João 21
bkw (BKW) vs VC
1 Bhis ba mɛlu, Yezu baazɛtel nyel tela sis nɛ bɛdjekel bɛ e ɛboŋ ɛ dii Tibeliaad. Beeka dáa ye nadhaŋ ɛ.
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Simɔŋ Pyɛɛd, nɛ Toma nadi djóoaa «Ɛwas» ɔ, zɛnɔɔ Natanaɛl mot ghaada Kana, pɛ kyee dik Ghalile. Baazɛnɔɔ bɔn ɛ Zɛbɛdɛ bɛbá, nɛ bɛdhiiti bɛdjekel bɛbá, bɛ nadi ɛ́ sama wat.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Simɔŋ Pyɛɛd eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Mɛ ɛpetɔ́ kɛlóo ngwyep.» Bɛ eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá, «Djhookaka.»
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 E mɛlem kɛɛŋ, Yezu eezɛtyaa e ngwoob dii tak. Tin, bɛdjekel naabee nyɛ, ààgu náá, ye ɛ́ Yezu.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Ehe biyɔ mengbaaz, bi tok nɛ ba bɛsu?» Bɛ eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Ohoo, bis tok nɛ yɛ hoo.»
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Laka ɛwyet pɛ kyee mbɔ eghɛŋ e boo elɛɛd bin, bi ɛ waabela.» Tin, bɛ eezɛlaa ɛ́ yenek, wɔ gwaa bɛ zɛbela bɛtɛ nɛ bɛsu. Mɛbu mɛ tak ààdjala nɛ dáa bɛ aakwak ɛghɛɛ yɛ.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Djekel Yezu nadi é kwyɛl ɛbuɛpe ɔ, zokake nɛ Pyɛɛd náá: «Ye ɛ́ Ghɛŋ!»
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Bɛdhiiti bɛdjekel eezɛbula tɔ boo elɛɛd bɔɔ é dul ɛwyet «tɔɔɔ» nɛ bɛsu tɔ tak. Bɛ nabɛɛ ààdyeebatseta nɛ ɛboŋ bɛ nadi ɛ́ tyee emɛtɛlɛ bɛdhet ebá nɛ ɛboŋ.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Dáa bɛ nazesɛɛ nɛ elɛɛd e bɔs ɛ, bɛ ka sɛka ɛ du nɛ su kɔ tak, zɛnɔɔ mapa.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Yezu eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Dhaaka nɛ bɛdhiiti bɛsu ɛ bi gó ɛ.»
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Tin, Simɔŋ Pyɛɛd eezɛgo tɔ elɛɛd. Nyɛ eezɛdul ɛwyet ɛ nazelwood nɛ bɛsu ɛ, pɛ kyiid. Deenek, tɔ ɛwyet, ye nabɛɛ nɛ eboo bɛsu dhet nɛ mɛkam-mɛtɛn nɛ elɛl. Tin, nɛ eboo bɛsu binek, ɛwyet nabɛɛ àànyɛɛ.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Bhii tak, Yezu eezɛke nɛ bɛdjekel náá: «Dha dɛka!» Tin, tɔ bɛdjekel, ye nabɛ ààbɛ nɛ mot ngɔt nabɛɛ nuubɛ, dji náá: «Wɔ ɛ́ zɛ?» Etɛɛ náá, bɔɔ djas nadi gu náá, ye nabɛɛ Ghɛŋ.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Yezu eezɛtiila. Wɔ gwaa nyɛ zɛnɔɔ mapa, kaa bɛ ye ɛ́. Bhii tak nyɛ eebaazɛnɔɔ su, kaa bɛ ye ɛ́.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Yenek tak nabɛɛ tyee esok elɛl ee nyɛ nalyaal bɛdjekel bɛ nyel, bhis Zɛɛb nagomal tɔ esyee nyɛ ɛ́.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Bhis bɛ nasilal ɛdɛ edee ɛ, Yezu eezɛke nɛ Simɔŋ Pyɛɛd náá: «Simɔŋ mɔɔ Zaŋ, wɔ nɛ kwyɛl mɛ dhaa bak bot e?» Simɔŋ eezɛbɔɔza náá: «Hɛɛɛ, Ghɛŋ, wɔy wɔ ɛmet nɛ gu náá, mɛ nɛ kwyɛl wɔ.» Tin, Yezu eezɛlɛɛ nɛ nɛ náá: «Wyeela bɔɔ ebhata bam.»
