Atos 23
bkw (BKW) vs NVI
1 Pɔl eezɛgwyák bot ɛ zɛɛga boo kwan eYuda «kpɛɛɛ», nyɛ eezɛke náá: «Bɔn ɛ nyɛɛg yɛ nɛ lyem'am selele ɛ mɛ sa mɛsa mɛ Zɛɛb kɛkum dwoo pan mos'ak.»
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: "Meus irmãos, tenho cumprido meu dever para com Deus com toda a boa consciência, até o dia de hoje".
2 Dhiiti boo ghaa-Zɛɛb Ananias eezɛlwom bot ɛ nadi e ngwoob ɛ Pɔl ɔ náá, bɛ nyuu nyɛ e nuub.
2 Diante disso o sumo sacerdote Ananias deu ordens aos que estavam perto de Paulo para que lhe batessem na boca.
3 Tin, Pɔl eezɛke nɛ nɛ náá: «Ye ɛ́ Zɛɛb ɛ́ aapaamyak wɔ, biyɔ epap ee zelɔɔbaa ɛpyaab ɔ, bot ɛ mɛdjhaaz pɛ ɛko, bhimis pɛ si! Wɔ di tin ɛ étɛp wɔ neepɛɛ mɛ dum nɛ etsi ɛ Moiiz, bela náá, wɔy ààduwal etsi tak, etɛɛ náá, wɔ eelwom náá bɛ myak mɛ!»
3 Então Paulo lhe disse: "Deus te ferirá, parede branqueada! Estás aí sentado para me julgar conforme a lei, mas contra a lei me mandas ferir? "
4 Bot ɛ nadi é ngwoob ɛ Pɔl ɔ é zɛke nɛ nɛ náá: «Wɔ lee ɛ boo ghaa-Zɛɛb ɛ!»
4 Os que estavam perto de Paulo disseram: "Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus? "
5 Pɔl eezɛbɔɔza náá: «Bɔn ɛ nyɛɛg, mɛ bɛ ààgu náá, ye bɛ ɛ́ boo ghaa-zɛɛb. Etɛɛ náá, Ekwyala lɛɛ ɛ náá: “Sa wɔ aalii ɛbyɔɛɛpe nɛ dhiiti kukuma bot ɛ mbyak en!”»
5 Paulo respondeu: "Irmãos, eu não sabia que ele era o sumo sacerdote, pois está escrito: ‘Não fale mal de uma autoridade do seu povo’ ".
6 Pɔl nadi é gu náá, tɔ zɛɛga boo kwan eYuda tak, ye nabɛɛ, kyee wat eSaduseɛ yak kyee eFalizyɛ. Etɛp tak ɛ nyɛ natsim ɛlyelɛpe kuku ɛbwak ɛ lɔ náá: «Bɔn ɛ nyɛɛg, mɛ ɛ Falizyɛ, mot nabya mɛ ɔ nyɛ Falizyɛ. Mɛ ɛ nɛ ɛbwaalel náá, Zɛɛb ɛ waagomal bot bhis ɛsyee, etɛp tak bi di pɛɛ mɛ.»
6 Então Paulo, sabendo que alguns deles eram saduceus e os outros fariseus, bradou no Sinédrio: "Irmãos, sou fariseu, filho de fariseu. Estou sendo julgado por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos! "
7 Dáa nyɛ nazosilal ɛ lii deenek ɛ, eFalizyɛ bɛ nɛ eSaduseɛ «tombooo» nɛ ɛwɔ pak'ɔɔ, tin, zɛɛga eebɛka.
7 Dizendo isso, surgiu uma violenta discussão entre os fariseus e os saduceus, e a assembléia ficou dividida.
8 Deenek, bɛ nadi suu mɛso ɛ etɛɛ náá, eSaduseɛ ke ɛ náá, ɛgom bis ɛsyee tok, efofop tok, sisim tok. Yɛ kabɛ eFalizyɛ ɔ, bɔɔ nɛ myaal yɔbɔ náá, esonok binek djas tsɛɛtsɛ.
8 ( Os saduceus dizem que não há ressurreição nem anjos nem espíritos, mas os fariseus admitem todas essas coisas. )
9 Bot djas moo tin é tsim ɛlyelɛpe, tin, bɛdhiiti bɛghaŋ ɛ mɛkana mɛ etsi, bot ɛ nadi bot ɛ sama eFalizyɛ ɔ e zɛwyɛl, bɛ eezɛbyen lek tak ɛlyelɛpe, bɔɔ náá: «Bis ààpabee dhiiti tɛp ɛbiyo tɔ mot'ak. Dhiiti sisim nɛghu dhiiti fofop eelii bilaa nɛ nɛ!»
