Atos 27
bkw (BKW) vs NVI
1 Dáa bɛ nake náá, bis moo tɔ́ pɛ dik Itali pɛ tɔ mɛsuwa ɛ, wɔ gwaa bɛ zɛnɔɔ Pɔl nɛ bɛdhiiti bot ɛ membok djɛ bɛ e mɛmbɔ mɛ dhiiti kukuma esodja. Din ɛ kukuma tak nabɛ ɛ Zilius. Nyɛ nadi ɛ́ boo kukuma mwaka esodja e bot ɛ ghaada eLɔm nadi djóoaa: «Mwaka ɛ boo mɛkoozi».
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Bis eezɛni tɔ mɛsuwa nadus pɛ ɛboŋ ɛ Adalamit é tɔ́ pɛ kyee mɛboŋ mɛ kyee dik Azia. Tin, bis eezɛni tɔ mɛsuwa tɔ́. Aalistaalak, mot kyee dik Masedwan pɛ ghaada Tesalonik nadi ɛ́ bis nɛ bɛ nɔɔ.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 E yak mɛlem, bis eezɛkum pɛ Sidɔn. Zilius nadi ɛ́ nɛ lyem ghwyiikwee nɛ Pɔl. Nyɛ ɛ́ boozɛdjɛ Pɔl ze nyɛ kɛbee bɛsɔ nɛghu bɛ waakwyee nyɛ nɛ esa ee nyɛ aadi nɛ gwyee tak ɛ.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Dáa bis nadus tin ɛ, bis eezɛtɔ́ mbaka-mbaka pɛ kyee ghola Siipɛlɛ. Ye nabɛɛ, etɛɛ náá, pup nadi bulal bis pɛ bhis.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Bis eezɛtsaal boo dii mɛsɔn e ngwoob Silisi nɛ Panfili, tin, bis eezɛkum pɛ ghaada Miila pɛ tɔ dik Lisi.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Tin, kukuma tak eezɛbee dhiiti mɛsuwa mɛ bot ɛ ghaada Alɛkzandili é tɔ́ pɛ kyee dik Itali. Nyɛ eezɛniigal bis tɔ tak.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Tɔ bɛtɛ nɛ mɛlu, bis nadi kɛ ɛ́ tetyok-tetyok. Ye ɛ́ tɔ boo mezuk ɛ bis nadhaa e ngwoob ghaada Siniid. Dáa pup nadi sa náá, bis natɔ́ ɛnyɔɛpe pɛ ze tak ɛ, bis ɛ boo zɛdhaa sok mbaka-mbaka nɛ dhiiti di di djóoaa ze Salmɔne. Di tak nadi ɛ́ pɛ tɔ ghola Kelɛt, pɛ kyee nadi ààbɛ nɛ pup ɛbuɛpe ɛ.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Mbaka-mbaka penek, ɛkɛ ɛ mɛzuwa mis naadyeebalyel. Tin, wɔ gwaa bis zɛkum e dhiiti di bɛ nadi djóo, «Mbɛɛ Ɛboŋ» ɛ, e ngwoob ghaada Lase.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 E mɛdjoŋ mɛ tak, ye nabɛ ɛ bis eezedyeebakwyɛɛg bɛtɛ nɛ mɛlu. Tin, ɛkɛ ɛ mɛsuwa nabɛ ɛ ye moo ɛbiyoɛpe, etɛɛ náá, dwoo eYuda dyeebatsi edee ɛ nabɛɛ eezedhaa. Etɛp tak ɛ Pɔl nadul bot ɛ di é be mɛsuwa ɔ mɛlɔ náá:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 «Bɛwɛn bam, mɛ bee ɛ náá, mɛdjoŋ mak ɛ waakɔɔla. Mɛsuwa nɛ esa ee di tɔ tak ɛ waapulel, dɔɔ nɛ menabɛlka, mena ɛ nɛ ghwyil ɛ gwyɛka.»
