João 7
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs VC
1 Go tɨ, Jəju nay kɨ lo njɨyə tɨ dɔnangɨ Galile tɨ, ge al kadɨ n-njɨyə n-aw ə n-təl dɔnangɨ Jude tɨ, tadɔ njé kun dɔ *Jɨpɨ je ɨsɨ sangi kadɨ n-tɔli-e.
1 Depois disso, Jesus percorria a Galiléia. Ele não queria deter-se na Judéia, porque os judeus procuravam tirar-lhe a vida.
2 NGa nɨngə dɔkagɨlo ra nay lə Jɨpɨ je kɨ kadɨ ɨsi gɨn Kəy lo tɨ e ɓasi,
2 Aproximava-se a festa dos judeus chamada dos Tabernáculos.
3 ə ngako̰ Jəju je əli-e əi nə: «Ḭ ne ə aw dɔnangɨ Jude tɨ adɨ njé ndo je ləi ka ooi nḛ je kɨ ɨsɨ ra-de kɨn tɔ.
3 Seus irmãos disseram-lhe: Parte daqui e vai para a Judéia, a fim de que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.
4 Dəw kɨ ndɨgɨ kadɨ dɨje ooi-ne kam a ra nḛ je kutɨ lo tɨ al. NGa nɨngə, təkɨ ɨsɨ ra nḛ je kɨ ətɨ ɓəl kɨn, majɨ kadɨ ɨra adɨ dɨje pətɨ ooi-ni.»
4 Pois quem deseja ser conhecido em público não faz coisa alguma ocultamente. Já que fazes essas obras, revela-te ao mundo.
5 Nə təkɨ rɔjetɨ, ngako̰e je wa adi-e mede al.
5 Com efeito, nem mesmo os seus irmãos acreditavam nele.
6 Ə Jəju əl-de ə nə: «NDɔ ləm re al ɓəy; nə səi je, ndɔ je pətɨ to majɨ mbata tɨ ləsi.
6 Disse-lhes Jesus: O meu tempo ainda não chegou, mas para vós a hora é sempre favorável.
7 Dɨje kɨ dɔnangɨ tɨ ne kɨn a awi səsi kɨ ta al, nə mi ɓa, mede majal səm mbata m-əl kɨlə rade je kɨ majal kɨ taga.
7 O mundo não vos pode odiar, mas odeia-me, porque eu testemunho contra ele que as suas obras são más.
8 Səi ə awi lo ra nay tɨ kɨn. Mi ɓa, m-a m-aw al, tadɔ ndɔ ləm nay ɓəy.»
8 Subi vós para a festa. Quanto a mim, eu não irei, porque ainda não chegou o meu tempo.
9 Go ta je tɨ kɨ əl kɨn, ɨsɨ Galile tɨ ba.
9 Dito isto, permaneceu na Galiléia.
10 Nə lokɨ ngako̰e je awi lo ra nay tɨ, e ka ɔtɨ osɨ dɔ rəbɨ tɨ tɔ kɨ kanjɨ kadɨ dəw oo-e. Aw tə lo kaw kɨ lo ɓɔyɔ tɨ be.
10 Mas quando os seus irmãos tinham subido, então subiu também ele à festa, não em público, mas despercebidamente.
11 Dɔkagɨlo ra nay tɨ, njé kun dɔ *Jɨpɨ je sangi Jəju nɨngə dəji əi nə: «E lo tɨ kɨ ra be ə?»
11 Buscavam-no os judeus durante a festa e perguntavam: Onde está ele?
12 Dɨje naji-naa ta tɨ ngay dɔe tɨ dan kosɨ je tɨ; njé kɨ na̰ je əli əi nə: «E dəw kɨ majɨ,» ə njé kɨ nungɨ əli əi nə: «Jagɨ, ɨsɨ ɓukɨ kosɨ dɨje wale,» tɔ.
12 E na multidão só se discutia a respeito dele. Uns diziam: É homem de bem. Outros, porém, diziam: Não é; ele seduz o povo.
13 E be ka dəw kɨ kadɨ əl ta lie kɨ taga wangɨ goto, ɓəli njé kun dɔ Jɨpɨ je.
13 Ninguém, contudo, ousava falar dele livremente com medo dos judeus.
14 NDɔ je kɨ mba ra nay də tḛḛ dana ngata ɓa Jəju aw gɨn kəy tɨ lə Luwə, ɨsɨ ndo nḛ dɨje.
14 Lá pelo meio da festa, Jesus subiu ao templo e pôs-se a ensinar.
15 E nḛ kɨ ndɔjɨ Jɨpɨ je ngay adɨ dəji-naa ta əi nə: «E kam dəw ndo-e nḛ al tɔ, nga ra ban ə gər nḛ ətɨ ɓəl be ə?»
15 Os judeus se admiravam e diziam: Este homem não fez estudos. Donde lhe vem, pois, este conhecimento das Escrituras?
16 Ə Jəju ɨlə-de tɨ ə nə: «Nḛ kɨ m-ɨsɨ m-ndo kɨn ngɨre ḭ rɔm tɨ al, nə ngɨre ḭ rɔ Luwə tɨ kɨ nje kɨlə-m.
