Atos 2
bkw (BKW) vs ARIB
1 Dáa dwoo Pɔtekɔt nakakum ɛ́, bot ɛ nadi é dum koŋ nɛ Zɛɛb ɔ nadi ɛ́ é zɛɛga sum wat.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Ka sɛɛka tɔ gwoo ɛ, dhiiti mɛwuŋal dáa ghuu na lyelyel eezɛlwoodal ndjaa djas bɛ nadi tɔ tak ɛ.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Tin, bɛ eezɛbee esonok eezɛtyaa kɔ elo bɔɔ tyee mengel me du. Bhii tak wɔ gwaa ngel tak zokazɛbɛka bɔɔ epes-epes, kyee waa-wat eekɛtyaa kɔ lo mot ngɔɔngɔt.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Bɔɔ djas naalwood nɛ Sisim na Dɛɛ. Bhii tak bɛ moo tin é lii membyak mesis. Dáa Sisim ɛ nadi é djɛ bɛ ghwyil ɛlii ɛ.|alt="La Pentecôte" src="GT00106.tif" size="col" copy="Illustrations by Gordon Thompson, © 2012 Wycliffe Bible Translators Inc." ref="2.2-4"
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Tin, é ghɛŋ tak, bot ɛ mbyak eYuda nambɛɛ elyem di kɔ mɛl djas di kɔ bɔs ɔ nadi ɛ́ tin kɔ ghaada Yeluzalɛm.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Dáa bɛ nagwak ɛtap ɛlenek ɛ, bɔɔ djas zokasum ekaab zɛsɛɛga e di wat. Bɛ moo tin é djoka ɛbuɛpe etɛɛ náá, mot nɛ mot nadi gwak bot ɛ nadi dum koŋ nɛ Zɛɛb ɔ é lii tɔ membyak mɔɔ met.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Bɛ naadyeebadjoka ɛbuɛpe, bɔɔ náá: «Bot ɛ di lii'aak tok bot ɛ dɛl ɛ Ghalile?
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 Ye sa dáa náá, mot nɛ mot pak'ena gwak sa bɛ di é lii ɛ tɔ dhaad mbyak'ɛ?
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Pak'ena wak ye ɛ́ nɛ bot ɛ dus pɛ dɛl ɛ Paltɛs, dɛl ɛ Medɛs, zɛnɔɔ dɛl ɛ Elam. Bɛdhiiti bot dus ɛ pɛ Meezopotami pɛ kyee dik Yude, pɛ dɛl ɛ Kapadɔs, nɛ Pɔŋ pɛ kyee dik Azia,
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 pɛ Filji, nɛ pɛ Panfili zɛnɔɔ pɛ Eziptɛ nɛ é ngwoob ghaada Sylɛn pɛ Libi. Ye nabɛ ɛ nɛ bot ɛ nadus pɛ dɛl ɛ Lɔm ɔ.
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 Bɛdhiiti nabɛɛ bot ɛ mbyak eYuda, bak bɛdhiiti nabɛɛ bot ɛ nazemyaal ɛdjaala Zɛɛb eYuda ɔ, bɛdhiiti tak nabɛ ɛ bot ɛ ghola Klɛt, nɛ bot ɛ dik Alaabi. Bisɔ djas ɛ́ pe gwak pɛ tɔ membyak mis dáa bɛ di lɛɛ embɛɛ nɛ eboo esesɛɛ Zɛɛb di sa ɛ!»
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Bɔɔ djas naadiaadjoka dhaa tyɛ, bɛ moo tin «yoo» ààbɛ nɛ dáa bɛ sa, bɛ moo tin é djinel pak'ɔɔ náá: «Yak tak kwyɛl ɛlɛɛ yé?»
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Tin, bɛdhiiti bot nadi é gɔ bɛ, bɔɔ náá: «Elangi e mɛnyok ɛ di sa bɛ!»
