Atos 28
bkw (BKW) vs ACF
1 Dáa bis natsak ɛ, bis eezɛgwak náá, din ɛ ghola tak nabɛ ɛ Maltɛ.
1 E, havendo escapado, então souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Bot ɛ dhaad mbyak di kɔ ghola tak ɔ naabe bis ɛnyɔɛpe. Dáa bhi nadi é moo neeɛ, ɛgwyiyoo nadi sa. Bot ɛ dɛl ɛ tak naazɛtuub boo du bisɔ djas neesulal é ngwoob tak etɛɛ ɛgwyiyoo neetyaala.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Pɔl eetɔ́ kɛtek boo mbwoob egeta étɛp ɛ zɛwa tɔ du. Tin, wɔ gwaa ɛgel zɛwyis tɔ tak ekaab mɛgoo mɛ du, nyɛ eezɛkwaal Pɔl, naata nyɛ e mbɔ.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides, e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Dáa bot ɛ ghola nabee ɛgel tsela e mbɔ Pɔl ɛ, bɛ moo tin é ke pak'ɔɔ náá: «Ye ɛ́ tsɛɛtsɛ, mot'ak nɛ gó bot. Yɛ ko bɛ náá, ɛsyee eekat nyɛ tɔ boo dii mɛsɔn ɔ, enɛm nɛ embɛɛ e Zɛɛb ààpakwyɛl náá, mot'ak di nɛ tsik.»
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a justiça não o deixa viver.
5 Tin, Pɔl eezɛkut mbɔ, nyɔ tak eekwyit tɔ du, nyɛy ààgwak sonok.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não sofreu nenhum mal.
6 Bot ɛ tak nadi bwood náá, bɛ bee nyel ɛ Pɔl é beal, nɛghu náá, ɛsyee bela nyɛ zaka. Tin, bhis bɛ nabwood ɛbuɛpe ɛ, bɛ eezɛbee náá, sonok nabɛ ààsa nyɛ. Bɛ eezɛswoola esiiza bɔɔ, bɛ moo ke pak'ɔɔ náá, nyɛ ɛ́ kɔkɔ mbi dhiiti zɛɛb.|alt="Vipère mord Paul" src="WA03996b.tif" size="col" copy="Illustrations by Graham Wade, © United Bible Societies, 1989." ref="28.3-4"
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito, e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 E ngwoob di tak, ye nabɛɛ nɛ bɛɛdok ɛ kukuma ghola tak. Din ɛ lɛ nabɛɛ Pibilius. Kukuma tak naamyaal nɛ lyem wat náá, bis sulal pɛ daa lɛ. Tin, nyɛ naadjɛk bis tɔ ndjaŋ'ɛ é di mɛlu mɛlɛl.
7 E ali, próximo daquele lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Sɛɛg ɛ Pibilius nadi ɛ́ ndjaasi, nyɛ nadi ɛ́ nɛ mɛkosa nɛ mɛlaa. Pɔl eezɛtɔ́ kɛbee nyɛ, nyɛ boo djaala Zɛɛb kɔ ɛsu ɛ lɛ, bhii tak nyɛ eezɛkɛl nyɛ mɛmbɔ, wɔ gwaa nyɛ zɛtsik nyɛ.
8 E aconteceu estar de cama enfermo de febre e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele, e o curou.
9 Bhii tak, bɛdhiiti bot ɛ mɛbɛ nadi kɔ ghola ɔ zokabaazyɛ yɔbɔ, Zɛɛb zokazɛtsik bɛ.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades, e sararam.
10 Bɛ naazɛdjɛ bis boo duu. Tin, é ghɛŋ bis nadi bis moo ni tɔ mɛsuwa etɛp bis neetɔ́ ɛ, wɔ gwaa bɛ zɛdjɛ bis esesɛɛ djas nagoka náá bis di nɛ yɛ etɛp mɛdjoŋ mɛ bis nadi tɔ́ ɛ.
