Atos 24

bkw (BKW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mɛlu mɛtɛn bhii tak, boo ghaa-Zɛɛb Ananias eezɛkum pɛ ghaada Sezaade bɛ nɛ bɛdhiiti bɛpaa, zɛnɔɔ mot ghɛm taŋal nɛ din ɛ Tɛɛltulus. Bɛ naazɛzyɛ pɛ daa kukuma dik etɛp bɛ neezɛlɛɛ nyɛ mɛsɔ mɛ mɛpita mɛ bɛ napit Pɔl ɛ.
1 Cinco dias depois o sumo sacerdote Ananias desceu com alguns anciãos e um certo Tertulo, orador, os quais fizeram, perante o governador, queixa contra Paulo.
2 Bɛ naazɛdjóo Pɔl, tin, Tɛɛltulus naazɛpit nyɛ, nyɛ náá: «Dhaandiŋaa Feliksɛ, kɔ ɛsu ɛ lɔ ɛ bis di wak mos tɔ egwyem e étɛp djas. Ye ɛ́ dum nɛ esosoobɔ nɛ dáa wɔ di pɛ́ɛ étɛp ɛ bis di bee ɛswoola tɔ dhaad mbyak is.
2 Sendo este chamado, Tertulo começou a acusá-lo, dizendo:
3 Bis eeghaapɛɛ wɔ dum nɛ embɛɛ esesɛɛ djas bis di bela e mɛwala djas nɛ e di djas ɛ.
3 Visto que por ti gozamos de muita paz e por tua providência são continuamente feitas reformas nesta nação, em tudo e em todo lugar reconhecemo-lo com toda a gratidão, ó excelentíssimo Félix.
4 Deenek mɛ ààpakwyɛl ɛdulal wɔ tɛp ɛdjaŋɛpe, etɛp tak ɛ mɛ kwyɛl náá, wɔ di nɛ mbɛɛ lyem e ɛgwak bis ba mɔɔ pes ɛwala.
4 Mas, para que não te detenha muito rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por um momento.
5 Bis eebee náá, mot'ak ɛ mbee mot dhaa nyel: dáa di náá, nyɛ ɛ́ kukuma zɛɛga eNazaleyɛ ɛ́, nyɛ ɛpekus ɛghuub tɔ bot ɛ mbyak eYuda djas kɔ bɔs.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e chefe da seita dos nazarenos;
6 — ausente —
6 o qual tentou profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 — ausente —
7 Mas sobrevindo o comandante Lísias no-lo tirou dentre as mãos com grande violência,
8 Wɔ dji nyɛ ɔ, wɔ ɛ nɛ ghwyil ɛgu wɔy ɛmet etsɛɛtsɛ e étɛp ee bis zɛpit nyɛ kɔ ɛsu ɛ tak ɛ.»
8 mandando aos acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás certificar-te de tudo aquilo de que o acusamos.
9 Tin, ekukuma eYuda naazɛkɛm taŋal tak, bɔɔ náá, étɛp ee nyɛ lii ɛ ye ɛ́ tsɛɛtsɛ.
9 Os judeus também concordam na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Kukuma Feliksɛ naazɛsa dhiiti tseŋa ɛlɛɛ nɛ Pɔl náá, nyɛ lii, é di'enek Pɔl ɛ booke náá: «Mɛ nɛ gu náá, wɔ moo mos ɛ nɛ membu ɛbuɛpe ee wɔ di sa mɛsa mɛ epiki kɔ kyee bɔs'es ɛ. Etɛp tak ɛ mɛ di nɛ ɛbwaalel ɛ ɛtaŋal e mis mɔ.
