João 19
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ARA
1 *Pɨlatɨ adɨ ndune asɨgar je kadɨ awi kɨ Jəju, nɨngə kadɨ ɨndəi-e kɨ ndəy kabɨlay.
1 Então, por isso, Pilatos tomou a Jesus e mandou açoitá-lo.
2 Asɨgar je oji jɔgɨ kon ɨləi dɔe tɨ, nɨngə ɨləi kