Marcos 13
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ARIB
1 Lokɨ Jəju ɨsɨ tḛḛ me kəy tɨ lə Luwə ɨsɨ aw nɨngə, nje ndo lie kare əl-e ə nə: «NJe ndo dɨje, oo mbal je kɨ rai kəy, kɨ kəy je kɨ boy boy kɨ əti ɓəl kɨ dum kam!»
1 Quando saía do templo, disse-lhe um dos seus discípulos: Mestre, olha que pedras e que edifícios!
2 Jəju təl əl-e ə nə: «O kəy je kɨ boy boy kam majɨ, mbal kare kɨ a nay kadɨ ɨsɨ dɔ made tɨ goto; a budi-de nangɨ mur mur.»
2 Ao que Jesus lhe disse: Vês estes grandes edifícios? Não se deixará aqui pedra sobre pedra que não seja derribada.
3 Go tɨ, lokɨ Jəju aw ɨsɨ dɔ mbal kagɨ bɨni je tɨ, sɔbɨ dɔ kəy lə Luwə. Pɨyər nɨm, Jakɨ nɨm, Ja̰ nɨm, Andɨre nɨm, dəji-e ta lokɨ əi sie kɨ karde əi nə:
3 Depois estando ele sentado no Monte das Oliveiras, defronte do templo, Pedro, Tiago, João e André perguntaram-lhe em particular:
4 «Əl-je adɨ j-o, dɔkagɨlo kɨ ra tɨ ə nḛ je kɨn a rai nḛ ə? Ə nḛ kɔjɨ kɨ ban ə a tɔjɨ kadɨ jɨ gər təkɨ nḛ je kɨn pətɨ a ɨndəi ngangɨde ə?»
4 Dize-nos, quando sucederão essas coisas, e que sinal haverá quando todas elas estiverem para se cumprir?
5 Lo kɨn tɨ Jəju lə rɔne əl-de ə nə: «Ɨndəi kəm-kədɨ dɔ rɔsi tɨ, adi dəw ədɨ səsi al.
5 Então Jesus começou a dizer-lhes: Acautelai-vos; ninguém vos engane;
6 Dɨje ngay a rəi kɨ tɔm, a əli əi nə: “Mi ə mi Kɨrɨsɨ”, nɨngə a ɓuki dɨje ngay wale tɔ.
6 muitos virão em meu nome, dizendo: Sou eu; e a muitos enganarão.
7 Lokɨ a oi ka̰ rɔ je kɨ e səsi ɓasi, kɨ poy rɔ je kɨ e sa̰y, adi ɓəl ra səsi al. Re e ri ri ka nḛ je kɨn a rəi, nə e dɔbəy ndɔ al ɓəy.
7 Quando, porém, ouvirdes falar em guerras e rumores de guerras, não vos perturbeis; forçoso é que assim aconteça: mas ainda não é o fim.
8 Gɨn ɓe madɨ a aw rɔ dɔ gɨn ɓe madɨne, ko̰ɓe madɨ a aw rɔ dɔ ko̰ɓe madɨne tɨ; dɔnangɨ a yəkɨ je, ɓo a o̰ je kɨ lo je kɨ dangɨ dangɨ, nə nḛ je kɨn a toi tə lo kɨlə ngɨrə to ndoo kɨ a ra dəne kɨn be ɓəy.
8 Pois se levantará nação contra nação, e reino contra reino; e haverá terremotos em diversos lugares, e haverá fomes. Isso será o princípio das dores.
9 Nɨngə kɨ ɔjɨ dɔsi səi je wa, majɨ kadɨ ɨsi dɔ njasi tɨ majɨ, tadɔ dɨje a awi səsi lo gangɨ ta je tɨ, a tɨndəi səsi gɨn kəy kaw-naa je tɨ. A awi səsi kadɨ ai no̰ njé ko̰ɓe je tɨ, kɨ no̰ ngar je tɨ kɨ boy kɨ mbata ləm. Lo kɨn tɨ a e ta rəbɨ kɨ kadɨ a ɨngəəi najɨ kɨ ma kɨ dɔm tɨ rɔsi tɨ.
9 Mas olhai por vós mesmos; pois por minha causa vos hão de entregar aos sinédrios e às sinagogas, e sereis açoitados; também sereis levados perante governadores e reis, para lhes servir de testemunho.
10 NGata nɨngə, nḛ kɨ dɔsa̰y, sɔbɨ kadɨ Poy Ta kɨ Majɨ osɨ mbi dɨje tɨ kɨ dɔnangɨ tɨ ne pətɨ.
10 Mas importa que primeiro o evangelho seja pregado entre todas as nações.
11 Lokɨ a uwəi səsi kadɨ a awi səsi lo gangɨ ta tɨ, onosi kadɨ mesi ɓəl, kə nə se ta ri ə a əli no̰ njé gangɨ ta je tɨ wa? Ta wa kɨ Luwə a ɨndə tasi tɨ loe tɨ no̰o̰ kɨn ə əli-de par. Tadɔ e səi je wa ə a əli ta al, nə e NDɨl Luwə ə a ɨndə tasi tɨ kadɨ əli.
