Marcos 5

Baikeno Mark (BKX_UBB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nalali te, Jesus nok In asium-noinaꞌ sin ntenuk nifu ꞌnaek Galilea in panin, mbi baal jes, kanan Garasa.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Mbi nane, nmuiꞌ tuaf es, leꞌ pah-tuaf amaunut antaam mbi in nekan, tal antee namaunuꞌ leuꞌ. In nabala mbi niut nateꞌ. Nenoꞌ-fai in paililbah napuun-nateef mbi ꞌnuꞌaf-aꞌnuꞌaf, ma nnao ao monas, ma ankoa-muus. Ma in anteop napaap in aon neik fatu. Mes in aon nane naheel anneis. Ka nmuiꞌ fa atoni es he nfuutb ee, maski naka nfutu neik tain besi msat. Atoni sin nfuutb ee haef-haef mbi in aꞌnukun ma in haen neik tain besi, mes in nafeek naen tain besi nane, ma neok nafeek kabaꞌ naꞌko in haen. In maspeti nneis, tal antee ka nmuiꞌ fa atoni meseꞌ es nabeiꞌ he nhuku. Olas nane, Jesus sin nsaon naꞌko bero ꞌnaek, atoni leꞌ pah-tuaf amaunut antaam mbi in nekan nane napeen niit sin naꞌko ꞌloꞌo. Nalali te, in nanpoi naꞌko niut nateꞌ nane, oke te in naen annao ma nleuꞌ-tuuꞌ mbi Jesus In matan.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 — ausente —
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 — ausente —
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 — ausente —
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Olas Jesus nail naan atoni nane in huumn aa te, In naꞌuab am nak, “Hoi, pah-tuaf! Ho mpoi muꞌko atoni ii nai!” Nalail atoni nane in ankoa-muus naheel on mnak, “Huus! Ho he munsaꞌan kau! Au uhiin Ko, Ho leꞌ nane namneo Jesus, Uisneno Akuasat in Aan Mone. Au ꞌtoit Ko he Ho kaisa mususap kau!”
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 — ausente —
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Ma Jesus ntoti mnak, “Ho kaanm ii, sikau?” Atoni naan natae mnak, “Au kaank ii Legion, fun hai leꞌ ii mimfau nneis, on leꞌ solalus puka ꞌnaek es!”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nalali te, pah-tuaf in nmoeꞌ atoni nane in fefan henati ntoit Jesus, he kaisan nliuꞌ sin mpoin naꞌko bale nane.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Leꞌ ka nakloꞌo fa naꞌko bale nane, anmuiꞌ tuaf ampaon faifn aa puka ꞌnaek es. Faifn ini, on leꞌ he ntee tipuꞌ nifun nua. Sin namin amnahat mbi ꞌnuꞌaf abnapan.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Nalali te, pah-tuaf in ntoit Jesus mnak, “Mleul kai he mnao mtaam meu fafi nae kin.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Nneen on nane te, Jesus anloem. Ma pah-tuafin nane, naen ampoi naꞌko atoni nane, ma nnaon ntaam neu fafin. Ma leꞌ fafi nifun nua nane, sin naen nasiit-bokan. Ma sin nsikaꞌ-noloꞌ antaam neu nifu naan, ma sin ok-okeꞌ leem anmaten mbi nane.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Olas atoni leꞌ apao fafi sin nail niit on nane te, sin ok-okeꞌ namtaun nmaten. Oke te, sin naenan nnaon natoon toob mbi kuan-kuan mbi nane. Ma atoni namfau mpoi neem, ma nnaon nail saaꞌn aa es anbool.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Sin neem naꞌeuk nok Jesus, ma sin napeen niit atoni leꞌ pah-tuaf amaunut antaam neu in nekan nane, ntook mbi nane. In neekn aa naleko ee, ma in natai nalail bael abtais ee. Niit on nane te, atoni sin ok-okeꞌ namtaun, fun sin nahiin nak, atoni sikau es leꞌ nabeiꞌ nliuꞌ napoin pah-tuaf naꞌko atoni nane, in maneꞌo-maneꞌo atoni lo-manenuꞌ.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Oke te, sin ok-okeꞌ mantonin mnak, “Hai miit meik hai maatm ini, atoni leꞌ pah-tuaf amaunut antaam neu in nekan, naleko ee. Ma hai miit faifn aa maneꞌo-maneꞌo leem anmaten.”
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Ma toob naꞌko kuan-kuan antoit Jesus he nfeen nnao nasaitan sin bale.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Olas Jesus he nsae neu beor aa nanan, atoni leꞌ pah-tuaf amaunut antaam neu in nekan nane, neem antoit Jesus he in nok amsat.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Mes Jesus ka nloim fa. In naꞌuab mnak, “Naleko nneis, ho mnao mfain mutonan ho biak in ok-okeꞌ, saaꞌn aa leꞌ es Uisneno nmoeꞌ nalali neu ko. Ma mutoon mak Uisneno nneek niis ko.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Nalali te, atoni nane nnao nfain, he nnao nafuun pah es anmuiꞌ koot boꞌes, es leꞌ sin nteek ee nak, ‘Dekapolis’. In anꞌeut nani leꞌ saaꞌ es Jesus anmoeꞌ nalali neu ne. Atoni ok-okeꞌ leꞌ nneen in uab nane, sin namkakan nmaten mnak, “Namneo, he!”
