Lucas 9
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs NAA
1 Jəju ɓar njé ndo je kɨ dɔgɨ gɨde joo, adɨ-de tɔgɨ, kɨ ko̰ɓe dɔ ndɨl je tɨ kɨ majal pətɨ, taa kadɨ ajii njé mo̰y je tɔ.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Jəju ɨlə-de kadɨ ɨləi mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ kɨ ɔjɨ dɔ ko̰ɓe lə Luwə, taa kadɨ adi rɔ nga̰ dɨje tɔ.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Nɨngə əl-de ə nə: «Uni nḛ madɨ mbata dɔ rəbɨ al nɨm, uni kagɨ tɔsɨ al nɨm, uni ɓɔl al nɨm, uni mapa al nɨm, uni la al nɨm, taa kadɨ awi kɨ kɨbɨ rɔsi joo al nɨm tɔ.
3 E disse-lhes:
4 Ə me kəy kɨ ra kɨ uri tɨ ɓa, a ɨsi tɨtɨ no̰o̰ bɨtɨ kadɨ awii.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 A kɨn ə re, me ɓe tɨ, dɨje mbati kuwəi səsi kɨ rɔde tɨ ɓa, lokɨ ɨsɨ tḛḛi me ɓe tɨ kɨn kɨ taga ə, ɨndəi bu kɨ njasi tɨ kɔ, mba kadɨ to tə nḛ ndəjɨ ndude.»
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 *NJé ndo je ɨləi dɔde awi kɨ ɓe ɓe, ɨləi mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ, taa aji njé mo̰y je kɨ lo lo tɔ.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Lokɨ *Erodɨ kɨ e nje ko̰ɓe dɔnangɨ tɨ kɨ Galile, oo poy nḛ je kɨ ɨsɨ rai nḛ kɨn ɓa, ta ndɔje dɔ Jəju tɨ, tadɔ dɨje madɨ əli əi nə: «E Ja̰ Batɨsɨ ə ḭ taa dan njé koy je tɨ.»
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 NJé kɨ nungɨ əli əi nə: «E Eli kɨ nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ ə tḛḛ.» NJé je kɨ na̰ je ɓəy əli əi nə: «E njé kəl ta je kɨ ta Luwə tɨ kɨ kəte je kɨn ə kɨ kare ḭ dan njé koy je tɨ.»
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Lo kɨn tɨ Erodɨ əl ə nə: «Ja̰, e mi wa ə ndɔ kɨ madɨ gangi dɔe, nga e na ɓəy ə m-ɨsɨ m-o ta je kɨ be kɨn dɔe tɨ wa ka m-gər al.» Ɓa sangɨ kadɨ n-oo Jəju.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Lokɨ njé kaw kɨlə je təli no̰o̰ rəi ɓa, ɔri Jəju poy nḛ je kɨ rai adi-e oo. Ə Jəju ɔr-de, aw səde kadɨ ɓe bo tɨ kɨ ɓari-e Bətɨsayda.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Nə kosɨ je gəri gode, adɨ awi gode tɨ. Jəju uwə-de kɨ rɔne tɨ, əl-de ta kɨ dɔ ko̰ɓe tɨ lə Luwə, taa ajɨ njé je kɨ sangi rɔ nga tɔ.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Nɨngə lokɨ kadɨ aw tə ur, njé ndo je kɨ dɔgɨ gɨde e joo, rəi rɔ Jəju tɨ əli-e əi nə: «Ɨtuwə kosɨ dɨje kam adɨ awi kɨ ngan ɓe je tɨ, kɨ lo ndɔr je tɨ, sangi lo to je kɨ nḛ kuso je, tadɔ lo kɨ j-ai tɨ ne kɨn, e lo kɨ dɨje gotoi tɨ.»
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Nə Jəju əl-de ə nə: «Səi je wa adi-de nḛ usoi.» Ə njé ndo je əli əi nə: «J-aw kɨ mapa mi ə kanjɨ joo wa be tɔ par, adɨ re e be al wa nɨngə kadɨ je wa j-aw jɨ ndogɨ mapa mbata tɨ lə kosɨ dɨje kɨn pətɨ wa ta.»
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Dɨngəm je asi dɨbɨ mi loe tɨ no̰o̰. Nə Jəju əl njé ndo je ə nə: «Adi-de ɨsi nangɨ, uwəi-naa asɨ kutɨ mi, kutɨ mi be.»
