João 18

bkw (BKW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bhis nyɛ nazelii deenek ɛ, Yezu bɛ nɛ bɛdjekel bɛ eezɛtɔ́ pe yii kyiid dii Sedelɔn. E di tak ye naabɛɛ nɛ dhiiti bok. Wɔ gwaa nyɛ zɛni tɔ tak, bɛ nɛ bɛdjekel bɛ.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Tin, Yudas, mot naka nyɛ ɔ, nadi egu di tak etɛɛ náá, Yezu bɛ nɛ bɛdjekel bɛ nadi ezezyɛ sok zɛsɛɛga é di tak.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Deenek, Yudas zokazɛtɔ́ pɛ bok tak, bɛ nɛ ɛdhuu ɛ esodja. Tɔ sama esodja tak, ye nabɛ ɛ́ nɛ bɛbaalel ɛ kok Ndjaa-ebuwa, ee eboo bɛghaa-Zɛɛb nalwom ɔ, zɛnɔɔ bot ɛdhuu ɛ eFalizyɛ. Bot binɔk djas nadi ɛ́ nɛ mɛkɔɔ, nɛ etwol nɛ elambi e mɛmbɔ.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Tin, dáa Yezu nadi gu sa nadi kwyɛl ɛsɛɛ dum nɛ nɛ ɛ, wɔ gwaa nyɛ zɛtiila pɛ kyee bɛ nadi ɛ́. Tin, nyɛ eezɛdji bɛ náá: «Bi saa zɛ?»
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 É di'enek, wɔ gwaa bɛ zɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Yezu mot Nazalɛt.» Tin, Yezu eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Ye ɛ́ mam.»
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Dáa Yezu nake nɛ nɔɔ náá: «Ye ɛ́ mam» ɛ, wɔ gwaa bɛ bula pɛ bhis, zɛghaaga si.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Wɔ gwaa Yezu baadji bɛ yak sok náá: «Bi saa zɛ e?» Bɛ eebaazɛbɔɔza náá: «Yezu mot Nazalɛt.»
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Tin, Yezu eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Ye bɛ ɛ́ mɛ eezelɛɛ bin náá, ye ɛ́ mam. Yɛ bɛ náá, bi saŋ ɛ mam ɔ, betka bot ɛsis bɛ tɔ́ yɔbɔ.»
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Nyɛ nake deenek ɛ, etɛɛ náá, etɛp ee nyɛ nalɛɛ náá: «Saag'am, mɛ ààpadiibal mot ngɔt tɔ bot ɛ wɔ nadjɛ mɛ ɔ» neebela mɛsuk.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Simɔŋ Pyɛɛd nabɛɛ nɛ pɛl. Tin, nyɛ eezɛwaal yɛ tɔ pɛp, nyɛ eezɛkwyal mot-mɛsa mɛ boo ghaa-Zɛɛb. Wɔ gwaa nyɛ zɛtsaal nyɛ ɛlɔ pɛ kyee mbɔ e ghɛŋ. Din ɛ mot-mɛsa mɛ tak nabɛɛ Malkus.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 É di'enek, Yezu eezɛke nɛ Pyɛɛd náá: «Bulela pɛlɔ tɔ pɛp! Wɔ ke ɛ náá, mɛ aanàkwaadɛ bɛɛlɛ mezuk mɛ Saag'am zedjɛ mɛ ɛ?»
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Deenek, ɛdhuu ɛ esodja nɛ mot nadi kɔ elo bɔɔ ɔ, zɛnɔɔ bɛbaalel ɛ e kukuma eYuda, zokazɛmɛt Yezu. Bɛ eezɛkɔl nyɛ mɛmbɔ nɛ ekel.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Bhii tak bɛ eezɛtɔ́ nɛ nɛ sok pɛ daa Han. Anas nabɛɛ sɛɛg ɛ mwaa Kayif, mot nadi boo ghaa-Zɛɛb e mbu tak ɔ.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Ghuna, Kayif nadjɛ mɛlyo menek nɛ ekukuma eYuda, náá: «E nyɔ náá, mot ngɔt gwyɛ kɔ ɛsu ɛ bot djas.»