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Tin Pyɛɛd eezɛtyaa tetel bɛ nɛ bak bɛdjekel kam nɛ ngɔt, nyɛ moo tin é tuud nɛ mɛdhuu mɛ bot ɛlyelɛpe náá: «Bɔn ɛ nyɛɛg bam eYuda, zɛnɔɔ biyɔ bot ɛ di dwoo'lak mos kɔ Yeluzalɛm ɔ, egoka bi mɛt ɛsuk ɛ sa di é sɛɛ ɛ. Gwakeka ɛnyɔɛpe sa mɛ di kwyɛl ɛlɛɛ bin ɛ.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Bot bak tok tɔ elangi e mɛnyok dáa bi di gek tɔ elyem bin ɛ, etɛɛ náá, mena dinaaka ɛ́ é ɛwala etɛn nɛ ená yii mɛlem.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 É di'enek guka náá sa ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb Joɛl nalɛɛ ɛ moo zɛsael. Nyɛ nabɛɛ nyɛ eeke náá:
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 “Zɛɛb naake náá: Tɔ mɛlu mɛ ɛsik,
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Tsɛɛtsɛ nɛ tsɛɛtsɛ tɔ mɛlu menek,
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Mɛ waasa esa e mɛbwala pɛ ɛko tɔ gwoo,
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Gwyes ɛ waaghomela,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Tin mot nɛ mot aadjaala nɛ din ɛ Ghɛŋ ɔ waatsak.”
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 «Bot ɛ dhaad mbyak Yisalaɛl, gwakeka sa mɛ di elii'aak: Zɛɛb naalyaal bin eghɛŋ dum nɛ mbi mot Yezu mot Nazalɛt, etɛɛ náá, nyɛ naalyaal ghwyil nɛ eghɛŋ bɛ tɔ eboo endem nɛ esesɛɛ é mɛbwala membi nɛ membi, nyɛ nasa ɛ, biyɔ bɛ ɛmet ne gu yɛ.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Bi nabɛɛ bii seeb mot tak é mɛmbɔ mɛ bot ɛ di ààgu Zɛɛb ɔ. Bɛ naagó nyɛ mbema é mɛlaaba, etɛp binek djas nasɛɛ dáa Zɛɛb naloozekɛk nɛ ɛlɛɛ ɛ.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Tin Zɛɛb nagomal nyɛ bhis ɛsyee, nyɛ naapɛk nyɛ tɔ mezuk mɛ ɛsyee, etɛɛ náá, ye nabɛ ààdjala náá, ɛsyee di nɛ eghɛŋ kɔ lɛ.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Beeka dáa mɛkoozi Dhavid naake kɔ ɛsu ɛ lɛ:
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 É tɛp tak di náá, lyem'am ɛ́ tɔ boo duu,
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 Etɛɛ náá, Ghɛŋ, wɔ tok nɛ ghwyil ɛlik mɛ kɔ dɛl ɛ bot ɛ zegwyɛ ɔ,
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Wɔ eelyaal mɛ ze di dul bot pɛ tsik ɛ,
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 «Bɔn ɛ nyɛɛg bam, betka mɛ lɛɛ bin popoopwon dum nɛ bhaab'ena Dhavid, nyɛ naagwyɛ, bhii tak nyɛ naadelaa. Ɛvit ɛ lɛ ɛ tak dɔɔ nɛ dwoo pan mos'ak, wak ɛkunaaɛpe.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Dáa nyɛ nadi náá nyɛ ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb ɛ, nɛ dáa Zɛɛb nakɛk nɛ tuwal myoŋ nɛ mɛsoŋ mɛ náá, ngɔt tɔ bɛdha bɛ ɛ́ waadjila kɔ boo mɛkoozi mɛ ɛ.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Dhavid nabɛɛ, nyɛ eegu sa nawaasael ɛ. Tin, ye nabɛɛ nyɛ eelɛɛ bot dum nɛ ɛgom ɛ Mɛsia bis ɛsyee, étɛp tak ɛ́ nyɛ nake náá:
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Zɛɛb eegomal Yezu mɛ di lii kɔ ɛsu ɛ lɛ'aak bis ɛsyee. Bisɔ djas ɛ bɛtyaasɛs étɛp tak.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Nyɛ naadjɛa boo duu pɛ mbɔ eghɛŋ ɛ Ghɛŋ, nyɛ naabela Sisim na Dɛɛ Zɛɛb nakɛk ɛ. Bhii tak nyɛ eelwoodal bis nɛ yɛ: yenek ɛ etɛp ee bi di bee nɛ ɛgwak, mos enek.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Bela náá, Dhavid nyɛ ɛmet nabɛ aabyet tɔ gwoo, tin, ye nabɛɛ nyɛ eeke náá:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 Mɛ waalwom bot ɛ mɛbhuka mɔ lwoma bhel náá,
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 «É goka ɛ́ náá, bot ɛ mbyak Yisalaɛl djas gu ɛnyɔɛpe náá: Yezu bi nabem nyɛ é mɛlaaba ɔ, ye ɛ́ nyɛy ɛ, Zɛɛb sa nɛ nɛ mos Ghɛŋ nɛ Mɛsia!»