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Tin, kukuma esodja nakadi é egwak mɛkpa mɛ mbeel nɛ nakuma mɛsuwa ɛ, dhaa yii Pɔl nadi lɛɛ ɛ.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Ɛboŋ ɛ tak nabɛɛ àànyɔ nɛ ɛsel etɛp ɛnɛɛg mɛsuwa tin e mbu kwol. Etɛp tak ɛ bɛtɛ nɛ bot nadi tɔ mɛsuwa ɔ nazɛke náá, bɛ dus tin. Bɛ nadi kwyɛl ɛsa mɛghaaz etɛp bɛ neekum pɛ dɛl ɛ Feniksɛ. Ye nabɛɛ dhiiti ɛboŋ ɛ ghola Kelɛt. Yiizaag ɛboŋ tuula ɛ kɔ boo dii mɛsɔn pɛ ɛsila ɛ dwoo pɛ kyɛ bɔs dɔɔ nɛ pɛ ɛsila ɛ dwoo pɛ ɛko bɔs. Etɛɛ náá, ye nabɛɛ mbɛɛ di ɛkɛ kwyɛɛg mbu kwol.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Bhii tak, ba mɔɔ pup di dus pɛ kyɛ bɔs eezɛkan ɛ pupal. Bɛ eezɛghɛɛ ghwooz na dil-dil di pyet náá, mɛsuwa nàwo ɛ, bɛ eezɛtɔ́ mbaka-mbaka nɛ ghola Kelɛt.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Tin, ààkobɔya deenek, boo ghuu di djóoaa «pup di pupal é dus pɛ ɛdjem ɛ dwoo pɛ ɛko ɛ bɔs» nadi sul é dus pɛ kɔ mɛtsok mɛ ghola Kelɛt.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Mɛsuwa nadi wo, ye nabɛ ààbɛ nɛ tyee bis pyet yɛ, etɛɛ náá, ghuu nadi ɛ́ ɛlyelɛpe. Tin, bis eezɛbet náá bis wo dáa pup nadi dul bis ɛ.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Deenek, bis naazɛdhaa pɛ bhis dhiiti mɔɔ ghola di djóoaa Koda ɛ. Ghola tak naala bis pup ghuu. Tin, tɔ mezuk djas ɛ, bis nakwak ɛdul ɛ mɔɔ elɛɛd di lwol bot ɛ.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Tin, bot ɛ di sa mɛsa tɔ mɛsuwa ɔ eezɛben mɔɔ elɛɛd e tak. Bhii tak bɛ eezɛkɔl ekel pɛ ɛsik ɛ boo mɛsuwa, etɛp ɛpyet ɛ yɛ. Bela náá, bɛ nadi kaab ɛkɛ ghaaga kɔ ɛbyok ɛ bɛsyɛ di e mengwoob pɛ kyee dik Libi ɛ. Tin, bɛ eezɛlóo dhiiti sonok di sa náá, boo mɛsuwa nàwo ɛlyelɛpe tɔ dii ɛ. Bhii tak bɛ eezɛbet náá, pup wo nɛ nɔɔ.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Ghuu nadi tɔ́ nɛ ɛdheeg bis ɛlyelɛpe. Ye naasa náá, e ɛlu ɛ nazyɛ bhii tak ɛ, bɛ zɛkan ɛmwas dhiiti esa bɔɔ tɔ boo dii mɛsɔn. Bɛ nasa deenek ɛ etɛp náá, boo mɛsuwa neegwyaa.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 E ɛlu ɛ elɛl, bɛ naazɛmwas nɛ mɛmbɔ mɔɔ met dhiiti eghwooz di sa náá, mɛsuwa kɛ ɛ́ pɛ tɔ dii.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Tin, mɛlu naadhaa ɛbuɛpe bis ààkobee-beeak gwyes nɛ ekwyikwyen. Boo ghuu tak nazodi ɛ ɛlyelɛpe. Ye nabɛɛ bisɔ djas naazɛdis lyem tɔ ɛbwaal ɛ náá, bis ɛ waatsak.