Marcos 4
bkw (BKW) vs ACF
1 Bhii tak, wɔ gwaa Yezu baazɛni elyo bot mbaka-mbaka nɛ boo soob na djato-djato Ghalile. Wɔ gwaa zukamwaa nɛ mot zɛsɛɛga tin, nyɛ ɛ́ boozɛni tɔ dhiiti elɛɛd. Nyɛ eezɛnɔɔ nyel, disi. Elɛɛd nadi ɛ́ tɔ dii, bot kadi ɛ́ pɛ kyiid é ngwoob dii.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Nyɛ naalyo bɛ bɛtɛ nɛ mɛlyo tɔ ekana. Tɔ dhiiti kana, nyɛ naake nɛ nɔɔ náá:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 «Gwakeka! Dhiiti dwoo mot ngɔt naatɔ́ pɛ pyeeb'ɛ, kɛsɔs bhek.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Dáa nyɛ nadi esɔs bhek ɛ, kyee bhek wat nakwyit ɛ́, é gba, wɔ gwaa, enen zokazyɛ, zɛdɛ yɛ.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Yak kyee bhek kakwyit ɛ́, kɔ bat ɛkok. Ààkobɔya deenek, mɛbhek eezɛkwyil etɛɛ náá, di tak nadi ɛ́, nɛ ba bim ebɔs.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Bhii tak, gwyes na “ghɛ-ghɛ” zɛkɛɛza kɔ mɛbhek menek, wɔ gwaa djas zɛsyee etɛɛ náá, ekaŋal e tak nabɛ ɛ́ ààni tɔ bɔs ɛdimɛpe.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Dhiiti kyee bhek nakwyit ɛ́ tɔ engwyinini. Engwyinini binek wyee, kala kɔ mbɛɛ mɛbhek, ààbɛ nɛ dáa mɛbhek wyee ɛnyɔɛpe. Mɛbhek kadi ɛ́, ààwum.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Tin, dhiiti kyee bhek nakwyit kɔ mbɛɛ bɔs ɔ, naakwyil ɛnyɔɛpe, wɔ gwaa, ye kwyil mɛzɛm. É kwos wat, bhum mɛkam-mɛlɛl, é yak kwos bhum mɛkam-mɛtɛn nɛ wat, é dhiiti kwos bhum dhet.»
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Bhii tak, Yezu zɛke nɛ nɔɔ náá: «Yɛ bɛ náá, bi ɛ́ nɛ mɛlɔ mɛ ɛgwak ɔɔ, gwakeka ɛnyɔɛpe!»
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 É sok bɛ nadi bɛ nɛ Yezu bɔɔ bɛ ɛmet ɛ, bot ɛ nadi egyee nɛ Yezu ɔ, zɛnɔɔ bɛdjekel bɛ kam nɛ bɛbá, naazɛdji nyɛ ɛsuk ɛ ekana binek.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Wɔ gwaa, nyɛ zɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Biyɔ, bi eezedjɛaa etsoŋ ɛgu ɛ ɛsuk ɛ Ɛyoŋ ɛ Zɛɛb. Yɛ kabɛ bɛsɔ bin ɔ, bɛ gwak yɛ ɛ tɔ ekana.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 Deenek,
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Bhii tak, nyɛ eebaazɛke nɛ nɔɔ náá: «Bi ààtiibal ɛsuk ɛ kana yak ɛnyɔɛpe? “Aah” bi aagwak ɛsuk ɛ bak bɛdhiiti ekana dáa? Gwakeka ɛsuk ɛ tak:
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Sɔsel mɛbhek kɛsɔs ɛ́ mɛkpa ɛ Zɛɛb.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Bɛdhiiti bot ɛ́ dáa mɛbhek mɛ di é ngwoob egba é di mɛkpa ɛ Zɛɛb kwyit ɔ. Nɛ ɛgwak ɛ bɛ zogwak ɛ, Satan eeleezyɛ, zɛnɔɔ bɛ mɛkpa mɛ tak tɔ ebhum elyem bɔɔ.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Tin, ye ɛ́ nɛ kyee bot ɛ di dáa mɛbhek kwyit kɔ bat ɛkok ɔ. Dáa bɛ gwak mɛkpa ɛ Zɛɛb ɛ, wɔ gwaa, bɛ myaal nɛ mɛmyaala djas.