16 Respondeu-lhes Jesus: A minha doutrina não é minha, mas daquele que me enviou.
17 Kɨn ə re dəw ndɨgɨ kadɨ n-ra nḛ kɨ Luwə ndɨgɨ ɓa, lo kɨn tɨ ə a gər ay njay se nḛ kɨ m-ɨsɨ m-ndo kɨn ngɨre ḭ rɔ Luwə tɨ ə se e mi wa ə m-ɨndə ngɨre wa.
17 Se alguém quiser cumprir a vontade de Deus, distinguirá se a minha doutrina é de Deus ou se falo de mim mesmo.
18 Dəw kɨ nje kəl ta kɨ tɔne wa ɨsɨ sangɨ tɔɓa ləne wa. Nə dəw kɨ nje sangɨ tɔɓa lə nje kɨlə-ne a əl ta kɨ rɔjetɨ, nɨngə nḛ kɨ dana al goto rɔe tɨ tɔ.
18 Quem fala por própria autoridade busca a própria glória, mas quem procura a glória de quem o enviou é digno de fé e nele não há impostura alguma.
19 *Mojɨ adɨ səsi ndu-kun adɨ ɨtaai majɨ, nə dəw kɨ təl rɔne go tɨ goto. NGa ra ban ə ɨsɨ sangi kadɨ ɨtɔli-mi ə?»
19 Acaso não foi Moisés quem vos deu a lei? No entanto, ninguém de vós cumpre a lei!...
20 Ə kosɨ je əli-e əi nə: «Ḭ aw kɨ ndɨl kɨ majal mei tɨ! Na̰ ə ɨsɨ sangɨ kadɨ n-tɔli ə?»
20 Por que procurais tirar-me a vida? Respondeu o povo: Tens um demônio! Quem procura tirar-te a vida?
21 Ə Jəju təl un ta ɨlə-de tɨ ə nə: «M-ra nḛ kare ba be, ə səi pətɨ ətɨ səsi ɓəl!
21 Replicou Jesus: Fiz uma só obra, e todos vós vos maravilhais!
22 Mojɨ adɨ səsi ndu kadɨ ɨjəi mɔtɨ ngan je (nɨngə e ndu kɨ tḛḛ rɔ Mojɨ tɨ ne par al, nə e kaje je kɨ kəte nu ə adi ndu kɨn) ɓa səi ɨsɨ ɨjəi mɔtɨ ngan je ndɔ taa kə̰ə̰ tɨ.
22 Moisés vos deu a circuncisão {se bem que ela não é de Moisés, mas dos patriarcas}, e até no sábado circuncidais um homem!
23 Kɨn ə re ɨjəi mɔtɨ ngon ndɔ taa kə̰ə̰ tɨ kadɨ tə dəw kɨdɨ ndu-kun lə Mojɨ al ə, ra ban ə mesi to səsi dɔm tɨ mi kɨ m-ajɨ darɔ dəw ba pətɨ ndɔ taa kə̰ə̰ tɨ ə?
23 Se um homem recebe a circuncisão em dia de sábado, e isso sem violar a Lei de Moisés, por que vos indignais comigo, que tenho curado um homem em todo o seu corpo em dia de sábado?
24 Ɨyə̰i ta gangɨ ta kɨ go lo koo tɨ ləsi, ə ɨgangi ta kɨ dana.»
24 Não julgueis pela aparência, mas julgai conforme a justiça.
25 Dɨje kɨ Jorijaləm tɨ əli əi nə: «Dəw kam al ə dɨje ɨsɨ sangi kadɨ n-tɔli-e a?
25 Algumas das pessoas de Jerusalém diziam: Não é este aquele a quem procuram tirar a vida?
26 NGa yə a əl ta taga wangɨ am, ə dəw əl-e ta madɨ al! NJé kun dɔje je ooi kadɨ e Kɨrɨsɨ ə se?
26 Todavia, ei-lo que fala em público e não lhe dizem coisa alguma. Porventura reconheceram de fato as autoridades que ele é o Cristo?
27 Kɨ ne kɨn, jɨ gər lo kɨ dəw kɨn ḭ tɨ majɨ, nə ndɔ kɨ Kɨrɨsɨ kɨ e dəw kɨ Luwə mbəte a tḛḛ hɔy ɓa, dəw kare ka a gər lokɨ ḭ tɨ al.»
