2 Coríntios 7
Moocaani iijɨ (BMRNT) vs ARIB
1 Jaaneguiiha agaijɨmo tañahabomɨ, jillɨ Moocaani nuuhi. Jaaneguiiha mɨɨhaico mofiico, mojeebɨɨco icano ɨmɨhɨninɨjirunoco moonɨtɨmo miicaqui, bu Moocaanico mihiguimoro diibeguiiharo ijeevadɨ mofiico mificuuqui icano.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Jaanegui mɨɨhaima imino mihica. Mɨɨro mɨɨhaiñoobaco mɨɨhai imitɨno momoonɨtɨhi, bu mɨɨhaiñoobaco imitɨno mejeevamaaisutɨhi, bu mɨɨhaiñoobaco mabañɨhicatɨhi icano.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Jaaruubo jillɨ onoobo amɨɨhai imitɨco onoono icatɨno. Mɨɨro itɨconɨ amɨɨhaico unuucubadɨ: Amɨɨhaico uujoho sihidɨ gaijɨhi. Tacɨɨdɨɨtɨ muduujecɨnɨhi sano mihicamoro, bu sano mecheemequi.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Amɨɨhaico imino eesɨcɨnɨɨboro aivo amɨɨhairi imo imo icahi. Jaamaño jino sihidɨ ɨdaasuno mihicarunofaño aivo imo imo iicaaboro, quehecuno icahi.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Jino Macedonia jiinɨjevɨ magasehinɨnotɨro aivo mojaguisɨbama machahahi. Jillɨ fahɨgovavɨ mofoohɨgo ɨdaasuno mihicahicahi, saatoho mɨɨhaico aamɨneri, bu mojeebɨɨfañotɨ mihiguinehejeri icano.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Jaarunaaca Moocaani iniinovafimoco equehecutusufiibo, mɨɨhaico imo imo miniiyuhi Tito agaseneri.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Jillɨ agaseneriro icatɨno, bu diibo Tito amɨɨhaitɨ imo imo iicaneri icano. Jaabo mɨɨhaico jɨɨbeguehi amɨɨhai mɨɨhaico mahatyɨmegueneque sihidɨ mihimogonoco, bu tollɨro jɨɨbogoobo ɨdaasuno mihicanotɨ, bu tahallɨtɨ mihicagonotɨ icano. Jaaneri sihidɨ janaanɨcɨ aivo imo imo icahi.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Amɨɨhaijaago agalluhinɨhaame amɨɨhaico ɨdaasuvusuhinɨrunaaca jaaruneri uujoho ɨdaasuvotɨhi. Itɨconɨ naha ɨdaasuvehinɨrahi amɨɨhaico toohaame ɨdaasuno omoonɨhinɨneri. Jaaruno jillɨ jihachutarehinɨ.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Jaamaño jisumi imo imo icahi. Jaaruno oono amɨɨhai ɨdaasuno mihicaneri imo imo icatɨhi, jillɨ toono ɨdaasuno mihicahinɨneri amɨɨhai imitɨco mejeevesumaño. Jaanoco amɨɨhai majaabɨcɨuhi Moocaani iimogonɨcɨbadɨ. Jaamaño mɨɨhai amɨɨhaico imitɨno momoonɨno icatɨno.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Mɨɨro oono mɨɨno imitɨco mehesafotomoro mɨhɨdaasuvonoco Moocaani imeguehi. Jaaneri mɨɨno imitɨco mejeevesuhi. Jaano jino taajasuco mɨtɨconɨno. Jaaneri mɨhɨdaasuvotatɨhi. Jaanotɨ naha ɨdaasuvurumo Moocaanico agaayɨcɨtɨmo ifinɨjitɨno guijevefaño feeji.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Mɨɨro amɨɨhai imitɨco mehesafotomoro mɨhɨdaasuvehinɨhi Moocaani iimogonɨcɨbadɨ. Jaamaño amɨɨhai miyaanocoro mehesamaaiuhi. Jaamaño magaajacuuhi iimitɨɨboco. Bu amɨɨhai jaabojaago mɨsɨfiiratucuuhi. Bu jaamoro amɨɨhai mihigutuuhi. Jaamaño uco mahatyɨmeneque mihimeguehi. Bu jaamoro tohimitɨco omoonɨɨboco toonohallɨtɨ mɨhɨɨbaumoro Moocaani iijatɨ magañɨɨuhi. Jaamaño mɨɨhai magaacuuhi amɨɨhai diibo omoonɨhinɨbadɨ momoonɨhinɨtɨnoco.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Mɨɨro uujoho toohaameque acaatɨnɨhinɨsumi toono imitɨco eheetavuubotɨ eesamaaiumaño icatɨno, bu saafiico imitɨno omoonɨuboco eesamaaiumaño icatɨno. Jillɨ mɨɨhaico sihidɨ aivo amɨɨhai magaijɨnoco, Moocaani ɨmefeenevɨ magaajasuqui.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Jaanoco mɨɨhai muguubumoro imo imo miminifetehi.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Jaamaño amɨɨhaitɨ uujoho: Imihuseme, diiboco unuunotɨ nucufevetɨhi. Mɨɨro paryɨ amɨɨhaico meneehicano miyaano. Jaabadɨro bu amɨɨhaitɨ Titoco: Imimo, munuuno miyaanotɨ icahi.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Jaamaño amɨɨhaico sihidɨ gaijɨɨbo, paryɨ amɨɨhaico onoonoco meheetavehicaunoco eesafotooboro, bu diiboco mobocɨgumoro imihusene magaayɨcɨumaño icano.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Jaamaño amɨɨhaico imino imiyaavogooboro aivo imo imo icahi.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.