Marcos 8
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs NTLH
1 Me ndɔ je tɨ kɨn, kosɨ dɨje ngay kawi-naa təkɨ rangɨ ɓəy dɔ Jəju tɨ. Nɨngə, nḛ kɨ kadɨ usoi goto. Be ə Jəju ɓar njé ndo je ləne əl-de ə nə:
1 Pouco tempo depois, ajuntou-se outra vez uma grande multidão. Como eles não tinham nada para comer, Jesus chamou os discípulos e disse:
2 «M-o kəm-to-ndoo lə kosɨ dɨje kɨn, tadɔ ndɔ mɨtə ɓone ə əi səm naa tɨ, nɨngə nḛ kɨ kadɨ usoi goto.
2 — Estou com pena dessa gente porque já faz três dias que eles estão comigo e não têm nada para comer.
3 Re m-tuwə-de madɨ awi ɓe kɨ mede kɨ ɓo ba ə, ɓo a taa tɔgɨde rəbə, tadɔ njé kɨ madɨ dande tɨ ḭḭ sa̰y ə rəi.»
3 Se eu os mandar para casa com fome, eles vão cair de fraqueza pelo caminho, pois alguns vieram de longe.
4 *NJé ndo je lie təli əli-e əi nə: «J-a j-ɨngə mapa ra dɨlə lo tɨ ne, ə a usoi asɨ-de ə?»
4 Os discípulos perguntaram: — Como vamos encontrar, neste lugar deserto, comida que dê para toda essa gente?
5 Jəju dəjɨ-de ə nə: «Mapa kɨ jisi tɨ e ban ə?» Ə əli-e əi nə: «Mapa e sɨri.»
5 — Quantos pães vocês têm? — perguntou Jesus. — Sete! — responderam eles.
6 Go tɨ nɨngə, Jəju əl kosɨ dɨje kadɨ ɨsi nangɨ. Ɔy mapa kɨ sɨri ka kɨn jine tɨ, ra oyo Luwə dɔ tɨ nɨngə, gangɨ naa tɨ, ə adɨ njé ndo je ləne, kadɨ adi kosɨ dɨje. Be ə, njé ndo je taai ləbi kosɨ dɨje tɔ.
6 Aí Jesus mandou o povo sentar-se no chão. Depois pegou os sete pães e deu graças a Deus. Então os partiu e os entregou aos discípulos, e eles os distribuíram ao povo.
7 Awi kɨ ngan kanjɨ je jide tɨ tɔ. Jəju ra oyo Luwə dɔ tɨ ə adɨ njé ndo je ləne kadɨ ləbi dɨje tɔ.
7 Eles tinham também alguns peixinhos. Jesus deu graças a Deus por eles e mandou que os discípulos os distribuíssem.
8 Dɨje usoi nḛ ndani, adɨ, njé ndo je kawi gɨnde je kɨ nay, kare sɨri.
8 Todos comeram e ficaram satisfeitos; e os discípulos ainda encheram sete cestos com os pedaços que sobraram.
9 Dɨje kɨ usoi nḛ, asi dɨbɨ sɔ. Go tɨ nɨngə, Jəju ɨyə̰-de adɨ awi.
9 As pessoas que comeram eram mais ou menos quatro mil. Jesus mandou o povo embora,
10 Kalangɨ ba go tɨ, Jəju əi kɨ njé ndo je ləne ali me to tɨ, awi dɔnangɨ Dalmanuta tɨ.
10 e, logo depois, subiu no barco com os seus discípulos, e foi para a região de Dalmanuta.
11 *Parɨsɨ je ḭḭ no̰o̰ rəi nɨngə, ɨləi ngɨrə najɨ ta tɨ kɨ Jəju, ɓa dəji-e kadɨ ra nḛ kɔjɨ madɨ kɨ ḭ dɔra̰ tɨ adɨ-de n-ooi. Dəji-e be tə kulə kɨ kɨyə mba kuwə-n dəw.
11 Alguns fariseus chegaram e começaram a falar com Jesus. Eles queriam conseguir alguma prova contra ele e por isso pediram que ele fizesse um milagre para mostrar que o seu poder vinha mesmo de Deus.
12 Jəju ɨlə mene pṵṵ, ə əl-de ə nə: «MBari ə dɨje kɨ dɔkagɨlo tɨ kɨ ɓone dəji mba kadɨ n-ooi nḛ kɔjɨ kɨ ətɨ ɓəl ə? Təkɨ rɔjetɨ, adɨ m-əl səsi madɨ oi, nḛ kɔjɨ madɨ kɨ kadɨ dəw a ra kɨ mbata ləde goto.»
