Lucas 2

BKJ (BKJ, 2017) vs XGS

Sair da comparação
XGS Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
1 Jonomɨ rɨxa nɨxɨrɨmáná eŋáná Romɨyɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Sisa Ogasɨtasoyɨ rɨnɨŋo oyá ŋwɨ́ ikaxɨ́ bɨ re rɨŋɨ́rɨnɨ, “Ámá xwɨ́á nɨrímɨnɨ ŋweagɨ́áyɨ́ wigɨ́ xiáwo írɨŋowayá aŋɨ́ e nánɨ numiróná gɨ́ gapɨmanowamɨ yoɨ́ ŋwɨrárɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.” rɨŋɨ́rɨnɨ.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
2 Yoɨ́ ŋwɨrárarɨgɨ́áyɨ́ e dánɨ iwamɨ́ó ŋwɨrárɨgɨ́árɨnɨ. Yoɨ́ iwamɨ́ó ŋwɨrárɨgɨ́íná gapɨmanɨ́ xegɨ́ yoɨ́ Sairiniaso ínaŋorɨnɨ. O Siria pɨropenɨsɨ́yo meŋweaŋorɨnɨ.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
3 E rɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ ámá nɨ́nɨ gapɨmanowamɨ yoɨ́ ŋwɨrárɨpɨ́rɨ nánɨ wigɨ́ xiáwowayá aŋɨ́ e nánɨ numiróná
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
4 — ausente —
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
5 — ausente —
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
6 e nɨŋwearɨ́ná í niaíwɨ́ agwɨ́ rɨxa yóɨ́ nerɨ
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
7 niaíwɨ́ oxɨ́ xámɨ iwamɨ́ó xɨrɨŋo o xɨrɨŋɨnigɨnɨ. Nɨxɨrɨmáná rapɨrapɨ́ tɨ́nɨ xopɨxopɨ́ nɨrorɨ aŋɨ́ ámá mɨdánɨ nɨbɨro wéɨ́rɨxɨnɨrɨ mɨrɨnɨŋiwá rɨxa nɨréroŋagɨ́a nánɨ burɨmákaú aiwá narɨŋe bokisɨ́ wámɨ ínɨmɨ sá wɨ́rárɨŋɨnigɨnɨ.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
8 Aŋɨ́ apɨ tɨ́ŋɨ́ e ámá wa sipɨsipɨ́ awí mearoarɨgɨ́á wa árɨ́wɨyimɨ amɨ́yo wigɨ́ sipɨsipɨ́ ará wɨwákwínɨ́ yarɨŋe awí mearoŋáná re eŋɨnigɨnɨ.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
9 Aŋɨ́najɨ́ Gorɨxoyá wo wigɨ́ sɨ́mɨmaŋɨ́ tɨ́ŋɨ́mɨ dánɨ sɨŋánɨ rónapáná awa rogɨ́e mɨdɨmɨdánɨ Gorɨxoyá wɨ́á ókímɨxáná awa óɨ́ nikárɨnɨro yarɨ́ná
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
10 aŋɨ́najo re urɨŋɨnigɨnɨ, “Wáyɨ́ mepanɨ. Xwɨyɨ́á naŋɨ́ ámá nɨ́nɨ dɨŋɨ́ yayɨ́ winɨpaxɨ́ bɨ soyɨ́né tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨmeámɨ barɨŋɨnɨ.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
11 Xwɨyɨ́á nionɨ nɨmeámɨ barɨŋápɨ rɨpɨrɨnɨ. Agwɨ ríná aŋɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Depito xwé iwiaroŋɨ́pimɨ apɨxɨ́ wí niaíwɨ́ seyɨ́né yeáyɨ́ seayimɨxemeanɨ́o xɨrɨŋoɨ. O Kiraisoyɨ rarɨgɨ́orɨnɨ. Yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨgɨ́orɨnɨ. Ámɨnáorɨnɨ.
