Atos 9
bkw (BKW) vs ARA
1 Eghɛŋ tak, mɛsa ɛ Sɔl nabɛ ɛ ɛtiig nɛ ɛwun ɛ ɛgó ɛ bɛdjekel ɛ Ghɛŋ. Wɔ gwaa nyɛ zɛtɔ́ kɛbee boo ghaa-Zɛɛb,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 bhii tak nyɛ eezɛwaab mɛkana mɛ di edjɛ nyɛ ze, nyɛ neekɛbee mendjaa mɛ mendjaala mɛ eYuda di pɛ ghaada Dhamas ɛ. Nyɛ nasa deenek ɛ nɛghu nyɛ waabela boa nɛ botom ɛ di du Ze ɛ Ghɛŋ étɛp nyɛ neemɛt bɛ, da nyɛ ɛ́ sik nɛ nɔɔ pɛ Yeluzalɛm.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Dáa nyɛ nadi nyɛ dinaa é ze é ɛtɔ́ ɛ, nyɛ nadi ɛ́ nyɛ moo kunaa nɛ ghaada ɛ, kasɛka ɛ, dhiiti ngel eezɛdus tɔ gwoo, yee zɛkaal nyɛ.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Wɔ gwaa nyɛ zɛduma si, bhii tak nyɛ eezɛgwak gwood wat é ke nɛ nɛ náá: «Sɔl, Sɔl, étɛp ye wɔ di tiig mɛ?»
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Nyɛ eezɛdji náá: «Wɔy ɛ́ zɛ, Ghɛŋ?» Tin gwood yenek eezɛbɔɔza náá: «Ye ɛ́ mam Yezu wɔ di tiig ɔ.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Deenek, wyɛla, da wɔ ɛ́ ni tɔ ghaada, tin bɛ waalɛɛ wɔ sa wɔ di egoka nɛ ɛsa ɛ.»
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Bot ɛ nadi kɛsama wat nɛ Sɔl ɔ zokazɛtyaa, ààlóo ɛkpa ɛ wat. Bɛ nadi gwak gwood, tin ààbee mot.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Tin Sɔl eewyɛl, nyɛ eezɛbɛɛ mis, ka bela ɛ náá, nyɛ ààkabee. Bɛ eezɛmɛt nyɛ é mbɔ tɔ́ nɛ nɛ pɛ Dhamas.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Mɛlu mɛlɛl naadhaa nyɛ, nyɛ ààkabee, tin nyɛ nadi ɛ́ ààdɛ edee nɛ mɛdii.|alt="La Conversion de Saul" src="WA03960b.tif" size="span" copy="Illustrations by Graham Wade, © United Bible Societies, 1989." ref="9.3-8"
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Pɛ kɔ ghaada Dhamas, ye nabɛ ɛ nɛ dhiiti djekel ngɔt din ɛ lɛ nabɛɛ Ananias. Ghɛŋ zokazɛtuula nyɛ tɔ sisim, nyɛy nɛ nɛ náá: «Ananias!» Nyɛ eezɛbɔɔza náá: «Beea mɛ Ghɛŋ.»
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Ghɛŋ eezɛke nɛ nɛ náá: «Tɔ́a nenak yak pɛ gba di djóoaa “piki ɛ”. Pɛ tɔ ndjaŋ ɛ Yudas, djia dhiiti mot dɛl ɛ Talase, din ɛ lɛ ɛ Sɔl. E di mena di nenak'aak nyɛ ɛ́ pe djaala Zɛɛb.
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 Tin, tɔ dyam'ɛ nyɛ eebee dhiiti mot ngɔt din ɛ lɛ ɛ Ananias é ni tɔ ndjaa étɛp ɛkɛl nyɛ mɛmbɔ, mis mɛ neebɛŋel-bɛŋela sis.»
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananias eezɛbɔɔza náá: «Ghɛŋ, bot ɛbuɛpe eedyeebalii nɛ nam kɔ ɛsu ɛ mot'ak, dum nɛ bɛtɛ nɛ embee etɛp é nyɛ di sa, nɛ Bot bɔ na Dɛɛ pɛ Yeluzalɛm ɛ.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Deenek, nyɛ zyɛ wak ɛ́ nɛ eghɛŋ boo ghaa-Zɛɛb nadjɛ nyɛ ɛ́ étɛp ɛmɛt bot djas di edjaala nɛ din ɛ lɔ ɛ.»
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Tin, Ghɛŋ ɛ booke nɛ nɛ náá: «Tɔ́a, etɛɛ náá, mɛ eetɔ́ mot tak étɛp nyɛ neetɔ́ kɛgoola din ɛ lam pɛ daa bot ɛ membyak mesis nɛ bɛmɛkoozi mɔɔ, zɛnɔɔ bot ɛ mbyak Yisalaɛl.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Mam mɛ ɛmet mɛ waalyaal nyɛ mezuk djas nyɛ aazuk kɔ ɛsu ɛ din ɛ lam ɛ.»