10 Paulo, tendo-lhe o governador feito sinal que falasse, respondeu: Porquanto sei que há muitos anos és juiz sobre esta nação, com bom ânimo faço a minha defesa,
11 Wɔ ɛ nɛ ghwyil ɛ saa ɛgu wɔy wɔ ɛmet, mɛ moo mos ɛ nɛ mɛlu kam nɛ ebá ee mɛ natɔ́ pɛ ghaada Yeluzalɛm etɛp ɛkɛduwal Zɛɛb.
11 pois bem podes verificar que não há mais de doze dias subi a Jerusalém para adorar,
12 Ye tok nɛ mot zɛbela mɛ pɛ tɔ kok Ndjaa-ebuwa é waya bis nɛ dhiiti mot, nɛghu é ful ɛdhuu ɛ bot elo, ààbaabɛ-bɛak tɔ ndjaa mendjaala mɛ eYuda nɛghu é dhiiti di sis kɔ ghaada.
12 e que não me acharam no templo discutindo com alguém nem amotinando o povo, quer nas sinagogas quer na cidade.
13 Bot bak tok nɛ ghwyil ɛ lyaal wɔ ɛnyɔɛpe etɛp ee bɛ zɛpit mɛ kɔ ɛsu ɛ tak ɛ nenak.
13 Nem te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Bela náá, sa mɛ di myam e mis mɔ ɛ náá, mɛ eemyaal ɛdu ɛ mɛze ɛ Ghɛŋ, bɔɔ di ke náá, ye ɛ́ zɛɛga bot ɛ di djaala mbee bɛzɛɛb ɔ. Deenek, mam duwal ɛ Zɛɛb bɛbhaab benaka. Tin, mɛ nɛ ɛmyaal nɛ etɛp ee di kwyala tɔ bɛmɛkana mɛ etsi nɛ bɛngoolel ɛ mɛkpa ɛ Zɛɛb ɛ.
14 Mas confesso-te isto: que, seguindo o caminho a que eles chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Mɛ nɛ ɛbwaalel ɛ tak nɛ Zɛɛb, ɛbwaalel ɛ tak wat ɛ bɛ baazo di nɛ yɛ, ye ɛ́ náá, ye nakozo zo di bot ɛ mbee mɛfulu, nɛghu bot ɛ epiki, bɛ waagom bis ɛsyee.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição tanto dos justos como dos injustos.
16 É tɛp tak mɛ di sa mɛghaaz mɛ ɛnɛɛg lyem'am sɛŋ mɛlu djas e mis mɛ Zɛɛb nɛ e mis mɛ bot.
16 Por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensas diante de Deus e dos homens.
17 Bhis mɛ nadi ààbɛ kɔ dɛl membu ɛbuɛpe ɛ, mɛ eebula pɛ Yeluzalɛm étɛp ɛ zɛkwyee bot ɛ mbyak'am, nɛ zɛdjɛ Zɛɛb ebuwa.
17 Vários anos depois vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Mɛ nabɛɛ mɛ eezesa ɛbyoŋ ɛ ɛdis edhuud bam, bhii tak ɛ bɛ nazɛbela mɛ tɔ kok Ndjaa-ebuwa ɛ. Ɛdhuu ɛ bot nàbɛ ààdi tin, ààkobɛ-bɛak nɛ ɛzɛm.
18 Ocupado nestas coisas, me acharam já santificado no templo não em ajuntamento, nem com tumulto, alguns judeus da Ásia,
19 Tin, bɛdhiiti eYuda e kyee dik Azia nadi ɛ́ tin. Deenek, tɛp ɛ pe dye ɛ́ di ɔ, pe ye ɛ́ bɔɔ waazyɛ zɛpit mɛ pɛ daa lɔ.
19 os quais deviam comparecer diante de ti e acusar-me se tivessem alguma coisa contra mim;
20 Yɛ di ààbɛ deenek ɔ, bot bak kaa zyɛ zɛlɛɛ mɛ embee esesɛɛ mɛ sa ɛ. Nɛghu náá, esok mɛ kɛtaŋal sok bhwoob zɛɛga boo kwan eYuda ɛ ye bɛ mɛ eekwyɛ ndjɛ sɔs é mis mɔɔ.