9 Houve um grande alvoroço, e alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir intensamente, dizendo: "Não encontramos nada de errado neste homem. Quem sabe se algum espírito ou anjo falou com ele? "
10 Dáa ye nadi náá, ɛwɔ nadi bɔk, ɛbɔk nɛ ɛbɔk daa tye ɛ́, wɔ gwaa komanda zɛbela bwoo é kaab náá, bɛ zɛɛgɛ duma Pɔl ɛ nyel da gó nyɛ. Tin, nyɛ ɛ́ boolwom esodja bɛ náá, bɛ sul pɛ zɛɛga kwan, bɛ neekɛpɛk Pɔl é mɛmbɔ mɔɔ, bhii tak da bɛ ɛ́ sik nɛ nɛ pɛ ɛbɛsɛɛ esodja.
10 A discussão tornou-se tão violenta que o comandante teve medo que Paulo fosse despedaçado por eles. Então ordenou que as tropas descessem e o retirassem à força do meio deles, levando-o para a fortaleza.
11 E yak pum bhii tak, Ghɛŋ eezɛlyaal Pɔl nyel, nyɛy nɛ nɛ náá: «Dia nɛ mɛghaaz! Wɔ eedi tyaasɛs'am wak, kɔ ghaada Yeluzalɛm, deenek, egoka wɔ tɔ́ kɛsa yɛ pɛ ghaada Lɔm.»
11 Na noite seguinte o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: "Coragem! Assim como você testemunhou a meu respeito em Jerusalém, deverá testemunhar também em Roma".
12 Dáa mɛlem nakalem ɛ, dhiiti ba bim eYuda eezɛgwakel e boob, bɛ eezɛtuwal myoŋ nɛ mɛsoŋ mɔɔ náá, bɛ aanàkwaadɛ edee nɛ mɛdii ɛsok nɛ bɛ nɛ pookogó Pɔl.
12 Na manhã seguinte os judeus tramaram uma conspiração e juraram solenemente que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem Paulo.
13 Bot ɛ nagwakel é boob tak ɔ naadhaa bot mɛkam-mɛná.
13 Mais de quarenta homens estavam envolvidos nessa conspiração.
14 Bɛ eezɛtɔ́ kɛbee eboo bɛghaa-Zɛɛb nɛ bɛpaa, tin, bɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Bisɔ, bis eegwakel nɛ ɛtuwal myoŋ nɛ mɛsoŋ mis nɛ tsɛɛtsɛ náá, bis aanàkwaadɛ edee bis dinaa ààgó Pɔl.
14 E, dirigindo-se aos chefes dos sacerdotes e aos líderes dos judeus, disseram: "Juramos solenemente, sob maldição, que não comeremos nada enquanto não matarmos Paulo.
15 Deenek, biyɔ, sama wat nɛ bot ɛ zɛɛga boo kwan eYuda, kɛwaab ka nenak nɛ komanda náá, nyɛ zyɛ bin nɛ Pɔl, kɔɔ ka nyɛ náá, bi ɛpekwyɛl ɛdjek tɛpɛ ɛnyɔɛpe. Yɛka bɛ bisɔ ɔ, bis aadi ɛ́, é bwood nyɛ étɛp bis neegó nyɛ, ɛsok nɛ nyɛ nɛ kum wak.»
15 Agora, portanto, vocês e o Sinédrio peçam ao comandante que o faça comparecer diante de vocês com o pretexto de obter informações mais exatas sobre o seu caso. Estaremos prontos para matá-lo antes que ele chegue aqui".
16 Tin, dhiiti mɔɔ kɛl ɛ Pɔl, zokagwak dáa bɛ nadi é lii e boob ɛ. Nyɛ eezɛtɔ́ pɛ ɛbɛsɛɛ esodja, bɛ eezɛniigal nyɛ, etɛp ɛkɛlɛɛ Pɔl etɛp ee bot binɔk nadi lii dum nɛ nɛ ɛ.
