Marcos 14
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs NTLH
1 Nay ndɔ joo kəte kadɨ ndɔ ra nay Pakɨ, kɨ nay mapa kɨ əm ɔde al asɨ. NJé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ njé ndo ndu-kun je, sangi rəbɨ kadɨ n-uwəi Jəju gɨdɨ ngə̰y n-tɔli-e.
1 Faltavam dois dias para a Festa da Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento . Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Be ə, əli-naa əi nə: «Adɨ j-uwəi-e ndɔ ra nay tɨ al nə dɨje a ḭḭ tə rai wongɨ.»
2 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
3 Jəju e me ɓe tɨ kɨ Bətani, me kəy tɨ lə Sɨmo̰ kɨ kəte e nje banjɨ. Lokɨ Jəju ɨsɨ uso nḛ, dəne madɨ re kɨ ku mbal kɨ ɓari-e albatɨr kɨ yɨbɨ kɨ ətɨ majɨ rosɨ. Yɨbɨ kɨn gate e ngay, rai kɨ man kagɨ kɨ ɓari-e nar. Dəne tɔ ku, nɨngə ur yɨbɨ ka kɨn dɔ Jəju tɨ.
3 Jesus estava no povoado de Betânia, sentado à mesa na casa de Simão, o Leproso. Então uma mulher chegou com um frasco feito de alabastro , cheio de perfume de nardo puro, muito caro. Ela quebrou o gargalo do frasco e derramou o perfume na cabeça de Jesus.
4 Dɨje madɨ dan njé kɨ əi loe tɨ no̰o̰, rɔde nəl-de al adɨ əli-naa dande tɨ əi nə: «Kəm tujɨ yɨbɨ kɨn kɔ be par kɨn nə ri ə?
4 Alguns que estavam ali ficaram zangados e disseram uns aos outros: — Que desperdício!
5 Asɨ kadɨ dəw taa-n la kɨ al dɔ kɨlə tɨ kɨ ndɔ ɓu mɨtə be ka e kɨ ra-n kɨ njé ndoo je!» To rɔde adɨ əli ta dəne ka kɨn ngay.
5 Esse perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentas moedas de prata , que poderiam ser dadas aos pobres. Eles criticavam a mulher com dureza,
6 Nə Jəju əl-de ə nə: «Ɨyə̰i dəne kɨn jəke. MBari ə ɨsɨ njɨbəi-e ə? Nḛ kɨ ra dɔm tɨ kɨn e kɨlə kɨ majɨ.
6 mas Jesus disse:
7 NJé ndoo je kam, ɨsi səsi ne kɨ ndɔ je pətɨ, adɨ ndɔ kɨ mesi ndɨgɨ par ə a rai səde, nə mi, m-a m-ɨsɨ səsi kɨ no̰ tɨ al.
7 Pois os pobres estarão sempre com vocês, e, em qualquer ocasião que vocês quiserem, poderão ajudá-los. Mas eu não estarei sempre com vocês.
8 Dəne kɨn ra nḛ kɨ asɨ go tɔgɨne: Ɔy yɨbɨ rɔm tɨ kəte kadɨ tə darɔm aw-n ɓada.
8 Ela fez tudo o que pôde, pois antes da minha morte veio perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
9 Nɨngə adɨ m-əl səsi ta kɨ rɔjetɨ: lo je pətɨ dɔnangɨ tɨ ne, kɨ dɨje a ɨləi mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ tɨtɨ, a ɔri poy nḛ kɨ dəne ra kɨn kadɨ mede ole-n dɔe tɨ.»
9 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
10 Judasɨ Isɨkarɨyotɨ kɨ e kɨ kare mbo̰ njé ndo je tɨ lə Jəju kɨ dɔgɨ gɨde joo, aw ɨndə dɔ ta naa tɨ kɨ njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, mba kadɨ ɨlə-n Jəju jide tɨ.
10 Judas Iscariotes, que era um dos doze discípulos, foi falar com os chefes dos sacerdotes para combinar como entregaria Jesus a eles.
11 Lokɨ kɨ bo je ooi ta kɨ ta Judasɨ tɨ, rɔde nəl-de ngay adɨ uni mɨndɨde kadɨ n-adi-e la. Loe tɨ no̰o̰, Judasɨ ɨlə ngɨrə sangɨ kadɨ n-oo se n-a n-ra ban ə n-a n-ɨngə dɔkagɨlo kɨ to kadɨ n-ɨlə-n Jəju jide tɨ wa.
