Atos 7
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ACF
1 Aghade, aná fristida* beforo righari-mi Stiven du eghá ririe, “Gaa bee reisi-ria? God da Gaga kotú Moses da Gaga doari-du mo, inona rera, aĩ, tefo?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura é isto assim?
2 Aghá ririeta, Stiven umó mino ririe, “Anda ikoko mendide, anda afa manede, nghaĩ javea niningige! Namonde anda mambube Abraham umó jo naa ragaro Heran yambi, roo enda Mesopotemia anava irieta, God duroghade undava isagha urieta gerurie.
2 E ele disse: Homens, irmãos, e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando na mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Aghade, God na eghá ririe, ‘Inda enembo totofo kotú inda roo enda doa ii, kambesi eini anda utaita rora anava naa dighia asumbadi!’
3 E disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Aghá ririeta, Abraham erea, roo enda Mesopotemia rova unda naa Kaldia doa furia, Heran anava naa dighia irieta, numamo ambubuturie. Urieta, God na rekago ririeta, Abraham erea, Israel eve, namonde anda naava furie.
4 Então saiu da terra dos caldeus, e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Furia buburituria aghade, God Abraham du enda itoko jo utota unda tofo ambi re. Tago God na be gajiturota, undú kotú unda mambube manedu ená enda utaita ririe. God be gajituria fefera aghade, Abraham nuyae mendi sasingu jo fumbambi vitirie.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela, e depois dele, à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Kotú God undú gaga eghá ririe, ‘Fefera ambova, inda imemendi ená roo enda doa ya, roo enda eini númanda tofo irambi anava sabua* ea iririgaita rousue. Aghá urota, roo endada kokotofumi rata, inda imemendi buro fakarabe egeguturota ghaeko 400 sidara aita rouvie.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão, e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Anada ambova, anona inda mambube maneda buro fakarabe aita rouvia roo endada kokotofudu númanda ari-bari akokogoda mino aná enembodu utaita rore. Aghá urota, inda mambube mane unumbea bua, aná roo enda doa, kaverea furá, ená kambesiva bubua, Andú tumogha baĩ egegaita rousue.’
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E depois disto sairão e me servirão neste lugar.
8 Aghade, God unda boanda aita be gajari anogha urota, Abraham aná gaga ningia unda boanda aita rouvia-nu iruguturota, vii mendó tafugari-du ririe. Aghá ririeta, Abraham ningia aghagonu urie. Unda mendi Aisak siroruturieta, fefera 8 sidara urieta, Abraham God da Gaga riria-nu nundubea erea, unda mendida vii mendó andoro tafuguturie. Tafuguturieta, Aisak umó baria, evetu bua, unda mendi Jekop siroruturieta-gea, mendida vii mendó andoro tafuguturie. Avore, Jekop umó baria evevetu bua, mendi sasingu siroruturieta-gea, Jekop umó erea unda sasingu vivide dano 12 dava, aná ari dabako aghago egeguturie. Sasingu 12 rera mo, namonde anda mambube manedu rere.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão; e assim gerou a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque a Jacó; e Jacó aos doze patriarcas.
9 — ausente —
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 — ausente —
10 E livrou-o de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Aghá ueta, namonde anda roo enda Keinan enava, kotú Isip anava baimana jojabe siroruturieta, undari sidara bee urieta, enembo bee jarea goghó egegutua aghade, namonde anda mambube maneda undari beago sidara urie.
11 Sobreveio então a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Aghá urieta, Isip anava undari itoko vitiria-nu ningia, namonde anda mambube Jekop unda sasingu ninenguturieta, guri utua undari baita rea, númanda tutunova Isip igiguturie. Unda sasingu rera, aná namonde anda mambube mane re.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Aná undari bua furia undia sidara egegea anada ambova, rekago kaverea aria buburiturieta, Josep undufa isagha urota, númandava ririe, ‘Amó nímanda ikoko re. Mania andú mana-mana egegata!’ aghá ririeta, Isip enemboda kini umó Josep da enembo totofo tanana urie.
13 E na segunda vez foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Anada ambova, Josep aghi ninenguturota, unda nue numamo kotú unda natofo dano 75 ananu rata Isip yari-du ririe.
14 E José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Aghá ririeta ningia, Jekop unona erea, Isip aria bubua avo irirota, Jekop de namonde anda mambube manede dano ambubuguturie.
15 E Jacó desceu ao Egito, e morreu, ele e nossos pais;
16 Amburari mo, númanda sasingu nuabua maneda tamo bua iiava kambesi Sekem anava furugeta urie. Sekem rera aná, Jekop da abua Abraham na Hamor enembodava guri dumenimi utua unda ujedu rururie.
