Apocalipse 14
bkw (BKW) vs ARA
1 Mɛ nadi ebaabee: wo gwaa, mɛ zɛbee mɔn bhata titel kɔ ɛtsok ɛ Siyɔŋ. É di nyɛ nadi ɔ, ye nabɛ ɛ́ nɛ bɛdhiiti bot bɛmil dhet nɛ bɛmil mɛkam-mɛná nɛ ɛna (144 000), nadi nɛ din ɛ lɛ nɛ yii Sɛɛg kwyala kɔ ebhata bhwoob bɔɔ ɔ.
1 Olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo na fronte escrito o seu nome e o nome de seu Pai.
2 Mɛ eezɛgwak dhiiti gwood tɔ gwoo eke é swak dáa eboo mɛsok, dáa boo bham ghɛl ɛko. Tin, ɛtap ɛ mɛ nagwak ɛ́ nadi ɛ́ dáa yii bot ɛ di ebwom ngɔmbi ɔ.
2 Ouvi uma voz do céu como voz de muitas águas, como voz de grande trovão; também a voz que ouvi era como de harpistas quando tangem a sua harpa.
3 Bɛtɛ nɛ bot binɔk nadi etii djeeb na bes sok bhwoob bóó mɛkoozi, sok bhwoob edjema ená di nɛ tsik ɔ, zɛnɔɔ bɛpaa. Mot nabɛ ɛ́ ààbɛ nɛ ghwyil ɛdjek djeeb tak, yɛ di ààbɛ bot bɛmil dhet nɛ bɛmil mɛkam mɛná nɛ ɛná (144 000) nadi kɔ bɔs, mɔn bhata natsik ɔ.
3 Entoavam novo cântico diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém pôde aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Bot binɔk nabɛ ɛ́, bot ɛ nadi ààsaab mɛ nyel mɔɔ nɛ mɛzɔ kɔ ɛko ɛ bɔs ɔ, bɛ naabaal mɛnyel mɔɔ tɔ edɛɛ. Bɛ ɛpedu mɔn bhata é edi djas nyɛ di etɔ́ ɛ. Bɛ naadjɛaa tsik tɔ sama bot ɛ nadi kɔ ɛko ɛ bɔs ɛ, étɛp bɛ needi bot ɛ mɛkɛn aadjɛaa Zɛɛb bɛ nɛ Mɔn ɛ bhata ɔ.
4 São estes os que não se macularam com mulheres, porque são castos. São eles os seguidores do Cordeiro por onde quer que vá. São os que foram redimidos dentre os homens, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Bɛ ààwyisal etɛp etsal tɔ enuub'ɔɔ, bɛ tok nɛ ghwyil kweselaa ndjɛ sɔs.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Bhii tak, mɛ naazɛbee dhiiti fofop epilal ɛvyɛɛgɛpe pɛ tɔ gwoo. Nyɛ nabɛ ɛ́ nɛ Mbɛɛ Bhaadal na kɔm-kɔm ee nyɛ nadi ekwyɛl ɛgoola nɛ bot djas di kɔ ɛko ɛ bɔs ɔ, nɛ bot ɛ mɛdhik djas, nɛ bot ɛ membyak djas, dɔɔ nɛ elii djas, bot ɛ bɔs djas.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que se assentam sobre a terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Nyɛ nadi etuud ɛlyelɛpe ɛ́ náá: «Kaabka Zɛɛb, djɛka nyɛ duma! Etɛɛ náá, ɛwala nyɛ di epɛ́ɛ bot ɛ bɔs ɛ yɛ eezedjala. Duwalka mot nakus gwoo nɛ bɔs ɔ, mot nakus boo dii mɛsɔn nɛ esɔɔgɔ djas ɔ!»
7 dizendo, em grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, pois é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Fofop bhɔɔba nadi edu fofop mɛkɛn ɔ nadi eke náá: «Yɛ eewyɛɛza, boo ghaada bhabhilɔn eewyɛɛza! Nyɛ eedjɛ bot ɛ mɛdhik djas mɛnyok mɛ vin mɛ mbee mɛzɔ!»
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia que tem dado a beber a todas as nações do vinho da fúria da sua prostituição.
9 Tin, fofop yii elɛl, mot nadi edu bɛbá binɔk ɔ, nadi ekim ɛlyelɛpe náá: «Mot ɛ́ duwal tit nɛ naghisɛ yɛ ɔɔ, da nyɛ ɛ́ bela geka kɔ bhata bhwoob nɛghu kɔ mbɔ ɔɔ,
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo, em grande voz: Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na fronte ou sobre a mão,
10 nyɛy pe aadɛ mɛnyok mɛ vin mɛ boo ɛbuk ɛ Zɛɛb. Mɛnyok mɛ vin mɛ tak ɛ aadi ɛ́ na nyan-nyan, tin, Zɛɛb ɛ́ waaso yɛ tɔ mɔɔ buku ɛbuk ɛ lɛ. Deenek, nyɛ waabee boo mezuk tɔ du nɛ mɛsii mɛ na goo-goo di djóoaa sufɛlɛ ɛ é mis mɛ efofop na dɛɛ, dɔɔ nɛ é mis mɛ mɔn bhata.