11 Quando ouviram o que ele disse, eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele. Assim Judas começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus.
12 NDɔ kɨ dɔsa̰y lə ra nay kuso mapa kɨ əm ɔde al, kɨ e ndɔ kɨ dɨje ɨsɨ tɔli ngan dəgɨ batɨ je mbata nḛ kuso Pakɨ, njé ndo je lə Jəju dəji-e əi nə: «Lo kɨ ra be ə ɨndɨgɨ kadɨ j-aw jɨ ra nḛ kuso Pakɨ tɨtɨ, j-ɨndə dɔe dana j-adi uso ə?»
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , em que os judeus matavam carneirinhos para comemorarem a Páscoa , os discípulos perguntaram a Jesus: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da Páscoa para o senhor?
13 Nɨngə Jəju ɨlə njé ndo je ləne joo, əl-de ə nə: «Awi me ɓe bo tɨ kam ɓa, a ɨngəi dɨngəm kare kɨ otɨ gum man dɔne tɨ nɨngə uni goe.
13 Então Jesus enviou dois discípulos com a seguinte ordem:
14 Me kəy kɨ ur tɨ ə, əli ɓa nje kəy kɨn əi nə: “NJe ndo dɨje ə nə se me kəy kɨ ra ə kadɨ n-re n-uso nḛ Pakɨ tɨ kɨ njé ndo je ləne wa?”
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre manda perguntar: “Onde fica a sala em que eu e os meus discípulos vamos comer o jantar da Páscoa?”
15 A ɔjɨ səsi me kəy kɨ boy. Me kəy kɨn to taa, e kɨ ra oy, kɨ nḛ je kɨ me tɨ pətɨ. Lo kɨn ə a rai nḛ kuso Pakɨ tɨtɨ kadɨ j-usoi.
15 Então ele mostrará a vocês no andar de cima uma sala grande, mobiliada e arrumada para o jantar. Preparem ali tudo para nós.
16 *NJé ndo je ḭḭ taai, awi me ɓe bo tɨ ka kɨn nɨngə, ɨngəi nḛ je pətɨ asɨ naa təkɨ wa kɨ Jəju əl-n-de, adɨ rai nḛ kuso Pakɨ, ɨndəi dɔe dana.»Me kəy kɨ to taa kɨ Jəju a uso nḛ pakɨ tɨtɨ|src="cn01798C.tif" size="col" loc="MRK 14-16" copy="David C. Cook" ref="14.16"
16 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
17 Lokɨ kadɨ ur, Jəju re kɨ njé ndo je ləne kɨ dɔgɨ gɨde e joo.
17 Quando anoiteceu, Jesus chegou com os doze discípulos.
18 Nɨngə lokɨ ɨsi ta nḛ kuso tɨ, Jəju əl-de ə nə: «Təkɨ rɔjetɨ, adɨ m-əl səsi, dəw kare dansi tɨ kɨ ɨsɨ usoi səm nḛ ne kɨn, a ɨlə-m ji dɨje tɨ.»
18 Enquanto estavam à mesa, no meio do jantar, ele disse:
19 Me njé ndo je ɨlə ngɨrə tɔsɨ-de, adɨ dəji ta Jəju kɨ bare bare əi nə: «E mi ɓe?»
19 Eles ficaram tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu, está?
20 Jəju əl-de ə nə: «E dəw kare dansi tɨ səi kɨ dɔgɨ gɨde e joo wa kɨn. E kɨ ɨsɨ ɨlə jine səm naa tɨ me ka tɨ wa kɨn.
20 Jesus respondeu:
21 Mi *NGon dəw m-a m-oy təkɨ ndangi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə, nə kəm-to-ndoo e lə dəw kɨ a ɨlə-m mi NGon dəw ji dɨje tɨ. Dəwe kɨn, koje al e sotɨ ngay.»
21 Pois o
22 Lokɨ ɨsi ta nḛ kuso tɨ, Jəju un mapa, ra oyo Luwə dɔ tɨ, uwə tətɨ naa tɨ, təl-n adɨ njé ndo je, nɨngə əl-de ə nə: «Ɨtaai, e kɨn e darɔm.»
22 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
23 Go mapa tɨ, Jəju un kɔpɨ kasɨ kandɨ nju, ra oyo Luwə dɔ tɨ, nɨngə təl-n adɨ njé ndo je a̰yḭ-naa pətɨ dande tɨ,
23 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, e todos beberam do vinho.
