2 Coríntios 1
Moocaani iijɨ (BMRNT) vs ARC
1 Uujoho Pablo Jesucristo minɨsumɨnaafi Moocaani jeebɨɨ onoobadɨ. Jaabo uujoho onoonoco nahabo Timoteo caatɨnɨhi jihaameque monahabomɨ Moocaani iijamɨnaa Corintori iicamedi, jaabadɨro bu paryɨ Acaya jiinɨjeri iicamo, paryɨ Moocaanita iicamedi icano.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Jaamo amɨɨhai magaayɨcɨqui imi icaco, sajeebɨɨ icaco icano Moocaanitɨ, bu Mohaivojɨɨbo Jesucristotɨ icano.
2 graça a vós e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Masɨɨ Moocaani, Mohaivojɨɨbo Jesucristo Caanico mihimequi. Mɨɨro diibo Moocaani mɨɨhaico ɨɨdaasugoobo, bu jaabo diibo Dios mɨɨhaico fahiijɨvaro ajacusuhicaabo.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda consolação,
4 Mɨɨro Moocaani mɨɨnoco jacusufihi paryɨ fanoovari ɨdaasuno mihicamoco. Jaabadɨro bu mɨɨhai ɨdaasuno iicamoco majacusuqui, oono mɨɨhaico Moocaani ajacusubadɨro.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados de Deus.
5 Mɨɨro mɨɨhai Cristo ɨdaasufañodɨ mihicamaño, bu diibo Cristofañodɨro ajashutɨno majacusucafetehi.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação sobeja por meio de Cristo.
6 Jaamo mɨɨhai amɨɨhaico taajasujɨɨbogoco mɨjɨɨbogonotɨ ɨdaasuno mihicahi. Jaanotɨ amɨɨhai majacusucafetequi, mataajaqui icano. Jaabadɨro bu mɨɨhaico Moocaani ajacusuneri amɨɨhai bu majacusucafetequi. Jaamo bu tollɨro amɨɨhai sɨɨcujeebɨɨri majaabɨcɨhi jino mɨɨhai ɨdaasuno mihicanehejeque majaabɨcɨhicabadɨ.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera, suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos.
7 Jaamaño amɨɨhaico mɨɨhai imino mehesɨcɨnɨhi. Oono mɨɨhai ɨdaasuno mihicanofañodɨ tollɨro amɨɨhai mihicamaño, bu tollɨro Moocaani ajacusunofañodɨ mihicajinoco icano.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Monahabomɨ, mihimeguehi amɨɨhai magaajanoco sihidɨro imitɨneri Asia jiinɨjevɨ mɨɨhai mihicahicahinɨnoco, sihidɨ jeevano ɨdaasuno mihicahicaunoco. Jaaneri mosefama machahacuuhi majaabɨcɨcujitɨhi: Fɨne aivo muchuumucuuji, munuurahi.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Iguijenɨcuujimo iicanɨcɨbadɨ mihicahicauhi. Jaaruno fɨne jillɨ mofiivɨro esɨcɨnɨtɨmo Moocaani uchuumucuumoco ubuheetesufiibocoro mehesɨcɨnɨqui iicauno.
9 Mas já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Jaabo Moocaani mɨɨhaico toonotɨ taajasuuhi, bu jisu mɨɨhaico taajasuuboro icahi, toono sihidɨ ejeevano mɨɨhaico iguijenɨjirunotɨ. Diibovɨro mɨɨhai mohesɨcɨnɨco mificuuhi mɨɨhaico taajasuuboro iicajinoco.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livrará; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Amɨɨhai mɨɨhaico mahamusu, mohallɨvɨ Moocaanima mihiimaa. Jaaneguiiha ajashutɨmo mohallɨvɨ Moocaanima ihiimaahachiijɨ, diibo mɨɨhaico imino moonɨji. Jaanoco aatyɨmemere ajashutɨmo Moocaanico imeji, mɨɨhaico Moocaani imino omoonɨnohallɨvɨ.
