Atos 20
bkw (BKW) vs VC
1 Dáa ɛghuub nasi ɛ, Pɔl eezɛsɛɛg bɛdjekel, nyɛ eezɛni é ɛdjɛ bɛ mɛghaaz mɛ ɛwa zii tɔ ɛdum koŋ nɛ Zɛɛb. Bhii tak nyɛ eezɛmwana nɛ nɔɔ, deenek, nyɛ eezɛnɔɔ nyel tɔ́ pɛ dik Masedwan.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Nyɛ eezɛkpaa kɔ pes dik tak, tin, nyɛ eebaazɛdjɛ bɔn nyɛɛg di penek ɔ ghwyil ɛ wa zii tɔ ɛdu ɛ Zɛɛb. Bhii tak, nyɛ eezɛtɔ́ pɛ kyee dik Ghɛlɛs
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 pɛ nyɛ nasa bɛngɔn ɛlɛl ɛ. Nyɛ nawaakwyɛl ɛtɔ́ pɛ dik Siili tɔ mɛsuwa, dáa nyɛ naka gwak náá, eYuda ɛ é boob kɔ ɛsu ɛ lɛ ɛ. Nyɛ ɛ́ boozɛke náá, egoka nyɛ sik pɛ ze Masedwan.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Tin, Sopatɛɛd, mɔɔ Pyiidus mot dɛl ɛ Bheede, zokatɔ́ sama wat nɛ nɛ, zɛnɔɔ Aalistaalak nɛ Sɛkundus mot ghaada Tesalonik, Ghayus mot dɛl ɛ Dɛlɛɛb, nɛ Timote, nɛ Tsisik zɛnɔɔ Tolofim mot kyee dik Azia.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Bɔɔ djas nalee tɔ ɛsok, wɔ gwaa bɛ kɛbwood bis pɛ ghaada Toloas.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Yɛka bɛ bis ɔ, bis nadus pɛ ghaada Filip tɔ mɛsuwa ɛ bhis ɛbyoŋ ɛ emapa ee di ààwaaa leviid. Tin, mɛlu mɛtɛn bhii tak, bis ɛ boo kɛboma nɛ nɔɔ pɛ Toloas, é di'enek bis naadi yenga wat.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 É ɛlu ɛ etɛn nɛ wat é yenga, bis naazɛboma étɛp bis needɛ edee ɛ Ghɛŋ. Tin, Pɔl eezɛni elii nɛ bot ɛ zɛɛga dáa ye nadi náá, nyɛ nadi kwyɛl nyɛ aadhaa djɛmɛn tak ɛ, nyɛ ɛ́ boozɛdul ɛlii kɛkum kuku ɛgha ɛ pum.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Pɛ tɔ dhɛŋ bis nasɛɛga tɔ tak pɛ kyes pɛ ɛko, ye nabɛ ɛ nɛ elambi ɛbuɛpe.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Dhiiti mɔɔ ngbaaz nɛ din ɛ Etik nadi ɛ́ ndiindel kɔ ka fenɛtɛlɛ. Wɔ gwaa nyɛ zɛni é gɔ syaaz esok Pɔl nadi é lii ɛ, gɔ nyɛ nadja ɛ naasa náá, nyɛ batadus pɛ vyɛɛgvyɛɛg di nɛ nadi kɔ ges ɛ duma si. Wɔ gwaa bɛ zokazɛghɛɛ nyɛ, nyɛ nadi ɛ́ nyɛ eezegwyɛ.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Tin, Pɔl eezɛsul, nyɛ eezɛmalal kɔ lɛ, bhii tak nyɛ eezɛbɛp nyɛ kɔ mɛmbɔ mɛ, nyɛy náá: «Na bemka kɛŋ: nyɛ nɛ tsik!»
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Bhii tak nyɛ eezɛbaabyet, nyɛ eezɛnɔɔ mapa, pyak yɛ, tin nyɛ eezɛnɔɔ dɛ. Bhis nyɛ naka baalii ɛbuɛpe, kɛkum ɛlyamela ɛ mɛlem ɛ, nyɛ boozɛkpaa nɛ ze tɔ́.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Tin bɛ eezɛtɔ́ nɛ mɔɔ ngbaazenɔk nyɛy nyel ɛnyɔɛpe nyɛ nɛ tsik. Ye nabɛɛ ye nadjɛ bot djas boo mɛghaaz mɛ ɛdu ɛ Zɛɛb.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Bis eetɔ́ ɛsok étɛp ɛkɛni tɔ mɛsuwa mɛ natɔ́ pɛ Asɔs pɛ kyee bis nawaakɛnɔɔ Pɔl ɛ, etɛɛ náá, nyɛy nakwyɛl ɛtɔ́ ɔ nɛ mɛ mɛko.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Dáa nyɛ naka boma nɛ nes pɛ Asɔs ɛ, bis eezɛnɔɔ nyɛ tɔ mɛsuwa étɛp bis neetɔ́ pɛ dɛl ɛ Mitilɛn.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Dusa bis nadus tin ɛ, bis eezɛsik, tin, djɛmɛn tak bis eezɛkum pɛ Siyo. Bhis djɛmɛn tak bis eekum pɛ Samɔs, tin, emyɛn tak bis eezɛkum pɛ Milɛ.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Pɔl nabɛ ààkwyɛl ɛtyaa pɛ Efɛɛz é kaab nyɛ zɛkɛbɔya kɔ kyee dik Azia, nyɛ nadi tɔ́ kaab ɛkaab é suu náá, dwoo Pɔtekɔt neekɛbela nyɛ, nyɛy pɛ Yeluzalɛm.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Pɛ Pɔl nadi pɛ Milɛ ɛ, nyɛ eezɛkyeed mot nɛ bhaadal pɛ Efɛɛz, bɛ kɛ ɛdjóo bɛpaa ɛ zɛɛga mendjaala.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Dáa bɛ nakakum pɛ dáa lɛ ɛ, nyɛ eezɛke nɛ nɔɔ náá: «Bi nɛ gu mɛfulu mɛ mɛ nadi é gyee nɛ yɛ pak'en kana dwoo mɛ nakum pɛ kyee dik Azia ɛ.