João 20
bkw (BKW) vs NTLH
1 Kɛɛŋ tɔ ghooghom mɛlem mɛ dwoo yenga, Maali moma dɛl Makdala eezɛtɔ́ pɛ ɛvit. Nyɛ kabee ɛ, ɛvit moo mbek, boo ɛkok ɛ nadi eyalaa ɛvit nɛ yɛ ɔ, moo mbiŋela e ngwoob ɛ ɛvit.
1 Domingo bem cedo, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi até o túmulo e viu que a pedra que tapava a entrada tinha sido tirada.
2 Nyɛ eezɛsum kaab, tɔ́, kɛlɛɛ Simɔŋ Pyɛɛd nɛ dhiiti djekel ɛ Yezu nadi kwyɛl ɛbuɛpe ɔ. Tin, nyɛ eezɛlɛɛ bɛ náá: «Bɛ eedis muu ɛ Ghɛŋ tɔ ɛvit ɛ lɛ. Bis ààgu pɛ kyee bɛ kɛnɛɛg nyɛ ɛ́.»
2 Então foi correndo até o lugar onde estavam Simão Pedro e outro discípulo, aquele que Jesus amava, e disse: — Tiraram o Senhor Jesus do túmulo, e não sabemos onde o puseram!
3 Tin, Pyɛɛd bɛ nɛ dhiiti djekel eezɛnɔɔ mɛnyel tɔ́ pɛ ɛvit ɛ tak.
3 Então Pedro e o outro discípulo foram até o túmulo.
4 Bɔɔ djas bɛbá eezɛsum kaab. Dáa bɛ nadi kaab ɛ, dhiiti djekel yenɔk naadhaa Pyɛɛd nɛ kaab, nyɛ eezɛkum pɛ ɛvit ɛsok.
4 Os dois saíram correndo juntos, mas o outro correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro.
5 Tin, nyɛ eezɛmalal gwyák tɔ ɛvit, nyɛ kabee ɛ bɔɔ epes e kaad bɛ nadjɛl Yezu nyel nɛ ye ɛ́, nɛɛga si. Nyɛ kadi ɛ, ààni tɔ́ ɛvit.
5 Ele se abaixou para olhar lá dentro e viu os lençóis de linho; porém não entrou no túmulo.
6 Simɔŋ Pyɛɛd mot nadi du nyɛ pɛ bhis'ɔ eebaazɛkum yɛ. Wɔ gwaa nyɛ zɛni tɔ ɛvit, nyɛ kabee ɛ bɔɔ epes e kaad bɛ nadjɛl nyɛ nyel nɛ ye ɛ́, nɛɛga si.
6 Mas Pedro, que chegou logo depois, entrou. Ele também viu os lençóis colocados ali
7 Dɔɔ nɛ bhɛɛ bɛ nabutal lo ɛ Yezu nɛ ye ɛ́. Bhɛɛ tak nabɛɛ ààdi e di wat nɛ bɔɔ epes e kaad bɛ nadjɛl nyɛ nyel nɛ ye ɛ́. Bhɛɛ nadi ɛ́, pila e dhiiti di.
7 e a faixa que tinham posto em volta da cabeça de Jesus. A faixa não estava junto com os lençóis, mas estava enrolada ali ao lado.
8 Tin, djekel naleedum ɛsok ɔ, zokazɛni tɔ ɛvit. Dáa nyɛ nabee deenek ɛ, nyɛ eezɛdum koŋ nɛ Yezu.
8 Aí o outro discípulo, que havia chegado primeiro, também entrou no túmulo. Ele viu e creu.
9 Tin, kɛkum ɛwala ɛlenek, bɛdjekel ɛ tak nabɛɛ bɛ dinaa ààmɛt ɛsuk ɛ ekwyala e Zɛɛb di ke náá, Yezu nawaadiɛ gom tɔ ɛsyee ɛ.
9 (Eles ainda não tinham entendido as Escrituras Sagradas , que dizem que era preciso que Jesus ressuscitasse.)
10 Bhii tak, bɛdjekel binɔk bɛbá eezɛsik, tɔ́ pɛ ndjaŋ ɔɔ.
10 E os dois voltaram para casa.
11 Maali nadi ɛ́ tetel pɛ kel e ngwoob ɛvit, nyɛy é dje. Dáa nyɛ nadi é dje ɛ, wɔ gwaa nyɛ malal gwyák tɔ ɛvit.
11 Maria Madalena tinha ficado perto da entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, ela se abaixou, olhou para dentro
12 Nyɛ kabee ɛ, efofop ebá nɛ ekaad e na puu e mɛnyel, bɔɔ mendiindil e di bɛ nanɛɛg muu ɛ Yezu ɔ. Ngɔt pɛ kyee bɛ nanɛɛg lo ɛ Yezu ɛ, nwyak ngɔt pɛ kyee mɛko.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde tinha sido posto o corpo de Jesus. Um estava na cabeceira, e o outro, nos pés.