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Nalali te, Jesus sin nlaak anfanin neu nifu ꞌnaek in panin bian. Olas sin nsaon naꞌko beroꞌ, toob namfau neman ntool naan Ee.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Mbi nane, nmuiꞌ tuaf es, in kanan, ꞌnaef Jairo. In leꞌ nane, aꞌnakaf neu uim onen mbi kuan nane. Olas nane napeen niit Jesus, ma in nleuꞌ-tuuꞌ mbi In matan.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Ntoti mnak, “Koi, usiꞌ! Au aan feto in feꞌ naan toon boꞌes am nua, nameen he nmate. Ho maen oum feꞌ, he mulekoꞌ maan kau beꞌ.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Ma Jesus natuin Jairo nnaon neu in ume. Mes olas sin nnaon, atoni namfau natuin sin, tal antee sin nnaon ka nalekon fa, fun toob namfau natuin bia-nam-bian.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Mbi toob amfaut sin soonk ini, anmuiꞌ bifeel es, es leꞌ in fun neneem ka nasnaas fa toon boꞌes am nua ben.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 In loit ma in aꞌmaus ok-okeꞌ nalail sine, he mbaen amalot. Mes ka nmuiꞌ fa meseꞌ he naleko ee. Mes in menas nane, nfoe piut.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Bifeel nane, in nneen namfau matoom neu Jesus. On nane in nheoꞌk on natuin atoin in sin atnaank ini, he npaumaak nok Jesus in kotin. In naneꞌop mbi in nekan nanan nak, “Ile lamu au ubeiꞌ ꞌlaab ꞌaan In sabalu haen, au lof uleok.” Olas in ankais Jesus in sabalu, nok askeken, in naaꞌ asait leꞌ nane, nheu naan. In natniin in aon naleko nfini ee.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 — ausente —
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 — ausente —
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Pas olas nane, Jesus natniin anmuiꞌ maꞌtanin anpoin naꞌko In aon. In niik on kotin, ma niit toob namfau mbi In kotin. Oke te, In antoti mnak, “Sikau es ankais Au sabalu?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 In asium-noinaꞌ sin natae mnak, “Amaꞌ, Ho mail kuum! Atoni namfau on ii es anmabeꞌun. Nasaaꞌ Ho mtoit mak, ‘Sikau es ankais Au sabalu?!’ ”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Mes Jesus nail nateef, he naim leꞌ alelo sikau es ankasi.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Olas bifeel nane nneen Jesus ntoit on nane te, in namtau. Nalali te, in nleuꞌ-tuuꞌ mbi Jesus In matan, ma nmanaok mnak, “Amaꞌ. Au leꞌ es aꞌkais Ho sabalu.”
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ma Jesus natae le mnak, “Fun enaꞌ maneꞌo-maneꞌo mpalsai meu Kau, ho muleok mulali ee. Ma ho mnao mfain mok neek amlilat.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Jesus feꞌ naꞌuab on nane te, nmuiꞌ amnemat naꞌko ꞌnaef Jairo in ume, natoon am nak, “Akoi! Liꞌaan feto nmate! Kaisa muhaeb mtein Kulu ii nai. Amaꞌ naleko nneis, kaisa mnao nai.”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Mes Jesus ka ntoe naan fa atoni nane in molok. Ma In naꞌuab neu ꞌnaef Jairo nak, “Ho kaisa mumtau, he! Mpalsai meubah Uisneno.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Oke te, Jairo nok Jesus nnaon nasaitan In asium-noinaꞌ bian. Mes In nnao noba haa Pedru, Yakobus, ma nok Joao, sin nnaon piut.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Olas sin nteen ꞌnaef Jairo in ume, sin niit atoni namfau bataisiubꞌ in, ma sin nkambain naheel okan.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Jesus ntaam neu ume naan. Ma In antoit sin am nak, “Anasaaꞌ te hi mtaisibu meu kaet? Liꞌana ije, in ka nmatef. Mes ije, in antuup kuun.”
39 Ao entrar, disse:
40 Sin nneen Jesus namolok on nane te, sin ok-okeꞌ maens Ee. Nalail, In nleul sin ok-okeꞌ mpoin. Ma In noꞌen liꞌana nane in enaf nok in amaf, ma nok in asium-noinaꞌ sin tuaf teun, he sin ok-okeꞌ ntaam neu liꞌana nane in keꞌan.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ma Jesus nhuuk liꞌana nane in aꞌniman, oke te, In namolok neu ne neik sin lasi Aram mnak, “Talita kum!” (In aꞌnaonaꞌ nak, “Aan feto! Mfeen nai!”)
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Suk naskeek, liꞌaan feto nane nfeen ma nnao. Nalali te, Jesus nleul in enaf nak, “Mfee liꞌana ii he naah nai!” Atoni ok-okeꞌ leꞌ aniit takaf saaꞌ leꞌ es anbool, sin namkakan. Mes Jesus naꞌekaꞌ maꞌtaniꞌ neu sin mnak, “Hi kaisa mitoon sikau-sikau mak Au umonib ufain ee be!”
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 — ausente —
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.