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
12 Soyɨ́né nuro niaíwɨ́ xɨrɨ́o rapɨrapɨ́ nɨxopenɨmáná burɨmákaú aiwá narɨgɨ́ámɨ dánɨ bokisɨ́yo sá wɨ́rárɨnɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ́ná ‘Orɨ́anɨ?’ yaiwíɨ́rɨxɨnɨ.” urɨ́ɨ́yɨ́ re eŋɨnigɨnɨ.
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
13 Aŋɨ́najɨ́ áwaŋɨ́ urɨ́o roŋe Gorɨxoyá sɨmɨŋɨ́ wínarɨgɨ́á obaxɨ́ aŋɨ́namɨ dáŋowa enɨ nɨrónapɨmáná Gorɨxomɨ seáyɨmɨ numero re rɨgɨ́awixɨnɨ,
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
14 “Ŋwɨ́á aŋɨ́namɨ seáyɨmɨ ŋweaŋomɨ seáyɨ e oumeaneyɨ. Ámá Gorɨxo nánɨ dɨŋɨ́ arɨ́á mikeamóagɨ́á —O ayɨ́ nánɨ wimónarɨŋɨ́rɨnɨ. Ayɨ́ Gorɨxoyá xewaxo rɨxa rémóáná dɨŋɨ́ wɨ́á wónáná awayinɨ nɨsanɨro ŋweáɨ́rɨxɨnɨ.” nɨrɨmowa
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
15 sipɨsipɨ́ awí mearoarɨgɨ́áwamɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ aŋɨ́namɨ nánɨ peyíáná awa re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Betɨrexemɨ niaíwɨ́ rémóe irɨ́niɨ́ nurane Gorɨxo áwaŋɨ́ nearɨ́ɨ́ nánɨ sɨŋwɨ́ owɨnaneyɨ.” nɨrɨnɨmowa
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
16 — ausente —
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
17 — ausente —
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
18 ámá pɨ́né sipɨsipɨ́ awí mearoarɨgɨ́áwa urɨ́ápɨ arɨ́á wiarɨgɨ́áyɨ́ nɨ́nɨ dɨŋɨ́ ududɨ́ nero aí
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
19 Mariaí xwɨyɨ́á íwo nánɨpɨ dɨŋɨ́ aumaúmɨ́ ninɨrɨ dɨŋɨ́ nɨpɨkíga warɨ́ná
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
20 sipɨsipɨ́ awí mearoarɨgɨ́áwa ámɨ wigɨ́ sipɨsipɨ́ awí mearoarɨgɨ́e nánɨ nuróná aŋɨ́najo urɨ́ɨ́pɨ xɨxenɨ éɨ́ eŋagɨ wɨnɨro arɨ́á wiro nero nánɨ Gorɨxomɨ seáyɨmɨ umero yayɨ́ umero wigɨ́awixɨnɨ.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
21 Niaíwo xɨnáí nɨxɨrɨmáná eŋáná rɨxa sɨ́á wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú wo óráná omɨ iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó wákwianɨróná yoɨ́ aŋɨ́najo eŋíná xɨnáí sɨnɨ agwɨ́ meŋáná “Yoɨ́ Jisasoyɨ wɨ́rɨ́ɨrɨxɨnɨ.” urɨŋɨ́pɨ wɨ́rɨgɨ́awixɨnɨ.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
22 Sɨ́á Mariaí “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ Moseso eŋíná nɨrɨrɨ rɨ́wamɨŋɨ́ eaŋɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ nerɨ igɨ́á oeánɨmɨnɨ.” yaiwiŋɨ́yi imónɨŋáná ayaú Jisaso Gorɨxoyá wo oimónɨrɨ mɨnɨ wianɨri nánɨ nɨmeámɨ Jerusaremɨ nánɨ nuri
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao ­Senhor);
23 —Ámɨnáoyá ŋwɨ́ ikaxɨ́ re nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ, “Niaíwɨ́ oxɨ́ xámɨ óɨ́ imóo Gorɨxomɨ mɨnɨ nɨwiro ‘Dɨxorɨnɨ.’ urɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.” nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