13 É di'enek, efofop eezɛdji nyɛ náá: «Wɔ dje yé?» Nyɛ eezɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Bɛ eedis Ghɛŋ'am. Mɛ ààgu pɛ bɛ kɛnɛɛg nyɛ ɛ́.»
13 Os anjos perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Levaram embora o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram!
14 Dáa nyɛ nalii deenek ɛ, nyɛ eezɛliig mis, nyɛ eebee Yezu tinaak tetel. Tin, Maali nabɛɛ ààgu náá, ye nabɛɛ Yezu.
14 Depois de dizer isso, ela virou para trás e viu Jesus ali de pé, mas não o reconheceu.
15 Wɔ gwaa Yezu zɛdji náá: «Wɛɛ moma, wɔ dje yé? Wɔ saa zɛ?» Nyɛ nagu ɛ náá, ye nabɛɛ mot-mɛsa mɛ bok. Étɛp tak ɛ nyɛ nabɔɔza nɛ nɛ náá: «Yɛ bɛ náá, wɔy ɛ dis nyɛ ɔ, lɛɛa mɛ pɛ wɔ kɛnɛɛg nyɛ ɛ́, mɛ neetɔ́, kɛnɔɔ nyɛ.»
15 Então Jesus perguntou: Ela pensou que ele era o jardineiro e por isso respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga onde o colocou, e eu irei buscá-lo.
16 Tin, Yezu eezɛke nɛ nɛ: «Maali!» Nyɛ eezɛliigel, gwyák pɛ Yezu nadi ɛ́. Bhii tak, nyɛ eezɛlii nɛ nɛ tɔ dhaad lii ebhele náá: «Rabhuni!» Ye kwyɛl ɛlɛɛ ɛ: «Lyoel».
16 — Maria! — disse Jesus. Ela virou e respondeu em — “Rabôni!” (Esta palavra quer dizer “Mestre”.)
17 Yezu eezɛke nɛ nɛ náá: «Nà mɛt mɛ etɛɛ náá, mɛ dinaa paa byet pɛ daa Saag'am. Deenek, Tɔ́a, kɛlɛɛ nɛ bɔn nyɛɛg bam náá, mɛ ɛpebyet pɛ daa Saag'am, baadi pe Sɛɛg'en ɔ; pɛ daa Zɛɛbam, baadi pe Zɛɛben ɔ.»
17 Jesus disse:
18 É di'enek, Maali moma dɛl Makdala eezɛsik, tɔ́ pɛ bɛdjekel nadi ɛ́. Nyɛ eekɛlɛɛ bɛ náá: «Mɛ eebee Ghɛŋ!» Bhii tak, nyɛ moo elɛɛ bɛ etɛp ee nyɛ nalɛɛ nyɛ ɛ́.
18 Então Maria Madalena foi e disse aos discípulos de Jesus: — Eu vi o Senhor! E contou o que Jesus lhe tinha dito.
19 Ye nazobɛ ɛ dwoo yenga tak wat bikoko, bɛdjekel nadi ɛ́ bɔɔ djas e di wat tɔ dhiiti ndjaa. Ye nabɛɛ, bɛ eekɔɔl ɛbɛ ɛ ndjaa ghiŋ, etɛɛ náá, bɛ di kaab ekukuma eYuda. Yezu zɛzyɛ, nyɛ eezɛtyaa tetel kuku ɛbwak ɛ lɔɔ. Nyɛy nɛ nɔɔ náá: «Egwyem di nɛ nen!»
19 Naquele mesmo domingo, à tarde, os discípulos de Jesus estavam reunidos de portas trancadas, com medo dos líderes judeus. Então Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
20 Tin, dáa nyɛ nasilal ɛke nɛ nɔɔ deenek ɛ, nyɛ moo tin é lyaal bɛ ebam e mɛmbɔ mɛ nɛ yii bhaaz'ɛ. É di'enek, elyem bɛdjekel nalwood nɛ mɛmyaala dáa bɛ nabee Ghɛŋ ɛ.