24 nɨngə əl-de ə nə: «E kɨn e məsɨm, məsɨ kun mɨndɨ kɨ sɨgɨ kɨ a a̰y mbata kosɨ dɨje.
24 Então Jesus disse:
25 Nɨngə təkɨ rɔjetɨ, adɨ m-əl səsi m-a m-a̰y kasɨ kandɨ nju kɨ rangɨ al, bɨtɨ kadɨ m-a m-a̰y kɨ sɨgɨ me ɓeko̰ tɨ lə Luwə.»
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
26 Lokɨ osi pa kɨlə tɔjɨ dɔ Luwə tɨ gɨne gangɨ, tḛḛi awi dɔ mbal kagɨ bɨni je tɨ.
26 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
27 Jəju əl njé ndo je ləne ə nə: «A ɨmbati-mi pətɨ, tadɔ ndangi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə əi nə: “M-a m-tɔl ɓa batɨ je, nɨngə batɨ je a sanəi-naa kɨ lo lo”.
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Nə lokɨ m-a m-ḭ lo koy tɨ, m-a m-aw kəte no̰si tɨ, tə ngəm səsi Galile tɨ.»
28 Mas, depois que eu for ressuscitado, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Pɨyər əl Jəju ə nə: «Re dɨje pətɨ ə ɨyə̰i-ni kɔ ka, nḛ kɨn a ra nḛ rɔm tɨ mi Pɨyər al.»
29 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem!
30 Jəju təl əl-e ə nə: «Ḭ, təkɨ rɔjetɨ, adɨ m-əli, ɓone, me kondɔ tɨ wa kɨn, kunə kɨnjə no̰ nja joo al ɓəy ə a najɨ ta nja mɨtə ə nə ɨgər-m al.»
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Nə Pɨyər a dɔ ndune ə nə: «Re e-n koy ka m-a m-oy səi, ɓɨ m-a najɨ ta gəri, al ratata.» Nɨngə ndəgɨ njé ndo je pətɨ əli ko ta wa kɨ Pɨyər əl ka kɨn tɔ.
31 Mas Pedro repetia com insistência: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
32 Go tɨ, Jəju əi kɨ njé ndo je ləne ɔti rəi lo tɨ madɨ kɨ tɔe nə Jətɨsəmane. Jəju əl-de ə nə: «Ɨsi lo kɨn tɨ ne be ɨngɨnəi-mi, dɔkagɨlo tɨ kɨ m-a m-əl ta kɨ Luwə.»
32 Jesus e os discípulos foram a um lugar chamado Getsêmani. E Jesus lhes disse:
33 Jəju adɨ Pɨyər nɨm, Jakɨ nɨm, Ja̰ nɨm awi sie. Lo kɨn tɨ, dadɨ kɨ ɓəl kɨ me ndɨl tɨ ɨlə ngɨrə ra Jəju.
33 Então Jesus foi, levando consigo Pedro, Tiago e João. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
34 Adɨ Jəju əl-de ə nə: «Me-ko̰ rosɨ mem rosɨ kɨ asɨ koy. Ɨsi lo kɨn tɨ ne be, ɨsi kəm ɓɨ ɨtoi ɓi al.»
34 e disse a eles:
35 Jəju ɔtɨ kɨ kəte ndə̰y, nɨngə osɨ kɨ nangɨ, dəjɨ Luwə kadɨ re to ban ə, ɔsɨ dɔ kadɨ ko̰ kɨn ngərəngɨ rɔne tɨ.
35 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e pediu a Deus que, se possível, afastasse dele aquela hora de sofrimento.
36 Jəju ə nə: «Aba! Bai, nḛ kɨ dum tɔgi goto, ə ɔsɨ ko̰ kɨn ngərəngɨ kɔ rɔm tɨ! Nə ke ə kadɨ e ndɨgɨ ləm al, nə kadɨ e ndɨgɨ ləi yo taa.»
36 Ele orava assim:
37 Jəju təl re rɔ njé ndo je tɨ kɨ mɨtə, nɨngə ɨngə-de, ɨsɨ toi ɓi, adɨ əl Pɨyər ə nə: «Sɨmo̰, ɨsɨ to ɓi wa bɨtɨ a? Asɨ kadɨ ɨsɨ kəm dɔ kadɨ kɨ kare be al bɨtɨ a?