16 Entretanto, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, teve conhecimento dessa conspiração, foi à fortaleza e contou tudo a Paulo,
17 Tin, Pɔl eezɛdjóo dhiiti kukuma tɔ lɔɔg esodja, nyɛ eezɛke nɛ nɛ náá: «Tɔ́a nɛ mɔɔ ngbaaz'ak pɛ dáa komanda, etɛɛ náá, nyɛ ɛ́ nɛ tɛp nyɛ aalɛɛ nyɛ.»
17 que, chamando um dos centuriões, disse: "Leve este rapaz ao comandante; ele tem algo para lhe dizer".
18 Kukuma esodja eezɛnɔɔ nyɛ, nyɛ eetɔ́ nɛ nɛ dáa komanda, nyɛy nɛ nɛ náá: «Mot membok Pɔl bɛ ɛ́ nyɛ eedjóo mɛ, nyɛ eezɛke nɛ nam náá, mɛ zyɛ wɔ nɛ mɔɔ ngbaaz'ak. Nyɛ ɛ́ nɛ tɛp ɛlɛɛ wɔ.»
18 Assim ele o levou ao comandante. Então disse o centurião: "Paulo, o prisioneiro, chamou-me, pediu-me que te trouxesse este rapaz, pois ele tem algo para te falar".
19 Kukuma esodja eezɛmɛt mɔɔ ngbaaz tak é mbɔ, nyɛ eezɛdul nyɛ e ngwoob bɔɔ bɛbá. Tin, nyɛ eezɛdji nyɛ náá: «Wɔ kwyɛl ɛlɛɛ mɛ ye?»
19 O comandante tomou o rapaz pela mão, levou-o à parte e perguntou: "Que você tem para me dizer? "
20 Nyɛ eezɛbɔɔza náá: «eYuda eegwakel náá, bɛ ɛpezɛwaab náá, djɛmɛn, Pɔl tɔ́ sok bhwoob boo kwan eYuda. Bɛ aakɔɔ ɛ náá, bot ɛ tak ɛpekwyɛl ɛdjek tɛpɛ ɛnyɔɛpe.
20 Ele respondeu: "Os judeus planejaram pedir-te que apresentes Paulo ao Sinédrio amanhã, sob pretexto de buscar informações mais exatas a respeito dele.
21 É di'enek, sa wɔ ààmyaal bɛ, etɛɛ náá, bot dhaa bot mɛkam-mɛná pak'ɔɔ waalaab nyɛ. Bɛ sa deenek ɛ etɛɛ náá, bɛ eezegwakel nɛ ɛtuwal myoŋ nɛ mɛsoŋ mɔɔ náá, bɛ aanàkwaadɛ edee nɛ mɛdii ɛsok nɛ bɛ nɛ gó nyɛ. Bɛ eezekoobal etyɛ bɛ zokabwood ɛ wɔ myaal.»
21 Não te deixes convencer, pois mais de quarenta deles estão preparando uma emboscada contra Paulo. Eles juraram solenemente não comer nem beber enquanto não o matarem. Estão preparados agora, esperando que prometas atender-lhes o pedido".
22 Bhis komanda nalɛɛ nɛ mɔɔ ngbaaz tak náá, sa nyɛ ààlɛɛ bot etɛp ee nyɛ baŋa nyɛ ɛ́, nyɛ eezɛswaal nyɛ.
22 O comandante despediu o rapaz e recomendou-lhe: "Não diga a ninguém que você me contou isso".
23 Bhii tak komanda eezɛdjóo bɛdhiiti ekukuma esodja bɛ bɛbá, nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Sɛɛgka esodja bɛdhet ɛbá dɔɔ nɛ esodja ee di kɛkɔ eyaaga ɛ mɛkam-mɛtɛn nɛ mɛkam-mɛmbá, zɛnɔɔ bot bɛdhet ɛbá nɛ mɛkɔɔ mɔɔ, koobalka étɛp ɛtɔ́ pɛ ghaada Seezale é ɛwala ɛ elɛl bhis ɛgwyiidela ɛgwyitok.
23 Então ele chamou dois de seus centuriões e ordenou-lhes: "Preparem um destacamento de duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros a fim de irem para Cesaréia esta noite, às nove horas da noite.
24 Dáa bi ɛ baakoobal dɔɔ nɛ eyaaga, étɛp bi neebɛp Pɔl tɔ́ nɛ nɛ, nyel ɛnyɔɛpe pɛ dáa mɛkoozi dik Feliksɛ.»
24 Providenciem montarias para Paulo, e levem-no em segurança ao governador Félix".
25 Bhii tak nyɛ eezɛkwyal mɛkana náá:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 «Mam Kolood Lyzias ɛpeswos, wɔy dhaandiŋaa Feliksɛ mɛkoozi mɛ dik.
