João 13
bkw (BKW) vs NTLH
1 Ye nabɛɛ e ges ɛbyoŋ ɛ Pak. Yezu nadi gu náá, ɛwala ɛ lɛ nabɛɛ, eezekum. Ɛwala nyɛ aadus kɔ bɔs, tɔ́ pɛ daa Sɛɛg tɔ gwoo ɛ. Nyɛ naadyeebakwyɛl bɔɔ bɛsɔ bɛ di kɔ bɔs ɛ. Nyɛ naakwyɛl bɛ kɛkum mɛsik.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Yezu bɛ nɛ bɛdjekel bɛ nadi dɛ edee bikoko. Ye nabɛɛ, Dim mot mɛkɔŋ eezewa tɔ lyem ɛ Yudas Iskaliɔt, mɔɔ Simɔŋ, gwyes ɛkɛ seeb ɛ Yezu.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Tin, Yezu nadi gu náá, Zɛɛb ɛ nadhis nyɛ. Nyɛ nawaabaazosik ɛ pɛ daa lɛ. Yezu nɛ gu deenek ɛnyɔɛpe. Nyɛ nɛ baagu náá, Sɛɛg naadjɛ nyɛ eghɛŋ kɔ esa e bɔs djas.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Bɔɔ é dɛ kɔ mesa, wɔ gwaa Yezu zɛwyɛl «ngbat». Nyɛ eezɛdis kuwa é nyel. Bhii tak nyɛ eezɛnɔɔ pes kaad pil e kuu dáa dhut.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Bhii tak nyɛ eezɛso mɛdii tɔ kongo (silba). Tin, nyɛ eezɛni, e ɛgwyii ɛ bɛdjekel bɛ mɛko. Nyɛ eezɛnɔɔ pes kaad nyɛ napil e kuu dáa dhut ɛ, nyɛ moo tin é suŋal bɛ mɛko nɛ yɛ.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Dáa nyɛ nakum pɛ dáa Simɔŋ di baadjóoaa Pyɛɛd ɛ, wɔ gwaa nyɛ zɛke nɛ nɛ náá: «Ghɛŋ, wɔ kwyɛl ɛ, wɔ neegwyii mɛ mɛko?»
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Sa mɛ di sa nenak'aak, wɔ aanàkwaalee nyɔ ɛmɛt ɛsuk ɛ tak. Wɔ aaboomɛt ɛsuk ɛ tak ɛ ɛbhis.»
7 Jesus respondeu:
8 Tin, Pyɛɛd eezɛbɔɔza náá: «Ààbɛ, wɔy tok nɛ ghwyil ɛgwyii mɛ mɛko!» É di'enek, Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Mɛ di ààgwyii wɔ mɛko ɔ, wɔ tok mot'am.»
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Tin, Simɔŋ Pyɛɛd eezɛke nɛ nɛ náá: «Yɛ bɛ deenek ɔ, Ghɛŋ, nàgwyii mɛ mɛko nɛ mɛko. Zo ka gwyii mɛ dɔɔ nɛ mɛmbɔ nɛ lo!»
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Yezu eebaazɛbɔɔza náá: «Mot di náá, nyɛ eezegwyia ɔ, nyɛ tokapɛ nɛ gwyes ɛgwyia, bhis nyɛ gwyiiaa mɛko ɛ. Biyɔ, mɛnyel min djas moo ɛ́ dɛɛ. Tin, ye ɛ́ nɛ mot ngɔt tɔ len di ààbɛ dɛɛ.»
10 Aí Jesus disse:
11 Yezu nadi gu, mot waakɛka nyɛ ɔ. Étɛp tak ɛ nyɛ nake náá: «Etok biyɔ djas di dɛɛ.»
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Bhis nyɛ nazesilal ɛ gwyii ɛ bɛ mɛko ɛ, Yezu eezɛnɔɔ kuwa yɛ sɔm e nyel. Nyɛ eebula zɛdisi e ngwoob mesa. Tin, nyɛ eezɛbaake nɛ nɔɔ náá: «Bi eemɛt ɛsuk ɛ sa mɛ sa bin ɛ?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Bi dyeebadjóo mɛ “Lyoel” nɛ “Ghɛŋ”. Bi ɛ nɛ gham etɛɛ náá, mɛ ɛ yɛ.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Yɛ bɛ náá, mam Ghɛŋ, Lyoel'en, mɛ eegwyii bin mɛko ɔ, ye goka ɛ́ náá, bi gwyii mɛko mɛ bɛsɔ bin pak'en.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Mɛ lyaal bin tin ɛ, dáa bi di egoka nɛ ɛbe bɔn nyɛɛg bin pak'en ɛ.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Mɛ eelɛɛ bin étɛp e tsɛɛtsɛ náá, etok nɛ mot-mɛsa ngɔt di dhaa kukuma yɛ. Zɛbaanɔɔ náá, etok nɛ ngoola-ngoola di dhaa mot nalwom nyɛ ɔ.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Tin nenak yak, bi eezegu deenek, bi aadi tɔ mɛmyaala ɛ bi ɛ di sa dáa mɛ lyaal bin ɛ.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 «Mɛ ààlii deenek nɛ biyɔ djas. Mɛ lii ɛ nɛ bot ɛ mɛ zesɛ́ɛ ɔ. Tin, ye goka ɛ́ náá, mɛkpa mɛ Zɛɛb di lɛɛ náá: “Mot bis nɛ nɛ nadi pyaala epes e tsim ɔ, nyɛ eeliig mɛ ɛkoŋ ɛ wak” neebela ɛsuk.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Ɛsok nɛ etɛp bak nɛ sael, mɛ eezepoonyɛl ɛlɛɛ bin. Etɛɛ náá, esok esesɛɛ tak aazɛsael ɛ, bi neemyaal náá: “Mɛ ɛ mɛsia.”