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Tin, Ananias eezɛtɔ́. Nyɛ eezɛni tɔ ndjaa tak, bhii tak nyɛ eezɛkɛl Sɔl mɛmbɔ, nyɛ eezɛke nɛ nɛ náá: «Sɔl, mɔɔ nyaag'am, Ghɛŋ Yezu mot tel wɔ nyel é gba pɛ ze wɔ di zyɛ ɛ́, lwom mɛ, étɛp wɔ neebaazɛbee beea sis da wɔ lwoodel nɛ Sisim na Dɛɛ.»
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 E di tak wat, dhiiti mbi esonok tyee epapa eezɛkwyit é mis mɛ Sɔl, tin, nyɛ moo tin ɛ é baazɛnyaasok. Nyɛ eezɛwyɛl ɛ́ yenek, nyɛ eezɛduwa Zɛɛb.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Bhii tak nyɛ eezɛdɛ edee, nyɛ eezɛbela ghwyil.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Ààkobɔya deenek, nyɛ moo tin é goola mɛkpa ɛ Zɛɛb pɛ tɔ mendjaa mɛ mendjaala mɛ eYuda náá, Yezu ɛ Mɔn Zɛɛb.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Bot ɛ nadi gwak nyɛ ɔ djas nadi djoka, tin, bɛ ɛ́ boo di é dji náá: «Ye tok mot'ak nadi tiig ɛlyelɛpe bot ɛ nadi tuwal din ɛ Yezu ɔ pɛ Yeluzalɛm e? Wɔ ke ɛ náá, nyɛ aazyɛ wak ɛ étɛp ɛzɛmet bɛ nyɛ neesik nɛ nɔɔ pɛ dáa boo bɛghaa-Zɛɛb.»
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Tin, mɛlu djas, ɛgu ɛ Sɔl nadi é ghɛɛ nɛ ghɛɛ tɔ mbi mɛlyo mɛ nyɛ nadi lyo ɛ. Eyuda ee nadidi pɛ Dhamas ɔ, nabɛ ààkabaabɛ nɛ ɛkpa ɛ bulal nyɛ esok nɛ nadi é pɛs mɛsuk mɛ di lyaal náá, Yezu ɛ Mɛsia ɛ.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ba mɛlu bhii tak, wɔ gwaa eYuda djas zokagwakel étɛp bɛ neegó Sɔl.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 Tin, Sɔl eezɛgu boob'ɔ. Bɛ nadi ebaal ɛbɛ ɛ ɛniel ɛ ghaada mwos nɛ pum, étɛp bɛ neegó nyɛ.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Tin, é pum, wɔ gwaa bɛdjekel bɛ zokanɔɔ nyɛ, tɔ́ nɛ nɛ, étɛp ɛkwyɛɛg nyɛ pɛ yii kyee peeb ghaada tɔ djhan.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Dáa nyɛ na kum pɛ Yeluzalɛm ɛ, wɔ gwaa Sɔl zokazɛgek ɛsɛɛga bɛ nɛ bɛdjekel. Bɔɔ djas nadi ɛ́ nɛ bwoo, etɛɛ náá, bɛ nàbaadi myaal ɛnyɔɛpe náá, nyɛ nadi ɛ́ djekel nɛ tsɛɛtsɛ.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Tin, Bhaalnabhas ɛ boozɛnɔɔ nyɛ, tɔ́ nɛ nɛ pɛ dáa bot ɛ lwoma. Nyɛ eezɛbaŋa bɛ dáa Sɔl naboma nɛ Ghɛŋ é ze ɛ, nɛ dáa Ghɛŋ nalii nɛ nɛ ɛ. Nyɛ eebaazɛlɛɛ bɛ mbi mɛghaaz mɛ Sɔl nadi lyo bot nɛ din ɛ Yezu pɛ Dhamas ɛ.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Kana ɛwala ɛlenek, Sɔl ɛ boo zɛdi bɛ nɛ bɛ nɔɔ. Nyɛ nadi ekɛpɛ tɔ Yeluzalɛm djas, é goola Mbɛɛ Bhaadal nɛ ɛbwaalel djas nɛ din ɛ Ghɛŋ.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Nyɛ nadi é lii nɛ eYuda e di lii, lii Ghɛlɛk ɔ, nyɛ nadi suu mɛso bɛ nɛ bɛ nɔɔ, ghuna bɔɔ nadi esaa ɛgó ɛ nyɛ.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Dáa bɔn nyɛɛg nagwak náá, bɛ nadi kwyɛl ɛgó nyɛ ɛ́, bɛ eezɛtɔ́ nɛ Sɔl pɛ ghaada Seezale, étɛp bɛ neekɛkyeed nyɛ pɛ ghaada Talase.