Atos 12

Moocaani iijɨ (BMRNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jaasumi aivojɨɨbo Herode tɨconɨuhi Cristotaco ɨdaasuno omoonɨubo.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Jua nahabo Jacooboco aamɨgari gaicaausuubo.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Jaano judiomɨdi iimiunegui Herode Pedroco sisɨsuubo Pascua jɨɨbaimosumi.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Jaaboco isisɨsuuboro cɨvojafaño ficusuubo. Jaaboco igueenemehejedɨhaiva icamo toomomɨnaa teemehicauhi ifahaiva tɨcovovɨ igueenemehejedɨmova icamo. Jaaboco Pascuabuunatɨ miyamɨnaa ɨmefeenevɨ iinusuguubo.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Jaabo Pedro cɨvojafa icaaboco imino teemehicaumo. Jaarunaa Cristota diibohallɨvɨ suufenɨtɨmo Moocaanico dilluhicauhi.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Jaanaa Herode Pedroco miyamɨnaa ɨmega ihiinusuujino iijɨcuuvɨofucu Pedro miimɨsiicɨ soldaomɨsifeene cɨgahicauhi mihicɨ jɨgaiñehiicɨri sisɨcɨnɨɨbo tollɨro saatoho icɨvoja guhuga ɨmegaco teemehicauhi.
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Jaanaa Moocaani toomomɨnaafi icɨvojafaño jafevevauhi. Jaaneri paryɨ icɨvojafaño achɨcɨuhi. Jaadɨ Moocaani toomomɨnaafi Pedroco imecuhutɨ ganɨɨcɨuhi ihaiquequi. Goovano gañiivo, nooboro.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Jaaboco Moocaani toomomɨnaafi nuuhi: Diniivɨgai meeheque cuhufono siyaavoobo ditɨhaipaajeneque dɨcamaje, eneenegui Pedro jɨcamaaiuhi.
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Jaanegui Pedro idojɨcutɨ saauhi: Fɨne jillɨ tɨgahi, nooboro itoomomɨnaafi omoonɨunoco.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Jaamɨsi tɨconɨuhi afatyumɨsi ɨmegari iicautoomomɨnaaco. Jaanohallɨvɨ iicaumoco icano afatyuudɨ ɨɨfutuumɨsi jɨgaiño guhuga jahisivɨ ɨɨfotocɨnɨhugavɨ jaahuga iinoro faayacafutuuhi. Jaaneri ihiinuumɨsiro jɨɨhairi fuumɨsi. Jaanaa itoomomɨnaafi diibotɨ imimañobatɨ sihɨ minifutuuhi.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Jaadɨ jari Pedro imino eesafutuuboro nuuhi: Jari gaajacɨhi miyaano iicanoco. Moocaani jahi itoomomɨnaafico galluuhi uco Herode usetɨ, judiomɨ omoonɨjirunotɨ icano itaajasuqui, nooboro.
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Jaanoco esamaaiboro Pedro fuuhi Maria, Jua Marco onoobo seejɨ iijajaago. Jahɨ sihidɨ miyamɨnaa igaicɨnɨuhi Moocaanima ihiimaaumo.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Jaabo ɨɨfutuuboro jahisio guhugaco tutucutuubo. Jaanegui bagocaja Rode onoogo iinuuhi: ¿Mɨɨjoho fɨne? noogoro emeecɨtogo.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Jaago Pedro ico iicanoco uguubuugoro imo imo iminifutuugoro iguhugaco faayɨcɨutɨgoro jinafatyuugo ɨjɨɨbogotogo Pedro iguhuga ɨmegavɨ iicaunoco.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Jaanegui diigoco nuumo: Jillɨ fɨne degavehi, noomoro.
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Jaarunaa Pedro suufenɨtɨɨbo iguhugaco tutucuhicauhi. Jaanegui iguhugaco afaayɨcɨumo diiboco aatyɨmeumoro jabafiituuhi.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 Jaanegui Pedro diitoco ihuseri faguuhi llɨɨvɨ iicaqui. Jaaboro diitoco jɨɨbuguubo Moocaani diiboco cɨvojafañotɨ ihiinusuunoco. Jaaboro jillɨ Jacooboco, saatoho monahabomɨco icano mɨjɨɨbogo, nooboro sihɨgovɨ fuubo.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Jaanaa meseseeveudɨ icɨvoja toomomɨnaa ñaaɨvocasiuhi: ¿Mɨllɨ Pedro cuuca icahi? noomoro.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Jaamoco Herode guiinusuuhi. Jaarumo aatyɨmeutɨnegui diitoco: ¿Mɨllɨ jana taajaabo? nooboro itoomomɨnaaco gaisiraicɨsuubo. Jaaboro Herode Judeatɨ ufuuboro Cesarea cuumivɨ icatuubo.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Jaabo Herode sɨfiiratuuhi Tiro, Sidon icamo miyamɨnaajaago. Jaanegui diito sabadɨro ihiimaacasiumoro saaumo Herodejaago. Itɨconɨ Herode iija aivojɨɨbo Blasto onooboco nɨhɨbamɨco jaaduumo diitohallɨvɨ ihiimaaqui. Jaabofeenedɨ Iherodeque dilluumo sajeebɨɨ iicaqui diibo jiinɨjetɨ machutaaco agaayɨcɨhicauneguiiha.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Jaanegui Herode diitoco tufucu jei masaa unuufucu, ihaivojɨ gaachehuco ɨjɨcafutuuboro ihaivojɨ gɨcɨnɨtafa casɨɨvuubo. Jaaboro diito ɨmefeenevɨ iimaaubo.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Jaaneri miyamɨnaa coovadiinamaaiuhi: ¡Jino ihiimaabo miyamɨnaafi icatɨɨbo Moocaaniro! noomoro.
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Jaasumiro Moocaani toomomɨnaafi diiboco chuumusuuhi Moocaanico iimuunoco diiboro agaayɨcɨumaño. Jaasumiro guijeveubo jɨɨjoho uduuneri.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 Jaano tɨcovo Moocaani iijɨ guiraatonoro feehicauhi fahɨgovadɨ ɨjɨɨbegueneri.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Jaadɨ Bernabemɨsi idudɨcamaajeque imivuudɨ Jerusaletɨ dojɨcuvɨro uhuumiumɨsi Jua Marco onooboco satyuumɨsi.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.