Lucas 22
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ARIB
1 Nay mapa kɨ əm ɔde al, kɨ ɓari-e nay Pakɨ e ɓasi.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 NJé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ njé ndo ndu-kun je, sangi rəbɨ kadɨ n-uwəi Jəju n-tɔli-e, nə ɓəli kosɨ je.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Nɨngə *Sata̰ ur me Judasɨ tɨ kɨ ɓari-e Isɨkarɨyotɨ kɨ e kɨ kare mbo̰ njé ndo je tɨ lə Jəju kɨ dɔgɨ gɨde joo.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Ur me tɨ ade aw ɨndə ta naa tɨ kɨ njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je kɨ njé kun dɔ njé ngəm ta kəy lə Luwə, dɔ rəbɨ tɨ kɨ kadɨ ɨlə-n Jəju jide tɨ.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Lo kɨn tɨ, rɔ njé je kɨ Judasɨ aw ɨngə-de ka kɨn nəl-de ngay adɨ ndude osɨ naa tɨ kadɨ n-adi-e la.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Judasɨ ndɨgɨ dɔ tɨ, nga nɨngə ɨlə ngɨrə sangɨ rəbɨ kɨ to kadɨ ɨlə-n Jəju jide tɨ kɨ kanjɨ kadɨ kosɨ je ooi loe.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 NDɔ kuso mapa kɨ əm ɔde al, kɨ e ndɔ kɨ kadɨ dɨje tɔli ngan dəgɨ batɨ je mbata nḛ kuso Pakɨ asɨ.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Ə Jəju ɨlə Pɨyər əi kɨ Ja̰ ə nə: «Awi ɨndəi dɔ nḛ kuso Pakɨ dana kadɨ j-usoi.»
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Ɓa əi je təli dəji-e əi nə: «Lo kɨ ra be ə ɨndɨgɨ kadɨ j-aw jɨ ra nḛ kuso tɨtɨ ə?»
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Nɨngə Jəju ɨlə-de tɨ ə nə: «Awi, lokɨ ɨsɨ uri kɨ me ɓe tɨ ɓa, a ɨngəi dɨngəm kare kɨ otɨ gum man dɔne tɨ nɨngə uni goe, uri me kəy tɨ kɨ ur tɨ.
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Lokɨ uri goe tɨ ɓa, əli ɓa nje kəy kɨn əi nə: “NJe ndo dɨje ə nə kadɨ jɨ dəji se me kəy kɨ ra ə kadɨ n-uso nḛ Pakɨ tɨ kɨ njé ndo je ləne wa?”
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Lo kɨn tɨ, a ɔjɨ səsi me kəy kɨ boy. Me kəy kɨn to taa, kɨ nḛ je pətɨ me tɨ. Lo kɨn ə a rai nḛ kuso tɨ kadɨ j-usoi.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Pɨyər əi kɨ Ja̰ awi nɨngə, ɨngəi nḛ je pətɨ asɨ naa təkɨ wa kɨ Jəju əl-n-de ka kɨn, adɨ rai nḛ kuso Pakɨ, ɨndəi dɔe dana.»
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Lokɨ dɔ kadɨ asɨ, Jəju əi kɨ njé kaw kɨlə je ɨsi ta nḛ kuso tɨ.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ə Jəju əl-de ə nə: «M-ndɨgɨ ngay kadɨ m-uso nḛ Pakɨ kɨn səsi ɓəy taa kadɨ m-ɨngə ko̰.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Nɨngə m-əl səsi, m-a m-uso səsi kɨ rangɨ gogɨ al, bɨtɨ kadɨ nḛ kuso kɨn tɔl tane me ɓeko̰ tɨ lə Luwə.»
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Go tɨ, Jəju taa kɔpɨ kasɨ kandɨ nju, ra oyo Luwə dɔ tɨ, nɨngə təl-n adɨ njé kaw kɨlə je ə əl-de ə nə: «Ɨtaai a̰yḭ-naa dansi tɨ,
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Tadɔ, m-a m-a̰y kasɨ kandɨ nju kɨ rangɨ al, bɨtɨ kadɨ ɓeko̰ lə Luwə re-n.»
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Go tɨ, Jəju un mapa, ra oyo Luwə dɔ tɨ, uwə tətɨ naa tɨ, təl-n adɨ njé ndo je, nɨngə əl-de ə nə: «E kɨn e darɔm, kɨ e kɨ kun kadɨ mbata ləsi. Ɨtaai usoi kadɨ mesi ole-n dɔm tɨ.»