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Zɛɛga bot ɛ mendjaala nadi ɛ́ tɔ egwyem kɔ kyee dik Yude, Ghalile nɛ Samali djas. Bɛ nadi ɛ́ bɛ eezelyel tɔ ɛdum ɛ koŋ nɛ Zɛɛb, bɛ nadi ɛ́ tɔ tsik ɛgwak ɛ Ghɛŋ. Zɛɛga bot ɛ mendjaala nadi é bɔk ɛbɔk nɛ ɛbɔk, etɛɛ náá, Sisim na Dɛɛ nadi kwyee bɛ.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Pyɛɛd mot nadi kɔ kyee dik tak djas ɔ zokazɛtɔ́ dhiiti dwoo pɛ dáa bot ɛ di dum koŋ nɛ Zɛɛb ɔ, nadidi pɛ dɛl ɛ Lidha ɛ.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Wɔ gwaa nyɛ zɛbela dhiiti motom din ɛ́ ɛ lɛ nabɛɛ Enee. Nyɛ nabɛ ɛ nyɛ eesa membu mɛtɛn nɛ elɛl ndjaasi, etɛɛ náá, ye nabɛ ɛ nyɛ eezesɔɔb.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Pyɛɛd eezɛke nɛ nɛ náá: «Enee, Yezu Klisto eetsik wɔ! Wyɛla da wɔ ɛ́ koobal goŋɔ.» Ka sɛka ɛ, Enee eezɛwyɛl.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Bot ɛ ghaada Lidha djas nɛ bot ɛ kyee bɔs bɛsyɛ di ààbɛ nɛ mɛdii ɛ Saalɔn naabee nyɛ, wɔ gwaa bɛ zokaliig elyem du Ghɛŋ.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Pɛ kɔ dɛl ɛ Jafa ye na bɛ ɛ́ nɛ dhiiti moma nadi dum koŋ nɛ Zɛɛb ɔ, din ɛ lɛ nabɛɛ «Tabita» din ɛ tak kwyɛl ɛlɛɛ ɛ «Dɔlkas», ɛsuk ɛ tak lɛɛ «kwyee». Mɛlu djas mɛsa mɛ nabɛɛ, ɛsa enɛm é sa, nɛ ɛkwyee ɛ bɛdjel ɛ bot.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Eghɛŋ tak wɔ gwaa nyɛ zɛbɛ, bhii tak, nyɛ eezɛgwyɛ. Bhis bɛ nagwyii muu ɛ, wɔ gwaa bɛ kɛnɛɛg yɛ tɔ dɛŋ, pɛ ɛko tɔ ndjaa.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Bɛdjekel ɛ nadi pɛ Jafa ɔ naagwak náá, Pyɛɛd nadi ɛ́ pɛ Lidha, ye nadi ɛ́ ɛkunaaɛpe nɛ Jafa. Bɛ eezɛkyeed bot ɛbá nɛ bhaadal yak: «Bis eedjaala nɛ nɔ, lela ɛzyɛ kaab pɛ yesɔ.»
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 E di tak wat Pyɛɛd eezɛghɛɛ nyel tɔ́ bɛ nɛ bɛ nɔɔ. Dáa bɛ nakum ɛ, bɛ eezɛdul nyɛ tɔ dɛŋ, pɛ ɛko tɔ ndjaa. Bɛ kus ɛ boa djas eezɛtiila pɛ dáa lɛ nɛ mɛgwyɛ, bɛ moo tin é liial nyɛ ekuwa nɛ endjookuwa ee Tabita nalat esok nyɛ nadi nyɛ dinaa nɛ tsik ɛ.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Pyɛɛd eezɛwyisal bot djas pɛ kel, e di'enek, nyɛ eezɛkwyit mɛboŋ si é djaala. Bhii tak, nyɛ eezɛliigel pɛ muu nadi ɛ, nyɛ eezɛke náá: «Tabita wyɛla!» Nyɛ eezɛbɛɛ mis, tin, dáa nyɛ na bee Pyɛɛd ɛ nyɛ eezɛnɔɔ nyel disi.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Pyɛɛd eezɛmɛt nyɛ é mbɔ étɛp ɛkyee nyɛ, nyɛ neewyɛl. Bhii tak, nyɛ eezɛdjóo bot ɛ di dum koŋ nɛ Zɛɛb ɔ nɛ bɛkus ɛ boa, nyɛ eezɛtel bɛ nyaa nyɛy nɛ tsik.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Wɔ gwaa bot ɛ ghaada Jafa djas zokagwak menduk mɛ tak, tin, bot ɛbuɛpe naazɛdum koŋ nɛ Ghɛŋ.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pyɛɛd zokadi kɔ Jafa bɛtɛ nɛ mɛlu pɛ dáa dhiiti mot nadi sa mɛsa mɛ ekwood é bɛtit ɔ. Din ɛ mot tak nabɛ ɛ Simɔŋ.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.