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Simɔŋ Pyɛɛd bɛ nɛ dhiiti djekel nadi du Yezu pɛ bhis. Tin, dhiiti djekel'enɔk nadi gunel nɛ boo ghaa-Zɛɛb. Deenek, ye naasa náá, nyɛ ni tɔ kok ndjaŋ ɛ boo ghaa-Zɛɛb lɔɔg wat bɛ nɛ Yezu.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Tin, Pyɛɛd zokazɛlik pɛ kel, e ngwoob ɛniel. Tin, wɔ gwaa dhiiti djekel nadi gunel nɛ boo ghaa-Zɛɛb ɔ zɛwyis, tɔ́, kɛlii nɛ moma mɛsa nadi baal ɛniel ɔ. Bhii tak, bɛ eezɛniigal nyɛ.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Moma nadi baal ɛniel tak eezɛke nɛ Pyɛɛd náá: «Dɔɔ nɛ wɔy pe, wɔ nadi ɛ́ ngɔt tɔ sama bɛdjekel ɛ mot yenɔk e?» Wɔ gwaa Pyɛɛd zɛswonal. Nyɛy náá: «Ààbɛ! Mɛ ààgunel nɛ nɛ.»
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Dáa ɛgwyiyo nadi pupal ɛbuɛpe ɛ. Wɔ gwaa bot ɛ mɛsa nɛ bɛbaalel ɛ kok Ndjaa-ebuwa zokazɛpaada du. Bɛ moo tin é gɔɔl bɔɔ djas. Dɔɔ nɛ Pyɛɛd pe nadi ɛ́ tin, bɛ nɛ bɛ nɔɔ é gɔɔl du.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Tin, boo ghaa-Zɛɛb eezɛdji Yezu mɛdjin dum nɛ bɛdjekel bɛ nɛ dum nɛ mɛlyo mɛ nyɛ di lyo ɛ.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 É di'enek, Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Mam nalelyo ɛ, popoopwon emis mɛ bot djas, ààbɛ tɔ syaab. Mɛ nalelyo ɛ, tɔ mendjaa mɛ mendjaala mɛ eYuda nɛ tɔ kok Ndjaa-ebuwa, e di e eYuda djas nadidi é sesɛɛga ɔ. Ye tok nɛ tɛp mɛ nalii tɔ syaab.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Etɛp yé wɔ di dji mɛ yenek mɛdjin? Djia bot ɛ nadi gwak mɛ ɔ etɛp ee mɛ nadi lelɛɛ bɛ ɛ. Bɔɔ, bɛ nɛ gu ɛnyɔɛpe sa mɛ nadi é lɛɛ bɛ ɛ.»
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Dáa Yezu nabɔɔza deenek ɛ, wɔ gwaa mot ngɔt tɔ bɛbaalel ɛ kok Ndjaa-ebuwa nadi tin ɔ zokazɛnyuu nyɛ bɛɛz. Nyɛy nɛ Yezu náá: «Bɛ lii nɛ boo ghaa-Zɛɛb ɛ deenek e?»
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Yɛ bɛ náá, mɛ eelii ɛbiyoɛpe ɔ, lyaala mɛ tɛp ɛbiyo ɛ tak. Yɛ kabɛ náá, mɛ eelii etsɛɛtsɛ ɔ, ha wɔ ka myak mɛ etɛp yé?»
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Tin, Anas eezɛkyeed Yezu pɛ dáa Kayif boo ghaa-Zɛɛb, mɛmbɔ ekɔla.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 E ɛwala ɛlenek djas Simɔŋ Pyɛɛd nadi ɛ́ tin tɔ ɛbɛsɛɛ ɛ kok ndjaŋ ɛ boo ghaa-Zɛɛb é gɔɔl du. Wɔ gwaa bɛ zɛdji nyɛ náá: «Dɔɔ nɛ wɔy pe, wɔ tok ngɔt tɔ bɛdjekel ɛ mot tak e?» É di'enek, Pyɛɛd zɛswonal, nyɛy náá: «Ààbɛ! Mam ààgyee bis nɛ nɛ.»
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Tin, mot ngɔt tɔ sama bot ɛ mɛsa ɛ boo ghaa-Zɛɛb, mot nadi byel nɛ mot Pyɛɛd natsaal ɛlɔ ɛ. Nyɛ eezɛke nɛ Pyɛɛd náá: «Wɔ ke ɛ́ náá, mɛ bɛ ɛ́ ààbee wɔ mbembɛ tɔ bok é?»