10 Os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Bhis bɛngɔn ɛlɛl, bis eezɛtɔ́, tɔ dhiiti mɛsuwa mɛ nadus pɛ ghaada Alɛkzandili ɛ. Pɛ lo mɛsuwa mɛ tak, ye nabɛɛ nɛ kpaka dhiiti ndem bɛzɛɛb di djóoaa «Mɛwas» ɛ. Ye nadi ɛ́ mɛsuwa mɛ nadhaa mbu kwol e ɛboŋ ɛ ghola Malt ɛ.
11 E três meses depois partimos num navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Bis eezɛsel e ɛboŋ ɛ ghaada Silakuz, bis eezɛdhaa mɛlu mɛlɛl tin.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Dusa bis nadus tin ɛ, bis eezɛdhaa mbaka-mbaka nɛ ghola tak étɛp ɛkɛtyaal dii, kɛtuula pɛ ghaada Liidjiyo. E yak mɛlem, pup di dus pɛ kyɛ bɔs ɛ eezɛkan ɛpupal. Mɛlu mɛmbá bhii tak, bis eezɛtuula pɛ ghaada Puzɔlɛs.
13 De onde, indo costeando, viemos a Régio; e soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Potéoli.
14 Pɛ kɔ ghaada tak, bis naazɛbela bɔn nyɛɛg bis. Bɛ nadi kwyɛl náá, bis nɛ bɛ nɔɔ dhaa yenga wat tin. Ye ɛ́ deenek ɛ bis nakɛkum pɛ Lɔm.
14 Onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Bɔn nyɛɛg bis e ghaada Lɔm naagwak menduk mis. Wɔ gwaa bɛ zokazyɛ zɛboma nɛ nes. Kɛkum pɛ ndjando Apiyus nɛ pɛ di di djóoaa «Mendjaa mɛ Mɛdjoŋ». Dáa Pɔl nabee bɛ ɛ, nyɛ eezɛghaapɛɛ Zɛɛb, tin, nyɛ eezɛbela mɛghaaz.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Bis naazɛkum pɛ ghaada Lɔm. Tin bɛ naazɛdjɛ Pɔl ze ɛkɛdjaasi pɛ ndjaŋ'ɛ, bɛ nɛ sodja ngɔt nadi baal nyɛ ɔ.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao capitào da guarda; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta à parte, com o soldado que o guardava.
17 Mɛlu mɛlɛl bhii tak, Pɔl eezɛdjóo ekukuma eYuda nadi kɔ ghaada Lɔm ɛ pɛ dáa lɛ. Dáa bɛ nakasɛɛga ɛ, nyɛ boozɛke nɛ nɔɔ náá: «Bɔn ɛ nyɛɛg, ye nakwyiizobɛ náá, mɛ ààpasa étɛp ɛbiyo nɛ bot ɛ mbyak ená, ààkobɛ pe dum nɛ etsi bɛbhaab benaka. Ye nabɛ ɛ mɛ eemɛtaa pɛ Yeluzalɛm, djɛaa e mɛmbɔ mɛ eLɔm.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus, e, juntos eles, lhes disse: Homens irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Bhis ekukuma eLɔm nalɛɛ náá, mɛ taŋal ɛ, bɛ naagwak mɛ ɛnyɔɛpe. Tin, bɛ naakwyɛl ɛbet ɛ mɛ, etɛɛ náá, bɛ nabɛ ààbee lo mɛsɔ mɛ bɛ nawaadjɛ mɛ epɛ́ɛ ɛsyee kɔ ɛsu ɛ tak ɛ.
18 Os quais, havendo-me examinado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Tin, eYuda naabyen, mɛ ɛ boo zɛwaab nɛ bhel náá mɛ zɛtaŋal sok bhwoob ɛ Sezaad boo mɛkoozi mɛ dik eLɔm. Deenek, mɛ nabɛ ààbɛ nɛ ghwyil ɛ zyɛ wak zɛɛpit dhaad mbyak'am.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Etɛp tak ɛ, mɛ kwyɛl ɛ bee bin etɛp mɛ neelii nɛ nen. Yɛ tsɛɛtsɛ náá, mɛ kɔɔlaa nɛ eghwooz bak ɛ kɔ ɛsu ɛ mot ee bot ɛ Yisalaɛl di nɛ ɛbwaalel nɛ nɛ ɔ.»
