Mateus 18
bkw (BKW) vs ARIB
1 É ɛwala ɛlenek, bɛdjekel naazɛtiila é bhaaz ɛ Yezu, bɛ naazɛdji nyɛ náá: «Ye ɛ́ ɛzɛ di boo-mot tɔ Ɛyoŋ ɛ di tɔ gwoo ɛ?»
1 Naquela hora chegaram-se a Jesus os discípulos e perguntaram: Quem é o maior no reino dos céus?
2 É di'enek, wɔ gwaa Yezu zɛdjóo mɔɔ dhyeeb, zɛtel nyɛ é mis mɔɔ.
2 Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles,
3 Nyɛy nɛ nɔɔ náá: «Mɛ lɛɛ bin ɛ́ etɛp e tsɛɛtsɛ náá: Bi ɛ́ di ààswoola mɛfulu men, da bi ɛ́ di dáa bɔɔ dhyeeb ɔɔ, bi aanàkwaani tɔ Ɛyoŋ ɛ di tɔ gwoo ɛ.
3 e disse: Em verdade vos digo que se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Boo-mot tɔ Ɛyoŋ ɛ di tɔ gwoo ɔ, ye ɛ́ mot di esil nyel'ɛ, da nyɛ ɛ́ di dáa mɔn'ak ɔ.
4 Portanto, quem se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Mot ɛ́ be ɛnyɔɛpe mɔɔ dhyeeb dáa mɔn'ak kɔ ɛsu ɛ din ɛ lam ɔɔ, nyɛ be ɛ́ mam.»
5 E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta, a mim me recebe.
6 «Mot aakwyesal mɔn ngɔt tɔ sama bɔn zedum koŋ nɛ nam tɔ mesyem ɔɔ, ye goka ɛ́ náá, bɛ tiŋal nyɛ boo ɛkok é tsuŋ. Bhii tak, da bɛ ɛ́ lóo nyɛ tɔ boo dii mɛsɔn, da nyɛ ɛ́ diida kɛkum pɛ si.
6 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e se submergisse na profundeza do mar.
7 “Haa” kpaa-ghoŋ nɛ bot ɛ di kɔ bɔs ɔ, etɛɛ náá, mɛbɛk mɛ di ekwyesal bot tɔ mesyem ɔ nɛ bu! Ye tok nɛ ghwyil ɛdi ààbɛ. Tin, “haa” kpaa-ghoŋ nɛ mot aadi mɛbɛk menek ɔ.
7 Ai do mundo, por causa dos tropeços! pois é inevitável que venham; mas ai do homem por quem o tropeço vier!
8 Yɛ bɛ náá, ye ɛ́, mbɔ'ɔ, nɛghu ko'ɔ ɛ́ di esa náá, wɔ gheekwye-kwyɛ tɔ mesyem ɔɔ, tsaala yɛ, da wɔ ɛ́ mwas yɛ ɛtsetaɛpe nɛ nɔ. Ye goka ɛ́ náá, wɔ ni tɔ mbɛɛ tsik nɛ tsaala mbɔ, nɛghu tsaala ko, ààbɛ náá, wɔ baal mɛmbɔ mɛmbá nɛ mɛko mɛmbá, bhii tak, wɔ kakɛmwasaa ɛ́ tɔ du na kɔm-kɔm.
8 Se, pois, a tua mão ou o teu pé te fizer tropeçar, corta-o, lança-o de ti; melhor te é entrar na vida aleijado, ou coxo, do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Yɛ bɛ náá, dis ɛ lɔ, di esa náá, wɔ kwyɛ, tɔ mesyem ɔɔ, piida yɛ, da wɔ ɛ́ mwas yɛ ɛtsetaɛpe nɛ nɔ. Ye goka ɛ́ náá, wɔ ni tɔ mbɛɛ tsik nɛ tiila dis, ààbɛ náá, wɔ baal mis mɛmbá mɔ, bhii tak, wɔ kakɛmwasaa ɛ́, tɔ du na kɔm-kɔm.»
9 E, se teu olho te fizer tropeçar, arranca-o, e lança-o de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que tendo dois olhos, ser lançado no inferno de fogo.
10 «Bi ɛ́ koobaka! Sa mot ààbyasal mot ngɔt tɔ bɔn bak etɛɛ náá, efofop bɔɔ dyeebadi ɛ́, é di wat é mɛwala djas bɛ nɛ Saag'am di pɛ tɔ gwoo ɔ. [
10 Vede, não desprezeis a nenhum destes pequeninos; pois eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêm a face de meu Pai, que está nos céus.
11 Etɛɛ náá, Sɛɛŋɛlɛ Mɔn Mot nazyɛ ɛ́ zɛtsik bot ɛ nabɛ náá, bɛ eezediib ɔ.]
11 {Porque o Filho do homem veio salvar o que se havia perdido.}
12 «Bi ke dáa? Pookogekeka náá, dhiiti mot ngɔt nabɛ ɛ́ nɛ ebhata dhet (100). Tin, ngɔt zokazɛdiib, nyɛ aanàkwaalik ebhata mɛkam-mɛtɛn nɛ mɛkam-mɛná nɛ etɛn nɛ ená (99) kɔ ɛtsok, étɛp nyɛ neekɛsaa ngɔt diib ɔ?