11 Quando, pois, vos conduzirem para vos entregar, não vos preocupeis com o que haveis de dizer; mas, o que vos for dado naquela hora, isso falai; porque não sois vós que falais, mas sim o Espírito Santo.
12 NGakonaa je a uni dɔ-naa awii lo tɔl-naa tɨ, baw ngon a aw kɨ ngon kadɨ tɔli-e kɔ, nɨngə ngan je, mede a majal kɨ njé kojɨ-de je, ə a uni dɔde awi kadɨ tɔli-de tɔ.
12 Um irmão entregará à morte a seu irmão, e um pai a seu filho; e filhos se levantarão contra os pais e os matarão.
13 Dɨje pətɨ mede a majal səsi kɨ mbata ləm, nə dəw kɨ uwə tɔgɨne ba bɨtɨ dɔbəy tɨ a ɨngə kajɨ.
13 E sereis odiados de todos por causa do meu nome; mas aquele que perseverar até o fim, esse será salvo.
14 «Nɨngə lokɨ a oi dəw kɨ nje ra nḛ kɨ kɔbɨ, kɨ nje tujɨ lo, kɨ a uwə lo kɨsɨ lo tɨ kɨ e lo kɨ sɔbɨ kadɨ e tɨ al. Majɨ kadɨ dəw kɨ nje tɨdə nḛ je kɨn gər gɨne majɨ. Nɨngə njé kɨ ɨsi Jude tɨ a a̰yḭ-naa kɨ dɔ mbal je tɨ.
14 Ora, quando vós virdes a abominação da desolação estar onde não deve estar {quem lê, entenda}, então os que estiverem na Judéia fujam para os montes;
15 Dəw kɨ ɨsɨ dɔ kəy tɨ a ur nangɨ ɓa a aw me kəy tɨ kadɨ tə un nḛ madɨ tḛḛ-n al.
15 quem estiver no eirado não desça, nem entre para tirar alguma coisa da sua casa;
16 Dəw kɨ a e me ndɔr tɨ, a asɨ kadɨ təl re ɓe un kɨbɨ rɔne al.
16 e quem estiver no campo não volte atrás para buscar a sua capa.
17 NDɔe tɨ no̰o̰ kɨn, kəm-to-ndoo kɨ ga̰e goto a e lə dəne je kɨ njé səm, kɨ njé kadɨ mba ngan je.
17 Mas ai das que estiverem grávidas, e das que amamentarem naqueles dias!
18 Əli ta kɨ Luwə kadɨ nḛ kɨn ra nḛ ɓara al.
18 Orai, pois, para que isto não suceda no inverno;
19 Kɨ rɔjetɨ, a e dɔkagɨlo ko̰ kɨ dəw oo ndɔ kare al ɓəy. Lo kɨlə ngɨrə dɔra̰ kɨ dɔnangɨ tɨ, kɨ Luwə ɨndə-n nḛ je nu, bɨtɨ ɓone, dəw oo ko ko̰ kɨn nja kare al, taa dəw a oo ko ko̰ kɨn gogɨ al tɔ.
19 porque naqueles dias haverá uma tribulação tal, qual nunca houve desde o princípio da criação, que Deus criou, até agora, nem jamais haverá.
20 Re Ɓaɓe uwə ta ndɔ je kɨn gangɨ al ə, dəw kare kɨ a ɨsɨ kɨ dɔne taa goto. Nə kɨ mbata lə dɨje kɨ e wa mbətɨ-de, tə dɨje ləne kɨn ə, uwə-n ta ndɔ je kɨn gangɨ
20 Se o Senhor não abreviasse aqueles dias, ninguém se salvaria mas ele, por causa dos eleitos que escolheu, abreviou aqueles dias.
21 NGa nɨngə, re dəw əl səsi ə nə: “Kɨrɨsɨ, kɨ e *Dəw kɨ Luwə mbəte ə aw yo am, e ə aw ne am” ə, adi-e mesi al.
21 Então, se alguém vos disser: Eis aqui o Cristo! ou: Ei-lo ali! não acrediteis.
22 MBata kɨrɨsɨ je kɨ ngom, kɨ njé kəl kə nə n-əi njé kəl ta je kɨ ta Luwə tɨ, a rəi no̰o̰ tə rai nḛ kɔjɨ kɨ nḛ je kɨ ətɨ ɓəl ɓəl kɨ dum kəl tae. A rai kadɨ tə re to ban ə njé wa kɨ Luwə mbətɨ-de kɨn ka n-ɓuki-de wale.
22 Porque hão de surgir falsos cristos e falsos profetas, e farão sinais e prodígios para enganar, se possível, até os escolhidos.
