Marcos 7

KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 *Parɨsɨ je kɨ njé ndo ndu-kun je madɨ ḭḭ Jorijaləm tɨ, kawi-naa dɔ Jəju tɨ.
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Nɨngə ooi kadɨ njé ndo je lie kɨ madɨ je usoi nḛ kɨ jide kɨ yoro, kɨ kanjɨ togɨ kɨ go jibəl rae tɨ.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 NGa nɨngə təkɨ rɔjetɨ, Parɨsɨ je əi kɨ *Jɨpɨ je ba pətɨ, a usoi nḛ kɨ kanjɨ kadɨ a togi jide kadɨ ay njay al. Adɨ e kɨndə kəm go nḛ jibəl ɓe tɨ lə kade je.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Be tɔ ə, re təli sukɨ tɨ nɨngə, a ndogi man rɔde sukɨ sukɨ ɓəy taa a usoi nḛ. Awi kɨ nḛ jibəl ɓe je kɨ rangɨ ngay kɨ ɨndəi kəmde go tɨ ɓəy tə togɨ nḛ ka̰y man je kɨ ngo je kɨ ngoo nɨngə-kasɨ je, kɨ go rəbɨ ra-e tɨ.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 Parɨsɨ je kɨ njé ndo ndu-kun je dəji Jəju əi nə: «MBa ri ə njé ndo je ləi təli rɔde go nḛ jibəl ɓe tɨ lə kaje je al ə? Usoi nḛ kɨ jide kɨ yoro kɨ kanjɨ togɨ kɨn me nə ri ə?»
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Jəju ɨlə-de tɨ ə nə: «Ta kɨ Luwə əl kɨ ta nje kəl ta kɨ tane tɨ Ejay dɔsi tɨ e ta kɨ rɔjetɨ. Səi njé kədɨ kəm dɨje, tadɔ Luwə adɨ Ejay ndangɨ ə nə:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 Tɔjɨ kɨ ɨsɨ ɨləi dɔm tɨ, ndae goto,
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Jəju əl-de ə nə: «Ɨyə̰i ndu-kun lə Luwə dəbɨ kare, ə ɨtəli rɔsi go nḛ jibəl ɓe tɨ lə dɨje yo.»
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 Nɨngə, Jəju əl ɓəy ə nə: «To rɔsi al kadɨ ɨyə̰i go ndu-kun lə Luwə kalangɨ ba mba kadɨ ɨngəmi go nḛ jibəl ɓe ləsi!
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Təkɨ rɔjetɨ, *Mojɨ ə nə: “Ɔsɨ gon bawi kɨ ko̰i.” Taa əl ɓəy ə nə: “Dəw kɨ tajɨ bawne ə se kone asɨ ta koy.”
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 Nə səi, əli əi nə: “Re dəw madɨ əl bawne ə se kone ə nə: ‹Nḛ majɨ je kɨ re m-a m-ɔsɨ-n sɔli ə e kɔrba̰,› adɨ e kadɨ-kare lə Luwə.”
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 E kɨn ɔjɨ kadɨ uti ta rəbɨ kadɨ dəw madɨ ra nḛ ɔsɨ-n sɔl bawne ə se kone.
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Ɨgo̰i tujɨ kɨ ɨsɨ tuji ta lə Luwə kɨ nḛ jibəl ɓe ləsi, kɨ ɨsɨ ɨndoi dɨje kɨ kəte kəte kɨn oi! Taa nḛ je kɨ rangɨ kɨ toi be ngay kɨ ɨsɨ rai e no̰o̰ ɓəy.»
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 Go tɨ nɨngə, Jəju ɓar kosɨ dɨje kɨ rɔne tɨ ɓəy ə əl-de ə nə: «Səi pətɨ, uri mbisi majɨ oi ta ləm, ə kadɨ ɨgəri mee tɔ.»
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 Nḛ madɨ kɨ ḭ taga aw me dəw tɨ, kɨ a təl-e nḛ kɨ to njḛ tɨ goto. Nə nḛ kɨ ḭ me dəw tɨ ə a təl dəw nḛ kɨ to njḛ tɨ.
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 [Re dəw madɨ aw kɨ mbine kadɨ oo-n dɔ ta nɨngə, kadɨ oo.]
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Lokɨ Jəju ɨyə̰ kosɨ dɨje, ə təl aw me kəy tɨ nɨngə, njé ndo je lie dəji-e kadɨ ɔr-de gɨn kujɨ ta ka kɨn.
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Jəju əl-de ə nə: «Adɨ səi je wa ka ɨgəri nḛ al tɔ a? Ɨgəri me ta kɨ m-ge kəl kɨn al a? Nḛ pətɨ kɨ ḭ taga kɨ aw me dəw tɨ, nḛ kare kɨ a təl-e kɨ njḛ tɨ goto.
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Təkɨ rɔjetɨ, nḛ je kɨn pətɨ awi nga̰me tɨ al, nə awi kandae tɨ yo, ɓa go tɨ, tḛḛi kɔ.» Ta lə Jəju kɨn tɔjɨ kadɨ nḛ kuso je pətɨ əi kɨ kay njay.
