Atos 20
Hen alen Apudyus (BLW) vs NVI
1 Angkay hiyachi way narpas hen anchi guru, empa-among Pablo hen anchichay ommafurot yag tinugutugunna chicha ah sém-éman hen afurotcha an Apudyus, yag anat lomayaw way émméy hen provinsiyan hen Macedonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Yachi yag enengwana hen kafabréfabréy ahchi way chuar hen intudtuchuna agé ah mangempas-éman hen afurotcha. Yachi yag anat éméy agé hen provinsiyan hen Acaya,
2 Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,
3 yag ininggaw ahchi ah toroy furan. Angkay hiyachi way chan sagana way i manlugan koma hen anchi papor way éméy ad Siria, chengngarnaat agé way ehanéb ano hen anchichay kacharaana way Judio hiya, wat iggayna etoroy way éméy ahchi te ekatnéén fangchéna ud-ay hen anchi enengwana hen provinsiyan hen Macedonia way an manaran.
3 onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,
4 Ya hen anchichay ifan Pablo way mangwa agé hen provinsiyan hen Macedonia wat cha Sopatro way iBerea way anà Piro ya anat cha Aristarco an Segundo way eTesalonica, ah Gayo way iDerbe, cha Tikico an Trofimo way narpo hen provinsiyan hen Asia ya anat agé ah Timoteo.
4 sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Chicha, namangpangocha yag hihinnéd chàni an Pablo ad Troas.
5 Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.
6 Te inyaw-awnini ad Filipos ingganah narpas hen anchi lagsak way manganan hen anchi tenapay way cha-an fumnar. Angkay narpaschi yag an-aniyat manlugan hen papor way na-alemay ag-agaw yag an-aniyat umchah ad Troas. Yag ad Troas, inchahanni hen anchichay ifani wat nakachumingguani amin ahchi.
6 Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.
7 Angkay nadhém hen Safachu, na-among-ani way ommafurot way mèan hen anchi Manmanma-an hen natéyan Jesus. Yachi yag nantudtuchu ah Pablo yag gapo ta ekatnéén ah wakas hen lumigwatana, annag cha payépayén hen chana itudtuchu ingganah gawan hen lafi.
7 No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.
8 Wat penasgichanni hen chuar way helaw hen anchi kowarto way na-amonganni.
8 Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.
9 Angkay hiyachi, yag wacha hen ihay fafaru way ah Eutico hen ngachanna way tummutùchu hen pantaw. Yag yachi way cha epachapacharan Pablo hen chana aryén, ammag chan chêyéchêyép ah Eutico yag nasséy. Yag ammag maid innilana yag nàchagat agé ah chara way nanlugi hen anchi ma-atlo way garachu. Yag yachi way incha innara yag nanattéy.
9 Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.
10 Yachi yag ginumhad agé ah Pablo way i mangila hen anchi natéy, yag nanyùgong way namàwar an hiya, yag annaat ekat hen anchichay tataguwén, “Achiayu cha machanagan te cha-an peet matéy.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "
11 Yachi yag namfangad-ani amin ah faréy way i mangan yag anat mètagépfar ah Pablo hen anchichay eTroas ingganah pommaway yag an-aniyat lumigwat.
11 Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.
12 Wat hen anchi fafaru way natêchag, enhàyatcha way ammag pararo hen laylayadcha te natagu.
12 Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.
13 Angkay hiyachi yag imfagan Pablo way mamangpangoani way tapena way manlugan hen anchi papor way éméy ad Asson te hiya, an manaran ano ingganad Asson ya anat mìlugan.
13 Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.
14 Angkay inumchah-ani ad Asson, nihib-at ah Pablo wat nanlugan-ani amin hen anchi papor way éméy ad Mitilene.
14 Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.
15 Angkay inumchah-ani ad Mitilene, inchakposni way éméy ingganah nawakas way inumchah-ani agé hen chumang Chio. Ya hen kafigatana agé, inumchah-ani ad Samos, ya hen kasen figfigat, ad Mileto.
15 No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Yachi yag ekat Pablowén achiani ano manchag-oh ad Efeso te awni yag mataktak-ani, ya chana amin ahoopan way umchah ad Jerusalem ta no mafalin, ichahana koma hen anchi lagsak way Pentecostes.
16 Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.
17 Angkay hiyachi way nanchag-oh hen anchi luganni ad Mileto, gapo ta iggayni engwa ad Efeso wat empa-ayag Pablo hen anchichay cha mangemponponò hen anchichay cha omafurot ahchi.
17 De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Angkay inumchahcha, imfagan Pablo an chicha way mangaliyén, “Chàyu way sosnod, nanepod hen pés-éy ummaliyà hen antoy provinsiyan hen Asia ya amin hen kawad-à an chàyu, wat innilayu hen aminay chà enkamkaman.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.