12 Que vos parece? Se alguém tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará as noventa e nove nos montes para ir buscar a que se extraviou?
13 Mɛ lɛɛ bin ɛ́ tsɛɛtsɛ náá, nyɛ bela nyɛ ɔɔ, nyɛ waadi tɔ mɛmyaala ɛbuɛpe étɛp bhata wat'enɔk, dhaa ebhata nadi ààdiib ɔ.
13 E, se acontecer achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por esta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Ye ɛ́ tyɛ wat nɛ Sɛɛg'en di tɔ gwoo ɔ. Nyɛ ààkwyɛl náá, mot ngɔt tɔ bɔn bɛ djas wo ze.»
14 Assim também não é da vontade de vosso Pai que está nos céus, que venha a perecer um só destes pequeninos.
15 «Yɛ bɛ náá, mɔn nyoog eesa wɔ ɛbiyo ɔɔ, tɔ́ kɛbee nyɛ wɔy wɔ ɛmet. Da wɔ ɛ́ kɛlyaal nyɛ ɛbiyo ɛ lɛ. Nyɛ gwak wɔ ɔɔ, tin, wɔ eekwak ɛbulal ɛ nyɛ é ze.
15 Ora, se teu irmão pecar, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, terás ganho teu irmão;
16 Yɛ kabɛ náá, nyɛ ààpagwak wɔ ɔɔ, djóoa dhiiti mot ngɔt nɛghu bot ɛbá. Dáa ekwyala di elyaal ɛ náá: “Etɛp djas koobelaa ɛ́ é mis mɛ bɛtetɛp ɛbá nɛghu bɛlɛl.”
16 mas se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda palavra seja confirmada.
17 Tin, nyɛ byen ɛgwak bɛ ɔɔ, tɔ́ nɛ nɛ sok bhwoob bot ɛ zɛɛga mendjaala. Nyɛ byen ɛgwak bot ɛ zɛɛga mendjaala ɔɔ, tin, bi kaabee nyɛ ɛ́ dáa mot di ààdum koŋ nɛ Zɛɛb ɔ, dáa bɛnɔŋel ɛ epata e lapo.
17 Se recusar ouvi-los, dize-o à igreja; e, se também recusar ouvir a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 «Mɛ ɛpelɛɛ bin, ye ɛ́ tsɛɛtsɛ náá, etɛp djas ee bi ààpɛɛ wak kɔ bɔs ɛ, Zɛɛb ɛ́ waapɛɛ yɛ tɔ gwoo. Etɛp djas bi aamyaal wak kɔ bɔs ɛ, Zɛɛb ɛ́ waamyaal yɛ tɔ gwoo.
18 Em verdade vos digo: Tudo quanto ligardes na terra será ligado no céu; e tudo quanto desligardes na terra será desligado no céu.
19 «Mɛ kabaalɛɛ bin ɛ náá, wak kɔ ɛko ɛ bɔs, bot ɛbá ɛ́ gwakel, da bɛ ɛ́ waab sonok bɛ aakwyɛl ɛwaab tɔ mendjaala mɔɔ ɔɔ, Saag'am di pɛ tɔ gwoo ɔ waadjɛ bɛ sa bɛ waab ɛ.
19 Ainda vos digo mais: Se dois de vós na terra concordarem acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.
20 Etɛɛ náá, bot ɛbá nɛghu bot ɛlɛl ɛ́ sɛɛga kɔ ɛsu ɛ din ɛ lam ɔɔ, mɛ aadi ɛ́ tin, pak'ɔɔ.»
20 Pois onde se acham dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Wɔ gwaa Pyɛɛd zokazyɛ pɛ pak Yezu nadi ɛ́. Tin, nyɛ boozɛdji nyɛ náá: «Ghɛŋ, mɛ goka ɛ́ nɛ ɛpel mɔn nyaag'am esok edhen nyɛ sa mɛ ɛbiyo ɔɔ? Tyee esok etɛn nɛ ebá?»
21 Então Pedro, aproximando-se dele, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu hei de perdoar? Até sete?
22 Yezu naazɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Ààbɛ, mɛ ààpalɛɛ nɛ nɔ náá, ye di esok etɛn nɛ ebá. Mɛ lɛɛ wɔ ɛ́, ye di esok mɛkam-mɛtɛn nɛ mɛkam-mɛmbá (70), esok etɛn nɛ ebá.
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete; mas até setenta vezes sete.
23 «Étɛp tak ɛ́ di náá, Ɛyoŋ ɛ di tɔ gwoo ɔ nɔŋel ɛ, nɛ dhiiti mɛkoozi nadi ekwyɛl ɛkoobal etɛp bɛ nɛ bot ɛ mɛsa mɛ nakola epata bɛ ɔ.