16 E foram transportados para Siquém, e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Emor, pai de Siquém.
17 God umó be gajiturota, Abraham dava enda utaita riria fefera furia utuvako ueta, namonde anda natofo Isip anava sirorea oruabe urieta, God unda be gajari aná rekago nundubuturie.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 — ausente —
18 Até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 — ausente —
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Fefera aghade, mendi eini gari taubana bee siroruturie, unda ragaro aná Moses re. Moses siroruturieta-gea, nue numamogha kini da gagadu injigha ea kambova undutueta, marabe bakode sidara urie.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Urieta, nue numamogha mana-mana ea jarea, númanda soká bua isaghava ititurieta, kini da ariri furia, Moses tambua, unda mendi tofo bua unduturieta baborurie.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó, e o criou como seu filho.
22 Moses baborurieta-gea, irugari kakato dumenimi iruguturieta, umó Isip enemboda nundubari, beforo gari kotú otu evovo aná dano tanana urie. Tanana ea, Moses umó barirari jojabe eini urie. Aghá ea, unda gagade yavide dano anogha eta urie.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios; e era poderoso em suas palavras e obras.
23 Aghá urota, unda ghaeko 40 sidara urieta, Moses umó erea, unda ikoko mendi, Israel enembo gaita rea arie.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Aria buburituria mo, Isip embó einimi namonde anda abua eini derueta gia, anada mino aita rea, Moses na Isip embó derurieta ambubuturie.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu, e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Aghá ea, umó eghá nundubuturie, ‘God na ririeta, amó anda totofo unumbea bua, námanda kambesiva yaita furera-nu, númane tanana egegadua-jogo.’ Aghá nundubuturie-tago, unda totofo umó jo tanana egegambi re.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Aghade, fefera dabako sidara uria-da ambova, namonde amó Israel enemboda mambube mane ungaghami tataya ueta, Moses gia númandu ririe, ‘Niningige! Nímane abua dabako re. Dodu tofo-tofo tataya roso?’
26 E no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Aghá ririeta, embó unda komana deruria-mi erea, Moses bua mimenenguturota ririe, ‘Avona retueta, imó námanda kotofu gaa rirota, námane gia iruraita rio?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Imó tumbó Isip embó eini derata ambubuta aghagonu, amó data amburari-du rera?’
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Aghá ririeta, Moses aná gaga ningia oru sumbua aria, roo enda Midian anava bubua, esega embó aghago irirota, evetu bua unda sasingu vivide ungagha siroruturie.
29 E a esta palavra fugiu Moisés, e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 Ghaeko 40 sidara urieta, anada ambova, Moses kambesi uvu tefo kotú enembo tefo dafaru Sainai kasava jiria irirota, sifá-sifáva ivari gambua evirota bubura ueta, Moses anera eini bubura rova jiria irieta gerurie.|src="69 BurnBush_SIL_ArtScrip_GR_lllb14c (gr).tif" size="col" loc="7:30-34" ref="Ekaresia 7:30"
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 — ausente —
31 Então Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 — ausente —
32 Dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Jiria irieta, God rekago undú ririe, ‘Inda eka andoro asugea jiria vitera, aná kosuge! Anada bee mo, ená kambesi inda jiria vitera, aná kakara re.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Anda natofoda mema kotú númanda irari akuago beenu rei-gerore. Isip enembo ari-bari akokogo númandava ueta jii ria-du, amó sonembaita gitofodava voretore. Amindu imó fu, anona ninengota Isip yadi!’ ririe.
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Embó Moses retora, umonu Israel enembomi injigha urota eghá regeguturie, ‘Avona retueta, imó námanda kotofu gaa rirota, námane gia iruraita rio?’ regeguturie. Namonde anda mambube mane Moses injigha egeguturie-tago, umonu God na Israel enemboda kofiri urota sonembota jebugari-du rea, ninenguturieta rekago Isip avo furie. Aná anera, ivari ika sifá-sifáva evirota bubura uua-da rova siroruturieta unda geruria-da sonembava, God na ririeta Moses aghá urie.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? a este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Moses unona namonde anda natofo unumbea, Isip reta bububuguturia mo, umó Isip anava kotú sovu eini ragaro Karaje Inimba anava, kotú uvu tefo enembo irambi kambesiva ivata anogha dibe eini be eini uta furueta ghaeko 40 sidara urie.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto, por quarenta anos.
37 Moses rera, unona eghá ririe, ‘God unda feroveta eini amongonu ninengota ya, namonde anda natofoda rorova siroraita rouvie.’