24 í niaíwɨ́ xɨrɨ́ɨ́ nánɨ igɨ́á eánɨmɨnɨrɨ nánɨ Gorɨxoyá ŋwɨ́ ikaxɨ́ re rɨnɨŋɨ́pa “Nionɨ nánɨ xawiówɨ́ waúranɨ, agwɨrɨwɨ́ waúranɨ, rɨdɨyowá niíɨ́rɨxɨnɨ.” E rɨnɨŋɨ́pa ayaú naŋwɨ́ rɨdɨyowá yanɨri nánɨ nuri Jerusaremɨ nɨrémori aŋɨ́ Gorɨxo nánɨ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ nɨpáwiri ŋwɨ́ ikaxɨ́ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pa yarɨ́ná
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
25 íná ámá Jerusaremɨyo ŋweagɨ́áyɨ́ wo —O xegɨ́ yoɨ́ Simionorɨnɨ. O ámá wé rónɨŋɨ́ imónɨrɨ Gorɨxomɨ píránɨŋɨ́ uxɨ́dɨrɨ yarɨŋorɨnɨ. Ámá arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ niwiarorɨ xegɨ́ Isɨrerɨyo yeáyɨ́ uyimɨxemeanɨ́o nánɨ xwayɨ́ nanɨrɨ ŋweaŋorɨnɨ. Kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ omɨ ukɨkayoŋorɨnɨ.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
26 Gorɨxo Simionomɨ dɨŋɨ́ nukɨkayorɨ́ná kwíyɨ́ tɨ́nɨ wɨ́á re urókiamoŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ sɨnɨ mɨpepa eŋáná ámá Ámɨnáonɨyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ yeáyɨ́ seayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́omɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨrɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
27 Simiono Gorɨxoyá kwíyɨ́ ukɨkayoŋagɨ nánɨ aŋɨ́ Gorɨxo nánɨ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ nɨpáwirɨ Jisasomɨ xanɨyaú ŋwɨ́ ikaxɨ́ Gorɨxo rɨŋɨ́pa wiianɨri nánɨ xɨ́omɨ nɨmeámɨ ɨ́wiaparɨŋagɨ́i nɨwɨnɨrɨ
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
28 íwomɨ nurápɨrɨ ɨ́á nɨmaxɨrɨmáná Gorɨxomɨ seáyɨmɨ numerɨ re urɨŋɨnigɨnɨ,
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
29 — ausente —
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
30 — ausente —
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
31 Joxɨ rɨŋɨ́pa ámá nɨ́nɨyá sɨŋwɨ́yo dánɨ dɨxɨ́ yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́o rɨxa neaiapɨ́ɨ́rɨnɨ.
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
32 Ámá joxɨ neaiapɨ́o wɨ́ánɨŋɨ́ ókiarɨŋɨ́pa émáyo nuréwapɨyirɨ́ná wɨ́á wómɨxɨyinɨ́árɨnɨ. O negɨ́ Isɨrereneyá aŋɨ́ re dánɨ xɨrɨ́ɨ́ eŋagɨ nánɨ ámá nɨ́nɨ nene seáyɨmɨ neamepɨ́rɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
33 íwomɨ xanɨyaú Simiono egɨ́ íwo nánɨ xwɨyɨ́á apɨ rarɨŋagɨ arɨ́á nɨwiri ududɨ́ neri mɨŋɨ́ sɨ́ŋá nɨweánɨri yarɨ́ná
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
34 Simiono ayaúmɨ “Gorɨxo naŋɨ́ oeaimɨxɨnɨ.” nurɨrɨ íwomɨ xɨnáí Mariaímɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Arɨ́á eɨ. Íwɨ́ romɨ Isɨrerɨyɨ́ nɨ́nɨ wí arɨ́á nɨwiro dɨŋɨ́ wɨkwɨ́róɨ́áyɨ́ seáyɨ e imónɨpɨrɨ́árɨnɨ. Wí arɨ́á mɨwí nero dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́ró éɨ́áyɨ́ anɨpá imónɨpɨ́rɨ́árɨnɨ. Gorɨxo ‘Ámá nɨ́nɨ naŋɨ́ oimónɨ́poyɨ.’ wimónɨŋagɨ nánɨ íwɨ́ ro sɨ́mɨmajɨ́ónɨŋɨ́ yárɨnɨŋagɨ nánɨ ámá obaxɨ́ wikɨ́ nɨwónɨro ikayɨ́wɨ́ numearɨro yarɨ́ná ayɨ́ ínɨmɨ dánɨ dɨŋɨ́ wiawiarɨgɨ́áyɨ́ sɨŋánɨ imónɨnɨ́árɨnɨ.