23 Por isso o reino dos céus é comparado a um rei que quis tomar contas a seus servos;
24 Tin, é ghɛŋ nyɛ nakan ɛdjóo ngɔt-ngɔt ɛ, wɔ gwaa bɛ zokazyɛ nyɛ nɛ mot-mɛsa mɛ ngɔt nakola epata ɛbuɛpe ɔ.
24 e, tendo começado a tomá-las, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;
25 Mot'enɔk nabɛ ɛ́, ààbɛ nɛ sa nyɛ aabulal epata e kukuma tak nɛ yɛ. Kukuma yɛ ɛ́ boodjɛ ɛlee náá, nyɛy nɛ myɛl nɛ bɔn zɛnɔɔ esa bɛ djas bɔmsaa, etɛp epata e tak neebulal kola nyɛ nadi nɛ yɛ ɛ.
25 mas não tendo ele com que pagar, ordenou seu senhor que fossem vendidos, ele, sua mulher, seus filhos, e tudo o que tinha, e que se pagasse a dívida.
26 Tin, mot-mɛsa menɔk eezɛkwyit mɛboŋ si sok bhwoob kukuma yɛ tak. Nyɛy nɛ nɛ náá: “Sila lyem, da wɔ ɛ́ gek mɛ ghoŋ. Mɛ waazɛbulal wɔ epata binek djas!”
26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, tem paciência comigo, que tudo te pagarei.
27 Kukuma yɛ zokazɛgek nyɛ ghoŋ, nyɛ eezɛpel nyɛ nɛ epata ee nyɛ nakola ɛ djas. Bhii tak, nyɛ eezɛbet nyɛ, nyɛ tɔ́.
27 O senhor daquele servo, pois, movido de compaixão, soltou-o, e perdoou-lhe a dívida.
28 «Dáa mot-mɛsa menɔk nawyis tin ɛ, nyɛ eezɛboma nɛ dhiiti mɔn nyɛɛg nyɛy nakola nyɛ ba bɔɔ epata ɔ. Nyɛ eezɛvyɛk, mɛt nyɛ é tsuŋ “gbak”, nyɛ moo tin enyam nyɛ é tsuŋ ɛkɛɛ, nyɛ aagó nyɛ góak. Nyɛy nɛ nɛ náá: “Tuuda mɛ kola yam nenak!”
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem denários; e, segurando-o, o sufocava, dizendo: Paga o que me deves.
29 Mɔɔ sɔ zokazɛkwyit mɛboŋ si sok bhwoob'ɛ, nyɛ eedjaala nɛ nɛ náá: “Sila lyem, da wɔ ɛ́ gek mɛ ghoŋ. Bwooda batsa mɛ waatuud kola yɔ!”
29 Então o seu companheiro, caindo-lhe aos pés, rogava-lhe, dizendo: Tem paciência comigo, que te pagarei.
30 Wɔ gwaa nakuma epata zokapɛɛ. Tin, nyɛ ɛ́ zokakɛkɔɔl mɔn nyɛɛg é mbok é bwood dwoo nyɛ aabulal epata bɛ ɛ.
30 Ele, porém, não quis; antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 «Dáa bɛdhiiti bot ɛ mɛsa nabee deenek ɛ, ye naakpaa bɛ tɔ elyem. Bɛ ɛ́ boozɛtɔ́, kɛlɛɛ kukuma yɔɔ etɛp djas dhaŋ ɛ.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecera, contristaram-se grandemente, e foram revelar tudo isso ao seu senhor.
32 Tin, kukuma yɔɔ ɛ́ boozɛbaadjóo mot-mɛsa menɔk, nyɛ ɛ́ booke nɛ nɛ náá: “Wɔ ɛ́ mot-mɛsa mɛ di náá, wɔ ɛ́ nɛ mbee lyem! Mɛ bɛ mbembɛ ɛ́, mɛ eepel wɔ nɛ epata bam wɔ nakola ɛ, etɛɛ náá, wɔ bɛ ɛ́, wɔ eedjaala nɛ nam náá, mɛ bet wɔ.
32 Então o seu senhor, chamando-o á sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste;
33 Ye goka ɛ́ náá, wɔ gek mɔɔ sɔ'ɔ ghoŋ dáa mɛ gek wɔ ghoŋ ɛ.”
33 não devias tu também ter compaixão do teu companheiro, assim como eu tive compaixão de ti?
34 Tin, ye nabɛ ɛ́, kukuma eezebiyo ɛlyelɛpe, nyɛ ɛ́ boolwom náá, bɛ mɛt mot-mɛsa menɔk. Nyɛ kɛsa mɛsa mɛ bhel kɛkum dwoo nyɛ aaboobulal kola yenek djas ɛ.»
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que pagasse tudo o que lhe devia.
35 Yezu eebaazɛke náá: «Ye ɛ́ deenek ɛ Saag'am di tɔ gwoo ɔ aasa nɛ nen, yɛ bɛ náá, mot nɛ mot ààpapel sɔ nɛ lyem wat ɔɔ.»
35 Assim vos fará meu Pai celestial, se de coração não perdoardes, cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.