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Mɛ naasa mɛsa ɛ Ghɛŋ ààbɛ nɛ ɛbet, tɔ ghoŋ nɛ mezuk dum nɛ bhoob mbee lyem bot ɛ mbyak eYuda nadi nɛ yɛ nɛ nam ɛ.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Bi nɛ gu náá, etok nɛ dhiiti mbɛɛ tɛp mɛ nasyel ɛlɛɛ bin. Mɛ naazegoola nɛ ɛlyo ɛ bin dum nɛ etɛp djas é mɛbɛsɛɛ nɛ tɔ mendjaa men.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Mɛ naadul bot ɛ mbyak eYuda nɛ bot ɛ mbyak eGhɛlɛk mɛlɔ náá, bɛ liig elyem du Zɛɛb da bɛ ɛ́ dum koŋ nɛ Ghɛŋ'ena Yezu.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 E di mena kadika wak nenak'aak, mɛ moo tɔ́ pɛ Yeluzalɛm, dáa Sisim na Dɛɛ lwom mɛ nɛ bhel náá, mɛ sa ɛ, tin, mɛ ààku sa di bwood mɛ pɛ sok ɛ.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Sa mɛ di gu ɛ náá, kɔ eghaada djas, Sisim na Dɛɛ nadi lɛɛ mɛ náá, membok nɛ mezuk ɛpebwood mɛ.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Bela náá, tsik'am met tok nɛ boo mɛtaŋ é mis mam. Yii di nɛ boo mɛtaŋ ɛ, ɛtɔ́ kɛkum pɛ ɛsik ɛ lwomel, nɛ ɛsilal ɛ bim mɛsa mɛ Ghɛŋ Yezu nadjɛ mɛ ɛ: Ɛgoola ɛ Mbɛɛ Bhaadal yii enɛm nɛ embɛɛ e Zɛɛb.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 «Mee dhaa tɔ sama yen é ɛgoola Mbɛɛ Bhaadal Ɛyoŋ ɛ Zɛɛb, tin, mɛ nɛ gu naaetok nɛ mot aakabaabee mɛ tɔ sama yin.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 É tɛp tak ɛ mɛ di lɛɛ nɛ nen mos náá, mɛ esosoob: mot ngɔt pak'en ɛ ka wo ze ɔ, yenek ààkagwyák mɛ.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Etɛɛ náá, mɛ eezɛlyaal bin egeka ɛ Zɛɛb djas ààsyel sa wat.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Bi ɛ́ konyan mis kɔ biyɔ bɛ ɛmet, nɛ kɔ ɛsaa ɛ Sisim na Dɛɛ djɛ bin bi baal ɛ. Bi ɛ ko baal zɛɛga mendjaala Zɛɛb nabɔm nɛ ghiya mɔn'ɛ met ɛ.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Mɛ nɛ gu náá, bhis mɛ aatɔ́ ɛ bot ɛ di nɔŋel nɛ eben ɔ waazɛni pak'en, tin, bɛ aanàkwaagek ɛsaa ghoŋ.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Tin, dɔɔ nɛ tɔ sama yin, bot ɛ waani é lɛɛ elɛŋ é etsal étɛp bɛdhiiti bot ɛ di dum koŋ nɛ Zɛɛb ɔ ne du bɛ.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Bɛɛka mis, da bi ɛ taala náá, tɔ membu melɛl mwos nɛ pum, mɛ nabɛ ààkat ɛdul ɛ bin mɛlɔ, ye nakoozodi nɛ miŋal é mis.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 «Nenak mɛ ɛpedjɛ bin é mɛmbɔ mɛ Zɛɛb, nɛ bhaadal mbɛɛ bhwoob'ɛ. Nyɛ ɛ́ nɛ ghwyil ɛ sa náá, bi wyee tɔ ɛdum ɛ koŋ nɛ Zɛɛb nɛ ɛdjɛ bin esesɛɛ djas nyɛ nakwom étɛp bot bɛ ɛ.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Mɛ nabɛ ààsaa epata, ààbɛ elɔaad, ààbɛ ekaad e bot.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Biyɔ bɛ ɛmet nɛ gu náá, mɛ nadi sa mɛsa nɛ mɛ mbɔ mam met étɛp mɛ neebela esee bis nɛ bot ɛ di gyee nɛ nam aadi nɛ gwyes tak ɛ.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Mɛ nabɛ ɛ mɛ eelyaal bin naaegoka bi sa mɛsa étɛp bi neekwyee bɛdjel ɛ bot. Bi baataala etɛp ee Ghɛŋ Yezu nyɛy ɛmet nake náá: “Ɛgwyena nɛ mot eedhaa ɛdjɛaa sonok nɛ mɛnyɔ!” »
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Bhis yenek, Pɔl eezɛkwyit mɛboŋ si bɛ nɛ bɛ nɔɔ, bɛ eezɛni é djaala.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Bɔɔ djas moo tin é dji, bhii tak, bɛ eezɛbeedal nyɛ tɔ mɛmbɔ mɔɔ bɛ neemwana nɛ nɛ.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Bɛ nadi ɛ́ nɛ boo goŋ tɔ elyem etɛɛ náá, Pɔl naake náá, bɛ aanàka baaboma. Bhii tak bɛ eezɛtɔ́ kɛmwana nɛ nɛ pɛ mɛsuwa.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.