19 Wat iggayà nampahih-iya hen chà nangammaan hen empa-ammaan Apudyus an haén, te anà lawa an alepan Apudyus. Wat uray chaà nankela gapoh hamhamào no hen-argawan, ya tàén penàgangà hen anchichay kacharaà way Judio gapon chaà nangenhanéhanéfan, chà chillu entoroy way mangamma hen laychén Apudyus.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.
20 Tinudtuchuwà chàyu hen sangwanan hen katagutagu ya anat ah fafaréyyu agé way maid poros enhoot-o an chàyu ah ammay way tudtuchu ah katoronganyu.
20 Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.
21 Yag tenlén-o agé way manugun hen ahentagù way Judio ya umat agé hen anchichay faén Judio way masapor manhagongcha an Apudyus yag nanchùgancha hen anchi lawengay a-ammacha ya ta omafurotcha agé ah Apo Jesus.
21 Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.
22 Wat ad uwan, ah manorotà hen laychén hen Espiritun Apudyus wat éméyà ano ad Jerusalem ngém maid innilà no heno hen mepasamak an haén ahchi.
22 "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,
23 Te hen innilà yanggayat mafaruchà ya mapaligatanà ahchi, te uray heno way fabréy way ayàén yaha hen cha empaka-awat hen Espiritun Apudyus an haén.
23 senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.
24 Ngém achì gayu-un hen mataguwà hen antoy lota non an-owat ehènad paat hen impiyar Apo Jesus an haén way masapor haphapetê hen anchi ammayay chamag mepanggép hen ség-ang Apudyus hen katagutagu.”
24 Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.
25 Entoroy Pablo way mangaliyén, “Maid iggay-o innayan ah nantudtuchuwà an chàyu mepanggép hen mantorayan Apudyus. Yag manepod ad uwan, innilà way maid kasen mangil-il-anyu an haén hen antoy lota.
25 "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.
26 Wat ma-awatanyu ad uwan way no wachay metap-ar an chàyu ah pegwana, faén haén hen nangimfasor,
26 Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.
27 te maid paat enhoot-o an chàyu ah tugun Apudyus te intudtuchù amin hen laychéna way ma-awatanyu.
27 Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.
28 Wat ar-arwachanyu hen acharyu koma, ya i-illanyu agé hen anchichay ifayu way cha omafurot te piniyar hen Espiritun Apudyus chàyu way mangemponponò an chicha. Kaman hen cha ekaman hen pastor way manalimun hen karnerona, wat kaman agéhchi hen ekamanyu way manalimun hen anchichay tatagun Apudyus te finayachan hen anàna chicha ah charana hen natéyana.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Sosnod, inni-ilà way no lomayawà, umalecha way umale an chàyu hen anchichay mangintudtuchu hen ammag chumachael way anchag kaman atapay aho way i mamchit hen heno way na-amu.
29 Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.
30 Yag awni agé yag wacha hen fùnag an chàyu paat ah tapen chi ag-agaw ah ammag mankétém ah mangawisana hen tapen anchichay ommafurot ta wachay somorot an hiya.
30 E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.
31 Wat ar-arwachanyu paat ta achiayu marokop. Ya achiyu agé koma aliw-an way hen unig hen toroy tawén wat tinudtuchuwà chàyu way ammag lenafi ya enag-agawén iggay-o paat esarsarcheng way magénén chà ekela ah hamhamào an chàyu.”
31 Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.
32 “Wat ad uwan, an-og eporang chàyu amin an Apudyus ta hiya hen manalimun an chàyu. Yag egad agé hen alena hen manorong an chàyu way yachi chillu hen cha mangimfaga hen ség-angna an chitaaw, ya hen alena agé hen mangempapegsa hen pammatetaaw. Ya yachi agé hen manot-owaantaaw hen empopostan Apudyus way idchatna hen aminay tataguna.
32 "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.
33 Hen aminay kawad-à an chàyu, maid apés-o way mangara ah pelakyu ya lumfongyu.
33 Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.
34 Te innilayu chillu way hen lengat-o hen narpowan hen aminay masapor-o ah inyatagù ya hen aminay masapor hen anchichay inib-à.
34 Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.
35 Wat ah aminay enkaman-o, yachi hen nangempàil-à an chàyu way masapor komagéttaaw way man-amma ta wachay etorongtaaw hen anchichay makasapor ah torong. Ya achitaaw agé koma aliw-an hen anchi enalen Apo Jesus hen nangaryanéén, ‘Hen anchi umidchat, kaskasen hen layadna no hen anchi omawat.’ ”
35 Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".
36 Angkay narpaschi way enalen Pablo hen anchichay ponò way narpod Efeso yag nampalentomang way mìluwaru an chicha.
36 Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.
37 Yag anchaat agég cha masorsorchong ya chachan kekela way mamàwar an hiya way mangempaligwat.
37 Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.
38 Ya kaskasen hen hamhamàcha te hen anchi imfagana way maid kasen mangil-il-ancha an hiya. Yachi yag enetnodcha hiya hen iggaw hen papor way manluganana.
38 O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.