Mateus 17

bkw (BKW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mɛlu mɛtɛn nɛ wat bhii tak, Yezu naanɔɔ Pyɛɛd, Zak nɛ Zaŋ mɔn nyɛɛg ɛ Zak. Nyɛ naazɛtɔ́ nɛ nɔɔ kɔ vyɛɛg-vyɛɛg ɛtsok é di tak bɛ nadi ɛ́ bɔɔ bɛmet.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 É di'enek, wɔ gwaa Yezu zɛswoola bhwoob é mis mɔɔ. Bhwoob'ɛ moo tin ɛkasɛpe dáa gwyes, ekaad bɛ moo ɛkasɛpe dáa dwoo.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 É di tak wat, bɛdjekel bɛ eezɛbee Moiiz nɛ Eli elɛɛ elɛŋ bɛ nɛ Yezu.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Wɔ gwaa Pyɛɛd zokazɛke nɛ Yezu náá: «Ghɛŋ, ye goka ɛ́ náá, mena di wak. Wɔ kwyɛl ɔɔ, mɛ ɛ́ sum epɛt elɛl: wat yɔ, yak yɛ Moiiz, yak wat kadi ɛ́, yɛ Eli.»
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Dáa nyɛ nadi nyɛ dinaa elii ɛ́, wɔ gwaa eguud na kas-kas zɛdipal bɛ. Bhii tak, gwood zokazɛgék náá: «Yenɔk ɛ́ mɔn'am mɛ dyeebakwyɛl ɔ, ye ɛ́ nyɛy ɛ́ mɛ natɔ. Gwakeka nyɛ!»
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 É di bɛdjekel nagwak gwood'enek ɛ, bwoo naazɛsa bɛ ɛlyelɛpe, wɔ gwaa bɛ zɛkwyit mɛboŋ mɔɔ, bhwoob si.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Yezu naazɛtiila pɛ daa lɔɔ, nyɛ eezɛmɛt bɛ. Nyɛy nɛ nɔɔ náá: «Wyɛlka. Nàdika nɛ bwoo.»
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Tin, bɛ nakaben mis ɛ, bɛ nabɛ ɛ́ ààkabee dhiiti mot bhii Yezu nyɛ ɛmet.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Dáa bɛ nadi ewyeed ɛtsok ɛ, Yezu naazɛke nɛ nɔɔ náá: «Sa mot ààlɛɛ mot esesɛɛ mɛbwala mɛ bi bee ɛ. Baalka yɛ kɛkum dwoo Sɛɛŋɛlɛ Mɔn Mot aagom bhis ɛsyee ɛ.»
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Bhii tak, bɛdjekel naazɛdji Yezu náá: «Étɛp yé bɛghaŋ ɛ mɛkana mɛ etsi dyeebake náá, Eli ɛ́ kwaaleezyɛ ɛsok?»
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Nyɛ naazɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Ye ɛ́ deenek. Eli ɛ́ di egoka nɛ ɛzyɛ sok étɛp ɛzɛkoobal etɛp djas.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Gwakeka, mɛ lɛɛ bin ɛ́ náá, Eli eezezyɛ, bot ààpagwyak nyɛ. Bɛ kasa nyɛ ɛ, dáa elyem bɔɔ di ekwyɛl ɛ. Ye ɛ́ deenek ɛ, bɛ aatiig Sɛɛŋɛlɛ Mɔn Mot.»
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 É di'enek, bɛdjekel naazɛgu náá, nyɛ nalii nɛ nɔɔ ɛ́ dum nɛ Zaŋ Nduuel-bot.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Dáa bɛ nakum é di ɛdhuu ɛ bot nadi ɔ, wɔ gwaa mot ngɔt zokazyɛ é bhaaz ɛ Yezu, zɛkwyit mɛboŋ si mɛko mɛ.
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 Nyɛy náá: «Ghɛŋ, geka mɔn'am ghoŋ, nyɛ ɛ́ nɛ ɛbɛ́ ɛ djem. É sok ye dyeebamɛt nyɛ ɛ́, ye nɛ lwak nyɛ, kɛghɛɛg nyɛ tɔ du, é dhiiti ɛwala, ye ghɛɛg nyɛ ɛ́ tɔ dii.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Mɛ naazyɛ nɛ nɛ pɛ daa bɛdjekel bɔ, bɛ nabɛ ɛ́ ààkwak ɛtsik nyɛ.»