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Nɨngə Jəju əl-de ɓəy ə nə: «Nḛ kɨ ḭ me dəw tɨ ə e nḛ kɨ nje təl dəw nḛ kɨ to njḛ tɨ.
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 E me dəw tɨ kəy, e nga̰me dəw tɨ ə, mər ta je kɨ majal ɨsɨ tḛḛ tɨ, kɨ kaya kɨ ra, kɨ ɓogɨ, kɨ tɔl-naa,
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 kɨ kuwə marɨm, kɨ ra kəm-nda nḛ, kɨ me ndul, kɨ kədɨ-naa, kɨ nḛ ra kɨ go rəbe tɨ al, kɨ kɔjɨ rɔ, taa kɨlə ra je kɨ to mbə tɔ.
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Nḛ je kɨn pətɨ ḭḭ me dəw tɨ, nɨngə əi ə təli-e nḛ kɨ to njḛ tɨ.»
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Jəju ḭ loe tɨ no̰o̰ nɨngə, aw dɔnangɨ tɨ kɨ Tɨr. Aw ur me kəy tɨ madɨ, ge kadɨ dɨje gəri gone al, nə loe goto.
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 Təkɨ rɔjetɨ, re wa kɨ Jəju re tḛḛ ɓəy par ə, dəne madɨ kɨ ndɨl kɨ majal ɨsɨ adɨ ko̰ ngone kɨ dəne oo ta lie, ə a̰y re osɨ nangɨ njae tɨ.
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 E dəne kɨ e Jɨpɨ al, ɓe koje e Pənəsi, dɔnangɨ Sɨri tɨ. No̰ kɨ dɔ Jəju tɨ kadɨ tuwə ndɨl kɨ majal kɨ ɨsɨ adɨ ko̰ ngonne kɨn kɔ.
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Nə Jəju əl-e ə nə: «Ɨyə̰ adɨ ngan je kɨ me kəy tɨ usoi asɨ-de ɓəy taa. Tadɔ e go tɨ al kadɨ dəw un nḛ kuso lə ngan je, ɨlə adɨ ngan bɨsɨ je.»
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Ə dəne ka kɨn ɨlə tɨ ə nə: «E rɔjetɨ Ɓaɓe, nə ke ə, ngan bɨsɨ je kɨ ai gɨn tabɨlə tɨ, a usoi yongɨrɔ nḛ je kɨ tḛḛ ta ngan je tɨ tosɨ nangɨ tɔ.»
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Nɨngə Jəju əl-e ə nə: «Ta kul ta kɨ tḛḛ tai tɨ kɨn, ɔtɨ aw ɓe ləi, tadɔ ndɨl kɨ majal tḛḛ me ngoni tɨ kɨ dəne kɔ ngata.»
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Dəne ka kɨn təl aw ɓe nɨngə, ɨngə ngonne, to dɔ tɨrə tɨ kare, mbata ndɨl kɨ majal ka kɨn tḛḛ rɔe tɨ kɔ.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 Jəju ḭ dɔnangɨ Tɨr, gangɨ Sɨdo̰, nɨngə ɨndə dɔnangɨ ɓe bo je kɨ dɔgɨ gangɨ ɓəy taa re tḛḛ ta ba Galile tɨ.
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Dɨje rəi kɨ dɨngəm kare kɨ mbie bəy, kɨ lo kəl ta to rɔe, rɔ Jəju tɨ, dəji-e kadɨ ɨndə jine dɔe tɨ, kadɨ ɨngə rɔ nga.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Jəju ɔr-e kɨ kare ba aw sie sa̰y kɨ kosɨ dɨje. Lokɨ tɨlə ngan jine je mbi nje mo̰y tɨ nɨngə, tɨbɨ man tane ɔdɨ-n ndon dɨngəm ka kɨn.
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Go tɨ nɨngə, Jəju un kəmne kɨ dɔra̰ tɨ, ɨlə kə̰ə̰ pṵṵ, ə əl ə nə: «Epata» (kɔr me ta kɨn nə: ɨmbutɨ).
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 Taji naa tɨ no̰o̰ par ə mbi dɨngəm ka kɨn mbutɨ, ə ndone tutɨ adɨ əl ta ay njay njay.
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Jəju ndɔr mbi dɨje kɨ oy nḛ kɨn kadɨ dəw əl tae kəte adɨ dəw kɨ rangɨ oo al. Lokɨ ndɔr mbide kɨ nja naa tɨ naa tɨ kadɨ dəw ɔr poy nḛ kɨn al nɨngə, kadɨ be ɓəy ə dɨje ɔri poy nḛ rae kɨ kəte kəte.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Nḛ ra Jəju ətɨ kosɨ dɨje ɓəl ngay adɨ əli əi nə: «Nḛ rae je pətɨ majɨ: Ra njé je kɨ mbide bəy adɨ ooi dɔ ta, taa ra mbɨki je adɨ əli ta tɔ.»
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.