23 E be ə, kadɨ, səi ɨsi dɔ njasi tɨ, m-əl səsi nḛ je kɨn pətɨ kadɨ ɨgəri. Kəy kɨ dɔnangɨ Isɨrayəl tɨ dɔkagɨlo tɨ lə Jəju|src="lb00234c.tif" size="col" loc="MRK 13.15" copy="Horace Knowles " ref="13.15"
23 Ficai vós, pois, de sobreaviso; eis que de antemão vos tenho dito tudo.
24 «Nɨngə, dɔkagɨloe tɨ ka kɨn, go ko̰ je tɨ kɨn ɓa, kadɨ a tḛḛ kəmne al, nay a nda al,
24 Mas naqueles dias, depois daquela tribulação, o sol escurecerá, e a lua não dará a sua luz;
25 mee je a ḭḭ kɨ dɔra̰ tɨ tosi kɨ nangɨ, nɨngə tɔgɨ je kɨ me dɔra̰ tɨ a yəki.
25 as estrelas cairão do céu, e os poderes que estão nos céus, serão abalados.
26 Lo kɨn tɨ ə yə a oi-mi *NGon dəw m-a m-re me kɨl ndi tɨ. M-a m-re kɨ tɔgɨ, me kunjɨ tɨ kɨ ətɨ ɓəl.
26 Então verão vir o Filho do homem nas nuvens, com grande poder e glória.
27 M-a m-ɨlə malayka je ləm kadɨ tə dɔ kum dɔnangɨ tɨ kɨ sɔ, a kawi njé kɨ mbəti-de kɨ naa tɨ. A kawi-de ḭḭ ngangɨ dɔnangɨ tɨ kɨ kare tḛḛi e kɨ nungɨ tɨ.
27 E logo enviará os seus anjos, e ajuntará os seus eleitos, desde os quatro ventos, desde a extremidade da terra até a extremidade do céu.
28 «Majɨ kadɨ ɨgəri nḛ ndo kɨ dɔ kagɨ mbay-kote tɨ kɨn majɨ. Lokɨ bajie je ɨndəi rungɨru, ə mbie ɨtɨ kɨn nɨngə, ɨgəri kadɨ nay ɓa e ɓasi ngata.
28 Da figueira, pois, aprendei a parábola: Quando já o seu ramo se torna tenro e brota folhas, sabeis que está próximo o verão.
29 Be tɔ ə, lokɨ oi nḛ je kɨn rai nḛ nɨngə, majɨ kadɨ ɨgəri təkɨ mi *NGon dəw mi ta kəy tɨ, ɓasi rɔsi tɨ.
29 Assim também vós, quando virdes sucederem essas coisas, sabei que ele está próximo, mesmo às portas.
30 Nɨngə təkɨ rɔjetɨ, adɨ m-əl səsi, dɨje kɨ ɨsi kɨ dɔde taa ne kɨn a oyi tɨgə al ɓəy ə nḛ je kɨn a rai nḛ.
30 Em verdade vos digo que não passará esta geração, até que todas essas coisas aconteçam.
31 Dɔra̰ kɨ dɔnangɨ a gotoi ndɔ madɨ, nə ta ləm a to lo tone tɨ ba ratata kɨ no̰ tɨ.
31 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras não passarão.
32 «Dəw kare kɨ gər ndɔ ə se dɔ kadɨ kɨ nḛ je kɨn a rai nḛ tɨ goto. *Malayka je kɨ dɔra̰ tɨ al nɨm, mi NGon lə Luwə ə wa al nɨm. Dəw ɓa, e Bawje Luwə ba par ə gər.
32 Quanto, porém, ao dia e à hora, ninguém sabe, nem os anjos no céu nem o Filho, senão o Pai.
33 Majɨ kadɨ oi go rɔsi, ɨsi dɔgɨ tɨ, tadɔ ɨgəri dɔ kade kɨn al.
33 Olhai! vigiai! porque não sabeis quando chegará o tempo.
34 A to tə ta lə dɨngəm kare kɨ ɨyə̰ me kəy ləne ə aw mba kɨn be. Kəte ɓəy taa kadɨ aw, ɨyə̰ kɨlə je kɨ me kəy tɨ ji njé kɨlə je tɨ ləne. Adɨ na̰ na̰ kɨlə kɨ sɔbɨ dɔe kadɨ ra, nɨngə ndəjɨ nje ngəm ta kəy kadɨ ɨsi dɔgɨ tɨ.
34 É como se um homem, devendo viajar, ao deixar a sua casa, desse autoridade aos seus servos, a cada um o seu trabalho, e ordenasse também ao porteiro que vigiasse.
35 Ə majɨ kadɨ ɨsi dɔgɨ tɨ, tadɔ ɨgəri ndɔ kɨ ɓa nje kəy a re-n al. A re lo sɔlɔ, ə se dan lo tɨ, ə se ndu no̰ kɨnjə tɨ, ə se kɨ sḭ, ɨgəri al.
35 Vigiai, pois; porque não sabeis quando virá o senhor da casa; se à tarde, se à meia-noite, se ao cantar do galo, se pela manhã;
36 Re tḛḛ patɨ nɨngə, kadɨ ɨngə səi dɔ ɓi tɨ al.
36 para que, vindo de improviso, não vos ache dormindo.
37 Ta kɨ m-əl səsi kɨn, e dɨje pətɨ ə m-əl-de. Ɨsi dɔ njasi tɨ.»
37 O que vos digo a vós, a todos o digo: Vigiai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.