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 É di'enek, Yezu naazɛkim ɛlyelɛpe, nyɛy nɛ nɔɔ náá: «Biyɔ bɛmbee ɛ bot di ààdum koŋ nɛ Zɛɛb ɔ! Membu medhen mɛ aabaadi di wat nɛ nen sama? Mɛ baamaad bin, kɛkum yaa ɛlu? Dhaka mɛ nɛ mɔn'enɔk wak.»
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Tin, wɔ gwaa Yezu zɛbhɛm mbee sisim. Mbee sisim tak naazɛwyis tɔ mɔn'enɔk. É di'enek wat, mɔn'enɔk naazɛtsak.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 É di'enek, bɛdjekel eezɛtiila é bhaaz ɛ Yezu nyɛy nyɛ ɛmet, bɛ eezɛdji nyɛ náá: «Étɛp yé bisɔ nadi ààkwak ɛsɔ mbee sisim'enek?»
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Étɛp náá, ɛdum ɛ koŋ ɛ len nɛ Zɛɛb nɛ tɔɔl. Mɛ lɛɛ bin ɛ etɛp e tsɛɛtsɛ náá: Bi ɛ́ pe di nɛ ɛdum ɛ koŋ nɛ Zɛɛb ɛbɔkɛpe dáa bhek le mutaad ɔɔ, pe bi ɛ́ nɛ ghwyil ɛke nɛ ɛtsok ɛlak náá: “Dusa wak. Tɔ́ penek,” pe yɛ waadus. Tin, pe ye tok nɛ sa wat aadi nɛ ghwyil dhaa bin. [
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 Guka náá, ye ɛ́ nɛ ghwyil mendjaala nɛ ɛtsi ɛ edee ɛ wɔ aadis mbi yenek embee esisim.]»
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Dwoo wat, bɛdjekel eezɛdi é di wat pɛ Ghalile. Tin, Yezu eezɛlɛɛ bɛ náá: «Sɛɛŋɛlɛ Mɔn Mot ɛ́ waakaaa é mɛmbɔ mɛ bot.
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 Bɛ waagó nyɛ, mɛlu mɛlɛl bhii tak, nyɛ waagom.» Tin, ghoŋ naazɛmɛt bɛdjekel dhaa nyel.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 É ghɛŋ Yezu nɛ bɛdjekel bɛ nakum pɛ ghaada Kapɛlnaum ɛ, bɛnɔŋel ɛ epata e lapo Ndjaa-ebuwa zokazyɛ pɛ kyee Pyɛɛd nadi ɛ́. Bɛ ɛ́ boozɛdji nyɛ náá: «Lyoel yen ààtuud lapo Ndjaa-ebuwa?»
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Pyɛɛd ɛ naazɛbɔɔza náá: «Hee, nyɛ nɛ tuud.» É ghɛŋ Pyɛɛd nani tɔ ndjaŋ ɛ, Yezu nadi ɛ́ mot mɛkɛn ɛlii. Nyɛy náá: «Wɔ gek dáa, Simɔŋ? Ɛzɛ di egoka nɛ ɛtuud lapo nɛghu bɛdhiiti etuud pɛ dáa bɛmɛkoozi mɛ bɔs'ak? Ye ɛ́ bot ɛ dɛl “ohoo” nɛghu ye ɛ́ bɛdjoŋ?»
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Pyɛɛd ɛ́ boozɛbɔɔza nɛ Yezu náá: «Ye ɛ́ bɛdjoŋ.» É di'enek, Yezu eezɛpesal náá: «Wɔ bee ɔɔ, bot ɛ dɛl ààgoka nɛ ɛtuud lapo.
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Ye ɛ́, etɛɛ náá, mena ɛ́ zɛkɛdhusal bot binɔk. É di tak, Tɔ́a pɛ boo soob na djato-djato. Lóoa ngwyep tɔ dii, nɔŋa su mɛkɛn wɔ aabela ɛ, da wɔ ɛ́ dii nuub'ɛ, wɔ waabela pata aagoka nɛ ɛtuud ɛ lapo yam nɛ yɔ ɛ. Nɔŋa yɛ, da wɔ ɛ́ tuud mena yenabɛl lapo.»
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.