27 Mas este nós sabemos de onde vem. Do Cristo, porém, quando vier, ninguém saberá de onde seja.
28 Lo kɨn tɨ, Jəju kɨ ɨsɨ ndo dɨje nḛ gɨn kəy tɨ lə Luwə un ndune kɨ taa ə nə: «Ɨgai kadɨ ɨgəri-mi majɨ, taa ɨgəri lo kɨ m-ḭ tɨ tɔ! Nɨngə e mi wa ɓa m-ɨlə rɔm al, nə Luwə kɨ nje kɨlə-m e dəw kɨ asɨ kadɨ dəw ɨndə mene dɔe tɨ. Səi, ɨgəri-e majɨ al.
28 Enquanto ensinava no templo, Jesus exclamou: Ah! Vós me conheceis e sabeis de onde eu sou!... Entretanto, não vim de mim mesmo, mas é verdadeiro aquele que me enviou, e vós não o conheceis.
29 Mi m-gər-e majɨ tadɔ m-ḭ rɔe tɨ, taa e e ə ɨlə-m tɔ.»
29 Eu o conheço, porque venho dele e ele me enviou.
30 Lo kɨn tɨ, dɨje ɨsɨ sangi kadɨ n-uwəi Jəju, nə dəw kɨ kadɨ ɨndə jine dɔe tɨ goto, tadɔ ndɔ lie asɨ al ɓəy.
30 Procuraram prendê-lo, mas ninguém lhe deitou as mãos, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Nɨngə dan kosɨ je tɨ, dɨje ngay adi-e mede ɓa əli əi nə: «Dɔkagɨlo kɨ Kɨrɨsɨ a re ə a ra nḛ kɔjɨ je kɨ ɨtə ya̰ dɨngəm kɨn wa?»
31 Muitos do povo, porém, creram nele e perguntavam: Quando vier o Cristo, fará mais milagres do que este faz?
32 Ə ta kɨ kosɨ je ɨsɨ kɔti gɨn mɨndɨde tɨ ɔjɨ dɔ Jəju kɨn osɨ mbi *Parɨsɨ je tɨ, adɨ Parɨsɨ je, kɨ njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je ɨləi njé ngəm dɔ lo je ləde kadɨ awi uwəi Jəju.
32 Os fariseus ouviram esse murmúrio que circulava entre o povo a respeito de Jesus. Então, de acordo com eles, os príncipes dos sacerdotes enviaram guardas para prendê-lo.
33 Ə Jəju əl ə nə: «M-a mi səsi ngan ndɔ je ndə̰y ɓəy, ɓa m-a m-aw kɨ rɔ nje kɨlə-m tɨ.
33 Disse Jesus: Ainda por um pouco de tempo estou convosco e então vou para aquele que me enviou.
34 A sangi-mi nə a ɨngəi-mi al, tadɔ lo kɨ m-a mi tɨ kɨn a asi kadɨ a awi tɨ al.»
34 Buscar-me-eis sem me achar, nem podereis ir para onde estou.
35 Ə dɔ ta tɨ kɨn *Jɨpɨ je dəji-naa ta əi nə: «Lo kɨ ra be ə a aw tɨ ə kadɨ j-a j-ɨnge al ə? A aw go ngakone je tɨ kɨ sanəi-naa dan Gɨrəkɨ je tɨ kɨn kadɨ aw ndo nḛ Gɨrəkɨ je ma?
35 Os judeus perguntavam entre si: Para onde irá ele, que o não possamos achar? Porventura irá para o meio dos judeus dispersos entre os gregos, para tornar-se o doutor dos estrangeiros?
36 Ta kɨ əl ə nə: “A sangi-mi nə a ɨngəi-mi al, tadɔ lo kɨ m-a mi tɨ kɨn a asi kadɨ a awi tɨ al,” kɨn me nə ri ə?»
36 Que significam essas palavras que nos disse: Buscar-me-eis sem me achar, e onde estou para lá não podereis ir?
37 Dɔbəy ndɔ ra nay, kɨ e ndɔ kɨ bo ngay ɓa, Jəju ḭ a taa un ndune əl ə nə: «Kɨn ə re dəw madɨ kɨndə ra-e ə, kadɨ re rɔm tɨ a̰y man.
37 No último dia, que é o principal dia de festa, estava Jesus de pé e clamava: Se alguém tiver sede, venha a mim e beba.
