Atos 27
Hen alen Apudyus (BLW) vs VC
1 Angkay hiyachi yag inumchah hen anchi ag-agaw way ekatchéén mepééy ah Pablo ya hen tapen anchichay farud ad Italia way mepasango hen anchi kangatowanay Are way Cesar. Wat emporangcha chicha an Julio way ihay kapetan hen sorchachun Are Cesar ta hiya hen mangetnod an chicha. Ya haénay Lucas, nàyéyà agé,
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 ya wacha agé hen ihay ifani way eMacedonia way narpod Tesalonica way ah Aristarco hen ngachanna. Angkay hiyachi yag hinénggép-ani amin hen ihay papor way narpod Adrumeto way nesasaggana way maligwat way manchag-ochag-oh hen kafabréfabréy hen anchi provinsiyan hen Asia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Angkay nafigat hen lummigwatanni, nanchag-oh hen anchi luganni ad Sidon, yag ammag na-anoh eman ah Julio an Pablo te uray no filang way farud hiya, chana chillu eparufus way mampangagéhad hen anchi papor way i mangila hen tapen anchichay ifana ad Sidon ah manmangiliyancha an hiya.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Angkay hiyachi way kasen lummigwat hen luganni, chaat agé fumab-ali way cha mihib-at hen papor, wat nepapelet way enlekawni hen falin hen anchi lota way Chipre ta machìligan-ani.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Yachi way nanlurugan-ani yag lenawhanni hen anchichay lota way Cilicia ya Pamfilia ya an-aniyat umchah ad Melea way fabréy hen sakopon Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Angkay ad Melea, inchahan kapetan Julio hen ihay safaliy papor way narpod Alejandria way éméy ano ad Italia, wat nan-aton-ani amin.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Angkay hiyachi, gapo ta napegsa hen anchi fali, wat émméy ah kamanay ag-agaw way ammag cha péy-apéy-an hen anchi papor way éméy. Wat napaligatan-ani yag an-aniyat homag-én ad Ganido. Ngém gapo ta anni cha hib-atén hen anchi fali, iggayni igachang way éméy te enengwani hen chinìligan hen anchi lota way Creta wat lenawhanni hen anchi lota way hommeloheloan hen chanum way ekatchéén “Salmon.”
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Yachi yag empengepengetni way éméy ya an-anig naligatan way térén ya an-aniyat narég umchah hen anchi cha metàtàchan hen papor way ekatchéén “Kahàniyan hen Papor” way ahag-én hen anchi fabréy ad Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Angkay hiyachi yag nataktataktak-ani ad Kahàniyan way ingganah narpas hen anchi lagsak hen Judio way Sosobfotan, wat looh inumchah hen anchi furan way aggaégyat ah manaranan hen papor gapon fali. Wat tinugutugun Pablo chicha way mangaliyén,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Inib-a, enlasin-o way aggaégyat no etoroytaaw way éméy ad uwan. Te no ilurudtaaw, sigurachu way matarà hen chuar way karga ya machachael agé hen antoy papor, yag awni agé yag wachay maofor an chitaaw amin.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Ngém hen anchi kapetan, iggayna afuroton hen enalen Pablo, te hen enalen hen anchi nangempapor ya hen anchi cha manmaneho hen enafurotna.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Yag gapo agé ta faén ano ammay ah iggawan hen papor ad Kahàniyan no agiléd, wat laychén hen anchichay chùchùar way nanlurugan way pachasénni koma way manchakpos ad Fenicia no mafalin, te un-unnina ano ad Fenicia way sakopon hen Creta te machichìligan hen anchi papor ahchi.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Angkay hiyachi, kaman paat cha mafég-as hen fali te cha mane-ed hen yawyaw wat ekat hen anchichay chan manehowén ammay ano, wat mafalin etoroyni way éméy ad Fenicia. Yachi yag lenapchùcha hen anchi toy-on hen papor yag an-aniyat lumigwat way cha mangempengepenget way mempa-aklep ad Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Yachi yag ammag iggay mahen-awniyan yag inluginaat hen anchi ammag manongod way fali way mihib-at way narpod Creta way nan-apet ad chaya.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Yachi yag ammag teneweng hen anchi fali hen papor, wat anchag achi makamaneho gapon anchi fali, wat anchag entachun ta egad hen fali hen mempayana.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Yachi way nachìligan-ani ah aket hen nepachonganni hen anchi akettoy way lota ad Cauda, yachin nawayaanni way nangempaghép hen anchi fangka way cha gayuchun hen anchi papor, ngém nampaligat-ani chillu way nangempaghép.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Angkay nepaghépchi yag anchaat fédféchén hen achar hen anchi papor ta achi mafarakyang. Yag gapo ta émégyatcha no magat ammag ichagah hen anchi papor hen anchi pommepeled way gahar way ahag-én ad Libia, empahcha hen anchi chakar way fanchila way cha mangentorong hen anchi papor ta egad hen fali ah mempayana.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Angkay nawakas way ammag achi paat mafégfég-as hen anchi fali, inlugicha way mangentap-ar hen anchi karga ah fayfay.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Yag angkay kasen nawakas agé way ammag hiyahiya chillu, wat ancha agég entap-ar hen aminay marabten way lamentan hen anchi papor.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Yachi yag émméy ah kamanay ag-agaw way ammag hommehellang ad uchu way maid maila ah init ya umat agén taraw ya ammag séréd hen anchi fali, wat an-anig nangenanggay amin te maid poros namnamani way matagu.