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Bɛ eezɛbɔɔza nɛ nɛ náá: «Bis ààpabela mɛkana mɛ dus pɛ Yude dum nɛ tɛpɔ ɛ. Ye tok nɛ dhiiti mɔn nyɛɛg'es dus penek etɛp nyɛ neezɛbaŋa bis dhiiti tɛp. Nɛghu ɛlɛɛ bis embee etɛp dum nɛ nɔ.
21 Então eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti carta alguma da Judéia, nem veio aqui algum dos irmãos, que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Tin, bis ɛpekwyɛl náá, wɔ pookolɛɛ bis wɔy wɔ ɛmet yɔ esiiza. Etɛɛ náá, bis nɛ gu náá, pɛ kɔ e di djas, bot ààkwyɛl bot ɛ di du sama bot ɛ wɔ di du yenek.»
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda a parte se fala contra ela.
23 Bɛ eezɛgwakel nɛ Pɔl, etɛp bɛ neebaaboma e dhiiti dwoo. Dáa dwoo tak nakakum ɛ, bɛ eezɛzyɛ bɔɔ ɛbuɛpe, bɛ eezɛbela nyɛ pɛ nyɛ nasulal ɛ. Pɔl eezɛni é lii, kana mɛlem kɛkum bikoko. Nyɛ nadi lyo bɛ ɛ́ dum nɛ Ɛyoŋ ɛ Zɛɛb. Nyɛ nadi sa zii tɔ ɛlɛɛ bɛ náá, Yezu ɛ Mɛsia etɛp bɛ needum koŋ nɛ Zɛɛb. Nyɛ nanenɔɔ etɛp e tak ɛ, tɔ mɛkana mɛ etsi ɛ Moiiz nɛ tɔ bɛmɛkana mɛ bɛngoolel ɛ mɛkpa mɛ Zɛɛb.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o reino de Deus, e procurava persuadi-los à fé em Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde a manhã até à tarde.
24 Bɛdhiiti bot naamyaal étɛp ee nyɛ nadi lɛɛ bɛ ɛ. Tin, bɛdhiiti naabyen ɛmyaal yɔbɔ.
24 E alguns criam no que se dizia; mas outros não criam.
25 Dáa, bɛ nabɛka bɔɔ ààgwakel pak'ɔɔ ɛ, Pɔl ɛ booke nɛ nɔɔ náá: «Sisim na Dɛɛ nadi ɛ́ nɛ gham, é ghɛŋ nyɛ nadi lii nɛ bɛbhaab bin tɔ nuub ɛ ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb Ezayi ɛ!
25 E, como ficaram entre si discordes, despediram-se, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 Nyɛ nadi eke ɛ náá:
26 Dizendo:Vai a este povo, e dize:De ouvido ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis;E, vendo vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Etɛɛ náá, bot bak nɛ ka dyeebalyel elyem dhaa tyɛ.
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido,e com os ouvidos ouviram pesadamente,e fecharam os olhos,para que nunca com os olhos vejam,Nem com os ouvidos ouçam,Nem do coração entendam,E se convertam,E eu os cure.
28 Pɔl eebaazɛbil náá: «Guka náá, Zɛɛb eedhis bhaadal tsik pɛ dáa bot ɛ di ààdi bot ɛ mbyak eYuda ɔ. Bɔɔ, bɛ waagwak yɛ.»
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 ]
29 E, havendo ele dito estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Pɔl eezɛdi membu membá tin tɔ ndjaa bɛ nanɛɛg nyɛ tɔ tak ɛ. Nyɛy é mɔ nɛ bot djas nadi zyɛ zɛbee nyɛ ɔ.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara, e recebia todos quantos vinham vê-lo;
31 Nyɛ nadi lɛɛ bot náá, Zɛɛb ɛ waakɔk kɔ Ɛyoŋ ɛ lɛ nɛ ɛlyo ɛ bot dum nɛ Yezu Klisto nɛ boo ɛbwaalel, nyɛy ààluaa.
31 Pregando o reino de Deus, e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.