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Tin, bɛ ààbet náá, mɛkpa mɛ tak gheeni bɛ ɛnyɔɛpe tɔ ebhum elyem, bɛ ààwa zii ɛbuɛpe. Tin, mezuk nɛ mɛtiiga ɛ́ tuula bɛ kɔ ɛsu ɛ mɛkpa ɛ Zɛɛb ɔɔ, ɛliig ɛ lɔɔ Zɛɛb koŋ ààbɔya.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Bɛdhiiti tɔ lɔɔ gwak mɛkpa ɛ Zɛɛb ɛ́ dáa kyee bhek nakwyit tɔ engwyinini ɛ. Ye ɛ́ bot ɛ di egwak mɛkpa ɛ Zɛɛb ɔ,
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 tin, esiiza esa e bɔs'ak, ɛwyeeb ɛ mɛvu, nɛ egwyes e esonok mbɛs ɛ́ di enyal mɛkpa ɛ Zɛɛb tɔ elyem bɔɔ. Tin, ye kadi ɛ́, ààdjɛ bhum.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Bɛdhiiti bot kadi ɛ́ dáa mɛbhek mɛ kwyit kɔ mbɛɛ bɔs ɔ. Ye ɛ́ bot ɛ di egwak mɛkpa ɛ Zɛɛb, myaal yɛ nɛ lyem wat, da bɛ ɛ́ kɛ dáa Zɛɛb di ekwyɛl ɛ. Tin, bɛ waadjɛ bhum ɛbuɛpe, yak mɛkam-mɛlɛl, yak tak mɛkam-mɛtɛn nɛ wat, yak dhet.»
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Wɔ gwaa, Yezu baazɛke nɛ nɔɔ náá: «Mot ɛ́ nɛ ghwyil zyɛ nɛ lama, da nyɛ ɛ́ butal si bhwaa, nɛghu ɛnɔɔ yɛ, da ɛ́ wa pɛ si goŋ e? Ye nɛɛgaa ɛ́ pɛ kɔ tɛɛg, etsal é?
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Ye tok nɛ sa ɛsɔ aadi àànyen é mwos dwoo. Esa e mɛsɔ djas aadi ɛ́, nyen é gwyɛ.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Bɛɛka mɛlɔ min, yɛ bɛ náá, bi ɛ́ nɛ mɛlɔ mɛ ɛgwak ɔɔ, gwakeka ɛnyɔɛpe!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Bhis yenek, Yezu baazɛke nɛ nɔɔ náá: «Dika nɛ etsoŋ dum nɛ étɛp djas mɛ di elɛɛ bin ɛ! Dáa bi di edum koŋ nɛ Zɛɛb ɛ, é di tak wat, nyɛ waabil bin ɛgu. Nyɛ aalwoodal bhwaŋ'en ɛ dáa bi di elwoodal bhwaa bɛsɔ bin ɛ. Tin, nyɛ waalwoodal bin yɛ ɛbuɛpe.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Etɛɛ náá, ye ɛ́ mot aadi nɛ ba bim sonok ɔ, bɛ aabil nyɛ dhiiti. Yɛ kabɛ mot di ààbɛ nɛ sonok ɔ, nyɛ aanàkwaabela sonok. Ba bim nyɛ aadi nɛ yɛ ɛ, yɛ waadɛkaa djas.»
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Wɔ gwaa, Yezu baazɛke náá: «Beeka sa di enɔŋel nɛ Ɛyoŋ ɛ Zɛɛb ɛ: dhiiti mot zokakɛmwam mɛbhek é bɔs.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Bhii tak, nyɛ eezɛsik. Nyɛ nakoozodja gɔ é pum, nɛghu nyɛ kadi ɛ́ dwooz, mɛbhek ɛpekwyil nɛ ɛwyee tɔ pyeeb. Nyɛy ààgu dáa di esɛɛ penek ɛ.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Kabela tin ɛ, mbɛɛ bɔs ɛ di esa náá, mɛbhek menek kwyil nɛ ɛwyee ɛnyɔɛpe. Kan ɛtuu ɛ bɔs, zyɛ, kum le, bhii tak zɛdjɛ mɛzɛm mɛ na bes, batadjɛ bhum mɛbhisa.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Tin, é di yɛ aakabɛ náá, bhisa eezesɔk ɛ, nyɛ kazyɛ ɛ́ nɛ ɛlando, zɛkan mɛsa mɛ ɛdis bhisa tak.»