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
35 Jíxɨ mɨŋɨ́ mɨxɨ́ yarɨgɨ́ápá tɨ́nɨ rɨróagɨ́ánɨŋɨ́ íwɨ́ ro nánɨ íkɨ́nɨŋɨ́ sɨpí e sinɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
36 Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoarɨgɨ́á wí —Í Panueromɨ xemiáí xegɨ́ yoɨ́ Anaírɨnɨ. Xiáwo írɨŋo Asao tɨ́nɨ gwɨ́ axɨ́rírɨnɨ. Í rɨxa apiaŋírɨnɨ. Oxɨ́ nɨmeánɨrɨ nɨŋwearɨ́ná xwiogwɨ́ wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú múróáná
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
37 xiagwo rɨxa nɨpéáná í apɨxɨ́ anɨ́ nimónɨrɨ nɨŋwearɨ xegɨ́ xwiogwɨ́ nɨ́nɨ rɨxa 84 imónɨŋírɨnɨ. Í aŋɨ́ Gorɨxo nánɨ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ bɨ mɨpeyeá ikwáwɨyiranɨ, árɨ́wɨyiranɨ, aiwá ŋwɨ́á ŋwearɨ Gorɨxomɨ xwɨyɨ́á rɨrɨmɨ́ wirɨ yarɨŋírɨnɨ.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
38 Í enɨ aŋiwámɨ íwo ɨ́á nɨxɨrɨrɨ ŋweagɨ́íe axíná nɨrémorɨ íwomɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨ́ná Gorɨxomɨ yayɨ́ nɨwimí nurɨ ámá “Gorɨxo gíná Jerusaremɨ ŋweaŋwaéne gwɨ́nɨŋɨ́ nearoayíronɨ́árɨ́anɨ?” yaiwiarɨgɨ́áyo íwɨ́ o nánɨ áwaŋɨ́ nura uŋɨnigɨnɨ.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
39 Xanɨyaú Gorɨxo ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨŋɨ́pa rɨxa nɨpɨnɨ nɨyárɨmɨ Gariri pɨropenɨsɨ́yo egɨ́ aŋɨ́ Nasaretɨyɨ rɨnɨŋe nánɨ íwomɨ nɨmeámɨ nɨyiri e ŋweaŋáná
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
40 íwo xwé niwiarorɨ Gorɨxo omɨ ayá nurɨmɨxɨrɨ dɨŋɨ́ ukɨkayoŋagɨ nánɨ eŋɨ́ eánɨrɨ amɨpí nánɨ dɨŋɨ́ eŋwɨperɨ eŋɨnigɨnɨ.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
41 Xanɨyaú xwiogwɨ́ o omɨ aiwá Gorɨxoyá aŋɨ́najo xiáwowa Isipɨyɨ́ aŋɨ́yo ŋweaŋáná mɨpɨkí múroŋɨ́yimɨ —Sɨ́á ayimɨ aiwá Pasopayɨ rɨnɨŋɨ́ imɨxarɨgɨ́árɨnɨ. Sɨ́á ayi nánɨ dɨŋɨ́ winɨnɨ nánɨ Jerusaremɨ nánɨ nuayiri yayarɨ́ná
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
42 Jisaso xwiogwɨ́ rɨxa wé wúkaú sɨkwɨ́ waú eŋáná sɨ́á Gorɨxo múroŋɨ́yi rɨxa aŋwɨ ayo imónɨŋáná xanɨyaú yarɨgɨ́ípa nánɨ Jisaso xɨ́o tɨ́nɨ Jerusaremɨ nánɨ nɨyiro
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
