Romanos 1
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs VC
1 Mi Pol kɨ ɓəə kɨlə lə Jəju Kɨrɨsɨ ə m-ndangɨ ta kɨn m-adɨ səsi. Mi kɨ Luwə ɓar-m tə nje kaw kɨlə, ɨndə-m ta dangɨ mba kadɨ m-ɨlə mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ lie.
1 Paulo, servo de Jesus Cristo, escolhido para ser apóstolo, reservado para anunciar o Evangelho de Deus;
2 Poy Ta kɨ Majɨ kɨ Luwə ɨndə ta njé kəl ta kɨ tae tɨ kəte, adɨ əli tae me makɨtɨbɨ tɨ lie kɨ ay njay.
2 este Evangelho Deus prometera outrora pelos seus profetas na Sagrada Escritura,
3 E Poy Ta kɨ Majɨ kɨ ɔjɨ dɔ NGone kɨ oji-e gɨn ka tɨ lə ngar Dabɨdɨ.
3 acerca de seu Filho Jesus Cristo, nosso Senhor, descendente de Davi quanto à carne,
4 Adɨ e Ɓaɓe ləje, Jəju Kɨrɨsɨ, kɨ Luwə un dɔe taa tə NGonne, kɨ tɔgɨ lə NDɨl Luwə, lokɨ ḭḭ-n taa dan njé koy je tɨ.
4 que, segundo o Espírito de santidade, foi estabelecido Filho de Deus no poder por sua ressurreição dos mortos;
5 E kɨ takul Jəju Kɨrɨsɨ ə, Luwə ra-n səm majɨ adɨ m-təl-n nje kaw kɨlə lie mba kadɨ dɨje pətɨ kɨ dɔnangɨ tɨ ne, adi-e-n mede, təli rɔde go ta tɨ lie kadɨ tɔe ɓa-n.
5 e do qual temos recebido a graça e o apostolado, a fim de levar, em seu nome, todas as nações pagãs à obediência da fé,
6 Səi ka səi mbo̰ dɨje tɨ kɨn tɔ. Səi dɨje kɨ Luwə ɓar səsi kadɨ səi dɨje lə Jəju Kɨrɨsɨ.
6 entre as quais também vós sois os eleitos de Jesus Cristo,
7 Səi pətɨ kɨ ɨsi Rom tɨ, kɨ Luwə ndɨgɨ səsi ə ɓar səsi tə dɨje ləne, kadɨ me-majɨ kɨ kɨsɨ-maje lə Luwə kɨ Bawje əi kɨ Ɓaɓe ləje Jəju Kɨrɨsɨ e səsi naa tɨ.
7 a todos os que estão em Roma, queridos de Deus, chamados a serem santos: a vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
8 Nḛ kɨ dɔsa̰y, m-ra oyo Luwə ləm me tɔ Jəju Kɨrɨsɨ tɨ kɨ mbata tɨ ləsi pətɨ. Tadɔ dɨje əli ta kɨ dɔ kadɨ-me tɨ ləsi kɨ dɔ dunɨya̰ ba pətɨ.
8 Primeiramente, dou graças a meu Deus, por meio de Jesus Cristo, por todos vós, porque em todo o mundo é preconizada a vossa fé.
9 Luwə kɨ m-ɨsɨ m-ra kɨlə ɓəə lie kɨ me kɨ kare, kɨ go rəbɨ kɨlə mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ lə NGone, asɨ kadɨ a ma najɨ ləm. E gər majɨ təkɨ m-ɨsɨ m-əl ta ləsi kɨ dɔkagɨlo je pətɨ.
9 Pois Deus, a quem sirvo em meu espírito, anunciando o Evangelho de seu Filho, me é testemunha de como vos menciono incessantemente em minhas orações.
10 Nɨngə m-ɨsɨ m-dəje kɨ ndɔ je pətɨ, kadɨ re e ndɨgɨ lie ə, kadɨ adɨ-m ta rəbɨ adɨ m-aw-n rɔsi tɨ.
10 A ele suplico, se for de sua vontade, conceder-me finalmente ocasião favorável de vos visitar.
11 M-ndɨgɨ ngay kadɨ m-aw m-o səsi, m-adɨ səsi kadɨ-kare lə NDɨl Luwə kɨ kadɨ ra səsi adɨ ɨnga̰i me kadɨ-me tɨ ləsi.
11 Desejo ardentemente ver-vos, a fim de comunicar-vos alguma graça espiritual, com que sejais confirmados,
12 Taa, kɨsɨje naa tɨ, a ra kadɨ kadɨ-me kɨ kare kɨ j-awi, j-a j-ɨləi dɨngəm me naa tɨ yo kɨ ne.
12 ou melhor, para me encorajar juntamente convosco naquela vossa e minha fé que nos é comum.