12 Jesus deu um grande suspiro e disse:
13 Be ə, Jəju ɨyə̰-de, ə al me to tɨ mba kaw dam ba tɨ kɨ kare.
13 Então Jesus foi embora. Ele subiu no barco e voltou para o lado leste do lago.
14 Me njé ndo je oy dɔ mapa tɨ kɨ kadɨ ɔyi. E kɨ jide tɨ kɨ ɨsi me to tɨ e kare ba par.
14 Os discípulos haviam esquecido de levar pão e só tinham um pão no barco.
15 Jəju ndəjɨ-de, ə əl-de ə nə: «Oi majɨ! Adi kəmsi ədɨ dɔ rɔsi tɨ, ɔjɨ-n dɔ əm lə *Parɨsɨ je, kɨ əm lə Erodɨ.»
15 Jesus chamou a atenção deles, dizendo:
16 *NJé ndo je naji-naa ta dande tɨ əi nə: «Jəju əl be tadɔ jɨ rəi kɨ mapa al!»
16 Aí os discípulos começaram a dizer uns aos outros: — Ele está dizendo isso porque não temos pão.
17 Jəju gər ta kɨ mede tɨ, adɨ əl-de ə nə: «MBa ri ə ɨsɨ naji-naa ta dansi tɨ dɔ mapa tɨ kɨ ɔyi al ə? Ɨgəri me nḛ je al ka ɓəy a? Kəmsi tḛḛ dɔ nḛ je tɨ madɨ al ka ɓəy a? Səi dɨje kɨ ku dɔsi goto a?
17 Jesus ouviu o que eles estavam dizendo e perguntou:
18 Kəmsi to mba kadɨ oi lo al a? Rai mbisi kadɨ oi dɔ ta al a? Mesi ole dɔ tɨ al a?
18 Vocês têm olhos e não enxergam? Têm ouvidos e não escutam? Não lembram
19 NDɔ kɨ m-ləbɨ mapa mi, dɨngəm je dɨbɨ mi kɨn, gɨndɨ mapa kɨ nay, ɔyi kare ban ə?» Nɨngə əli əi nə: «J-ɔy kare dɔgɨ gɨde e joo.»
19 dos cinco pães que eu parti para cinco mil pessoas? Quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Eles responderam: — Doze.
20 «NGa ndɔ kɨ, m-ləbɨ mapa sɨri dɨngəm je dɨbɨ sɔ kɨn, gɨnde je kɨ nay, ndɔ kɨ ɔyi kare ban ə?» Nɨngə əli-e əi nə: «J-ɔy kare sɨri.»
20 Jesus perguntou outra vez: Eles responderam: — Sete.
21 Lo kɨn tɨ, Jəju əl-de ə nə: «Ɨgəri al ɓəy a?»
21 Então Jesus perguntou:
22 Lokɨ Jəju əi kɨ njé ndo je ləne rəi tḛḛi me ɓe tɨ kɨ Bətɨsayda tɨ nɨngə, dɨje rəi kɨ nje kəm tɔ kare rɔ Jəju tɨ. Dɨje ka kɨn no̰i dɔ Jəju tɨ kadɨ ɔde.
22 Depois Jesus e os discípulos chegaram ao povoado de Betsaida. Algumas pessoas trouxeram um cego e pediram a Jesus que tocasse nele.
23 Jəju uwə ji nje kəm tɔ ka kɨn, ə aw sie gɨdɨ ɓe tɨ. Lokɨ yo̰m kəme kɨ man tane nɨngə, ɨndə jine dɔe tɨ ə dəje ə nə: «O nḛ madɨ a?»
23 Ele pegou o cego pela mão e o levou para fora do povoado. Então cuspiu, passou a saliva nos olhos do homem, pôs a mão sobre ele e perguntou:
24 NJe kəm tɔ go̰ lo nɨngə ə nə: «M-o dɨje, nə to ə toi tə kagɨ je ə a njɨyəi be.»
24 O homem olhou e disse: — Vejo pessoas; elas parecem árvores, mas estão andando.
25 Jəju təl ɨndə jine dɔ kəme tɨ nja kare ɓəy adɨ oo lo ay njay njay ngata. Ɨngə rɔ nga, ta oo nḛ je pətɨ ay njay njay tɔ.
25 Jesus pôs outra vez as mãos sobre os olhos dele. Dessa vez o cego olhou firme e ficou curado; aí começou a ver tudo muito bem.
26 Go tɨ nɨngə, Jəju ɨyḛ adɨ aw ɓe ləne, ə əl-e ə nə: «Otɨ təl kaw me ɓe tɨ kɨn gogɨ.»
26 Em seguida, Jesus mandou o homem para casa e ordenou:
27 Jəju ɔtɨ loe tɨ no̰o̰ nɨngə, awi kɨ njé ndo je ləne ngan ɓe je tɨ kɨ gɨdɨ Səjare tɨ, kɨ Pɨlɨpɨ. Lokɨ əi dɔ rəbɨ tɨ, Jəju dəjɨ-de ə nə: «Dɨje ɨsɨ əli ta kɨ dɔm tɨ təkɨ mi na̰ ə?»