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Bot ɛ nadi e di tak ɔ naadyeebadjoka mbi yenek kɔkɔ mɛkpa. Bɛ boozɛdji Pyɛɛd bɛ nɛ bɛdhiiti bot ɛ lwoma náá: «Mɔn nyɛɛg, bis goka nɛ ɛsa dáa?»
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Pyɛɛd zɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá: «Mot nɛ mot tɔ len, liigka elyem, da bi ɛ duwa Zɛɛb nɛ din ɛ Yezu Klisto etɛɛ náá, mesyem min neepelaa. Bhii tak bi ɛ waabela ekɛk ɛ Zɛɛb, Sisim na Dɛɛ.
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Tin, Zɛɛb nakɛk etɛp bak ɛ́ kɔ ɛsu ɛ len, nɛ bɔɔ bin, zɛnɔɔ bot ɛ dii kɔ mɛl mɛ dii ɛtsetaɛpe ɛ, bot djas Ghɛŋ Zɛɛb'ena aadjóo ɔ.»
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Pyɛɛd naalii nɛ nɔɔ bɛtɛ nɛ etɛp, étɛp bɛ neemyaal nɛ étɛp ɛdjɛ bɛ ghwyil. Nyɛ nadi é ke nɛ nɔɔ ɛ náá: «Myaalka tsik étɛp bi ɛmet needi ààkyee é laab bot ɛ di mos'aak, bɛ eezewo ze!»
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Ye nabɛɛ, bot ɛbuɛpe tɔ sama yɔɔ naamyaal mɛlyo ɛ Pyɛɛd, wɔ gwaa bɛ zokaduwa Zɛɛb. Dwoo tak, bot ɛkɛsa yɛ aasa bɛmil ɛlɛl naabaazɛbilel kɔ sama bot ɛ nazedum koŋ nɛ Zɛɛb sok ɔ.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Bɔɔ djas naadiaawazii tɔ ɛgwak ɛ mɛlyo mɛ bot ɛ lwoma nadi lyo bɛ ɛ. Bɛ nadi ɛ́ tɔ boo mɛgwakel pak'ɔɔ, bɛ nadi é dɛ edee ɛ́ e di wat, nɛ ɛdjaala Zɛɛb.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Mot nɛ mot nabɛ é kaab Zɛɛb ɛlyelɛpe. Tin dum nɛ bot ɛ lwoma, Zɛɛb nadi sa bɛtɛ nɛ endem e mɛbwala.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Bot ɛ nadi é dum koŋ nɛ Zɛɛb ɔ nadi ɛ́ lyem wat tɔ mɛgwakel. Bɛ nadi é kekaa pak'ɔɔ esa djas bɛ nadi nɛ ye ɛ́.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Bɛ nadi bebɔmsa esa nɛ ekum bɔɔ. Bhii tak, epata ee bɛ aabela ɛ, bɛ ka kaa ye ɛ́ pak'ɔɔ, é ɛbee ɛkwosak ɛ mot nɛ mot.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Mɛlu djas, nɛ bɛ nadi esɛɛga tɔ kok Ndjaa-ebuwa e Zɛɛb ɛ. Bɛ nadi é dedɛ edee bɔɔ ɛ e di wat tɔ mendjaa mɔɔ, tin bɛ nadi é dɛ ɛ́ nɛ boo mɛmyaala tɔ elyem, ààbɛ nɛ lyem ɛbet.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Bɛ nadi é duwal Zɛɛb tɔ mɛdjeeb, tin, bot nadi kwyɛl bɛ ɛbuɛpe. Tin mɛlu djas, Ghɛŋ nadi bil tɔ ɛdhuu ɛ lɔɔ, bot ɛ nyɛ nadi é tsikɔ ɔ.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.