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Wɔ gwaa, Yezu baazɛke náá: «Ɛyoŋ ɛ Zɛɛb aakɔa nɛ yaa mbi sa? Tɔ yaa kana mena aadjala nɛ ɛtel Ɛyoŋ ɛ Zɛɛb?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Ɛyoŋ ɛ Zɛɛb ɛ́ dáa bhek le di edjɛ bhum di edjóoaa mutaad ɛ. É sok bɛ di ebɛ yɛ tɔ bɔs ɛ, nyɛ eedhaa mɛbhek djas kɔ bɔs nɛ mɛtɔɔl.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Tin, yɛ bɛ náá, nyɛ eebɛaa ɔɔ, nyɛ waakwyil, mɛwyee mɛ ɛ́ dhaa ele ee di tɔ mɔɔ bok ɛ djas. Nyɛ waakwyil boo elɛɛ djala náá, enen lóo mɛk mɔɔ kɔ ebhuuz e tak.»
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Deenek, ye ɛ́ tɔ kɔkɔ mbi ekana binek ɛ Yezu nadi lelyo bot. Nyɛ nalelɛɛ bɛ, yii baadjala nɛ ɛmɛt ɛsuk ɛ tak ɛ.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Nyɛ nabɛ ɛ́ ààlii nɛ bot, ààbɛ nɛ kana tɔ sa nyɛ di ekwyɛl ɛlɛɛ ɛ. Yɛ kabɛ é sok nyɛ nadi bɛ nɛ bɛdjekel bɛ, bɔɔ bɛ ɛmet ɛ, nyɛ nadi elɛɛ bɛ mɛsuk mɛ ekana binek djas.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Bikoko dwoo tak wat, Yezu eezɛke nɛ bɛdjekel bɛ náá: «Djhoosɛɛka pɛ yii kyiid boo soob na djato-djato.»
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Bɛ eezɛlik ɛdhuu ɛ bot binɔk, bɛdjekel eezɛtɔ́ sama wat nɛ Yezu tɔ boo elɛɛd. Tin, bɛdhiiti mɛlɛɛd nadi ɛ́, é ngwoob'ɔɔ.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Ààbɔya deenek, kasɛka ɛ́ boo ghuu ɛlyelɛpe eezɛkan, ghulal tak eeghɛɛ ɛbhyeeb ɛ mɛdii kɛɛza é elɛɛd, elɛɛd moo tin eni mɛdii, kɛsa yɛ aalwood-lwooda.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Yezu, pɛ ɛsik ɛ elɛɛd, nyɛ nadi ɛ́, é gɔ, lo kɔ boola. Bɛdjekel bɛ zokazɛdjem nyɛ nɛ etsim. Bɔɔ náá: «Lyoel, mena ɛ́ di esikaa. Yɛ ààgwyák wɔy é?»
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Tin, Yezu eezɛdjem. Bhii tak, nyɛ eezɛlyak ghuu. Nyɛy nɛ dii náá: «Sila ghulal'ɔ. Dia gwyem!» É di'enek, ghuu eezɛsila, bhwak moo tin «kup».
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Bhii tak, Yezu eezɛke nɛ bɛdjekel bɛ náá: «Étɛp yé bi di nɛ kɛŋ? Bi ààdum koŋ nɛ Zɛɛb é?»
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ye nabɛ ɛ́, bwoo naasa bɛ ɛlyelɛpe, bɛ moo djinel pak'ɔɔ náá: «Nwyak ɛ́ nwyaa kwaambi mot di náá, dɔɔ nɛ ghuu nɛ boo soob na djato-djato ɛpegwak nyɛ'aak?»
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.