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Angkay hiyachi way nafayag way anchag iggay nangnangan hen anchichay ininggaw hen papor, tommàchég ah Pablo way mangamulid an chicha way mangaliyén, “Chàyu way inib-à, non anyu koma enafurot hen enalè ta iggaytaaw lummigwat ad Creta, maid angkay natarà ah kok-owa ya iggaytaaw amin maligatan.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Ngém tàén, pas-éményu paat hen hamhamàyu, te maid angkay matéy an chitaaw te an yanggay hen antoy papor hen machachael.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Innilàha te ad arubyan, ah Apudyus way nangen-awa an haén ya hiya hen chà chayawén, empalena hen anghelna way mangimfaga an haén way mangaliyén,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 ‘Achia cha émégyat Pablo, te achia matéy te masapor chillu mepasangoa an Are Cesar ad Roma. Yag hen ség-ang Apudyus an hea, halimunana agé hen anchichay karuganno ta maid agé matéy an chicha.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Wat hiyachi, inib-à,” way ekat Pablo, “émhép koma hen hamhamàyu te manokchù met ah Apudyus way ammaana way ammaan hen imfagana an haén.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Ngém hen mekaman, ichurun hen fali hen antoy papor hen ihay akettoy way lota way nanggagawa hen fayfay.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Angkay hiyachi way émméy ah ustoy chuway chuminggu hen cha chillu mempafangchafangchan hen anchi fali an chàni hen anchi fayfay way Adriatico, yag yachi way gawan ménat chi lafi, yag lenènan hen anchichay chan maneho way cha-ani peet homag-én hen lota.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Wat anchaat uy-uyun hen kamang ah mangamangancha hen ka-adcharém hen chanum, yag chuwanporo way chupa hen ka-adcharémna. Angkay na-awni way enkasencha, émméy yanggay ah hemporo ya lemay chupa.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Yachi yag émmégyatcha te magat mesagud hen anchi papor hen anchi apehorhor, wat inuy-uycha hen opat way toy-on hen emot hen anchi papor ta matoy-onan yag anchaat manluwaru ta pegpega paat yag pommaway.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Angkay hen anchichay chan chunu hen papor, penachascha way mangentat-allingéb way lomayaw, wat anchag inuy-uy hen anchi fangka way manluganancha koma way lomayaw te hen lasoncha, icha ano igga hen tapenay toy-on hen hongad hen papor.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Ngém enlasin Pablo hen hamhamàcha, yag annaat ifaga hen anchi kapetan ya hen anchichay sorchachuna way mangaliyén, “No taynan hen annachay chan chunu hen antoy papor wat maid angkay namnamataaw way matagu.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Yachi yag senongpatat hen anchichay sorchachu hen hilun hen anchi fangka wat na-anud.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Angkay hiyachi way tég-angay pomaway, enà-arò Pablo hen anchichay tatagu ta mangancha koma, ekatnéén, “Ustoy chuway chuminggu ad uwan way maid poros nangnangananyu gapoh hamhamàyu ya chanagyu.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Wat panga-aseyu paat ta mangan-ayu ta omorheayu, te maid angkay matarà ah uray ihà-an an chitaaw.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Yachiy enalen Pablochi yag annaat aran hen tenapay yag nanyaman an Apudyus hen sangwanan amin hen anchichay tatagu ya annaat pet-angén yag inlugina way mangan.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Wat seném-ém tot-owa hen hamhamà amin hen anchichay tapena yag anchaat agé amin mangan.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Hen aminay ininggaw hen yachiy paporat, émméy ah chuwanggasot ya pitunporo ya éném way tatagu.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Angkay nagipoh-ani amin, entap-archa ah fayfay amin hen anchi tapenay karga way fégah ta yumagyagpaw hen anchi papor.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Angkay pommaway, wacha hen maila way lota, ngém maid innilan hen anchichay chan ammah papor no henochi way lota. Ngém wachan innilacha way huyù hen fayfay way ammay hen tarantagna te paginahar, wat ekatchéén pachaséncha no mafalin way mempatàchang hen papor an nadchi.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Wat hen enkamancha, ginhatcha hen hilun hen anchichay toy-on way manaynan ah fayfay yag inigsancha way nangùfad hen anchi nigagallotan hen ipayna. Yag anchaat pasadsachén hen anchi fanchila way ininggaw hen hongadna ta way én-énnén hen yawyaw way mangintùyud. Wat inlugin hen anchi papor way màmàéy hen penget hen tarantag.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Ngém ammag nesaguchat agé hen hongadna hen anchi pommepeled way gahar, yag ammag nelafù way achi màéy. Yag chaat agé ichagachagah hen napegsa way challuyun hen anchi emotna, wat cha marakarak yag cha metap-atap-ar hen anchi chengchengna.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Angkay hen anchichay sorchachu, ekatchéén pédténcha koma amin hen anchichay farud te awni yag tumifùcha way omawid.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Ngém ah kapetan Julio, empawana te achina laychén way matéy ah Pablo. Wat imfagana way amin hen anchichay nangila way tumifù, mampég-ahcha ah fayfay ta tumifùcha way mamangpango way tomàchang hen tarantag.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Waman hen anchichay tapena, ancha an umunud ano way pomaud hen tabra ono heno way nachael way away way narpon anchi papor. Wat yachi hen enkamanni way tommàchang yag an-aniyat matagu amin.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.