11 ajudando-nos também vós, com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Mɨɨro icano sano mɨɨhaico imo imo omoonɨno; jiijehallɨvɨ mɨɨhai miyanotɨro Moocaani imogobadɨ imino mihicanoco magaajaneri imo imo mihicahi. Jaamo aivo amɨɨhaifeenevɨ imino mihicahicahi. Moocaani mɨɨhaico iimihuseri amusuhicahi tollɨ imino miicaqui. Jaaruno mɨɨhai gaajariro tollɨ mihicano icatɨno.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo e maiormente convosco.
13 Mɨɨro amɨɨhaidi paryɨ aameneque macaatɨnɨhaamenefaño meneehicahi amɨɨhai memeecɨmoro magaajajidɨnoco. Jaanoco imeguehi imino magaajanoco.
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis,
14 Oono samañosacoro magaajacuubadɨ, jaamo ufucu, Mohaivojɨɨbo Jesucristo asaajifucu, mɨɨhaitɨ imo imo mihicahi, bu mɨɨhai amɨɨhaitɨ mihicajibadɨ icano.
14 como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no Dia do Senhor Jesus.
15 Jino miyaanoco eesɨcɨnɨɨboro itɨconɨ esamaaihinɨrahi amɨɨhaico mifoocɨ abaahinɨjinoco, amɨɨhaico imo imo moonɨqui.
15 E, com essa confiança, quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 Uujoho esamaaihinɨhi Macedoniajaago ofoobo amɨɨhaico abaahinɨjinoco, bu siino tahɨgotɨ uhuumiibo amɨɨhaico abaahinɨjinoco icano. Jaamo amɨɨhai uco mahamusuhi imino Judeavɨ feequi.
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judeia.
17 Jillɨ nooboro uujoho esamaaihurunoco, ¿fɨne uco bañɨɨbobadɨ mehesɨcɨnɨhi? ¿Nacu fɨne uco amɨɨhai mehesɨcɨnɨhi oono imiyaavogotɨmo saatohoco: Jɨɨhɨ, onoomoro, bu saatohoco: Chahano, onoonɨcɨmobadɨ?
17 E, deliberando isso, usei, porventura, de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim e não, não?
18 Mɨɨro Moocaani gaajahi mɨɨhai amɨɨhaico: Jɨɨhɨ, monoomoro, bu siino: Chahano, monootatɨnoco.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Mɨɨro mɨɨhai Silvano, Timoteo, uujoho, icamo Cristo Jesu Moocaani Achi jɨɨbogoco mɨjɨɨbeguehicaabo: Jɨɨhɨ, onooboro, bu siino: Chahano, neejibuutɨhi. Mɨɨro Cristofañodɨ paryɨɨcɨno miyaano mɨɨhaiñoobaco bañɨtatɨɨbo.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Mɨɨro diibovɨ paryɨ miyaavono Moocaani unuuno. Jaamaño Moocaanico mihiimusumi: Aivo Miyaabo idiicaabo, monoonɨcɨhi Cristo Jesuco magaajacuunofeenedɨ.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus são nele sim; e por ele o Amém, para glória de Deus, por nós.
21 Jaabo diibo Moocaani mɨɨhaico, bu amɨɨhaico icano Cristofaño quehecuno ificuuboro itaatɨ miicaqui ijeevadɨ ficuuhi.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo e o que nos ungiu é Deus,
22 Jaaboro mɨɨhaico igaajataco ificuuboro Igaijaco mojeebɨɨnofaño ficuubo, toonotɨ magaajaqui ufucu niquejefaño magaayɨcɨjinoco.
22 o qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Jaanotɨ eesamaahinɨbadɨ Corintovɨhiica footɨhi amɨɨhaico agaijɨmaño. Jaano miyaano iicanoco Moocaani gaajahi. Jaanotɨ miyaano iicatɨhachiijɨ imijiruno uudi uco Moocaani agaicaauno, uujoho iguijevene icano.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que, para vos poupar, não tenho até agora ido a Corinto;
24 Jaarumo mɨɨhai mihimogotɨhi amɨɨhaico: Jillɨ mimiyaavogo, noomoro amɨɨhaico matajɨɨbanoco. Mɨɨro amɨɨhairyo, miyaavogofaño quehecuno mihicacuuhi. Ɨvɨ jillɨro mihimeguehi amɨɨhaico janaanɨcɨ imo imo momoonɨsunoco.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.