Apocalipse 16

bkw (BKW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bhii tak, mɛ naagwak boo gwood pɛ tɔ Ndjaa-ebuwa eeke nɛ efofop etɛn nɛ ebá binɔk náá: «Tɔ́ka, kɛsoka ebuku e ɛbuk ɛ Zɛɛb kɔ ɛko ɛ bɔs!»
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Deenek, fofop mɛkɛn naazɛtɔ́ kɛso sa nadi tɔ mɔɔ buku yɛ ɛ kɔ ɛko ɛ bɔs. Wɔ gwaa, embee mɛpyoŋ nakpaa-kpaa zɛsee é mɛnyel mɛ bot ɛ nadi nɛ geka tit ɔ na «kpeeeŋ», nɛ bot ɛ nadi eduwal naghisɛ yɛ ɔ.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Tin, fofop yii bhɔɔba naakɛso sa nadi tɔ mɔɔ buku yɛ ɛ tɔ boo dii mɛsɔn. É di'enek, boo dii mɛsɔn moo tin «zoooŋ» dáa ghiya mot zegwyɛ ɔ. Tin, edjema djas nadi nɛ tsik tɔ boo dii mɛsɔn ɔ naazɛsi «bhɛɛɛ».
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Fofop yii elɛl naazɛso sa nadi tɔ yɛ mɔɔ buku ɛ tɔ eboo mɛdhii nɛ tɔ esɔɔgɔ. É di'enek, eboo mɛdhii eezɛliiza ghiya.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Tin, mɛ eezɛgwak fofop nadi nɛ ghwyil ɛkɔk kɔ mɛdhii ɔ, eke náá: «Wɔy Mot edɛɛ, wɔy Mot di ɔ, wɔy Mot nadi ɔ, deenek, wɔ eelyaal náá, wɔ ɛ́ Mot epiki.
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Dáa di náá, bot binɔk naaso ghiya bot edɛɛ, nɛ yii bɛngoolel ɛ mɛkpa ɛ Zɛɛb ɛ. Nenak, wɔ eedjɛ bɛ ghiya náá bɛ dɛ, bɔɔ bɛmet ɛ́ saa yɛ!»
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Bhii tak, mɛ eezɛgwak dhiiti gwood edus pɛ kyee mesa ebuwa, eke náá: «Ghɛŋ, Zɛɛb Mɛkaake, mɛ nɛ gu náá, epɛ́ɛ bɔ ɛ́ epɛ́ɛ e tsɛɛtsɛ, ye ɛ́ yii epiki!»
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Deenek, fofop yii ená naaso sa nadi tɔ yɛ mɔɔ buku ɛ, kɔ gwyes. É di'enek, gwyes naabela ze ɛgó ɛ bot ɛ bɔs nɛ du'ɛ.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Bot ɛ bɔs naadikaa nɛ mbee mɛgoo mɛ du. Bɛ nabɛ ɛ́ bɛ moo saab din ɛ Zɛɛb, mot di nɛ ghwyil kɔ eboo mezuk menek ɔ. Tin, bɛ naabyen ɛswoola mɛfulu mɔɔ. Bɛ nabɛ ɛ́ ààkwyɛl ɛdjɛ duma nɛ Zɛɛb.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Fofop yii etɛn naaso sa nadi tɔ yɛ mɔɔ buku ɛ kɔ bóó mɛkoozi tit. Wɔ gwaa, mbee mɛghomla zɛni tɔ ɛyoŋ ɛ lɛ. Bot nadi ekwaal mɛtsok etɛɛ náá, bɛ nadi ezuk.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 É di'enek, bɛ moo saab din ɛ Zɛɛb mot di pɛ tɔ gwoo ɔ, kɔ ɛsu ɛ mezuk nɛ mɛpyoŋ mɔɔ. Tin, bɛ nabɛ ɛ́ ààkat ɛsa embee mɛsa mɔɔ.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Fofop yii etɛn nɛ ngɔt naaso sa nadi tɔ yɛ mɔɔ buku ɛ, tɔ boo dii di edjóoaa Efaalat ɛ. Wɔ gwaa, boo dii tak zɛgel djas, étɛp ɛdjɛ ze nɛ bɛmɛkoozi nadus pɛ kyee ɛdjem ɛ dwoo ɛ.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Bhii tak, mɛ eezɛbee embee esisim elɛl enɔŋel nɛ bɛnagbha. Tɔ embee esisim tak, ngɔt nawyis ɛ́ tɔ nuub dhalaghɔŋ, dhiiti tɔ nuub tit, zɛnɔɔ nwyak ngɔk tɔ nuub mbee ngoolel-mɛkpa ɛ Zɛɛb.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Embee esisim tak nabɛ ɛ́ esisim ɛ dim mot mɛkɔŋ nadi esa mɛvyɛkɛlɛ nɛ yɛ ɛ. Embee esisim binɔk bɛlɛl naazɛtɔ́ kɛsɛɛg bɛmɛkoozi mɛ di kɔ ɛko ɛ bɔs djas, étɛp ɛkɛduu boo dɛɛb é dwoo Zɛɛb Mɛkaake.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 «Ghɛŋ eezɛke, gwaka: Mɛ aazyɛ ɛ dáa mot djii! Mɛmyaala nɛ mot aadi ndjem ɔ, mot aadi nɛ ekaad é nyel ekaab náá, nyɛ ɛzɛkɛtɔ́ “syɛɛɛ” da nyɛ ɛ́ gwak syen etɛɛ náá, nyɛ ɛ́ “syɛɛɛ” ààbɛ nɛ ekaad ɔ.»
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Esisim binek naasɛɛg bɛmɛkoozi é mɔɔ di wat di edjóoaa tɔ lii ebhele «Almaghedɔŋ» ɛ.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Fofop yii etɛn nɛ ebá naaso yɛ sa nadi tɔ mɔɔ buku ɛ tɔ pup. Wɔ gwaa, dhiiti gwood zɛgek ɛlyelɛpe tɔ edi e dɛɛ Ndjaa-ebuwa, edus pɛ kyee bóó mɛkoozi Zɛɛb, eke náá: «Nenak, esa djas eezedjala!»
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Wɔ gwaa, mengwyes zɛgwyes, boo ebhyeed zɛgek, bham bɛghɛl ɛko zɛbam, bɔs naadheegel ɛlyelɛpe. Tin, ye naadyeebadheegel ɛlyelɛpe, dheegela wat di náá, kana mot nakusaa kɔ ɛko ɛ bɔs ɛ, nyɛ dinaa ààpabee kwaambi yenek dheegela.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Boo ghaada naazɛtyek é esum elɛl. Tin, eghaada ekyee mɛdhik djas naazɛbik. É di'enek, Zɛɛb naazɛtaala boo ghaada Bhabhilɔn, étɛp nyɛ needjɛ nyɛ mɛnyok mɛ vin boo ɛbuk ɛ lɛ nyɛ dɛ.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Eghola djas di tɔ boo di mɛsɔn naades. Bot nabɛ ɛ́ ààkabee mɛtsok.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Eboo mɛkok mɛ mɛtaadak mɛ na dil-dil naazɛdus pɛ tɔ gwoo bila bot kɔ mɛnyel. Tin, bot naazɛsaab din ɛ Zɛɛb kɔ ɛsu ɛ mezuk mɛ bhi eboo mɛtaadak menek. Etɛɛ náá, ye nabɛ ɛ́ mezuk mɛ nadi nɛ mbee ghulal ɛ.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.