10 também esse beberá do vinho da cólera de Deus, preparado, sem mistura, do cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Eguluk e du mezuk mɔɔ ɛpebyet pɛ ɛko kɔm-kɔm. Bot ɛ di eduwal tit nɛ naghisɛ yɛ ɔ, bot ɛ bela geka din ɛ lɛ é bhata-bhwoob ɔ, bɛ ɛpeni tɔ mezuk mwos nɛ pum, ààbɛ nɛ ɛwala.»
11 A fumaça do seu tormento sobe pelos séculos dos séculos, e não têm descanso algum, nem de dia nem de noite, os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do seu nome.
12 Dum nɛ tɛp tak ɛ, bot edɛɛ Zɛɛb goka ɛ́ nɛ ɛlyaal náá, bɛ ɛ́ nɛ ɛmaad ɛ lyem, náá, bɛ nɛ looba nɛ mɛtiŋ mɛ Zɛɛb, bɛ ɛ́ epedum koŋ nɛ Yezu.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Bhii tak, mɛ eezɛgwak dhiiti gwood tɔ gwoo eke nɛ nam: «Kwyala dáak:
13 Então, ouvi uma voz do céu, dizendo: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Mɛ nadi ebaadjoak, wo gwaa, mɛ zɛbee eguud na puu. Kɔ eguud tak, mɛ naabee dhiiti mot é nɔŋel nɛ mɔn mot. Nyɛ nabɔt kɔ lo ɛ kɔtɔ bɛghɛŋ na sael nɛ lɔɔd ɛ, é mbɔ yɛ namɛt ɛghɔɔb wat na wol-wol.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Tin, dhiiti fofop eezɛwyis tɔ edi e dɛɛ ndjaa Zɛɛb, nyɛ eezɛkim ɛlyelɛpe nɛ mot nadi ndiidel tɔ eguud ɔ náá: «Nɔŋa ɛghɔɔb ɛ lɔ, disa mɛbhek, etɛɛ náá, ɛwala tak eezedjala, mɛbhek mɛ bɔs eezewozal étɛp ɛdis!»
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando em grande voz para aquele que se achava sentado sobre a nuvem: Toma a tua foice e ceifa, pois chegou a hora de ceifar, visto que a seara da terra já amadureceu!
16 É di'enek, mot nadi ndiidel kɔ eguud ɔ naazɛwus ɛghɔɔb ɛ lɛ kɔ bɔs, tin, mɛbhek mɛ bɔs djas naadisaa.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Dhiiti fofop sis naazɛwyis tɔ di na dɛɛ Zɛɛb di tɔ gwoo ɛ, nyɛy pe nabɛ ɛ́ nɛ yɛ ɛghɔɔb na wol-wol é mbɔ.
17 Então, saiu do santuário, que se encontra no céu, outro anjo, tendo ele mesmo também uma foice afiada.
18 Dhiiti fofop sis, mot di nɛ ekukuma kɔ du ɔ naazɛdus pɛ kyee mesa ebuwa. Wɔ gwaa, nyɛ zɛkim ɛlyelɛpe nɛ mot nadi nɛ ɛghɔɔb na wol-wol ɔ náá: «Nɔŋa ɛghɔɔb ɛ lɔ na wol-wol, tsaala mɛghɛŋ mɛ vin di kɔ bɔs ɛ, étɛp náá, ebhum tak eezewozal.»
18 Saiu ainda do altar outro anjo, aquele que tem autoridade sobre o fogo, e falou em grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Toma a tua foice afiada e ajunta os cachos da videira da terra, porquanto as suas uvas estão amadurecidas!
19 Fofop tak naazɛdhaa nɛ ɛkpaŋ ɛ́ mɛghɛŋ mɛ ebhum e vin nadi kɔ ɛko ɛ bɔs ɛ nɛ ɛghɔɔb ɛ lɛ. Wɔ gwaa, nyɛ zɛso yɛ djas tɔ syaala di elyaal ɛbuk ɛ Zɛɛb ɛ.
19 Então, o anjo passou a sua foice na terra, e vindimou a videira da terra, e lançou-a no grande lagar da cólera de Deus.
20 Ebhum vin natwaalaa ɛ́ tɔ syaala di ɛtsetaɛpe nɛ ghaada ɛ. Wɔ gwaa, ghiya nadi eswol tɔ syaala. É di'enek, ye eezɛwo kɛkum ekilomɛtɛlɛ bɛdhet ɛlɛl (300). Tin, ghiya nadi ebyet, mɛdim mɛ tak ɛkɛɛ yɛ aasik yaaga é tsuŋ.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e correu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, numa extensão de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.