Atos 25

bkw (BKW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mɛlu mɛlɛl bhis nyɛ nakum pɛ kyee dik tak ɛ, Fɛstus naazɛdus pɛ ghaada Seezale tɔ́ pɛ ghaada Yeluzalɛm.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Penek ɛ, eboo bɛghaa ɛ Zɛɛb nɛ bɛdhil ɛ bot eYuda nakɛpit Pɔl pɛ daa lɛ ɛ. Bɛ naazɛdjaala nɛ nɛ náá,
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 nyɛ myaal ɛswaal bɛ Pɔl pɛ Yeluzalɛm. Bɛ nake deenek ɛ etɛɛ náá, ye nabɛɛ bɛ naazedi boob kɔ ɛsu ɛ lɛ, tin, bɛ nadi kwyɛl ɛgó nyɛ e ze.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Tin, Fɛstus naazɛbɔɔza náá, Pɔl ɛ e membok pɛ Seezale, ye ka lik ɛ batsa nyɛy ɛmet neesik pɛ ghaada tak.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Bhii tak nyɛ naabaazɛke náá: «Egoka ɛ náá, ekukuma bin zyɛ bis nɛ bɛ nɔɔ pɛ Seezale, bɛ zɛpit mot tak, yɛ bɛ náá, nyɛ eesa etɛp ɛbiyo ɔ.»
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Fɛstus zokazɛdjaasi, tin bɛ nɛ bɛ nɔɔ tyee mɛlu mɛtɛn nɛ elɛl nɛghu kam, bhii tak nyɛ naazɛsik pɛ Seezale. E dwoo nabɔɔba ɛ, nyɛ naazɛdisi pɛ sum di bɛ di pɛɛ bot ɛ, nyɛ naazɛlwom náá, bɛ kɛnɔɔ Pɔl.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Dáa nyɛ nakakum ɛ, eYuda nadus pɛ Yeluzalɛm ɔ naazɛwa nyɛ kuku ɛbwak. Wɔ gwaa bɛ zokazɛsu nyɛ bɛtɛ nɛ embee etɛp mɛpita mɛ bɔɔ bɛmet di ààbɛ nɛ ghwyil ɛlyaal mɛsɔ mɛ tak ɛ.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Tin, Pɔl naazɛtaŋal yɛ, nyɛy náá: «Mɛ ààpasa pɔtɔ dum nɛ etsi eYuda, ààkobɛ dum nɛ Ndjaa-ebuwa, ààkobɛ bɛa dum nɛ Sezaad mɛkoozi mɛ Lɔm.»
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Fɛstus mot nadi kwyɛl ɛsa náá, eYuda neekwyɛl nyɛ ɔ, ɛ boozɛdji Pɔl náá: «Wɔ ɛpɛkwyɛl ɛtɔ́ pɛ Yeluzalɛm etɛp wɔ neekɛpɛ́ɛaa e mis mam dum nɛ tɛp'ak e?»
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Pɔl naazɛbɔɔza náá: «Mɛ ɛ tetel sok bhwoob di epɛ́ɛ e Sezaad, deenek, ye ɛ́ wak ɛ mɛ di egoka nɛ ɛpɛ́ɛaa. Ye tok nɛ mbee sa mɛ sa eYuda dáa wɔy wɔ ɛmet di gu yenek.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Nɛghu mɛ ɛ nɛ ndjɛ ɔ, yɛ bɛ mɛ eesa sa mɛ di egoka nɛ ɛgóaa kɔ ɛsu ɛ tak ɔ, mɛ ààpabyen ɛsyee. Deenek, yɛ kabɛ náá, étɛp e mɛpita mɛ bot bak pit mɛ ye tok tsɛɛtsɛ ɔ, mot tok nɛ ghwyil ɛ seeb mɛ e mɛmbɔ mɔɔ. Ye ɛ́ mɛ di lii nɛ Sezaad mɛkoozi mɛ Lɔm mot di egoka nɛ ɛpɛ́ɛ mɛ dum nɛ sa mɛ sa ɛ.»
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Deenek, dáa Fɛstus nasilal ɛlii bɛ nɛ bɛtsoŋ ɛ bot bɛ ɛ, nyɛ naazɛbɔɔza náá: «Dáa wɔ tuwal din ɛ boo mɛkoozi ɛ, wɔ aakakɛtaŋal ɛ sok bhwoob ɛ.»