20 Em seguida lhes mostrou as suas mãos e o seu lado. E eles ficaram muito alegres ao verem o Senhor.
21 Yezu eebaazɛke nɛ nɔɔ náá: «Egwyem di nɛ nen! Dáa Saag'am nalwom mɛ ɛ, mam pe mɛ eelwom bin.»
21 Então Jesus disse de novo:
22 Bhis mɛkpa menek, Yezu eezɛwuubal kɔ lɔɔ, nyɛy nɛ nɔɔ náá: «Nɔɔka Sisim na Dɛɛ!
22 Depois soprou sobre eles e disse:
23 Bot ɛ bi aapel mesyem mɔɔ ɛ, mesyem mɔɔ waapelel. Bot ɛ bi aapɛɛ ɛpel ɛ mesyem mɔɔ ɛ, mesyem mɔɔ aanàkwaapelel.»
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, esses pecados são perdoados; mas, se não perdoarem, eles não são perdoados.
24 Ghuna ngɔt tɔ bɛdjekel kam nɛ bɛbá, Toma mot nagetaa din ɛ «Ɛwas» ɔ, nabɛ ààdi tak é ghɛŋ Yezu nazyɛ ɛ́.
24 Acontece que Tomé, um dos discípulos, que era chamado de “o Gêmeo”, não estava com eles quando Jesus chegou.
25 Tin, bɛdhiiti bɛdjekel zokazɛlɛɛ nyɛ náá: «Bis eebee Ghɛŋ!» Wɔ gwaa Toma zɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Mɛ ɛ di ààbee ebam mɛpyoŋ mɛ epɔndi tɔ mɛmbɔ mɛ ɔ. Mɛ di ààwa djin tɔ ebam mɛpyoŋ mɛ tak ɔ. Mɛ di ààwa mbɔ tɔ bam bɛ natuu nyɛ ɛkɔɔ é ebhaaz ɔ. Yɛ di ààbɛ deenek ɔɔ, mɛ tok nɛ ghwyil ɛmyaal.»
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Nós vimos o Senhor! Ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, e não tocar ali com o meu dedo, e também se não puser a minha mão no lado dele, não vou crer!
26 Yenga wat bhii tak, bɛdjekel nabaadiɛ zɛɛga e di wat tɔ ndjaa. Toma nadi ɛ́ tin, bɛ nɛ bɛ nɔɔ. Mɛbɛ mɛ ndjaa nadi ekɔɔla ghiŋ. Tin, Yezu eezɛzyɛ, nyɛ eezɛtyaa tetel kuku ɛbwak ɛ lɔɔ. Nyɛy nɛ nɔɔ náá: «Egwyem di nɛ nen!»
26 Uma semana depois, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos ali com as portas trancadas, e Tomé estava com eles. Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
27 Bhii tak, nyɛ eezɛke nɛ Toma náá: «Wa djinɔ wak, da wɔ ɛ bee mɛmbɔ mam. Sɛɛba mbɔ ɔ, da wɔ ɛ zɛwa tɔ ebhaaz bam. Kata ɛswonal, da wɔ ɛ dum koŋ nɛ Zɛɛb!»
27 Em seguida disse a Tomé:
28 Tin, Toma eezɛbɔɔza náá: «Ghɛŋ'am, Zɛɛbam.»
28 Então Tomé exclamou: — Meu Senhor e meu Deus!
29 É di'enek, Yezu eezɛke nɛ nɛ náá: «Wɔ dum koŋɔ nɛ nam ɛ, etɛɛ náá, wɔ eebee mɛ? Ɛnyɔ nɛ bot ɛ di dum koŋɔɔ nɛ nam, bɔɔ ààbee mɛ!»
29 — Você creu porque me viu? — disse Jesus. — Felizes são os que não viram, mas assim mesmo creram!
30 Yezu naasa dhiiti bɛtɛ nɛ endem e mɛbwala e mis mɛ bɛdjekel bɛ. Endem e mɛbwala ngɔt di náá, etok kwyala, tɔ mɛkana mak ɛ.
30 Jesus fez diante dos discípulos muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 Yak tak nakwyalaa ɛ, étɛp bi neemyaal náá, Yezu ɛ Mɛsia Mɔn Zɛɛb. Tin, bi ɛ dum koŋ nɛ nɛ deenek ɔ, bi ɛ waabela tsik na kɔm-kɔm nɛ din ɛ lɛ.
31 Mas estes foram escritos para que vocês creiam que Jesus é o Messias , o Filho de Deus. E para que, crendo, tenham vida por meio dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.