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Bot ɛ nadi tɔ mɛsuwa ɔ naasa bɛtɛ nɛ mɛlu ààdɛ edee. Tin, Pɔl eezɛtyaa tetel sok bhwoob'ɔɔ, nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Bɛwɛn, pe ye bɛ ɛ́ bi naagwak mɛ, pe bi ààpadus pɛ ghola Kelɛt. Pe mena eesa náá, yak puluk nɛ sɛɛbok esa nàsɛɛ mena.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Nenak mɛ lɛɛ bin ɛ náá, nàbemka ba, etɛɛ náá, mot ngɔt pak'en aanàkwaagwyɛ. Ye ɛ́ boo mɛsuwa ɛ aapazopulel.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Mɛ ke deenek ɛ etɛɛ náá, e pum'ak mos, Zɛɛbam nɛ yii mɛ di sa mɛsa mɛ ɔ bɛ ɛ́ nyɛ eedhis fofopɛ ngɔt pɛ daa lam.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Nyɛ lɛɛ mɛ náá: “Nàbem ba, Pɔl! Ye goka ɛ́ náá, wɔ kɛ ɛtaŋal sok bhwoob ɛ Seezaad mɛkoozi mɛ dik eLɔm. Tin, Zɛɛb tɔ mɛkwyɛla mɛ nyɛ di nɛ yɛ nɛ nɔ ɛpetsik wɔ, dɔɔ nɛ bot ɛ wɔ di tɔ dii bi nɛ bɛ nɔɔ ɛ djas.”
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Waka zii bɛ wɛn, etɛɛ náá, mɛ dum koŋ ɛ nɛ Zɛɛb. Yɛ aasael dáa nyɛ lɛɛ mɛ ɛ.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Ye ka lik ɛ batsa, mɛsuwa neebel mena e ngwoob dhiiti ghola.»
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Ye nabɛ ɛ e pum, ɛlu ɛ kam nɛ ená ee pup nadi wo nɛ nes kɔ boo dii mɛsɔ mɛ Meditelene ɛ. Ye moo tyee kuku pum, mot di be mɛsuwa ɔ zɛbee tyee náá, bis nadi tiila nɛ bɔs.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Bɛ eezɛlóo ghwooz bɛ di gek mɛdim mɛ dii nɛ ye ɛ́. Bɛ eezɛbee náá, dii dinaa ɛdimɛpe. Mɛdim mɛ tak nabɛɛ tyee emɛtɛlɛ mɛkam-mɛlɛl nɛ etɛn nɛ ebá. Tin, bɛ eezɛbaatiila, bhii tak bɛ eebaazɛlóo ghwooz tak tɔ dii, bɛ eezɛbee náá, mɛdim mɛ tak nabɛɛ ye moo tyee emɛtɛlɛ mɛkam-mɛmbá nɛ etɛn nɛ elɛl (37).
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Bot ɛ di sa mɛsa tɔ mɛsuwa ɔ nadi kaab náá, mɛsuwa mis ɛ zɛgɛ tuma e mɛkok. Etɛp tak bɛ eezɛsil eghwooz ená na dil-dil pɛ bhis mɛsuwa. Eghwooz tak ɛ nasa náá, mɛsuwa nàwo. Bhis bɛ nasa deenek ɛ, bɛ eezɛbwood náá, mɛlem lem.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 É di'enek, bot ɛ di be mɛsuwa ɔ nadi esaa dáa bɛ dus tɔ mɛsuwa kaab. Bɛ eezɛsil mɔɔ elɛɛd tɔ boo dii mɛsɔn. Bɛ nadi esaa eseege ɛkɛkɔl bɛdhiiti eghwooz pɛ lo boo mɛsuwa.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Tin, Pɔl eezɛke nɛ kukuma nɛ esodja bɛ náá: «Bot ɛ di be mɛsuwa ɔ di ààdi tɔ tak ɔ, bi aanàkwaatsak.»