26 Cláudio Lísias, ao Excelentíssimo Governador Félix, Saudações.
27 Ye bɛ ɛ́ eYuda eemɛt mot mɛ dhis bin nwyak'enok, tin, bɛ di kwyɛl ɛgó ɛ nyɛ. Dáa mɛ nagwak náá, nyɛ nadi ɛ́ mot eLɔm ɛ, bis nɛ esodja bam ɛ boo kɛlyak, bis eezɛpɛk nyɛ e mɛbɔ mɔɔ.
27 Este homem foi preso pelos judeus, que estavam prestes a matá-lo quando eu, chegando com minhas tropas, o resgatei, pois soube que ele é cidadão romano.
28 Dáa mɛ nadi kwyɛl ɛgu lo mɛsɔ mɛ eYuda nadi pit nyɛ dum nɛ tak ɛ, mɛ naazɛtɔ́ nɛ nɛ sok bhwoob zɛɛga boo kwan eYuda.
28 Querendo saber por que o estavam acusando, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Mɛ eezɛgu náá, bɛ nadi pit nyɛ kɔ ɛsu ɛ etɛp e di dum nɛ etsi bɔɔ ɛ, bela náá, bɛ na bɛ ààbɛ nɛ tɛtɛ tɛp nyɛ nadi goka nɛ ɛgóaa nɛghu ɛ mɛtaa e mbok kɔ ɛsu ɛ tak ɛ.
29 Descobri que ele estava sendo acusado em questões acerca da lei deles, mas não havia contra ele nenhuma acusação que merecesse morte ou prisão.
30 Bhii tak bɛ naazɛlɛɛ mɛ náá, eYuda nadi gwakel etɛp ɛgó ɛ nyɛ, deenek mɛ booke e di tak wat náá, mɛ dhis bin nwyak. Tin, mɛ ɛ́ boolɛɛ nɛ bot ɛ zɛpit nyɛ ɔ náá, bɛ zɛpit nyɛ pɛ dáa ɛ lɔ.»
30 Quando fui informado de que estava sendo preparada uma cilada contra ele, enviei-o imediatamente a Vossa Excelência. Também ordenei que os seus acusadores apresentassem a Vossa Excelência aquilo que têm contra ele.
31 Esodja eezɛsa dáa komanda yɔɔ nalɛɛ bɛ ɛ. Bɛ eezɛnɔɔ Pɔl tɔ́ nɛ nɛ pum ɛ pum kɛkum pɛ ghaada Antipatilis.
31 Os soldados, cumprindo o seu dever, levaram Paulo durante a noite, e chegaram a Antipátride.
32 E yak mɛlem, esodja ee natɔ́ nɛ mɛko ɔ eezɛbula yɔbɔ pɛ ɛbɛsɛɛ esodja, tin, bɛ eezɛbet bot ɛ nadi kɔ eyaaga ɔ bɛ goola mɛdjoŋ mɔɔ nɛ Pɔl.
32 No dia seguinte deixaram a cavalaria prosseguir com ele, e voltaram para a fortaleza.
33 Dáa bɛ nakum pɛ Seezale ɛ, esodja ee nazyɛ kɔ eyaaga ɔ boodjɛ kukuma dik mɛkana mɛ komanda nadhis ɛ, bhii tak bɛ eezɛlyaal ɛ Pɔl.
33 Quando a cavalaria chegou a Cesaréia, deu a carta ao governador e lhe entregou Paulo.
34 Kukuma dik eezɛlaa mɛkana, bhii tak nyɛ eezɛdji Pɔl, mot kyee dik nyɛ nadi ɛ. Bhis nyɛ nagwak náá, nyɛ ɛ́ mot kyee dik Silisi ɛ,
34 O governador leu a carta e perguntou de que província era ele. Informado de que era da Cilícia,
35 nyɛ eezɛke nɛ nɛ náá: «Mɛ aadji wɔ mɛdjin ɛ, esok bot ɛ zɛpit wɔ aakum ɛ.» Nyɛ eezɛlwom náá, bɛ baal Pɔl pɛ tɔ ndjaa mɛkoozi ɛ Elood.
35 disse: "Ouvirei seu caso quando os seus acusadores chegarem aqui". Então ordenou que Paulo fosse mantido sob custódia no palácio de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.