataavomɨnaa diiboco meecɨtehicauhi diiboco siinoco ihacɨqui.
23 Ordenou ao centurião que o guardasse e o tratasse com brandura, sem proibir que os seus o servissem.
24 Jaadɨ goovacutɨnotɨ Felix mogai judiomɨogo Drusila onoogoma saauhi. Jaaboro Pabloco cuuhuvauhi diibojaa asaaboro Jesucristoco mimiyaavogonotɨ diiboco ɨjɨɨbogonoco iguubuuqui.
24 Passados que foram alguns dias, veio Félix com sua mulher Drusila, que era judia. Chamou Paulo e ouvia-o falar da fé em Jesus Cristo.
25 Jaabo Pablo ɨtɨcovono ifiitɨ, bu mofiicoro miguiinonɨnotɨ, bu ufucu Moocaani mohimitɨ jaadufucu icajinotɨ icano Pablo ɨjɨɨbuguunotɨ Felix ihigutuuboro nuuhi: Difo. Ufucu jei, ¿cusumihacho ɨco siino cuuhuvaji? nuubo.
25 Mas, como Paulo lhe falasse sobre a justiça, a castidade e o juízo futuro, Félix, todo atemorizado, disse-lhe: Por ora, podes retirar-te. Na primeira ocasião, chamar-te-ei.
26 Jaadɨ Felix esamaaihicauhi: Fɨne Pablo uco nɨhɨbamɨco acɨjiibo diiboco sinaayuqui, nooboro Pabloco fiiva foova cuuhuvahicaubo diiboma ihiimaaqui.
26 Esperava outrossim, ao mesmo tempo, que Paulo lhe desse algum dinheiro, pelo que o mandava chamar com freqüência e se entretinha com ele.
27 Jaadɨ mificabacɨ afatyuudɨ Felixco bohobavaubo saafi aivojɨɨbo Porcio Festo onoobo. Jaanegui Felix judiomɨma imino iicaqui Pabloco cɨvojafañoro ficuubo iinusutɨɨboro.
27 Decorridos dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo. Querendo, porém, agradar aos judeus, deixou Paulo na prisão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.