Mateus 14
bkw (BKW) vs NTLH
1 É ghɛŋ tak Elood mot nadi mɛkoozi kɔ Yeluzalɛm ɔ, zokagwak menduk ɛ Yezu.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 Nyɛ ɛ́ boozɛke nɛ bot ɛ mɛsa mɛ náá: «Ye ɛ́ Zaŋ Nduuel-bot ɛ baagom ɛ́ gomak é! Étɛp tak ɛ́ nyɛ di nɛ ghwyil ɛsa bɛtɛ nɛ yenek endem e mɛbwala.»
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 Nɛ tsɛɛtsɛ, ye nabɛ ɛ́ mɛkoozi Elood naalwom náá, bɛ mɛt Zaŋ, da bɛ ɛ́ kɔl nyɛ nɛ eghwooz. Bhii tak, bɛ naakɛwa nyɛ é membok. Ye nabɛ ɛ́ étɛp Elodiaad, mwaa tel Filip,
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 etɛɛ náá, Zaŋ naake nɛ Elood náá: «Dum nɛ etsi ɛ Moiiz, ye ààgoka náá, wɔy dɛk Elodiaad mwaa tel'ɔ!»
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Étɛp tak ɛ Elood nakadi esaa dáa nyɛ aasa étɛp nyɛ neegó Zaŋ. Nyɛ nadi ekaab ɛdhuu ɛ bot ɛ mbyak eYuda, etɛɛ náá, bɔɔ djas nakeke ɛ́ náá, Zaŋ Nduuel-bot nabɛ ɛ́ ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Tinaak, é dwoo ɛbyoŋ ɛ Elood di eduwal ɛbyel ɛlɛɛ ɛ, ɛsyes ɛ Elodiaad naabɔl é mis mɛ bɛdjoŋ ɛ nadjóoaa é ɛbyoŋ ɔ. Elood naadyeebamyaala nɛ ko zɛŋ ɛsyes ɛ tak.
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 Tin, mɛkoozi Elood ɛ́ booke nɛ ɛsyes ɛ mɔɔ moma yenɔk náá: «Myoŋ nɛ mɛsoŋ mam! Waaba esa ee lyem'ɔ kwyɛl ɛ djas, mɛ waadjɛ wɔ!»
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Ɛsyes ɛlenɔk zokazɛwaab sa nyɛɛg nalɛɛ nyɛ ɛ. Nyɛy náá: «Mɛ kwyɛl ɛ́, wɔ djɛ mɛ nenak yak lo ɛ Zaŋ Nduuel-bot kɛla kɔ pɛt kongo na pyaaz!»
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Wɔ gwaa, ye sa Mɛkoozi Elood nyel «wɔyɔŋ» nɛ ghoŋ. Tin, nyɛ nabɛ ɛ́ ààkabɛ nɛ tyee nyɛ pɛɛ, etɛɛ náá, nyɛ naazetuwal myoŋ nɛ mɛsoŋ mɛ é mis mɛ bɛdjoŋ. Nyɛ ɛ́ boozɛlɛɛ nɛ bot bɛ náá, bɛ djɛ nyɛ sa nyɛ nawaab ɛ.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Tin, nyɛ eezɛlwom dhiiti mot étɛp nyɛ neekɛtsaal lo ɛ Zaŋ Nduuel-bot pɛ nyɛ nadi tɔ membok ɛ.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Wɔ gwaa, bɛ zokazyɛ nɛ lo ɛ Zaŋ kɔ pɛt kongo na pyaaz, bɛ eezɛdjɛ ɛsyes ɛ mɔɔ moma yenɔk. Tin, ɛsyes ɛ tak ɛ́ boonɔɔ yɛ, kɛdjɛ nɛ nyɛɛg.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Tin, bɛdjekel ɛ Zaŋ ɛ́ boozɛnɔɔ muu'ɛ, kɛdel. Bhii tak, bɛ ɛ́ boozɛtɔ́ kɛbaŋa Yezu etɛp djas nadhaŋ ɛ.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Dáa Yezu nagwak etɛp binek djas ɛ, nyɛ ɛ́ boodus tin, nyɛ eezɛni tɔ elɛɛd, tɔ́, kɛsaa di ɛwala pɛ bot aadi ààbee nyɛ ɛ. Ghuna ɛdhuu ɛ bot naagu ze nyɛ natɔ́ ɛ, wɔ gwaa, zukamwaa nɛ mot nadus pɛ mɛl mɛ nadi é engwoob tin ɔ, zɛdu nyɛ nɛ mɛko mbaka-mbaka nɛ dii.