2 Coríntios 2

bkw (BKW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Étɛp tak ɛ, mɛ ke náá, mɛ tok baasik pɛ daa len, etɛɛ náá, mɛ ɛ́ zɛkɛbaazɛbaal elyem bin.
1 Mas eu determinei isto comigo mesmo: que não irei outra vez a vós com tristeza.
2 Mɛ baal bin elyem ɔɔ, ye tokapɛ nɛ dhiiti mot pak'en aakabaasa náá, lyem'am di tɔ mɛmyaala. Etɛɛ náá, biyɔ djas aakadi ɛ́ nɛ mɛbuk tɔ elyem.
2 Porque se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão o mesmo que foi entristecido por mim?
3 Mɛ kwyal bin mɛkana mak dáak ɛ. Etɛɛ náá, mɛ zyɛ pɛ yebɔ ɔɔ, mɛ ɛzɛkɛdi nɛ ɛbuk tɔ lyem, dum nɛ bot ɛ waasa náá, mɛ di tɔ myaala ɔ. Nɛ tsɛɛtsɛ, mɛ nɛ gu náá, é ghɛŋ mɛ di tɔ myaala ɛ, biyɔ djas pe nɛ myaala.
3 E eu escrevi isto mesmo a vós, para que, ao chegar, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; tendo confiança em todos vós, que a minha alegria é a alegria de todos vós.
4 Nɛ tsɛɛtsɛ, mɛ nakwyal bin mɛkana mak ɛ tɔ mɛnyaad, nɛ ɛbuk tɔ lyem, nɛ miŋal é mis. Ye bɛ ɛ́ ààbɛ étɛp ye needjɛ bin ghoŋ. Ye ɛ́ étɛp bi neegu náá, mɛ nɛ kwyɛl bin dhaa tyɛ.
4 Porque em muita aflição e angústia do coração eu vos escrevi, com muitas lágrimas; não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que eu tenho mais abundantemente por vós.
5 Tin, yɛ bɛ náá dhiiti mot ngɔt pak'en ɛsa náá, bi di nɛ ɛbuk ɔɔ, nyɛ ààpasa yɛ nɛ mam ɛmet, nyɛ sa ye ɛ́ nɛ biyɔ djas. Bela náá, mɛ ààpake deenek étɛp ɛbek tɛp. Etɛɛ náá, sa nyɛ sa ɛ ye eedyeebakpaa bɛdhiiti bot tɔ elyem. Tin, ye ɛ́ kabɛ bɛdhiiti bot ɔ, ye kpaa bɛ ɛ ba bim.
5 Mas, se alguém causou tristeza, não causou tristeza a mim, senão em parte, para eu não sobrecarregar a todos vós.
6 Étɛp mbi mot deenek, mɛdjamela mɛ bot ɛ zɛɛga edjala nɛ nɛ.
6 Suficiente para tal homem é esta punição, a qual foi infligida por muitos.
7 Dum nɛ tɛp tak ɛ́ di náá, ye goka ɛ́ bi pel nyɛ. Deenek, da bi ɛ́ djɛ nyɛ mɛghaaz étɛp ɛkaab náá, syen ɛzɛkɛsa náá, ɛbwaalel nyɛ di nɛ ye ɛ́ si.
7 Assim que, ao contrário, vós deveis antes perdoar-lhe e confortá-lo, para que talvez o tal não seja consumido por excessiva tristeza.
8 Tin, ngwyeebel'am pɛ daa len ɛ náá, lyaalka nyɛ náá, bi nɛ kwyɛl nyɛ.
8 Por isso vos rogo que confirmeis o vosso amor para com ele.
9 Gwakeka sa nasa náá, mɛ kwyal bin mɛkana ɛ. Mɛ nasuu ɛ́ náá, mɛ wa bin tɔ mɛbhowal, étɛp mɛ neegu yɛ bɛ náá, bi nɛ looba nɛ mɛtiŋ mam ɔ.