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Mɛ lɛɛ bin étɛp e tsɛɛtsɛ náá, mot aamyaal mot mam dhis ɔ, myaal ɛ dɔɔ nɛ nam. Tin, mot aamyaal mɛ ɔ, myaal ɛ mot dhis mɛ ɔ.»
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Bhis Yezu nazelii deenek ɛ, ye nabɛɛ, ghoŋ naazemɛt nyɛ ɛbuɛpe. Nyɛ ɛ́ booke náá: «Mɛ lɛɛ bin etɛp e tsɛɛtsɛ náá, mot ngɔt pak'en ɛ waakɛka mɛ gha.»
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Bɛdjekel moo tin «ziibilii» é gwyakel pak'ɔɔ, ààgu mot nyɛ nadi eke deenek kɔ ɛsu ɛ lɛ ɔ.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Ngɔt tɔ bɛdjekel, mot Yezu nadi é kwyɛl ɛbuɛpe ɔ, nadisi ɛ, e ngwoob ɛ Yezu.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Simɔŋ Pyɛɛd eezɛtut nyɛ dis, étɛp nyɛ needji Yezu mot nyɛ nadi é lii deenek kɔ ɛsu ɛ lɛ ɔ.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Tin, djekel yenɔk é zɛsil lo, kɛl kɔ bet ɛ Yezu. Bhii tak nyɛ eezɛdji nyɛ náá: «Ghɛŋ, mot tak ɛ́ zɛ?»
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 É di'enek, Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Mɛ ɛpeduu pes mapa tɔ saan. Mot mɛ aadjɛ nyɛ pes mapa tak ɔ, mot tak ɛ nɔk.» Bhii tak Yezu eezɛnɔɔ pes mapa, duu tɔ saan, nyɛ eezɛnɔɔ yɛ, djɛ Yudas Iskaliɔt, mɔɔ Simɔŋ.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Dáa Yudas nanɔɔ pes mapa tak, dɛ ɛ, e di tak wat, Satan eezɛni tɔ lɛ. Yezu eezɛke nɛ nɛ náá: «Sa wɔ di kwyɛl ɛsa ɛ, lela ɛsa yɛ!»
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Tɔ sama bot nadi kɔ mɛsa ɛ, mot ngɔt pak'ɔɔ nabɛɛ ààmɛt ɛsuk ɛ etɛp é nyɛ nadi lii deenek ɛ.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Dáa nabela náá, Yudas ɛ nadi é mɛt kola epata ɛ. Bɛsɔ nagu ɛ náá, Yezu naalwom nyɛ, nyɛ kɛɛbɔm dhiiti esa ee bɛ nadi nɛ gwyes tak etɛp ɛbyoŋ ɛ. Nɛghu bɛ kɛɛdjɛ dhiiti esonoŋ nɛ bɛdjel ɛ bot.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Tin, Yudas eezɛnɔɔ pes mapa yenek zɛwyɛl «ngbat», nyɛ eezɛwyis tɔ́. Ye nabɛɛ ɛgwyitok eezegwyiidela.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Bhis Yudas nakawyis ɛ, Yezu eezɛke náá: «É di mena kadi wak nenak'aak, dék ɛ Sɛɛŋɛlɛ Mɔn Mot eezenyen. Tin, dɔɔ nɛ dék ɛ Zɛɛb eenyen tɔ lɛ.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 [Yɛ bɛ náá, Sɛɛŋɛlɛ Mɔn Mot eedual Zɛɛb ɔ,] ye ka lik ɛ batsa, Zɛɛb nyɛ ɛmet ɛ waalyaal e mis mɛ bot duu Sɛɛŋɛlɛ Mɔn Mot di nɛ ye ɛ́.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Bɔɔ bam, mɛ ka lik nɛ nen mos ɛ ba bɔɔ mɛlu batsa. Bi ɛ waasaa mɛ. Dáa mɛ nalɛɛ nɛ eYuda ɛ, ye ɛ́ mɛ baadi elɛɛ nɛ nen'aak. Bi tok nɛ ghwyil ɛzyɛ pɛ pak mɛ di tɔ́ ɛ.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 «Ye ɛ́ mɛ di djɛ bin ɛtiŋ ɛ na bes náá: Kwyɛlaka pak'en. Ye goka bi kwyɛla pak'en dáa mɛ nakwyɛl bin ɛ.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Bi ɛ kwyɛla pak'en ɔ. Deenek ɛ, bot aagu náá, bi ɛ bɛdjekel bam.»
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Simɔŋ Pyɛɛd zokazɛdji Yezu náá: «Ghɛŋ, wɔ tɔ́ paa?» Yezu eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Nenak yak, wɔ tok nɛ ghwyil ɛdu mɛ pɛ pak mɛ di tɔ́ ɛ. Deenek, wɔ waaboodu mɛ.»
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Tin, Pyɛɛd eezɛke nɛ nɛ náá: «Ghɛŋ, étɛp yé mɛ di ààgoka nɛ ɛdu ɛ wɔ nenak? É di mɛ di'ak, mɛ eezemyam ɛdjɛ tsik'am é di yɔ!»
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Yezu eezɛdji nɛ náá: «Wɔ eezemyam ɛdjɛ tsikɔ kɔ ɛsu ɛ lam e? Tin, beta mɛ lɛɛ wɔ tsɛɛtsɛ náá, ɛsok nɛ bɛkuu nɛ kɔk, yɛ aaka bela, wɔ eezeswonal mɛ tyee esok elɛl.»
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.