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Go nḛ kuso tɨ, Jəju un kɔpɨ kasɨ kandɨ nju, ra təkɨ ra-n kəte ka kɨn be ɓəy, nɨngə əl-de ə nə: «Kɔpɨ kɨn e kun mɨndɨ kɨ sɨgɨ me məsɨm tɨ kɨ a a̰y mbata ləsi.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 «Nɨngə kadɨ ɨgəri təkɨ dəw kɨ a ɨlə-m ji dɨje tɨ, ɨsɨ səm ta nḛ kuso tɨ kɨ ne wa kɨn.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Mi *NGon dəw m-a m-oy təkɨ Luwə ɔjɨ-n, nə kəm-to-ndoo e lə dəw kɨ a ɨlə-m mi NGon dəw ji dɨje tɨ.»
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Lo kɨn tɨ, njé kaw kɨlə je ɨləi rɔde ɨsɨ dəji-naa ta dande tɨ se naa dande tɨ ə kadɨ a ra nḛ kɨ be kɨn wa?
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Go tɨ, njé kaw kɨlə je ɨləi ngɨrə naji-naa ta tɨ kɨ tɔgɨde əi nə se na̰ ə a e kɨ bo dande tɨ wa?
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Ə Jəju əl-de ə nə: «NGar je kɨ o̰i ɓe dɔ gɨn dɨje tɨ kɨ dangɨ dangɨ kɨ dɔnangɨ tɨ ne, rai rɔde kadɨ n-əi ɓaɓe je dɔ dɨje tɨ, taa njé kɨ tɔgɨ ko̰ɓe e jide tɨ, ɨndəi tɔgɨ dɔ dɨje tɨ adɨ ɓari-de njé ra majɨ je tɔ.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Nə səi, majɨ kadɨ ɨrai təkɨ əi je ɨsɨ rai kɨn be al. Dəw kɨ e kɨ tɔgɨ dansi tɨ, majɨ kadɨ təl rɔne dəw kɨ dɔ du tɨ, nɨngə kadɨ dəw kɨ nje kun dɔsi, təl nje ra kɨlə ləsi tɔ.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Tadɔ dəw kɨ nje kɨsɨ ta nḛ kuso tɨ nɨm, dəw kɨ nje re kɨ nḛ kuso nɨm, dande tɨ kɨ joo kɨn, e kɨ nje kɨsɨ ta nḛ kuso tɨ ə e kɨ bo al a? Nɨngə mi, m-ɨsɨ dansi tɨ tə nje re kɨ nḛ kuso kadɨ səsi.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 Səi ə səi dɨje kɨ uwəi tɔgɨsi ba səm me ko̰ tɨ.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Nɨngə təkɨ Luwə kɨ Bai adɨ-m ko̰ɓe ka kɨn ə, mi m-adɨ-n səsi tɔ.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 A usoi je, a a̰yḭ-naa je səm me ɓeko̰ tɨ ləm. Nɨngə a ɨsi dɔ kɨmbər ko̰ɓe tɨ kadɨ ɨgangi ta dɔ gɨn ka *Isɨrayəl tɨ kɨ dɔgɨ gɨde joo.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Jəju əl Sɨmo̰ ə nə: «Sɨmo̰, Sɨmo̰, Su dəjɨ ta rəbɨ kadɨ n-sɨyə səsi təkɨ dəw a sɨyə-n ko me kee tɨ be.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Nə mi, m-əl ta kɨ Luwə mbata tɨ ləi, kadɨ ɨlə kadɨ-me ləi kɔ al. Nɨngə lokɨ a təl kɨ rɔm tɨ, majɨ kadɨ ɨlə dɨngəm me ngako̰i je tɨ.»
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Ə Pɨyər əl Jəju ə nə: «Ɓaɓe, mi ɓasi kadɨ re e dangay ka m-a m-aw tɨ səi. A re e-n koy ka m-a m-oy səi.»
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Ə Jəju təl əl-e ə nə: «Pɨyər, adɨ m-əli, ɓone wa kɨn, kunə kɨnjə no̰ al ɓəy ə, a najɨ ta nja mɨtə təkɨ ɨgər-m al.»
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Jəju əl njé ndo je ə nə: «Lokɨ kəte m-ɨlə səsi kɨ kanjɨ kadɨ uni la, ə se ɓɔl, ə se sa njasi kɨn nḛ madɨ du səsi ma?» Ə ɨləi Jəju tɨ əi nə: «Jagɨ, nḛ madɨ du-je al.»