9 E para esse fim também vos escrevi, para saber de vós por esta prova, se sois obedientes em todas as coisas.
10 Bi ɛ́ pel mot ɔɔ, mam pe ɛ́ waapel nyɛ. Tsɛɛtsɛ, mɛ eepel mot'enɔk tɛp'enek. Nyɛ sa mɛ mbee tɛp ɔɔ, mɛ eepel nyɛ kɔ ɛsu ɛ len. Mɛ sa ye ɛ́ é mis mɛ Klisto.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, eu também perdoo; porque se eu perdoei alguma coisa, a quem perdoei, por causa de vós o perdoei na presença de Cristo;
11 Etɛɛ náá, Satan needi ààkwak mena, deenek, menabɛlka djas nɛ gu egeka bɛ ɛnyɔɛpe.
11 para que Satanás não obtenha vantagem sobre nós, porque não ignoramos os seus objetivos.
12 É sok mɛ nakum pɛ kyee dik Toloas, étɛp ɛgoola Mbɛɛ Bhaadal ɛ Klisto ɛ, mɛ naabee náá, Ghɛŋ naadii mɛ ze étɛp mɛ sa mɛsa.
12 Além disso, quando eu cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta foi aberta para mim pelo Senhor,
13 Tin, kɛŋ naazɛsa mɛ tɔ lyem dhaa tyɛ, etɛɛ náá mɛ nabɛ ɛ́ ààbela mɔn nyɛɛg'ena Tit. Étɛp tak ɛ mɛ namwana nɛ bot ɛ Tɔlɔas. Wɔ gwak, mɛ zɛgoola tɔ́ pɛ kyee dik Masedwan.
13 eu não tive descanso no meu espírito, porque eu não encontrei Tito, meu irmão; mas ausentando-me deles, parti dali para a Macedônia.
14 Duu nɛ Zɛɛb, etɛɛ náá nyɛ ɛ́ di nɛ ghwyil kɔ etɛp djas. Ye ɛ́ nyɛ ɛ́ di edjɛɛd lɔɔg bot ɛ di ekɛ tɔ mɛmyaala ɔ, étɛp mena gheedidika bɛghɛŋ e mɛwala djas kɔ ɛsu ɛ ɛgwakel ɛ lena nɛ Klisto. Deenek, kɔ ɛsu ɛlena, nyɛ eesa náá, bot gu Klisto dáa mɛnuub mɛ mbɛɛ mɛmanas zesoaa é edi djas ɛ.
14 Agora, graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e faz manifesto o cheiro de seu conhecimento por meio de nós em todo o lugar.
15 Tin, menaka ɛ́ dáa mɛnanas na mbɛɛ mɛnuub ɛ Klisto. Ye ɛ́ mɛnuub mɛ buwa nyɛ naka Zɛɛb ye ɛ́. Mɛnuub mɛ mɛnanas tak ɛpetɔ́ pɛ daa bot ɛ zebela tsik ɔ, nɛ pɛ daa bot ɛ zewo ze ɔ.
15 Porque somos para Deus uma doce fragrância de Cristo, nos que são salvos e nos que perecem;
16 Étɛp bot zewo ze ɔ, ye ɛ́ nuub ɛ mbee mɛnuub mɛ myoŋ. Ye kabɛ bɛdhiiti bot ɔ, ye ɛ́ nuub ɛ mbɛɛ mɛnuub mɛ tsik. Tin, ɛzɛ di nɛ ghwyil ɛsa yenek mbi mɛsa?
16 para um, nós somos o cheiro da morte para morte, e para o outro, o cheiro da vida para vida. E quem é suficiente para estas coisas?
17 Bisɔ tok dáa bɛdhiiti bot ɛ di ebɔmsa mɛkpa mɛ Zɛɛb ɔ. Etɛɛ náá, Zɛɛb ɛ́ lwom bis. Tin, bis goola mɛkpa mɛ ɛ, tɔ etsɛɛtsɛ é mis mɛ, etɛɛ náá, bis ɛ́ bot ɛ mɛsa mɛ Klisto.
17 Porque nós não somos como muitos, os quais corrompem a palavra de Deus, mas com sinceridade, como de Deus, à vista de Deus, nós falamos de Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.