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 *NJé ndo je rai təkɨ Jəju əl-n-de, adɨ adi-de ɨsi nangɨ pətɨ.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Ə Jəju ɔy mapa kɨ mi kɨ kanjɨ kɨ joo ka kɨn, ɓa un kəmne kɨ taa, əl ta kɨ Luwə mba kadɨ njangɨ dɔ nḛ kuso kɨn. Go tɨ, Jəju uwə mapa je ka kɨn gangɨ naa tɨ, ə təl-n adɨ njé ndo je kadɨ ləbi kosɨ dɨje.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Dɨje pətɨ usoi nḛ ndani majɨ. Nɨngə, njé ndo je ɔyi gɨndɨ mapa je kɨ nay, kare dɔgɨ gɨde e joo ɓəy.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 NDɔ kare Jəju ɨsɨ əl ta kɨ Luwə gɨdɨ lo tɨ gogɨ, njé ndo je lie əi sie naa tɨ, ə Jəju dəjɨ-de ə nə: «Kosɨ je ɨsɨ əli ta kɨ dɔm tɨ təkɨ mi na̰ ə?»
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Ə ɨləi-e tɨ əi nə: «Dɨje madɨ əli əi nə ḭ Ja̰ Batɨsɨ, njé kɨ nungɨ əi nə ḭ nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ Eli; njé kɨ rangɨ ɓəy əi nə e njé kəl ta kɨ ta Luwə tɨ kɨ kəte je kɨn ə e kɨ kare dande tɨ ə ḭ dan njé koy je tɨ.»
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Nɨngə Jəju əl-de ə nə: «NGa səi wa kɨ dɔsi, əli əi nə mi na̰ ə?» Ɓa Pɨyər ɨle tɨ ə nə: «Ḭ Kɨrɨsɨ kɨ Luwə mbəte.»
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Jəju ndəjɨ njé ndo je kɨ tɔgɨne ngay kadɨ əli ta kɨn dəw madɨ al.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Jəju ɨlə dɔ ta tɨ kɨn ə nə: «Sɔbɨ kadɨ mi *NGon dəw m-a m-ɨngə ko̰ ngay. *NGatɔgɨ je lə *Jɨpɨ je, kɨ kɨ bo je lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ njé ndo ndu-kun je a mbati-mi. Dɨje a tɔli-mi, nə ndɔ kɨ ko̰ mɨtə lə ndɔ koym ɓa, m-a m-tḛḛ lo koy tɨ.»
22 dizendo:
23 Go tɨ, Jəju əl dɨje pətɨ ə nə: «Re dəw madɨ ndɨgɨ njɨyə gom tɨ nɨngə, kadɨ oo rɔne tə nḛ madɨ al, kadɨ ndɔ je kare kare pətɨ, e wa un kagɨ-dəsɨ koy ləne, ə re un gom.
23 Jesus dizia a todos:
24 Təkɨ rɔjetɨ, dəw kɨ ge kajɨ rɔne ne wa dɔnangɨ tɨ ne a tḭ ta rɔne. Nə dəw kɨ tḭ ta rɔne kɨ mbata ləm, a ajɨ rɔne tɔ.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Kɨn ə re dəw ɨngə nḛ majɨ je kɨ dɔnangɨ tɨ ne pətɨ tɨgə, nə kadɨ e wa tḭ ta rɔne, ə se tujɨ rɔne ə, maje to ra be ə?
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Təkɨ rɔjetɨ, re rɔ dəw madɨ sɔl-e kɨ mbata ləm, ə se kɨ mbata ta ləm nɨngə, mi NGon dəw ka, m-a m-ra rɔsɔl dɔe tɨ tɔ, ndɔe tɨ kɨ m-a m-re-n me kɔsɨ-gon tɨ ləm, kɨ me kɔsɨ-gon tɨ lə Bawm, kɨ me kɔsɨ-gon tɨ lə malayka je kɨ ayi njay.»
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Təkɨ rɔjetɨ, adɨ m-əl səsi: dɨje madɨ dansi tɨ ne a oyi al ɓəy ə, a oi ko̰ɓe lə Luwə kɨ kəmde.
