2 Coríntios 10

Moocaani iijɨ (BMRNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Uujoho Pablo amɨɨhaico dilluhi Cristo sɨɨcujeebɨɨri, imihuseri icano. Mɨɨro uco neehicamo, amɨɨhaima iicasumivaha, uujoho sɨɨcuno iimaahicahi. Jaanotɨvaha sihɨgo iicasumi mityaabobadɨ amɨɨhaima iimaahicahi icano.
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 Jɨɨ, jaaneguiiha amɨɨhaico neehi: Uujoho amɨɨhaico emeecɨtodɨ, uco mɨsɨfiiratusudino, oono amɨɨhaitɨ saatoho mɨɨhaico: Jillɨ tɨcovo jiinɨje miyamɨnaa iicahicabadɨro moonɨhicamo, eneehicamohallɨvɨ. Mɨɨro diitoma ɨɨbacasijinoco imibaicɨnɨcuuhi.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Jɨɨ, miyaanoco, noomo mɨɨhai miyamɨnaa mihicanoco. Jaarumo mɨɨhai jillɨ tɨcovo jiinɨjemɨnaa aamocasinɨcɨbadɨ mahamocasitɨhi.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Mɨɨro mɨɨhai jiinɨjemɨnaa ɨɨbacasinɨneri, abañɨneri, bu fanoovari omoonɨcasinɨcɨbadɨ momoonɨcasitɨhi. Jillɨ Moocaani mityariro miyamɨnaa sefa eesamaaiñehejeque mifinɨsuhi.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 Jaabadɨ mifinɨsuhi mɨɨhaiditɨ iminootɨno eneehicanehejeque, bu comityanehejehacho icano Moocaanico agaajasujitɨrunehejeque icano. Jaamoro paryɨ miyamɨnaa esamaajeque Cristoguiinovɨ mificuuhi, diiboco imityaguequi.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Jaamo amɨɨhai imino muguubucuudɨ, saatoho uguubutɨnehejeque mɨɨhai mahaamɨji.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Mɨɨro amɨɨhai allɨonocoro magaajahi. Jaanotɨ saatoho Cristotahe icanoco imino agaajamo, bu igaajaqui tobadɨro mɨɨhai Cristota mihicanoco.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Jaabo uujoho Cristo mɨɨhaico aacɨno mityama mihicanotɨ sihidɨ ihiimaaruubo, uujoho toonotɨ nucufevetɨhi. Mɨɨro Mohaivojɨɨbo mɨɨhaico jino mityaco acɨuhi amɨɨhai miyaavogoco mujusisuqui, jillɨ mifinɨsuqui icatɨno.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Jaanegui uujoho amɨɨhaico aamenefañodɨ jillɨ iigutusuuno, noomoro saatoho eesamaaiñoco imogotɨhi.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Mɨɨro neehicamo: Tahaamenefañodɨvaha sefano, mityano iimaahicahi. Jaanotɨ amɨɨhaimavaha iicasumi niinovano icahicahi, sɨɨcuno iimaahicahi icano, noomoro.
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Jaamo tollɨ meneehicamo magaaja, mɨɨhai sihɨgotɨ aameneque magalluhaamejefaño mihiimaahicabadɨro, bu amɨɨhaifeenevɨ mihicadɨ momoonɨjinoco.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Mɨɨro mɨɨhai mofiico momoonɨtɨhi, oono saatoho ifiiditɨro imino ihiimaahicamo tɨcovovɨ mɨhɨfetequi icatɨno, bu diitobadɨ mejeevaqui icatɨno icano. Diito jillɨ mɨhɨɨfomo icamo, ifiivɨro ifiico ohoovɨcɨmaño, bu samɨnaaro fahɨgova ohoovɨcɨcasimaño icano.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Jaanotɨ naha mɨɨhai mofiico mitya mitya momoonɨtɨhi mɨɨhaiño iicatɨneri. Jaanotɨ naha ɨdɨɨboro Moocaani mɨɨhaico onoodɨnoro meheetavehi. Jaabo bu onoobadɨ amɨɨhaijaago mɨhɨfetehi Corintovɨ.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Jaamaño mɨɨhaico Moocaani atajɨɨbano janaanɨcɨvɨ mafatyotɨhi. Jaanotɨ naha amɨɨhaivɨ mɨhɨfututɨruva naha, Moocaani unuuno janaanɨcɨvɨ mafatyejirahi mɨɨro mɨɨhai itɨconɨ amɨɨhaijaago Cristo jɨɨbogoco masatyuuhi.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Jaamaño mɨɨhai sita dudɨcamaajeriro quehe quehe mihicatɨhi. Ɨvɨ jillɨro mihimeguehi amɨɨhai miyaavogo iguiraatonoco. Bu tollɨro mihimeguehi amɨɨhaifeenevɨ janaanɨcɨ mududɨcamaaiñoco. Jaarumo Moocaani mɨɨhaico uhuuvuunoco mafatyejitɨhi.
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 Jaadɨ bu janaanɨcɨvɨ mafatyeji amɨɨhai janaanɨcɨ iicamojaago, diitoco taajasujɨɨbogoco mɨjɨɨbeguequi icano. Jaamaño uujoho sita dudɨcamaajeriro quehe quehe icatɨhi.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Jaanotɨ cajaatyohacho ifiico quehe quehe omoonɨhachiijɨ, Aivojɨɨboditɨro quehe quehe iicaqui.
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Mɨɨro ifiicoro: Uujoho aivo imino icahi, onoobo diibo iimiibo icatɨno. Jaanotɨ naha ɨdɨɨboro Aivojɨɨbo diiboco: Imino icaabo, onoobo naha iimiibo.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.