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Dáa Yezu nasul tɔ elɛɛd ɛ, nyɛ kabee ɛ́ ɛdhuu ɛ bot binɔk, ye nabɛ ghoŋ naasa nyɛ ɛlyelɛpe. Nyɛ moo tin etsik bot mɛbɛ́ mɔɔ.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Dáa bɛ nabee náá, dwoo moo ɛ́ bikoko ɛ, bɛdjekel ɛ́ boozɛtiila pɛ daa lɛ. Bɔɔ nɛ nɛ náá: «Dwoo eezeleega. Tɔ kakoŋ'ak, ye tok nɛ bɔɔ mɛl. Swaala bot bak étɛp bɛ neekɛsaa edee pɛ bɔɔ mɛl mɛ di é engwoob'aak.»
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Yezu ɛ́ boozɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Yɛ ààgoka náá, bɛ swaalaa, djɛka bɛ edee biyɔ bɛ ɛmet!»
16 Mas Jesus respondeu:
17 Tin, bɛ ɛ́ boozɛke nɛ Yezu náá: «Zuka nɛ sa bis di nɛ yɛ wak ɛ, ye ɛ́ etsim e emapa etɛn nɛ bɛsu ɛbá.»
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Yezu ɛ́ boozɛke nɛ nɔɔ náá: «Dhaka nɛ yɛ wak.»
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 É di'enek, nyɛ ɛ́ boozɛke nɛ mɛdhuu mɛ bot ɛ nadi tin ɔ náá, bɛ disi mendiindil kɔ bɔɔ eka e na bes. Bhii tak, Yezu ɛ́ boozɛnɔɔ emapa etɛn nɛ bɛsu ɛbá binek, nyɛ eezɛben mis pɛ ɛko, zɛghaapɛɛ Zɛɛb. Nyɛ eezɛpyak emapa, nɔɔ, djɛ bɛdjekel bɛ. Bɛdjekel ɛ́ boozɛnɔɔ yɛ, kaa, djɛ ɛdhuu ɛ bot ɛ nadi tin ɔ.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Mot nɛ mot naadɛ, djil. Wɔ gwaa, bɛdjekel baabula nɛ mɛbhubhwak mɛ emapa nɛ bɛsu ɛ nalik ɛ, ye naalwoodal mɛbhwaa kam nɛ ebá.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Bot ɛ nadɛ emapa nɛ bɛsu binek ɔ, nabɛ ɛ́ tyee botom bɛmil ɛtɛn, ààkalaa mɛtaŋ mɛ boa nɛ bɔɔ dhyeeb.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Batsa bhii tak, Yezu eezelwom bɛdjekel bɛ náá, bɛ ni tɔ elɛɛd, tsaal, tɔ́ pɛ yii kyiid boo soob na djato-djato. Tin, nyɛ eezɛlik é ɛswaal ɛ zukamwaa nɛ bot binɔk pɛ mendjaa mɔɔ.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Bhii nyɛ nazeswaal bɛ ɛ, nyɛ ɛ́ boo zɛbyet kɔ ɛtsok étɛp ɛkɛdjaala Zɛɛb. Dáa ye nabɛ náá, dwoo nabɛ ɛ́ yɛ eezesila ɛ, nyɛ nakalik tin ɛ́ nyɛ ɛmet.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Elɛɛd nabɛ ɛ́ ye moo ɛtsetaɛpe nɛ ɛboŋ. Wɔ gwaa, boo ghuu zɛpupal kɔ dii, tin, bhuuge moo tin enyuŋa e elɛɛd, etɛɛ náá, pup nadi ebulal bɛ elɛɛd pɛ bhis.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Kuku pum, tɔ ghooghom, wɔ gwaa Yezu zɛsul kɔ dii, nyɛ moo tin edu bɛdjekel bɛ. Nyɛ nadi ekɛ ɛ́ nɛ mɛko mɛ kɔ dii.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Dáa bɛdjekel bɛ nabee nyɛ ekɛ kɔ dii ɛ, bwoo naasa bɛ ɛlyelɛpe. Bɔɔ náá: «Nwyak ɛ́ dim!» Bɛ moo tin etsim nɛ bɛbebwol.