37 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
38 Ɨsi kəm ba, əli ta kɨ Luwə, kadɨ osi me nḛ na tɨ al. NDɨl ndɨgɨ ra nḛ kɨ majɨ, nə darɔ e kɨ to̰.»
38 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
39 Nɨngə təl ɔr nda̰ne səde kɨ rangɨ ɓəy, əl ta kɨ Luwə, un go mɨndɨne kɨ kəte wa ka kɨn ɓəy.
39 Jesus foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Lokɨ təl re rɔ njé ndo je tɨ nɨngə, ɨngə-de ɨsɨ toi ɓi ɓəy, kəmde ɔy dɨrɨri, lo ta kɨ kadɨ əli ka gəri al.
40 Em seguida, voltou ao lugar onde os discípulos estavam e os encontrou de novo dormindo. Eles estavam com muito sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos. E não sabiam o que responder a Jesus.
41 Jəju təl aw, re kɨ ko̰ mɨtə, əl-de ə nə: «Ɨtoi ta ɓi tɨ ne, ɨsɨ ɔri kə̰ə̰ ɓəy a? Asɨ be nga! Dɔkagɨlo re kadɨ a ɨləi-mi *NGon dəw ji njé ra majal je tɨ ngata.
41 Quando voltou pela terceira vez, Jesus perguntou:
42 ḬḬ taai adɨ j-awi, nje kɨlə-m jide tɨ ə re am!» Jətɨsəmane |src="hk00353c.tif" size="col" loc="MRK 14.32-33" copy="Horace Knowles " ref="14.32"
42 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
43 Loe tɨ no̰o̰, lokɨ ta nay kɨ ta Jəju tɨ ba ɓəy nɨngə, Judasɨ, kɨ e kɨ kare dan njé ndo je tɨ kɨ dɔgɨ gɨde e joo, ə tḛḛ ɨsɨ re. Re kɨ kosɨ dɨje ngay gone tɨ. Dɨje kɨ njé kuwə kɨyə kasɨgar je, njé kuwə gɔl jide tɨ je. Kosɨ je kɨn, e njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ njé ndo ndu-kun je, kɨ ngatɔgɨ je, ə ɨləi-de.
43 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes, pelos mestres da Lei e pelos líderes judeus.
44 Judasɨ kɨ nje kun dɔ Jəju, əli-naa səde nḛ kɨ n-a n-ra kadɨ tə gəri Jəju ə nə: «Dəw kɨ m-a m-uwe rɔm tɨ rututu kɨn ɓa, e darɔe ə wa ən ə, uwəi-e, ɨndəi kəmsi goe tɨ awi sie!»
44 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam e levem bem seguro o homem que eu beijar, pois é ele.”
45 E be ə, tḛḛ ə wa kɨ Judasɨ re tḛḛ par ə, sɔbɨ Jəju əl-e ə nə: «NJe ndo dɨje!» Nɨngə, uwe rututu kɨ rɔne tɨ.
45 Logo que chegou perto de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Ɓa loe tɨ no̰o̰ dɨje, kɨ rəi kɨ Judasɨ ka kɨn ɨndəi jide dɔ Jəju tɨ uwəi-e.
46 Então eles pegaram Jesus e o prenderam.
47 Lokɨ uwəi-e, kɨ kare dan njé kɨ əi sie naa tɨ, ɔr kɨyə kasɨgar, tɨgə-n paja lə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, ɓa tɨgə mbie latɨ gangɨ.
47 Mas um dos que estavam ali tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
48 NGa nɨngə Jəju un ta əl-de ə nə: «To tə nḛ kɨ mi nje ɓogɨ, ə ɨrəi kɨ kɨyə kasɨgar je, kɨ gɔl je taa kadɨ uwəi-mi be?
48 Então Jesus disse para aquela gente:
49 NDɔ je pətɨ, mi dansi tɨ gɨn kəy tɨ lə Luwə, m-ndo dɨje nḛ, ka uwəi-mi al, nə e kɨn to be ɓone mba kadɨ ta je kɨ ndangi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə tɔli tade.»
