Lucas 10

bkw (BKW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Bhii tak Ghɛŋ eebaazɛsɛ́ɛ bɛdjekel mɛkam-mɛtɛn nɛ mɛkam-mɛmbá nɛ ebá. Nyɛ eezɛlwom bɛ bɛbá-bɛbá pɛ tɔ eghaada nɛ kɔ mɛl mɛ Yezu nabɛ náá, nyɛ aadhaŋ ɛ.
1 Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Pyeeb nɛ bɔk. Bot ɛ mɛsa ààbu. Ye goka ɛ́ bi djaala náá, nakuma pyeeb nyɛ dhis bɛdhiiti bot ɛ mɛsa étɛp bɛ needis edee tɔ pyeeb.
2 E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Tɔ́ka! Mɛ kyeed bin tin ɛ́, dáa bɔɔ ebhata tɔ eben.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Sa mot àànɔɔ ngwyɛ epata, àànɔɔ ɛkoo, àànɔɔ-nɔŋak dɔɔ nɛ mɛpapa. Sa mot ààbe tyɛ étɛp mɛswosel e ze.
4 Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Pɛ tɔ mendjaa mɛ bi aani ɛ, keka sok náá: “Betka náá, egwyem di tɔ ndjaŋ'ak!”
5 Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.
6 É di'enek, mot di nɛ egwyem ɔ di tin ɔ, egwyem bin ɛ́ waakala kɔ lɛ. Yɛ kabɛ náá, mot egwyem tok tin ɔ, egwyem bin ɛ́ waabula pɛ daa len.
6 E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.
7 Sulalka tɔ ndjaa mot egwyem é tak. Bi ɛ́ djɛaa mɛdii nɛ edee ɔɔ, da bi ɛ́ dɛ yɛ, etɛɛ náá, mot-mɛsa goka ɛ́ nɛ ɛbela etuud e mɛsa mɛ. Sa mot ààkɛ mendjaa nɛ mendjaa.
7 Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Bi ɛ́ ni kɔ dɛl, da bɛ ɛ́ myaal bin ɔ, dɛka edee bɛ aadjɛ bin ɛ.
8 Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.
9 Tsikeka bot ɛ mɛbɛ́ di kɔ dɛl ɛ tak ɔ, da bi ɛ́ lɛɛ bot ɛ dɛl náá: “Ɛyoŋ ɛ Zɛɛb eezekunaa nɛ nen.”
9 Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Pɛ kɔ bɛdhiiti mɛl mɛ bi aani, da bot ɛ́ mɛl mɛ tak ɛpɛɛ náá, bi nàsulal pɛ daa lɔɔ ɛ, tɔ́ka kɔ ɛbɛsɛɛ ɛ dɛl, da bi ɛ́ lɛɛ nɛ nɔɔ náá:
10 Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saindo pelas ruas, dizei:
11 “Bis ɛpekut piib mɛko mes. Ye ɛ́ piib dɛl ɛ len zenaata bis é mɛko ɛ. Ye goka ɛ́ náá, bi gu náá, Ɛyoŋ ɛ Zɛɛb moo ɛ́ ɛkunaaɛpe nɛ nen.”
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.
12 Mɛ lɛɛ bin ɛ tsɛɛtsɛ náá: Dwoo Zɛɛb aazɛpɛ́ɛ bot ɛ, bot ɛ dɛl ɛlak ɛ́ waapɛ́ɛaa ɛ́ ɛlyelɛpe dhaa bot ɛ dɛl ɛ Sodɔm.»
12 Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.
13 «Haa kpaa-ghoŋ nɛ nɔ, ghaada Koodazin! Haa kpaa-ghoŋ nɛ nɔ, ghaada Bhɛtsaida! Etɛɛ náá, endem e mɛbwala mɛ nasael pɛ yebɔ ɛpedi náá, ye nasael ɛ́ pɛ ghaada Tiid nɛ pɛ Sidɔn ɔ, pe bot ɛ mɛl menɔk eeloobɔt kaad ɛpum, pe bɛ naazelɔɔba mɛsii, pe bɛ naaloozeliig elyem bɔɔ.
13 Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.
14 Étɛp tak ɛ́ mɛ di elɛɛ bin náá, dwoo bot aadi pɛ́ɛaa ɛ́, yebɔ mɛpɛ́ɛa waadhaa yii Tiid nɛ Sidɔn nɛ mɛlyel.
14 Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.
15 Kapɛlnaum! Yɛ kabɛ wɔy ɔ, egeka bɔ ɛ́ náá, wɔ ɛ́ nɛ ghwyil ɛbyet, tɔ́ pɛ ɛko? Wɔ waasila pɛ si, batakɛkum dɛl ɛ myoŋ mɛ bot.»