43 sɨ́á aiwá apɨ nanɨro nánɨ nɨŋweagɨ́asáná ámɨ aŋɨ́ e nánɨ nurɨ́ná Jisaso sɨnɨ Jerusaremɨ ŋweaŋáná xanɨyaú majɨ́á nimónɨri
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
44 re yaiwigɨ́isixɨnɨ, “Jisaso ámá negɨ́ wí tɨ́nɨ rɨxa púɨnigɨnɨ.” nɨyaiwiri warɨ́ná sɨ́á wɨyi órɨ́agɨ ayaú egɨ́ ámáyo tɨ́nɨ ámá egɨ́ imoarɨgɨ́íyo tɨ́nɨ pɨ́á imɨmɨ́ neri
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
45 pɨ́á yopa nɨmegɨnárɨri ámɨ Jerusaremɨ nánɨ nɨyiri pɨ́á néra núɨ́isáná
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
46 rɨxa sɨ́á wɨyaú wɨyi óráná wenɨŋɨ́ éɨ́íyɨ́ wɨnɨgɨ́isixɨnɨ. Aŋɨ́ Gorɨxo nánɨ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ ínɨmɨ riwo ŋweaŋagɨ nɨwɨnɨri o Gorɨxoyá ŋwɨ́ ikaxɨ́ uréwapɨyarɨgɨ́á wamɨ áwɨnɨ e nɨŋweámáná yarɨŋɨ́ wirɨ arɨ́á wirɨ yarɨŋagɨ nɨwɨnɨri
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
47 ámá Jisaso pɨ́né ráná arɨ́á nɨwiro ŋweagɨ́áyɨ́ nɨ́nɨ aga ududɨ́ nero re yaiwigɨ́awixɨnɨ, “O arɨre nerɨ nɨjɨ́á nimónɨrɨ rɨ́a rarɨnɨ?” yaiwiarɨ́ná
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
48 xanɨyaú omɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨri ududɨ́ nɨwiri xɨnáí re urɨŋɨnigɨnɨ, “Íwe, pí nánɨ e yeaíwapɨyarɨŋɨnɨ? Yaípawi ayá sɨ́wɨ́ yearoarɨŋagɨ nánɨ joxɨ nánɨ pɨ́á yarɨŋwiɨ.” urɨ́agɨ́i
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
49 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Pí nánɨ aípagwí nionɨ nánɨ amɨ amɨ pɨ́á emearɨŋiɨ? ‘Xanoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ xɨ́oyá aŋɨ́ riwámɨ ínɨmɨ ŋweanɨ.’ mɨyaiwiarɨŋɨ́ reŋiɨ?” urɨ́agɨ aí
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
50 xwɨyɨ́á xɨ́o urɨ́ɨ́pɨ nánɨ xanɨyaú nɨpɨkwɨnɨ nɨjɨ́á mimónɨpa neri
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
51 xɨ́o tɨ́nɨ nawínɨ nuro wigɨ́ aŋɨ́ Nasaretɨ nɨrémoro Jisaso xanɨyaúmɨ arɨ́á yɨ́mɨgɨ́ nɨwirɨ ŋweaŋáná xɨnáí amɨpí nɨ́nɨ o éɨ́ nánɨ dɨŋɨ́ aumaúmɨ́ inarɨ́ná
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.
52 Jisaso sɨnɨ xwé nimóga nurɨ́ná dɨŋɨ́ eŋwɨperɨ xwé imónɨrɨ néra warɨ́ná Gorɨxo tɨ́nɨ ámá nɨ́nɨ tɨ́nɨ enɨ o nánɨ “Ámá naŋorɨnɨ.” nɨyaiwia wagɨ́árɨnɨ.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.