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 NGa ə Jəju əl-de ə nə: «Nɨngə kɨ ngɔsɨne kɨn, dəw kɨ aw kɨ la ɓa kadɨ un jine tɨ, e kɨ aw kɨ ɓɔl ə kadɨ un jine tɨ. A kɨn ə re dəw madɨ aw kɨ nḛ katɨ al ə kadɨ ɔr kɨbɨ kɨ rɔne tɨ gatɨ-n ə ɨyə̰ lae ndogɨ-n nḛ katɨ kare uwə jine tɨ tɔ.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Adɨ m-əl səsi, sɔbɨ kadɨ nḛ kɨ makɨtɨbɨ lə Luwə əl tae ə nə: “Tɨdəi-e dan njé ra majal je tɨ,” kɨn ra nḛ dɔm tɨ. Nɨngə nḛ kɨ sɔbɨ kadɨ a re dɔm tɨ kɨn, a ra nḛ.»
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Ə njé ndoo je əli-e əi nə: «Ɓaɓe, nḛ katɨ ə e joo kɨn.» Ɓa əl-de ə nə: «E wa kɨn asɨ.»
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Go tɨ Jəju tḛḛ, nɨngə təkɨ ɨsɨ ra-n kəte kəte, un ta rəbɨ ɨsɨ aw kɨ dɔ mbal kagɨ bɨni je tɨ. *NJé ndo je lie uni goe.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Lokɨ rəi tḛḛi dɔ mbal tɨ, Jəju əl njé ndo je ə nə: «Əli ta kɨ Luwə, kadɨ osi me nḛ na tɨ al.»
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ɓa ɔr rɔne sa̰y ndə̰y, nɨngə ɔsɨ məkəsɨne nangɨ, əl ta kɨ Luwə ə nə:
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 «Bai, re ɨndɨgɨ ə, ɔsɨ ko̰ kɨn ngərəngɨ kɔ rɔm tɨ. Nə ke ə kadɨ e ndɨgɨ ləm mi al, nə kadɨ e ndɨgɨ ləi ḭ wa ə tɔl tane.»
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Lo kɨn tɨ no̰o̰ be, malayka kare ḭ dɔra̰ tɨ re ade tɔgɨ.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Ɓəl ra Jəju, NDɨle ɨsɨ nangɨ al, adɨ əl ta kɨ Luwə kɨ tɔgɨne, təte tosɨ nangɨ tə kɔr məsɨ be.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Go kəl ta tɨ kɨ Luwə, Jəju ḭ taa, təl re rɔ njé ndo je tɨ nɨngə, ɨngə-de, ɨsɨ toi ɓi kɨ me-ko̰.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Ə əl-de ə nə: «Wa! ɨsɨ ɨtoi ɓi wa bɨtɨ a? ḬḬ taai, ə əli ta kɨ Luwə, kadɨ osi me nḛ na tɨ al.»
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Lokɨ Jəju a əl ta ba ɓəy nɨngə, kosɨ dɨje tḛḛi no̰o̰ ɨsɨ rəi. Judasɨ, kɨ e kɨ kare dan njé ndo je tɨ lə Jəju kɨ dɔgɨ gɨde e joo ə e no̰de tɨ. Re kɨ rɔ Jəju tɨ kadɨ n-uwe kɨ rɔne tɨ.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Ə Jəju əl-e ə nə: «E kɨ kuwə kɨ a uwə-m mi *NGon dəw kɨ rɔi tɨ ə a ɨlə-m ji dɨje tɨ!»
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Lokɨ njé njɨyə kɨ Jəju ooi nḛ je kɨ ɨsɨ ra nḛ kɨn be ɓa, dəji Jəju əi nə: «Ɓaɓe, sɔbɨ kadɨ jɨ tɨgə-de kɨ nḛ katɨ ə se kadɨ jɨ ra ban ə?»
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Nɨngə loe tɨ no̰o̰, kɨ kare dande tɨ ɔr kɨyə tɨgə-n paja lə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, ɓa tɨgə mbie kɨ dɔ ji ko̰ tɨ latɨ gangɨ.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Nə Jəju əl-de ə nə: «Asɨ be ngata, ɨyə̰i-de adɨ rai.» Nɨngə ɨlə jine ɔdɨ-n mbi paja ka kɨn, ɓa mbie təl to majɨ gogɨ.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Go tɨ, Jəju un ta əl kɨ bo je lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ njé je kɨ njé ngəm ta kəy lə Luwə, kɨ ngatɔgɨ je ə nə: «To tə nḛ kɨ mi nje ɓogɨ, ə ɨrəi kɨ kɨyə kasɨgar je, kɨ gɔl je taa kadɨ uwəi-mi be?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 NDɔ je pətɨ, mi səsi naa tɨ gɨn kəy tɨ lə Luwə, nə jisi ɔdɨ-m al, nɨngə e ndɔ ləsi ɓone, e ndɔ kɨ kadɨ tɔgɨ je kɨ majal ɔdi rɔde me tɨl tɨ.»