49 Eu estava com vocês todos os dias, ensinando no pátio do Templo, e vocês não me prenderam. Mas isso está acontecendo para se cumprir o que as
50 Lo kɨn tɨ, njé ndo je lie pətɨ a̰yḭ-naa ə ɨyə̰i-e
50 Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
51 NGon kɨ basa kare, kɨ dole rɔne kɨ ta kɨbɨ ə wa par, un go Jəju. Dɨje uwəi ngon kɨ basa ka kɨn,
51 Um jovem, enrolado num lençol, seguia Jesus. Alguns tentaram prendê-lo,
52 nə, ɨyə̰ ta kɨbɨ kɨ dolə-n rɔne ka kɨn jide tɨ, ə a̰y kɨ rɔne kare aw.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 NJé kuwə Jəju, awi sie no̰ kɨ bo tɨ lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je. E lo kɨ njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ ngatɔgɨ je, kɨ njé ndo ndu-kun je, pətɨ kawi-naa tɨ.
53 Em seguida, levaram Jesus até a casa do Grande Sacerdote , onde estavam reunidos os chefes dos sacerdotes, alguns líderes dos judeus e alguns mestres da Lei.
54 Pɨyər adɨ nda̰e ngal, ə njɨyə-n go Jəju tɨ, ndə̰y, ndə̰y, re ur-n gode tɨ kəy, natɨ lo tɨ lə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je ka kɨn. Re ɨsɨ naa tɨ kɨ paja je ta por tɨ, ɨsɨ ndɨbɨ.
54 Pedro seguiu Jesus de longe e entrou no pátio da casa do Grande Sacerdote. Ele sentou-se perto do fogo, com os guardas, para se esquentar.
55 NJé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ njé gangɨ ta je lə *Jɨpɨ je, ba pətɨ, sangi rəbɨ ta madɨ kadɨ n-gangii ta koy dɔ Jəju tɨ, nə ɨngəi al.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando encontrar alguma acusação contra Jesus a fim de o condenarem à morte. Mas não conseguiram nenhuma.
56 Dɨje ngay təti ta je kɨ ngom dɔe tɨ, nə ta kɨ tətɨ je ləde aw go-naa tɨ al.
56 Muitos diziam mentiras contra ele, mas as suas histórias não combinavam umas com as outras.
57 NJé kɨ na̰ je ḭḭ ai taa kɨ njade, taa təti ta je kɨ ngom mɨnde tɨ əi nə:
57 Alguns se levantaram e acusaram Jesus com mentiras. Eles diziam:
58 «J-o tae tɨ əl ə nə: “M-a m-tujɨ kəy lə Luwə kɨ dɨje rai kɨ jide kam kɔ, nɨngə me ndɔ tɨ kɨ mɨtə, m-a m-təl m-ɨndə e kɨ rangɨ gogɨ. A e kəy kɨ dəw a ra kɨ jine al.”»
58 — Nós ouvimos quando ele disse: “Vou destruir este Templo que foi construído por seres humanos e, em três dias, levantarei outro que não será construído por seres humanos.”
59 Dɔ ta tɨ wa kɨn ka, ndu njé tətɨ ta je osɨ go-naa tɨ al.
59 Mesmo assim as suas histórias não combinavam umas com as outras.
60 Ə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je ḭ taa dan dɨje tɨ, dəjɨ Jəju ə nə: «Ta kɨ dɨje a əli dɔi tɨ kam, a əl ta madɨ dɔ tɨ al a?»
60 Aí o Grande Sacerdote se levantou no meio de todos e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender dessa acusação?
61 Nə Jəju a tane mbə, tḛḛ tane ɨlə-de tɨ al. Ə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je dəjɨ Jəju ta kɨ rangɨ ɓəy ə nə: «E ḭ, ə ḭ Kɨrɨsɨ kɨ Luwə mbəte, kɨ e NGon lə Luwə kɨ dɨje ɨsɨ ɨləi tɔjɨ dɔe tɨ kɨn a?»
61 Mas Jesus ficou calado e não respondeu nada. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Você é o
62 Ə Jəju əl-e ə nə: «E mi wa, nɨngə a oi-mi *NGon dəw m-ɨsɨ dɔ ji ko̰ Luwə tɨ kɨ nje tɔgɨ, m-a m-ḭ dɔra̰ tɨ m-re me kɨl ndi tɨ.»
62 Jesus respondeu:
63 Kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je tɨl kɨbɨ je kɨ rɔne tɨ, ɓa əl ə nə: «E kɨn, jɨ sangi kadɨ dəw madɨ kɨ rangɨ əl ta dɔe tɨ ɓəy a?
63 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Não precisamos mais de testemunhas!