15 E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o inferno descerás.
16 Nyɛ eebaazɛke nɛ bɛdjekel bɛ náá: «Mot aagwak bin ɔ, nyɛ eegwak mɛ. Mot ɛ byen bin ɔ, nyɛ byen ɛ́ mam. Tin, mot ɛ byen mɛ ɔ, nyɛ eebyen mot nadhis mɛ ɔ.»
16 Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Bɛdjekel mɛkam-mɛtɛn nɛ mɛkam-mɛmbá nɛ ebá nalwomaa ɔ, bɛ eezɛbula nɛ mɛmyaala djas. Bɔɔ nɛ Yezu náá: «Ghɛŋ, dɔɔ nɛ embee esisim ɛpegwak bis esok bis di elii nɛ nɔɔ é ghwyil din ɛ lɔ ɛ!»
17 Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.
18 Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Mɛ di ɛ́, ebee Satan eedus pɛ ɛko sila pɛ kɔ bɔs tyee ngwyes bhi.
18 Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Gwakeka: Mɛ eedjɛ bin eghɛŋ ɛkɛ kɔ bɛnyɔ, ebaalwɔl, dɔɔ nɛ ɛkɛ kɔ ghwyil mot mɛbhuka men. Ye tok nɛ sa yɛ aasa bin.
19 Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.
20 Tin, nàmyaalaka, etɛɛ náá: Embee esisim ɛpegwak bin. Bi goka nɛ ɛmyaala ɛ́, yɛ bɛ náá, min men ɛ́ kwyalaa tɔ gwoo ɔ.»
20 Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 É ghɛŋ tak, Yezu naazɛbela boo mɛmyaala Sisim na Dɛɛ nadjɛ nyɛ ɛ́. Nyɛ eezɛtsim: «Hee Saag'am, Ghɛŋ gwoo nɛ bɔs. Mɛ eeghaapɛɛ wɔ, étɛp náá, wɔ eelyaal bɔɔ dhyeeb esesɛɛ ee di esyela é mis mɛ bɛtsoŋ ɛ bot nɛ bot ɛ mɛtselal ɛ. Nɛ tsɛɛtsɛ, Saag'am, wɔ nɛ kwyɛl náá, eesael deenek.
21 Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 «Saag'am naadjɛ mɛ esonok djas. Ye tok nɛ mot di egu Mɔn, yɛ di ààbɛ Sɛɛg ɔ. Tin, mot aanàkwaagu náá, Sɛɛg ɛzɛ, yɛ di ààbɛ Mɔn ɔ, nɛ bot ɛ Mɔn aakwyɛl ɛlyaal bɛ nwyak ɔ.»
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Bhii tak Yezu eezɛliig mis, gwyák bɛdjekel, nyɛy nɛ nɔɔ, bɔɔ bɛmet náá: «Mɛnyɔ nɛ biyɔ, etɛɛ náá, bi ɛpebee sa bi di ebee'enek!
23 E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Etɛɛ náá, mɛ lɛɛ bin ɛ́ tsɛɛtsɛ náá, bɛtɛ nɛ bɛngoolel ɛ mɛkpa ɛ Zɛɛb nɛ bɛmɛkoozi ɛbuɛpe nadi ɛ́, nɛ gwyes ɛbee esa ee bi di ebee'aak. Saabɛgɔs nɛ nɔɔ ɛ́ náá, bɛ nabɛ ɛ́ ààbee. Bɛ nadi ɛ́ nɛ gwyes ɛgwak sa bi di egwak mos'ak, saabɛgɔs nɛ nɔɔ ɛ́ náá, bɛ nabɛ ààgwak.»
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Dhiiti lyoel etsi e Zɛɛb naazɛwyɛl, lii, étɛp ɛbhowal ɛ Yezu. Nyɛ eezɛdji nyɛ náá: «Lyoel, mɛ sa dáa étɛp mɛ neebela tsik na kɔm-kɔm?»
25 E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Yezu kabɔɔza nɛ nɛ náá: «Haa, yé nakwyalel tɔ mɛkana mɛ etsi bina? Wɔ gwak dáa tɔ tak?»
26 Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?
27 Mot'enɔk zɛbɔɔza náá: «“Wɔ goka ɛ́ wɔ kwyɛl Ghɛŋ, Zɛɛb'ɔ nɛ lyem'ɔ djas, nɛ sisim'ɔ djas, nɛ ghwyil'ɔ djas, nɛ ɛtselal ɛ lɔ djas.” Zɛnɔɔ náá: “Wɔ goka ɛ́ wɔ kwyɛl sɔɔ mot dáa wɔ di ekwyɛl nyel'ɔ met ɛ.”»
27 Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Yezu ɛ́ bookake nɛ nɛ náá: «Wɔ ɛ́ bɔɔza ɛnyɔɛpe. Sa deenek, wɔ neebela tsik na kɔm-kɔm.»