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Lo kɨn tɨ, uwəi Jəju, awi sie, uri sie kəy lə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je. Pɨyər adɨ nda̰e ngal ndə̰y, nɨngə un gode ɨsɨ aw səde.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Dɨje ɨləi por dana natɨ lo tɨ, ɨsi ta tɨ, adɨ Pɨyər aw ɨsɨ ta tɨ səde.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Nɨngə ngon dəne kare kɨ nje ra kɨlə me kəy tɨ, oo Pɨyər ɨsɨ kunjɨ por tɨ, ə ɨndə manje ba, nɨngə əl ə nə: «E kɨ ɨsɨ kɨn ka, kəte e sie tɔ.»
56 — ausente —
57 Nə Pɨyər najɨ ə nə: «Dəne, m-gər-e al.»
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Ɓa ndə̰y go tɨ ə dəw kɨ rangɨ oo Pɨyər, nɨngə təl əl ɓəy ə nə: «Ḭ ka, ḭ dan dɨje tɨ lie tɔ.» Nə Pɨyər ɨlə dəw tɨ ka kɨn ə nə: «Jagɨ, mi səde al.»
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Bɨtɨ asɨ kadɨ-kare go tɨ, nɨngə dəw kɨ rangɨ təl re dɔ tɨ ɓəy ə nə: «Kɨ rɔjetɨ, dɨngəm kɨn kəte e sie tɔ, tadɔ e dəw kɨ Galile tɨ.»
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Ə Pɨyər ɨle tɨ ə nə: «Dɨngəm, m-gər me ta ləi kɨ ɨge kadɨ əl kɨn al.» Ɓa ta naa tɨ no̰o̰ wa kɨ Pɨyər ɨsɨ əl ta tane tɨ ba ɓəy nɨngə, kunə kɨnjə no̰.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Loe tɨ no̰o̰, Jəju ɨlə rətɨ go̰ Pɨyər, ɓa me Pɨyər ole dɔ ta tɨ kɨ Jəju əl-e ə nə: «Ɓone wa kɨn, kəte ɓəy taa kadɨ kunə kɨnjə no̰, a najɨ ta nja mɨtə ə nə ɨgər-m al,» ka kɨn.
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Pɨyər ɨndə lo tḛḛ taga, no̰ kɨ man kəmne.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Dɨje kɨ njé ngəm Jəju, mbəi sie je, tɨndəi-e je.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Ɓa dɔɔi kəme ə əli əi nə: «Na̰ ə ɨndəi wa ɨgər dəwe adɨ j-o!»
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Taa nḛ tajɨ je kɨ rangɨ ngay tḛḛ tade tɨ kɨ rɔe tɨ tɔ.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Lokɨ lo ti nɨngə, ngatɔgɨ je lə *Jɨpɨ je, kɨ njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ njé ndo ndu-kun je, ɨngəi-naa, awi kɨ Jəju no̰ njé gangɨ ta je tɨ lə Jɨpɨ je.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Nɨngə əli-e əi nə: «Re e ḭ ə ḭ Kɨrɨsɨ kɨ Luwə mbəte ə əl-je adɨ j-o.» Ə Jəju ɨlə-de tɨ ə nə: «Re m-əl səsi ka a taai mem al.
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Taa re m-dəjɨ səsi ta ka a ɨləi-mi tɨ al tɔ.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Nɨngə kɨ j-ai ta jije tɨ ne kɨn, ɨlə ngɨre ɓone kɨn, mi *NGon dəw m-a m-ɨsɨ dɔ ji ko̰ Luwə tɨ kɨ nje tɔgɨ ngata.»
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Ɓa pətɨ dəji-e əi nə: «Adɨ ḭ ngon lə Luwə ta?» Ə Jəju əl-de ə nə: «Səi je wa əli kɨ tasi təkɨ, mi NGon lə Luwə.»
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Lo kɨn tɨ, əli əi nə: «E kɨn, jɨ sangi kadɨ dəw madɨ kɨ rangɨ əl ta dɔe tɨ ɓəy a? J-əi je wa j-oi ta ka tae tɨ kɨ mbije ne ngata kɨn.»
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.