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 É di'enek, esodja eezɛtsaal ekel e mɔɔ elɛɛd. Bhii tak bɛ eezɛbet e wo.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Ɛsok nɛ mɛlem lem, Pɔl eezɛdjóo bɔɔ djas etɛp bɛ neezɛdɛ edee, nyɛy náá: «Beeka, ye moo mos ɛ mɛlu kam nɛ ená, bi di bwood nɛ ebwoo tɔ elyem ɛ. Deenek, bi ààpaboma mbɔ nɛ nuub.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Mɛ ke nɛ nen ɛ bi dɛ edee, etɛp bi neebela ghwyil etɛp bi neetsak. Ye tok nɛ mot ngɔt pak'en aadiibal diibela ɛku ɛ bhoo lo'ɛ wat.»
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Dáa nyɛ nasilal ɛ lii ɛ, Pɔl eezɛnɔɔ mapa, ghaapɛɛ Zɛɛb. Bhii tak nyɛ eepyak yɛ, wɔ gwaa nyɛ zɛnɔɔ yɛ dɛ.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Tin, ye zɛdjɛ bɔɔ djas mɛghaaz. É di'enek, bɔɔ djas eezɛdɛ pe.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Pɛ tɔ mɛsuwa, bis nadi ɛ́ bot bɛdhet ɛbá nɛ bot mɛkam-mɛtɛn nɛ ebá nɛ bot ɛtɛn nɛ wat.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Dáa mot nɛ mot nadɛ djil ɛ, bɛ eezɛmwas bhobhwak mɛ mɛbhisa nɛ edee tɔ dii etɛp mɛsuwa neegwyaa.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Dáa mɛlem nakalem ɛ, bot ɛ di sa mɛsa tɔ mɛsuwa ɔ naazɛbee bɔs, bɛ kadi ɛ́ ààgwyak sum di tak. E di tak, bɛ eezɛbee dhiiti mbɛɛ di nadi nɛ bɛsyɛ etɛp mɛsuwa neebel é tak. Tin, bɛ eezɛpem mɛsuwa mbaka-mbaka nɛ di tak.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Tin, bɛ eezɛtii eghwooz, bet yɛ tɔ dii. Deenek, bɛ eebaazɛtii ekel e wul di pem mɛsuwa tɔ dii ɛ. Tin, bɛ eezɛben boo lɛmbɛ pɛ lo mɛsuwa, etɛɛ náá, pup neepem yɛ kyeed kɔ bɛsyɛ.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 É di'enek, mɛsuwa naazɛtuma kɔ ɛbyok ɛ bɛsyɛ. Dáa lo mɛsuwa nabel tin tɔ bɛsye ɛ́, ye nabɛɛ ààkabɛ nɛ ghwyil ɛtiila. Tin, boo ghulal bhunge naazɛbwak bin mɛsuwa.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Esodja naawaakwyɛl ɛgó bot ɛ membok, etɛɛ náá, bɛ needi ààkaab tɔ́ nɛ mɛ gɔk.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Tin, kukuma esodja nadi kwyɛl ɛtsik ɛ Pɔl ɛ, naazɛlu esodja náá, bɛ nàsa sa bɛ nagek ɛ. Nyɛ eezɛke nɛ bot ɛ nadi gu mɛgɔk ɔ, bɛ di bot ɛ ɛsok e ɛghaaga tɔ dii etɛp bɛ neekɛsɛɛ pɛ kyiid.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Bhii tak, bɛdhiiti bot ɛ nalik ɔ, naazɛdu bɛ, bɔɔ etselela kɔ ebhil e mɛbaya nɛ e mɛsuwa. Deenek, ye naasa náá, bɔɔ djas kɛsɛɛ mot ààgwyɛ.|alt="Naufrage" src="DN00514b.tif" size="span" copy="Illustrations by Darwin Dunham, © United Bible Societies, 1989." ref="27.41-44"
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.