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Ba mɛlu bhii tak, mɛkoozi Aghilipa bɛ nɛ Bheelenis kɛl naazɛkum pɛ Seezale etɛp ɛkɛswos Fɛstus.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Dáa nyɛ nadi nɛ bɛtɛ nɛ mɛlu tin ɛ, Fɛstus naazɛlii nɛ mɛkoozi étɛp ɛ Pɔl náá: «Wak, ye ɛ́ nɛ dhiiti mot Feliksɛ nalik e mbok ɔ.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Eghɛŋ mɛ natɔ́ pɛ Yeluzalɛm ɛ, ekukuma e bɛghaa-Zɛɛb, nɛ bɛpaa eYuda naazɛpit nyɛ. Bɛ naazɛke nɛ nam náá, mɛ djɛ nyɛ ndjɛ sɔs.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Mɛ ɛ boozɛbɔɔza nɛ nɔɔ náá, eLɔm tok nɛ mɛfulu mɛ ɛka mot e mɛmbɔ mɛ bot ɛ zɛpit nyɛ ɔ, bɛtetɛp dinaa ààgwak yɛ taŋal.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Bɛ zyɛ wak pɛ Sezaale ɛ bis nɛ bɛ nɔɔ. Mɛ bɛ ɛ́ ààka baakwyɛl bɔya-bɔya, mɛ eenɔɔ di é sum di bot di pɛɛaa ɔ. Tin, djɛmɛn tak, mɛ eezɛlwom náá, bɛ zyɛ nɛ mot tak.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Bot ɛ nadi é pit nyɛ ɔ eezɛzyɛ, e dieneek, bɛ ààpatuwal dhiiti mbee tɛp nyɛ sa ɛ. Tin, mɛ naasaa sa mɛ sa.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Bɛ nɛ bɛ nɔɔ nazosuu ɛ mɛso dum nɛ Zɛɛbɔ met, dɔɔ nɛ kɔ ɛsu ɛ dhiiti mot din ɛ lɛ ɛ Yezu. Mot nazegwyɛ, da Pɔl ɛ di é ke náá, nyɛ ɛ́ nɛ tsik ɛ.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Yɛka bɛ mam ɔ, mɛ bɛ ààbee tyee mɛ lii mbi yenek tɛp ɛ. Etɛp tak ɛ mɛ dji Pɔl náá, nyɛ kwyɛl ɔ, nyɛ tɔ́ pɛ Yeluzalɛm, etɛp nyɛ neekɛpɛ́ɛaa dum nɛ tɛp tak.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Tin, Pɔl eebyen, nyɛ booke náá, nyɛ di e mbok kɛkum dwoo boo mɛkoozi mɛ dik eLɔm nyɛ ɛmet pɛ́ɛ tɛp tak ɛ. Mɛ ɛ́ boozɛlwom náá, nyɛ nɛɛga e mbok, kɛkum dwoo mɛ aakyeed nyɛ pɛ dáa Sezaad mɛkoozi mɛ dik ɛ.»
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Aghilipa eezɛke nɛ Fɛstus náá: «Mɛ kwyɛl ɛ mɛ gwak mot'ak mam ɛmet nɛ mɛlɔ mam.» Fɛstus eezɛbɔɔza náá: «Wɔ waagwak nyɛ djɛmɛn.»
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 E yak mɛlem mɛ tak e, Aghilipa bɛ nɛ Bheelenis naazɛtuula nɛ zukamwaa mot nɛ boo duu djas bɛ nɛ ekomanda esodja nɛ bɛdhil ɛ bot ɛ ghaada. Wɔ gwaa bɛ zɛni tɔ boo wal bɛ nadi zyɛ nɛ pepɛ́ɛ ɛ bot. Fɛstus naazɛke náá, bɛ zyɛ nɛ Pɔl, tin, bɛ naazyɛ nɛ nɛ.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 É di'enek, Fɛstus naazɛke náá: «Mɛkoozi Aghilipa nɛ biyɔ bot ɛ di wak'ak, bi ɛpebee mot'ak e. Bot ɛ dhaad mbyak eYuda djas eezyɛ zɛpit nyɛ pɛ daa lam, kana pɛ Yeluzalɛm zɛkum wak, etsim bɔɔ ɛ náá, nyɛ ààkagoka nɛ tsik.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Yɛka bɛ mam ɔ, mɛ bee ɛ náá, nyɛ ààpasa dhiiti tɛp di egoka náá, nyɛ góaa etɛp tak ɛ. Bela náá, nyɛy nakuma nyel bɛ ɛ́ nyɛ eelɛɛ náá, bɛ tɔ́ nɛ nɛ sok bhwoob ɛ boo mɛkoozi mɛ dik eLɔm, mɛ eemyaal ɛkyeed ɛ nyɛ nwyak.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Tinaak, mɛ tok nɛ tɛtɛ mɛsɔ mɛ mɛ aakwyal mɛkana kyeed daa boo mɛkoozi dum nɛ tɛpɛ. Etɛp tak ɛ mɛ sa náá, nyɛ taŋal e mis men, deenek, e mis mɔ, wɔy mɛkoozi Aghilipa. Etɛɛ náá, bhis mɛdjin mɛ bi aadji nyɛ ɛ́, mɛ neebela sa mɛ waakwyal tɔ mɛkana ɛ.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Etɛɛ náá, ɛkyeed ɛ mot membok pɛ dɛl ɛ Lɔm ààbɛ nɛ lo mɛsɔ mɛ nyɛ mɛtaa etɛp tak ɛpepip mam e mis.»
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.