38 Dəw kɨ adɨ-m mene ɓa, “ndəə man kɨ nje kadɨ dɨje ɨsi kɨ dɔde taa a tḛḛ nga̰mee tɨ,” təkɨ Makɨtɨbɨ lə Luwə əl-n.»
38 Quem crê em mim, como diz a Escritura: Do seu interior manarão rios de água viva {Zc 14,8; Is 58,11}.
39 Lo kɨn tɨ; Jəju ɨsɨ əl ta lə NDɨl Luwə kɨ kadɨ dɨje kɨ adi-e mede a ɨngəi, mbata dɔkagɨloe tɨ kɨn NDɨl Luwə re dɔ dɨje tɨ al ɓəy, tadɔ Jəju ɨngə kɔsɨ-gon al ɓəy.
39 Dizia isso, referindo-se ao Espírito que haviam de receber os que cressem nele, pois ainda não fora dado o Espírito, visto que Jesus ainda não tinha sido glorificado.
40 Dan kosɨ je tɨ, dɨje madɨ kɨ ooi ta kəl Jəju əli əi nə: «Təkɨ rɔjetɨ, dəw kam e NJe kəl ta kɨ ta Luwə tɨ kɨ sɔbɨ kadɨ a re ka kɨn ə wa!»
40 Ouvindo essas palavras, alguns daquela multidão diziam: Este é realmente o profeta.
41 NJé kɨ na̰ je əli əi nə: «E Kɨrɨsɨ kɨ Luwə mbəte.» Nə njé kɨ nungɨ ɓəy naji əi nə: «Kadɨ Kɨrɨsɨ e dəw kɨ Galile tɨ a?
41 Outros diziam: Este é o Cristo. Mas outros protestavam: É acaso da Galiléia que há de vir o Cristo?
42 Makɨtɨbɨ lə Luwə əl təkɨ Kɨrɨsɨ a e dəw kɨ gɨn kojɨ tɨ lə *Dabɨdɨ, nɨngə a tḛḛ kɨ ta rəbɨ kɨ Bətɨləhəm tɨ, kɨ e ngon ɓe kojɨ Dabɨdɨ.»
42 Não diz a Escritura: O Cristo há de vir da família de Davi, e da aldeia de Belém, onde vivia Davi?
43 E be ə, kosɨ je gangi-naa mbata lə Jəju.
43 Houve por isso divisão entre o povo por causa dele.
44 Dɨje madɨ dande tɨ ndɨgi kuwe, nə dəw kɨ kadɨ ɨndə jine dɔe tɨ goto.
44 Alguns deles queriam prendê-lo, mas ninguém lhe lançou as mãos.
45 NJé ngəm ta lo lə *Jɨpɨ je kɨ awi kadɨ uwəi Jəju ka kɨn, təli rəi rɔ njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je tɨ əi kɨ *Parɨsɨ je, ə njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je kɨ Parɨsɨ je dəji-de əi nə: «Ra ban ə ɨrəi sie al ə?»
45 Voltaram os guardas para junto dos príncipes dos sacerdotes e fariseus, que lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Ə njé ngəm lo je əli əi nə: «NDɔ kare j-o dəw əl ta təkɨ dɨngəm kɨn ɨsɨ əl-n al.»
46 Os guardas responderam: Jamais homem algum falou como este homem!...
47 Ə Parɨsɨ je dəji-de əi nə: «Səi je ka ɨyə̰i rɔsi adɨ ədɨ səsi tɔ a?.
47 Replicaram os fariseus: Porventura também vós fostes seduzidos?
48 Oi dəw kare be dan njé kɨ boy je tɨ ə se dan Parɨsɨ je tɨ ade mene no̰o̰ a?
48 Há, acaso, alguém dentre as autoridades ou fariseus que acreditou nele?
49 Kosɨ je kam əi dɨje kɨ gəri ndu-kun lə *Mojɨ al, əi dɨje kɨ Luwə a tujɨ-de kɔ!»
49 Este poviléu que não conhece a lei é amaldiçoado!...
50 Nɨkodəm kɨ e kɨ kare dan Parɨsɨ je tɨ kɨ kəte aw rɔ Jəju tɨ un ta əl-de ə nə:
50 Replicou-lhes Nicodemos, um deles, o mesmo que de noite o fora procurar:
51 «Kɨn ə re dəw oo ta kɨ ta dəw tɨ al nɨm, taa oo nḛ kɨ ra al nɨm ə, ndu-kun ləje a gangɨ ta dɔe tɨ al.»
51 Condena acaso a nossa lei algum homem, antes de o ouvir e conhecer o que ele faz?
52 Nə ɨləi-e tɨ əi nə: «Ḭ ka ḭ dəw kɨ Galile tɨ tɔ a? Ɨsangɨ gɨne majɨ o, nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ kɨ kadɨ e dəw kɨ Galile tɨ goto.»
52 Responderam-lhe: Porventura és também tu galileu? Informa-te bem e verás que da Galiléia não saiu profeta.
53 [Go tɨ, dəw kɨ ra ka ɔtɨ aw ɓe ləne.
53 E voltaram, cada um para sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.