13 NGakom je kɨ dəne kɨ kɨ dɨngəm, m-ndɨgɨ kadɨ ɨgəri təkɨ, m-sangɨ rəbɨ ngay kadɨ m-aw rɔsi tɨ, nə bɨtɨ ɓone ka m-ɨngə rəbɨ al. M-ndɨgɨ kadɨ m-aw, adɨ m-ɨngə kandɨ kɨlə rɔsi tɨ təkɨ m-ɨngə-n rɔ ndəgɨ dɨje tɨ kɨ dɔnangɨ tɨ ne kɨn be tɔ.
13 Pois não quero que ignoreis, irmãos, como muitas vezes me tenho proposto ir ter convosco. {Eu queria recolher algum fruto entre vós, como entre os outros pagãos}, mas até agora tenho sido impedido.
14 Sɔbɨ kadɨ m-ɨndə kəmm go dɨje tɨ pətɨ, njé kəm tḛḛ je kɨ njé kəm tḛḛ al je, njé nḛ gər je kɨ njé nḛ gər al je.
14 Sou devedor a gregos e a bárbaros, a sábios e a simples.
15 E mbata kɨn ə, m-ndɨgɨ ngay kadɨ m-aw m-ɨlə səsi mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ, səi kɨ ɨsi Rom tɨ tɔ.
15 Daí o ardente desejo que eu sinto de vos anunciar o Evangelho também a vós, que habitais em Roma.
16 Tadɔ mi Pol, rɔm sɔl-m al kadɨ m-ɨlə mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ. Poy ta kɨ Majɨ kɨn e tɔgɨ lə Luwə kɨ kadɨ ajɨ dəw kɨ adɨ mene Jəju Kɨrɨsɨ. Kajɨ kɨ ɨlə ngɨrəne dɔ *Jɨpɨ je tɨ kəte, taa re tḛḛ-n dɔ dɨje tɨ kɨ əi Jɨpɨ je al.
16 Com efeito, não me envergonho do Evangelho, pois ele é uma força vinda de Deus para a salvação de todo o que crê, ao judeu em primeiro lugar e depois ao grego.
17 Kɨ rɔjetɨ, Poy Ta kɨ Majɨ tɔjɨ rəbɨ kɨ Luwə tɨdə-n dɨje kɨ adi-e mede dɨje tɨ ləne. E kɨ go rəbɨ kadɨ-me təkɨ makɨtɨbɨ lə Luwə əl-n ə nə: «Dəw kɨ Luwə tɨde dəw tɨ ləne kɨ go rəbɨ kadɨ-me lie, a ɨsɨ kɨ dɔne taa.»
17 Porque nele se revela a justiça de Deus, que se obtém pela fé e conduz à fé, como está escrito: O justo viverá pela fé {Hab 2,4}.
18 Luwə ɨsɨ dɔra̰ tɨ taa nu, tɔjɨ wongɨ ləne dɔ dɨje tɨ kɨ njé ra majal, njé ra nḛ kɨ go rəbe tɨ al. Kɨlə rade je kɨ majal utɨ dɔ nḛ kɨ rɔjetɨ.
18 A ira de Deus se manifesta do alto do céu contra toda a impiedade e perversidade dos homens, que pela injustiça aprisionam a verdade.
19 Kɨlə ra Luwə to kɨ taga wangɨ kadɨ dəw gər. Luwə wa tɔjɨ dɨje kɨlə rane kɨ taga.
19 Porquanto o que se pode conhecer de Deus eles o lêem em si mesmos, pois Deus lho revelou com evidência.
20 Təkɨ rɔjetɨ, lo kɨlə ngɨrə kɨndə nḛ je tɨ nu, nḛ je kɨ to rɔ Luwə tɨ, kɨ dəw oo-de kɨ kəmne al, kɨ tɔge kɨ bɨtɨ kɨ no̰ tɨ, kɨ kee Luwə, nḛ je kɨn toi kɨ taga me kɨlə rae tɨ kadɨ dəw gər kɨ nḛ gər kɨ aw-n dɔne tɨ. Adɨ nḛ kɨ kadɨ me Luwə a sɔl-n dɔ dəw tɨ goto.
20 Desde a criação do mundo, as perfeições invisíveis de Deus, o seu sempiterno poder e divindade, se tornam visíveis à inteligência, por suas obras; de modo que não se podem escusar.
21 Dɨje gəri Luwə majɨ, nə mbati kadɨ ɔsi kure nɨm, mbati təl kɨ oyo kade nɨm, təkɨ sɔbɨ kadɨ raii. Tagade ur-de wale yo, nḛ gər ləde goto, adɨ ɨləi rɔde me lo kɨ ndul tɨ.
21 Porque, conhecendo a Deus, não o glorificaram como Deus, nem lhe deram graças. Pelo contrário, extraviaram-se em seus vãos pensamentos, e se lhes obscureceu o coração insensato.