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Tin, Pyɛɛd eebaazɛswonal nyɛ swonela sis. Deenek, e di tak wat kuu eezɛkɔk.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Tin, bɛ eezɛdus nɛ Yezu pɛ daa Kayif, tɔ́ nɛ nɛ pɛ ndjaŋ ɛ dhiiti kukuma eLɔm. Ye nabɛɛ tɔ mɛlem kɛɛŋ. Tin, ekukuma eYuda nabɛɛ ààni yɔbɔ pɛ daa kukuma eLɔm. Bɛ nasa deenek ɛ étɛp bɛ nadi kaab náá, bɛ ɛzɛkɛpul etsi bɔɔ. Étɛp bɛ needɛ edee e ɛbyoŋ ɛ Pak.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Étɛp tak ɛ, Pilat nazɛboma nɛ nɔɔ pɛ kel. Tin, nyɛ ɛ́ boozɛdji bɛ náá: «Lo mɛsɔ̌ mɛ bi zɛpit mot tak ɛ yé?»
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Tin, bɛ eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Nyɛ ɛ́ pe di ɛ, ààdi mbee mot ɔ, pe bis ààpazyɛ nɛ nɛ pɛ daa lɔ.»
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Tin, wɔ gwaa Pilat zɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Yɛ bɛ deenek ɔ, nɔɔka nyɛ, da bi ɛ kɛpɛ́ɛ nyɛ dáa etsi bin di lɛɛ ɛ.» É di'enek, eYuda eezɛbɔɔza náá: «Bisɔ eYuda, bis tok nɛ eghɛŋ ɛdjɛ mot epɛ́ɛ e ɛsyee.»
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Ye nasɛɛ deenek ɛ etɛɛ náá, mɛkpa mɛ Yezu nalɛɛ dum nɛ kɔkɔ mbi ɛsyee ɛ nyɛ aagwyɛ ɛ́, neebela ɛsuk.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Tin, Pilat eezɛni tɔ ndjaŋ ɛ, bhii tak, nyɛ eezɛdjóo Yezu. Nyɛ eezɛdji nyɛ náá: «Wɔ ɛ mɛkoozi mɛ eYuda?»
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Deenek, Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Ye ɛ́ esiiza bɔ met ɛ di ke náá, wɔ dji mɛ deenek ohoo? Wɔ dji deenek ɛ, etɛɛ náá, bot ɛ sis ɛlɛɛ wɔ deenek kɔ ɛsu ɛ lam?»
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Tin, Pilat eezɛbɔɔza náá: «Wɔ bee mɛ mot dhaad mbyak eYuda? Bot ɛ dhaad mbyak ɔ nɛ eboo bɛghaa-Zɛɛb ɛ zɛpit wɔ pɛ daa lam. Wɔ sa yé?»
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 É di'enek, Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Ɛyoŋ ɛ lam tok yii bɔs'ak. Ɛyɔŋ ɛ lam ɛpedi ɛ́ di yii bɔs'ak ɔ, pe bot ɛ di baal mɛ ɔ eelumla dɛɛb nɛ nen. E kaab náá, eYuda ɛzɛkɛmɛt mɛ, kɛka mɛ e mɛmbɔ mɛ ekukuma bɔɔ. Ààbɛ! Ye tok deenek, ɛyoŋ ɛ lam tok ɛyoŋ ɛ bɔs'ak.»
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Tin, Pilat eebaazɛdji nyɛ náá: «Deenek, ye kwyɛl ɛlɛɛ náá, wɔ ɛ́ mɛkoozi?» É di'enek, Yezu eebaazɛbɔɔza náá: «Wɔy wɔ ɛmet eeke náá, mɛ ɛ mɛkoozi. Mɛ eezebyel, tin, mɛ nazyɛ kɔ bɔs ɛ etɛp mɛ neezɛbaŋa bot sa etsɛɛtsɛ di ɛ. Mot di myaal etsɛɛtsɛ ɔ, nɛ gwak etɛp ee mɛ di lii ɛ.»
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 É di'enek Pilat eezɛdji náá: «Etsɛɛtsɛ kwyɛl ɛlɛɛ yé?»
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Tin, dáa bi di náá: «Bi nɛ gu dáa mena di zyɛka nɛ ɛsesa sok. E mɛbyoŋ mɛ ePak djas ɛ, mɛ nɛ dyeebapel bin mot membok ngɔt. Bi kwyɛl ɛ náá, mɛ pel mɛkoozi mɛ eYuda?»
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Bɛ eezɛbɔɔza nɛ Pilat nɛ etsim náá: «Oo! Ààbɛ nyɛy! Bis kwyɛl ɛ náá, wɔ wyisal Bhaalabas!» Ghuna Bhaalabas nabɛɛ mot ɛzɛm nɛ ebhooba.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.