64 Səi je wa oi ndue kɨ əl-n ta kɨ mal dɔ Luwə tɨ kɨ mbisi ne. Ta ri ə ɨməri dɔe tɨ ə?» Ə dɨje pətɨ gangi ta dɔ Jəju tɨ, kadɨ e dəw kɨ sɔbɨ koy.
64 Vocês ouviram esta blasfêmia contra Deus! Então, o que resolvem? Todos estavam contra Jesus e aí o condenaram à morte.
65 NJé kɨ na̰ je, ɨləi gɨn tɨbɨ man tade dɔe tɨ, ndəmi ta kəme, nɨngə ɓɨri jide ɔsi-e-n, ə əli-e ə nə: «Ɨndo̰ ndɨl, ə ɨɓa tɔ dəw kɨ ɨndəi adɨ j-o.» Loe tɨ no̰o̰, paja je taai Jəju, ɓa agi kɨ ta tɨndə mbɔe tɨ.
65 Então alguns começaram a cuspir nele. Cobriam o rosto dele, davam bofetadas nele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe! E também os guardas o pegaram e lhe deram bofetadas.
66 Lokɨ Pɨyər e ta mbalo tɨ, nangɨ ne ɓəy, dəne kare kɨ dan dəne je tɨ kɨ njé ra kɨlə me kəy tɨ lə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je ḭ no̰o̰ re.
66 Pedro ainda estava lá embaixo no pátio, quando apareceu uma das empregadas do Grande Sacerdote .
67 Ə lokɨ oo Pɨyər ɨsɨ ndɨbɨ por nɨngə, ɨndə manje ba, ɓa əl-e ə nə: «Ḭ ka, ḭ kɨ Jəju kɨ Najarətɨ tɨ tɔ al a?»
67 Ela viu Pedro se esquentando perto do fogo, olhou bem para ele e disse: — Você também estava com Jesus de Nazaré.
68 Nə Pɨyər najɨ ə nə: «Jagɨ m-gər-e al, taa m-gər me ta ləi kɨ ɨge kəl kɨn al tɔ.» Go tɨ Pɨyər ɔtɨ njɨyə ɨsɨ aw kɨ ta ndogɨ tɨ, [nɨngə kunə kɨnjə no̰.]
68 Mas ele negou, dizendo: — Eu não o conheço. Não sei do que é que você está falando. E saiu para o corredor. Naquele momento, o galo cantou.
69 Dəne ka kɨn ɨlə kəmne oo-n Pɨyər, nɨngə təl re dɔ ta tɨ ka kɨn ɓəy, əl dɨje kɨ ai loe tɨ no̰o̰ ə nə: «Dɨngəm kam e kɨ kare dan dɨje tɨ lie tɔ.»
69 Quando a empregada viu Pedro ali, começou a dizer aos que estavam perto: — Este homem é um deles.
70 Pɨyər təl najɨ nja kare ɓəy, ə nə n-gər-e al. Nɨngə njaba go tɨ ə, dɨje kɨ ai səde no̰o̰, rəi əli Pɨyər ɓəy əi nə: «Təkɨ rɔjetɨ, ḭ ka, ḭ kɨ kare dan dɨje tɨ lie tɔ, tadɔ ḭ dəw kɨ Galile tɨ.»
70 Mas ele negou outra vez. Pouco depois, as pessoas que estavam ali disseram de novo a Pedro: — Não há dúvida de que você é um deles, pois você também é da Galileia.
71 Ə lo kɨn tɨ, Pɨyər ɨbɨ rɔne kɨ ta kɨ nga̰ ngay ə nə: «M-ɨbɨ rɔm kadɨ Luwə ra səm nḛ kɨ nga̰, re m-əl ta kɨ ngom. M-gər dɨngəm kɨ a əli ta lie kam al.»
71 Aí Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem de quem vocês estão falando! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade!
72 Ɓa ta naa tɨ no̰o̰, kunə kɨnjə no̰ kɨ ko̰ joo. NGa nɨngə, me Pɨyər ole dɔ ta tɨ kɨ Jəju əl-e ə nə: «Kəte taa kadɨ kunə kɨnjə no̰ nja joo, a najɨ ta nja mɨtə ə nə ɨgər-m al,» ka kɨn, adɨ Pɨyər ɨndə lo tḛḛ taga kɨ ngɔdɨ njane tɨ, no̰ kɨ man kəmne.
72 Naquele instante o galo cantou pela segunda vez, e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro caiu em si e começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.