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 NDɔ jijoo go ta je tɨ kɨn nɨngə, Jəju ɔr Pɨyər nɨm, Ja̰ nɨm, taa Jakɨ nɨm tɔ, ə al aw səde dɔ mbal tɨ kadɨ n-əli ta kɨ Luwə.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Lokɨ Jəju ɨsɨ əl ta kɨ Luwə nɨngə, ta kəme mbəl, taa kɨbɨ lie təl nda bal bal tɔ.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Nɨngə loe tɨ no̰o̰, dɨngəm je joo a əli sie ta. Dɨngəm je ka kɨn e *Mojɨ əi kɨ Eli.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Tḛḛi me tɔ ɓa tɨ, a əli sie ta ɔjɨ dɔ kaw kɨ a aw Jorijaləm tɨ kadɨ oy, tɔl-n ta kɨlə ləne.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Pɨyər əi kɨ madɨne je, ɓi tɔl-de makɨ. Ə lokɨ ə nə n-ndəli nɨngə, ooi kunjɨ Jəju kɨ dɨngəm je kɨ joo kɨ ai sie.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Lokɨ dɨngəm je ka kɨn ɨyə̰i Jəju ə ɨsɨ awi ɓa, Pɨyər əl Jəju ə nə: «Ɓaɓe, kɨn ə j-ɨsi lo kɨn tɨ ne be par ə majɨ ngay. J-a ra kəy-lo mɨtə: kare e ya̰i, kare e ya̰ Mojɨ, ə kɨ kare e ya̰ Eli tɔ.» Pɨyər gər me ta kɨ ɨsɨ əl kɨn al.
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Ə lokɨ a əl ta tə kəl ba ɓəy nɨngə, kɨl ndi ḭ re səbɨ dɔde lɨtɨ. Lokɨ kɨl ndi ɨsɨ səbɨ dɔde kɨn, ɓəl tɔl njé ndo je.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Lo kɨn tɨ, ndu ta madɨ tḛḛ me kɨl ndi tɨ ə nə: «E kam e NGonm, e ə e dəw kɨ m-kɔte, ə oi ta lie.»
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Go ndu ta tɨ kɨn, Jəju təl nay kɨ karne ba, dəw oo dəw madɨ kɨ rangɨ kade tɨ al. *NJé ndo je ngəmi tade, ta kare ka əli dəw madɨ ndɔe tɨ no̰o̰ dɔ nḛ je tɨ kɨ ooi kɨn, al.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Lo ti go tɨ, Jəju əi kɨ njé ndo je ləne kɨ mɨtə ḭḭ dɔ mbal tɨ ɨsɨ rəi kɨ nangɨ ɓa, kosɨ dɨje ngay tɨləi kəme.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Nɨngə dan kosɨ dɨje tɨ ka kɨn, dɨngəm kare un ndune kɨ taa ə nə: «NJe ndo dɨje, m-no̰ kɨ dɔi tɨ kadɨ ɨgo̰ ngonm kɨn adɨ-m, tadɔ e kɨ karne ba jim tɨ.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Dɔkagɨlo je madɨ ɓa, ndɨl kɨ majal a uwə, ra-e adɨ ur kɔl, ə yəke kɨ tɔgɨne, adɨ kulum tae ɨbə jugɨ jugɨ. A ade ko̰ ratata, tə nḛ kɨ a ɨyḛ al be ɓəy taa təl ɨyḛ.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Be ə, m-dəjɨ njé ndo je ləi kadɨ tuwəi ndɨl kɨ majal kɨn dɔe tɨ kɔ, nə asi kadɨ tuwəi-e al.»
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Lo kɨn tɨ, Jəju un ta əl ə nə: «Səi dɨje kɨ dɔkagɨlo tɨ kɨ ɓone kɨ səi njé me nga̰ je, səi njé ra nḛ kɨ majal, kadɨ tə m-ɨsɨ səsi dɔkagɨlo ban ɓəy taa ə? Kadɨ m-a m-ɔsɨ gɨnsi dɔkagɨlo ban ɓəy taa ə? Ɨre kɨ ngoni rɔm tɨ ne.»
41 Jesus exclamou:
42 Lokɨ ngon ɨsɨ re ɓasi kɨ rɔ Jəju tɨ nɨngə, ndɨl kɨ majal ka kɨn un-e, ɔte nangɨ, yəke kɨ tɔgɨne, nə Jəju ndangɨ ndɨl kɨ majal ade tḛḛ rɔ ngon tɨ, adɨ ngon ɨngə rɔ nga, ɓa təl sie adɨ bawe.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Lo kɨn tɨ, dɨje pətɨ, ta ndɔjɨ-de dɔ tɔgɨ Luwə tɨ kɨ ətɨ ɓəl kɨn.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 «Oi ta kɨ m-aw tə m-əl səsi kɨn majɨ: A ɨləi-mi *NGon dəw ji dɨje tɨ.»