28 Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Ghuna ghaa mɛkana mɛ etsi ɛ Zɛɛb nakwyɛl ɛ́, nyɛ neebela gham. Nyɛ ɛ́ boodji Yezu náá: «Sɔ'am mot ɛzɛ?»
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Yezu kadjɛ nyɛ kana ɛ́ náá: «Dhiiti motom nadi edus pɛ Yeluzalɛm, eesul pɛ Yeliko. Wɔ gwaa bot ɛ djii zɛmɛt nyɛ, duma nyɛ é nyel nɛ mɛbin, bɔɔ zɛdɛk nyɛ esa bɛ djas. Bɛ eezɛkaab, lik nyɛ ekɔɔ nɛ ɛsyee.
30 Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 Dhiiti ghaa-Zɛɛb nadi edhaa é ze'enek tyee zɛm-dhyee. É ghɛŋ nyɛ nabee mot'enɔk ɛ, nyɛ eezɛgwoob, tɔ́ yɛ.
31 Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.
32 Tyee wat nɛ dhiiti Lɛvit eezɛkwyil é di'enek, bee mot mɛpyoŋ, gwoob nyɛ, tɔ́ yɛ.
32 De igual modo também um levita chegou àquele lugar, viu-o, e passou de largo.
33 Tin, dhiiti mot dɛl ɛ Samali nadi etɔ́ yɛ mɛdjoŋ ɔ nazɛkum é ngwoob mot mɛpyoŋ menɔk. Dáa nyɛ nakabee nyɛ ɛ́, wɔ gwaa ghoŋ zɛmɛt nyɛ ɛlyelɛpe.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;
34 Nyɛ eebaazɛtiila é bhaaz'ɛ, zɛso nyɛ mɛnyok nɛ mul tɔ mɛpyoŋ, zɛdjɛl nyɛ yɛ ɛ́. Bhii tak, nyɛ eezɛkɛl nyɛ kɔ yaaga yɛ, tɔ́ nɛ nɛ pɛ ndjaa bɛdjoŋ. Tin, nyɛ eezɛgwom nyɛ ɛnyɔɛpe.
34 e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.
35 Yii myɛn, mot dɛl ɛ Samali yenɔk eezɛwyisal ghwooz epata mɛdil ebá, zokadjɛ nakuma ndjaa bɛdjoŋ. Nyɛy nɛ nɛ náá: “Gwoma motom'ak. Epata djas ee wɔ aadi ebaawyisal étɛp'ɛ ɛ, mɛ waaboobulal wɔ yɛ ɛ́, dwoo mɛ aabula ɛ.”»|alt="Le Bon Samaritain" src="WA03863b.tif" size="col" copy="Illustrations by Graham Wade, © United Bible Societies, 1989." ref="10.30-35"
35 No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.
36 Yezu eebaazɛdji náá: «Tɔ bɔɔ bɛlɛl, ɛzɛ kɔa nɛ ɛdi ɛ́ mɔɔ sɔ mot bot ɛ djii namɛt ɔ?»
36 Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Ghaa etsi zokabɔɔza náá: «Yɛ ɛ́ mot nagek nyɛ ghoŋ ɔ.» Yezu ɛ́ booke nɛ nɛ náá: «Tɔ́a, da wɔ ɛ́ sa deenek.»
37 Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Dáa Yezu nadi é ze, bɛ nɛ bɛdjekel bɛ ɛ, wɔ gwaa bɛ zokazɛni tɔ dhiiti dɛl. Tɔ dɛl ɛ tak ye nabɛ ɛ́ nɛ dhiiti moma din ɛ lɛ nabɛ ɛ́ Maat. Nyɛ eezɛsulal pɛ daa lɛ.
38 Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Nyɛ nabɛ ɛ́ nɛ dhyeeb, din ɛ lɛ nabɛ ɛ́ Maali. Maali tak nadi ɛ́ si mɛko ɛ Ghɛŋ Yezu é gwak mɛlyo mɛ.
39 Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.
40 Ye kabela ɛ́ náá, Maat nadi eghuula étɛp ɛdjaab ɛ edee e bɛdjoŋ. Maat ɛ́ boozyɛ zɛke nɛ Yezu náá: «Ghɛŋ, wɔ ààbee dáa dhyeeb'am dhuugal mɛ nɛ bɛtɛ nɛ yak mɛsa mam mɛ ɛmet'aak é? Lɛɛa nyɛ náá, nyɛ kwyee mɛ.»
40 Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Ghɛŋ eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Maat, Maat, wɔ ɛpebem ba é etɛp e gwyes, lyem'ɔ ɛpesɔs etɛp ɛbuɛpe yii toto.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;
42 Ye ɛ́ nɛ sonok wat di nɛ boo mɛtaŋ. Maali sɛ́ɛ sa di nɛ boo mɛtaŋ ɛ. Yiizaag ɛ́ di náá, mot tok nɛ ghwyil ɛ dɛk nyɛ yɛ ɛ́.»
42 entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.