20 ou estes mesmos digam que iniqüidade acharam, quando compareci perante o sinédrio,
21 Nɛghu yɛ kɔ ɛsu ɛ mɛ ke sok bhwoob zɛɛga boo kwan eYuda náá, “mɛ eemyaal náá, bot ɛ waagom bis ɛsyee, bɛ zɛpɛɛa mos e mis mɔ!”»
21 a não ser acerca desta única palavra que, estando no meio deles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos é que hoje estou sendo julgado por vós.
22 Feliksɛ mot nadi gu ɛnyɔɛpe etɛp djas e zɛɛga bot ɛ di du mɛze ɛ Ghɛŋ ɔ eezɛswaal tɛp tak, etɛɛ ye neeliiaa dhiiti dwoo, nyɛy nɛ bot ɛ napit Pɔl ɔ náá: «Mɛ aapɛɛ tɛpen ɛ esok komanda esodja Lyzias aazyɛ ɛ́.»
22 Félix, porém, que era bem informado a respeito do Caminho, adiou a questão, dizendo: Quando o comandante Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento da vossa causa.
23 Nyɛ naazɛlwom dhiiti kukuma tɔ lɔɔg esodja náá, nyɛ baal Pɔl e di nyɛ nanɛɛgaa ɛ, nyɛ eezɛke náá, bɛ djɛ nyɛ ba ɛpɛɛd etɛp bɛsɔ bɛ neegheezyɛ zɛkwe-kwee nyɛ.
23 E ordenou ao centurião que Paulo ficasse detido, mas fosse tratado com brandura e que a nenhum dos seus proibisse servi-lo.
24 Ba mɛlu bhii tak, Feliksɛ naazɛzyɛ bɛ nɛ myɛl Dulusil nadi moma dhaad mbyak eYuda ɔ. Nyɛ naazɛlwom náá, bɛ kɛ ɛnɔɔ Pɔl, bhii tak nyɛ eezɛgwak sa Pɔl nadi lii dum nɛ ɛdum ɛ koŋ nɛ Yezu Klisto ɛ.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo Jesus.
25 E sok Pɔl nakan ɛlii dum nɛ tɛtɛ lek epiki e tsik ɛ, nɛ ɛgu ɛdil ɛ lyem, zɛnɔɔ epɛ́ɛ e Zɛɛb di zyɛ pɛ sok yenek. Tin, Feliksɛ moo tin ɛ́ «nya-nyaa», nyɛ ɛ́ boozɛke náá: «Yɛ eedjala, wɔ ɛ́ nɛ ghwyil ɛkatɔ́, esok mɛ aabela ba mɔɔ ɛpɛɛd ɛ ɛwala ɛ, mɛ waadjóo wɔ.»
25 E discorrendo ele sobre a justiça, o domínio próprio e o juízo vindouro, Félix ficou atemorizado e respondeu: Por ora vai-te, e quando tiver ocasião favorável, eu te chamarei.
26 Nyɛ nadi ebwaal ɛ náá, Pɔl ɛ́ waadjɛ nyɛ epata, étɛp tak ɛ nyɛ nadi edjóo nyɛ ngwyis, bɛ zɛmɔ bɛ nɛ nɛ.
26 Esperava ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, pelo que o mandava chamar mais freqüentemente e conversava com ele.
27 Membu membá naazɛdhaa deenek, tin, Pɔlsius Fɛstus naazɛgila Feliksɛ kɔ boo ekukuma dik. Dáa yenɔk tak nadi esaa náá, eYuda kwyɛl nyɛ ɛ́, nyɛ naazɛbet Pɔl kɔɔla e mbok.
27 Mas passados dois anos, teve Félix por sucessor a Pórcio Festo; e querendo Félix agradar aos judeus, deixou a Paulo preso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.