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor vosso Deus vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Kotú Moses unona namonde anda abua manede dano uvu tefo kotú enembo irambi kambesiva irirota, dafaru ragaro Sainai anava anerami gaga jebugadenu ririeta ningia, namonde andú utaita rea gefirie.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 — ausente —
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e em seu coração se tornaram ao Egito,
40 — ausente —
40 Dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Fefera aghade, númane ingomi uubu ari kosea simbuguturieta eini-eini eto-bato burumakau mendida gari aghago siroruturie. Sirorea, enembo kotofu urie. Amindu rea, númanda god dava vesa ututurota, nino oka dea buria dungea banau egeguturie.
41 E naqueles dias fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Aghá egeguturieta, God namonde anda mambube manedava goitu fotiturota, númane injigha ea, uutuva damana ananu tumogha baĩ ari-du rea dotuturie. Donu siroruturia ananu reta, God na ririeta, unda feroveta einimi eghá gefirie:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios No deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Nímanda god eini ragaro Molek reta rousua anada gari aghago,
43 Antes tomastes o tabernáculo de Moloque,E a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar.Transportar-vos-ei, pois, para além da Babilônia.
44 Namonde anda mambube mane uvu tefo kotú enembo irambi kambesiva irirota, God númandu rea vorea, numonde vitiria-da tano dobo aghago, eembo manemi itia fifinembea simbuguturie. God aná doboda gari kotú unda joja Moses dava iruguturieta, dabako aghago urota, fifinembea simbuguturie. |src="71 Tabernacl_LB00259B.tif" size="span" loc="7:44-45" ref="Ekaresia 7:44"
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Anada ambova, namonde anda mambube mane ambubuturieta, númanda sasingu kotú imemendi aná dobo bua, Moses da yayo Josua de dano furia, namonde anda roo endava teterugutueta, God na sonembuturieta, namonde anda mambube manena gitofo dumeni dedeguturieta ambubugutueta, dumeni aná oru susumbuguturieta, ená roo enda mambube manena bua, naa dighia asumbea, aná dobo rekago ititurieta, fefera yafabe irieta, Devit siroruturie.
45 O qual, nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Siroruturieta, namonde anda mambube Jekop da gaabee eta uria God na Devit da irari kotú unda gaabee ari gia, umó ea simbuguturie. Amindu, Devit na God da kambo bee itaita ririe.
46 Que achou graça diante de Deus, e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Aghá ririe-tago, Devit na kambo itari aná God injigha urieta-gea, Devit da mendi Solomon na ititurie.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Ititurie-tago, God iti beeva mo, jo kambo enembomi itari anava irambi eta rouvie. Ananu nundubuturota, God da feroveta einimi eghá gefirie.
48 Mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono,e a terra o estrado dos meus pés.Que casa me edificareis? diz o Senhor,Ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Porventura não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Avore, nímane dano gogore kakato re! Nímanda neno airo tofo gitofo dago urota, God jo gaabee egegea unda Gaga ningambi egegeta rosoravore. Nímanda mambube mane ari daiyagha urota, God buregeta egeguturia aghagonu, nímane Asisi Kakara buregeta rosoravore.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim vós sois como vossos pais.
52 Nímanda mambube mane God da feroveta nanjogodava ari-bari akokogo egeguturie. Kotú feroveta dumeni, God da Buro Kato taubana eini ninengota furaita rouvia-da minono regegeta uria-nu, númanena dedeguturieta ambubuguturie. Kotú nimambube mane aghagonu urota, nímane God da Buro Kato taubana bee bua, gitofodava ututata, númanena dedegutata ambubuta.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 God na ririeta, unda Agho Dari anerami bua furia ututurieta, nímanda enembo kotú nímandava ututurieta bubugutureravore-tago, nímane aná Agho Dari jo ambo-ambo ambi egegeta rosoravore,” Stiven umó gaga aghá rea sidara urie.
53 Vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Babarigari desuturia-mi, Stiven da gaga niningigea, númanda neno gambua susughi egeguturie.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra ele.
55 Aghá egeguturie-tago, Asisi Kakara Stiven dava asuguturieta, neno rova beda ea vitiria-du, umó dibe uutuva ea, God da unana duroghagha kotú Iesu God da ingo bee kena jiria irieta gerurie.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo, fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus, que estava à direita de Deus;
56 Gerurota, eghá ririe, “Gigige! uutu ifegetueta, amó Enemboda Jojabee* God da ingo bee kena jiria irieta rei-gerore,”
56 E disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 — ausente —
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os seus ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele.
58 — ausente —
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas capas aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 — ausente —
59 E apedrejaram a Estêvão que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 — ausente —
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.