22 OOi rɔde tə njé gosɨ je, nə təli mbə je.
22 Pretendendo-se sábios, tornaram-se estultos.
23 Kadɨ ɔsi məkəsɨde nangɨ no̰ Luwə tɨ kɨ nje koy al nɨngə, ɔsi məkəsɨde nangɨ no̰ nḛ je tɨ kɨ dɨje rai-de tə bana kəm dɨje tɨ kɨ ndɔ madɨ ə a gotoi, təli-de yəl je tɨ, təli-de da je tɨ kɨ njade e sɔ, kɨ njé kɨ nje kagɨ nangɨ.
23 Mudaram a majestade de Deus incorruptível em representações e figuras de homem corruptível, de aves, quadrúpedes e répteis.
24 E mbata kɨn ə, Luwə ɨyə̰-n-de me nḛ ra je tɨ kɨ majal kɨ mede ndɨgɨ, adɨ ɨləi rɔsɔl dɔ rɔde tɨ əi je wa.
24 Por isso, Deus os entregou aos desejos dos seus corações, à imundície, de modo que desonraram entre si os próprios corpos.
25 Uni nḛ kɨ rɔjetɨ lə Luwə mbəli nḛ kɨ ngom. Nɨngə ɔsi dɔde nangɨ no̰ nḛ je tɨ kɨ Luwə ɨndə-de kɨn yo, ə ɨyə̰i Luwə kɨ nje kɨndə nḛ je, kɨ kɔsɨ-gon e lie bɨtɨ kɨ no̰ tɨ kɨn. *Amen.
25 Trocaram a verdade de Deus pela mentira, e adoraram e serviram à criatura em vez do Criador, que é bendito pelos séculos. Amém!
26 E mbata kɨn ə, Luwə ɨyə̰-n-de me ngur darɔ tɨ kɨ to rɔsɔl. Nede je, ɨyə̰i ta sangɨ-naa lə dəne kɨ dɨngəm kɨ go rəbe tɨ, ə təli nayḭ-naa ta sangɨ-naa tɨ kɨ go rəbe tɨ al.
26 Por isso, Deus os entregou a paixões vergonhosas: as suas mulheres mudaram as relações naturais em relações contra a natureza.
27 Dɨngəm je ka ɨyə̰i taa sangɨ nede je, ə nayḭ-naa ta sangɨ-naa tɨ dande əi je wa. Rai nḛ kɨ kɔbɨ kɨ naa, adɨ ɨngəi nḛ kɨgə go kɨlə rade kɨ ur səde wale.
27 Do mesmo modo também os homens, deixando o uso natural da mulher, arderam em desejos uns para com os outros, cometendo homens com homens a torpeza, e recebendo em seus corpos a paga devida ao seu desvario.
28 Lokɨ mbati kadɨ n-gəri rəbɨ lə Luwə, Luwə ɨyə̰-de adɨ uni rəbɨ kɨ go nḛ gər tɨ ləde kɨ rugɨ, kɨ asɨ kadɨ ɔr-de ta rəbɨ al. Lo kɨn tɨ, ɨsi ta nḛ ra tɨ kɨ kadɨ dəw ra al.
28 Como não se preocupassem em adquirir o conhecimento de Deus, Deus entregou-os aos sentimentos depravados, e daí o seu procedimento indigno.
29 Nḛ ra kɨ dana al rosɨ mede, əi njé ra majal je, əi njé ra kəm-nda nḛ lə dɨje, əi njé me ndul je, jangɨ rosɨ mede, əi njé tɔl dɨje, əi njé kɔl, njé kədɨ dɨje, nḛ rade e kɨ go rəbe tɨ al, əi njé tətɨ ta dɔ dɨje tɨ,
29 São repletos de toda espécie de malícia, perversidade, cobiça, maldade; cheios de inveja, homicídio, contenda, engano, malignidade.
30 əi je wa ɨsɨ əli ta kɨ majal dɔ-naa tɨ, əi njé ba̰ je lə Luwə, njé ta kɨ to, njé kun dɔde taa, njé kɔjɨ rɔde, mər ta ləde pətɨ e dɔ majal tɨ kɨ ra, əi njé ta̰ rɔ njé kojɨ-de je,
30 São difamadores, caluniadores, inimigos de Deus, insolentes, soberbos, altivos, inventores de maldades, rebeldes contra os pais.
31 nḛ gər ləde goto, əi dɨje kɨ ooi to mɨndɨde al, əi dɨje kɨ usɨ-de dɔ dəw tɨ al, taa ooi kəm-to-ndoo lə dəw al tɔ.
31 São insensatos, desleais, sem coração, sem misericórdia.
32 Gəri ta kɨ gangɨ lə Luwə majɨ, kadɨ dɨje kɨ njé ra nḛ kɨ be kɨn, əi dɨje kɨ asi ta koy, nə toi ta ra tɨ par par. Nɨngə e əi je wa par ə rai al, nə dɨje kɨ rangɨ kɨ ɨsɨ rai ka, ndɨgi səde dɔ tɨ tɔ.
32 Apesar de conhecerem o justo decreto de Deus que considera dignos de morte aqueles que fazem tais coisas, não somente as praticam, como também aplaudem os que as cometem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.