27 Depois Jesus e os seus discípulos foram para os povoados que ficam perto de Cesareia de Filipe. No caminho, ele lhes perguntou:
28 Ə njé ndo je əli-e əi nə: «Dɨje madɨ əi nə ḭ Ja̰ Batɨsɨ; njé kɨ nungɨ əi nə ḭ nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ Eli; njé kɨ rangɨ ɓəy əi nə ḭ kɨ kare dan njé kəl ta je kɨ ta Luwə tɨ.»
28 Os discípulos responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
29 Nɨngə, Jəju təl re dəjɨ-de əi je wa ə nə: «NGa səi wa kɨ dɔsi, əli əi nə mi na̰ ə?» Ə Pɨyər ɨle tɨ ə nə: «Ḭ Kɨrɨsɨ, kɨ Luwə mbəte.»
29 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. — O senhor é o
30 Jəju ndəjɨ-de kɨ tɔgɨne kadɨ əli ta kɨn kəte kadɨ dəw kɨ rangɨ oo al.
30 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
31 Go ta je tɨ kɨn nɨngə, Jəju ɨlə ngɨrə kadɨ ndo-de təkɨ ne *NGon dəw n-a n-ɨngə ko̰ ngay. *NGatɔgɨ je lə *Jɨpɨ je, kɨ kɨ bo je lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ njé ndo ndu-kun je a mbati-ne. Dɨje a tɔli-ne, nə ndɔ kɨ ko̰ mɨtə lə ndɔ koyne ɓa, n-a n-tḛḛ lo koy tɨ.
31 Jesus começou a ensinar os discípulos, dizendo: — O
32 Əl-de ta je kɨn pətɨ ay njay. Pɨyər ɔr Jəju aw sie dəbɨ kare, nɨngə ɨlə ngɨrə kɔl sie.
32 Jesus dizia isso com toda a clareza. Então Pedro o levou para um lado e começou a repreendê-lo.
33 Nə Jəju təl rɔne, go̰ njé ndo je ləne nɨngə ndangɨ Pɨyər kɨ tɔgɨne ngay ə nə: «Ɨtəl gogɨ *Sata̰, ɔr rɔi kɔ gom tɨ! tadɔ mər ta ləi e mər ta kɨ ḭ rɔ Luwə tɨ al, nə e mər ta lə dɨje.»
33 Jesus virou-se, olhou para os discípulos e repreendeu Pedro, dizendo:
34 Go tɨ nɨngə, Jəju ɓar kosɨ dɨje kɨ njé ndo je ləne, nɨngə əl-de ə nə: «Re dəw madɨ ndɨgɨ njɨyə gom tɨ nɨngə, kadɨ oo rɔne tə nḛ madɨ al, kadɨ e wa un kagɨ-dəsɨ koy ləne, ə re un gom.
34 Aí Jesus chamou a multidão e os discípulos e disse:
35 Təkɨ rɔjetɨ, dəw kɨ ge kajɨ rɔne ne wa dɔnangɨ tɨ ne a tḭ ta rɔne. Nə dəw kɨ tḭ ta rɔne kɨ mbata ləm, ə se kɨ mbata Poy Ta kɨ Majɨ, a ajɨ rɔne tɔ.
35 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa e por causa do
36 Kɨn ə re dəw ɨngə nḛ majɨ je kɨ dɔnangɨ tɨ ne pətɨ tɨgə, nə ndɨle tujɨ ə, maje to ra be ə?
36 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira?
37 Nḛ madɨ kɨ dəw a adɨ ɔr-n to ndɨlne to no̰o̰ a?
37 Pois não há nada que poderá pagar para ter de volta essa vida.
38 Təkɨ rɔjetɨ, re rɔ dəw madɨ sɔl-e kɨ mbata ləm, ə se kɨ mbata ta ləm ta kəm dɨje tɨ kɨ njé ra kaya kɨ njé ra majal kɨ dɔkagɨlo tɨ kɨn, mi NGon dəw m-a m-ra rɔsɔl dɔe tɨ tɔ, ndɔe tɨ kɨ m-a m-re-n me kɔsɨ-gon tɨ lə Bawm, naa tɨ kɨ malayka je kɨ ayi njay.»
38 Portanto, se nesta época de incredulidade e maldade alguém tiver vergonha de mim e dos meus ensinamentos, então o Filho do Homem, quando vier na
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.