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Batsa deenek, Yezu eezɛdjóo bɛ. Nyɛy náá: «Nàbemka ba. Saka mɛghaaz. Ye ɛ́ mam.»
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Dáa nyɛ nabee deenek ɛ, Pyɛɛd ɛ́ boozɛke nɛ Yezu náá: «Ghɛŋ, yɛ bɛ náá, ye ɛ́ tsɛɛtsɛ náá, ye ɛ́ wɔy ɔɔ, kea náá, mɛ kɛ kɔ mɛdii, zyɛ pɛ wɔ di'enek.»
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Yezu ɛ́ boozɛke nɛ nɛ náá: «Dha!» Tin, Pyɛɛd ɛ́ boozɛwyis tɔ elɛɛd, sul kɔ dii. É di'enek, Pyɛɛd moo kɛ kɔ dii nɛ mɛko mɛ, etɔ́ pɛ kyee Yezu nadi ɛ́.
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Tinaak, dáa nyɛ nabee náá, ghuu naalyel pyep ɛ. Wɔ gwaa bwoo zɛsa nyɛ. É di tak wat, nyɛ moo ediida tɔ dii, nyɛ ɛ́ boozɛtsim ɛlyelɛpe náá: «Ghɛŋ, tsika mɛ!»
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 É di tak wat, Yezu ɛ́ boozɛsɛɛb mbɔ, wɔ gwaa, nyɛ zokamɛt Pyɛɛd, nyɛ ɛ́ booke nɛ nɛ náá: «Étɛp yé wɔ be mɛso? Ɛmyaal ɛ lɔ ààdyeebabɔk.»
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Bhii tak, bɔɔ djas bɛbá eezɛgo tɔ elɛɛd. Tin, ghuu yenek eezɛsila.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Tin, bɛdjekel ɛ nadi tɔ elɛɛd ɔ, zokazyɛ, zɛkwyit mɛboŋ si mɛko ɛ Yezu. Bɔɔ nɛ nɛ náá: «Ye ɛ́ tsɛɛtsɛ náá, wɔ ɛ́ Mɔn Zɛɛb!»
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Bhii bɛ nasɛɛ dii ɛ, bɛ ɛ́ boozɛtɔ́ pɛ kyee dik Ghenezalɛt.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Dáa bɛ nakum é di'enek ɛ, wɔ gwaa, bot ɛ dɛl ɛ tak zokazɛgwyak Yezu. Tin, lɛŋ ɛ ɛkum ɛ Yezu zokadjala mɛl djas, wɔ gwaa, bɛ zokazyɛ nɛ membel djas bɛ nadi nɛ nɔɔ ɛ.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Bot ɛ tak ɛ́ boozɛdjaala nɛ Yezu náá, nyɛ bet membel djas, bɔɔ bɛ ɛmet zokee-keeak ɛlɔ ɛ ndjookuwa yɛ. Tin, bot djas namɛt nyɛ ɔ nabɛ ɛ́ bɛ naatsak.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.