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Nə njé ndo je gəri me ta kɨn al. Ta kɨn to kɨ ndəme ba mba kadɨ gəri me al. Nɨngə ɓəli kadɨ dəji ta Jəju dɔ tɨ tɔ.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 *NJé ndo je ɨləi ngɨrə naji-naa ta tɨ kadɨ n-gəri se na̰ dande tɨ ə e kɨ bo wa?
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jəju gər ta kɨ mede tɨ, adɨ un ngon kɨ du, ur-e ade a gədɨne tɨ,
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 nɨngə əl-de ə nə: «Re dəw madɨ uwə ngon kɨn kɨ rɔne tɨ me tɔm tɨ ə, e mi wa ə dəwe kɨn uwə-m kɨ rɔne tɨ. Nɨngə, dəw kɨ uwə-m kɨ rɔne tɨ, e nje kɨlə-m ə uwe kɨ rɔne tɨ.» Təkɨ rɔjetɨ, dəw kɨ e ə e kɨ du ngay dansi tɨ, e dəwe kɨn ə e kɨ bo dansi tɨ.
48 e lhes disse:
49 Ja̰ un ta əl Jəju ə nə: «NJe ndo dɨje, j-o dəw madɨ kɨ a tuwə ndɨl je kɨ majal me tɔi tɨ, ə jɨ ndɨgɨ kadɨ j-ɔge dɔ ra nḛ kɨn, tadɔ e njɨyə səje goi tɨ al.»
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Nə Jəju ɨle tɨ ə nə: «Ɔgi-e dɔ al, tadɔ dəw kɨ ɔsɨ səsi ta al, e dəw ləsi.»
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Lokɨ dɔkagɨlo nay ɓasi kadɨ a uni Jəju awi sie dɔra̰ tɨ, Jəju ɨlə ndune kadɨ gar n-aw Jorijaləm tɨ.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Be ə, ɨlə njé kaw kɨlə je no̰ne tɨ kəte. *NJé kaw kɨlə je awi, uri me ngon ɓe tɨ kɨ *Samari mba kadɨ ɨndəi dɔ re lə Jəju naa tɨ kəte.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Nə dɨje kɨ ngon ɓe tɨ ka kɨn mbati kuwə Jəju kɨ rɔde tɨ tadɔ ɨsɨ aw kɨ Jorijaləm.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Lokɨ njé ndo je lie, Jakɨ əi kɨ Ja̰ ooi ta kɨn ɓa, əli Jəju ə nə: «Ɓaɓe, ɨndɨgɨ kadɨ jɨ dəjɨ por j-adɨ ḭ dɔra̰ tɨ, osɨ dɔde tɨ, ro-de kɔ a?»
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Ə Jəju təl kəmne, kɔl səde.
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Ɓa uni rəbɨ, awi ngon ɓe tɨ kɨ rangɨ.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Lokɨ əi dɔ rəbɨ tɨ, dəw madɨ əl Jəju ə nə: «M-a m-un goi lo je pətɨ kɨ a aw tɨ.»
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Ə Jəju əl-e ə nə: «NJa̰ je ai kɨ ɓe tode, ə yəl je ai kɨ kəyde tɔ, nə *mi NGon dəw m-aw kɨ lo kɨ kadɨ m-ɨlə dɔm tɨ al.»
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Go tɨ, Jəju əl dəw kɨ rangɨ ə nə: «Un gom.» Nɨngə dəw ka kɨn əl-e ə nə: «Ɓaɓe, adɨ-m ta rəbɨ adɨ m-aw m-dɨbɨ bawm ɓəy taa.»
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Nə Jəju əl-e ə nə: «Ɨyə̰ njé koy je adɨ dɨbi njé koy je ləde, nə ḭ aw ɨlə mbḛ ko̰ɓe lə Luwə.»
60 Mas Jesus insistiu:
61 E kɨ rangɨ ɓəy əl ə nə: «Ɓaɓe, m-a m-un goi, nə m-dəji kadɨ adɨ-m ta rəbɨ adɨ m-aw m-əl ta kɨ kadɨ j-ɨyə̰-n-naa kɨ njé kɨ me kəy tɨ ləm ɓəy taa.»
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Ə Jəju əl-e ə nə: «Dəw kɨ uwə dɔ kɔsɨ mangɨ, ə təl ɨlə rətɨ gogɨ ɓa, dəwe kɨn ko̰ɓe lə Luwə e kɨ ta tɔe al.»
62 Mas Jesus lhe respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.