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Nyɛ eebaazɛdji djia sis tyee esok ebá: «Simɔŋ, mɔɔ Zaŋ, wɔ nɛ kwyɛl mɛ?» Tin, Pyɛɛd eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Hɛɛɛ, Ghɛŋ, wɔ nɛ gu djas. Wɔ nɛ gu náá, mɛ nɛ kwyɛl wɔ!» Yezu eebaazɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Baala etaabam.»
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Nyɛ eebaazɛdji djia sis tyee esok elɛl náá: «Simɔŋ, mɔɔ Zaŋ, wɔ nɛ kwyɛl mɛ?» Tin, lyem nabɛɛ, ye kpaa Simɔŋ nɛ dáa nyɛ nabaadji mɛdjin mɛ tak djia sis náá: «Simɔŋ, mɔɔ Zaŋ, wɔ nɛ kwyɛl mɛ?» Tin, Pyɛɛd eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Ghɛŋ, wɔ nɛ gu djas, wɔ nɛ gu náá, mɛ nɛ kwyɛl wɔ!» Yezu eebaazɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Wyeela etaabam.
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Mɛ lɛɛ wɔ yɛ tsɛɛtsɛ: Eghɛŋ wɔ nadi, wɔ dinaa ngbaaz ɛ, wɔ nakokɔl bhɛtɛ yɔ e kuu ɛ wɔy wɔ ɛmet. Wɔ natetɔ́ ɛ pɛ lyemɔ nadi kwos ɛtɔ́ ɛ. Tin, eghɛŋ yɛ ààkabɛ náá, wɔ eezegeeb ɛ, wɔ aazokasesɛɛb ɛ mɛmbɔ, da mot sis ɛ kɔl wɔ bhɛtɛ. Da nyɛ ɛ́ tɔ́ nɛ nɔ pɛ lyemɔ aadi ààkwos ɛtɔ́ ɛ.»
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Nɛ mɛkpa menek, Yezu nadi é lyaal ɛ dáa ɛsyee ɛ Pyɛɛd aadi ɛ́, dáa ɛsyee ɛ lɛ aadjɛ Zɛɛb duu ɛ. Bhii tak, Yezu eezɛke nɛ nɛ náá: «Dua mɛ!»
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Pyɛɛd eezɛliig mis, nyɛ eezɛbee djekel ɛ Yezu nadi é kwyɛl ɛbuɛpe ɔ. Djekel tak ɛ mot namalal pɛ daa Yezu esok bɛ nadi é ɛdɛ edee ɛ. Da nyɛ zɛdji Yezu náá: «Ghɛŋ, ɛzɛ aakɛka wɔ gha?»
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Tin, beea Pyɛɛd nabee nyɛ ɛ́, nyɛ eezɛdji Yezu náá: «Ha nyɛy, Ghɛŋ, ɛyé aasa nyɛy?»
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Yezu eezɛbɔɔza náá: «Mɛ kwyɛl náá, nyɛ di nɛ tsik kɛyaka nɛ dwoo mɛ waabula ɔ, ye gwyák wɔ wo? Wɔy, dua mɛ!»
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Tin, lɛŋ tak eezɛkɛ pak bot ɛ nadi dum koŋ nɛ Zɛɛb ɔ náá, djekel yenɔk aanàkwaagwyɛ. Ghuna Yezu nabɛɛ ààke nɛ Pyɛɛd náá: «Nyɛ aanàkwaagwyɛ.» Nyɛy nake ɛ náá: «Mɛ kwyɛl náá, nyɛ di nɛ tsik, kɛyaka nɛ dwoo mɛ waabula ɛ, ye gwyák wɔ wo?»
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Ye ɛ́ djekel tak nyɛ ɛmet ɛ di kaada etɛp ee nyɛ bee ɛ. Nyɛ ɛ́ boo wa yɛ tɔ ekwyala. Deenek, mena nɛ guka náá, etɛp ee nyɛ di lɛɛ ɛ, ye ɛ́ tsɛɛtsɛ.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Yezu naabaasa bɛdhiiti bɛtɛ nɛ esonok. Ye ɛ́ pe bɛ ɛ, bɛ kwyal djas tɔ bɛmɛkana ɔ. Mɛ bee ɛ́ náá, pe bɔs djas aanàkwaakodjala-djalak étɛp ɛnɛɛg ɛ bɛmɛkana mɛ tak.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.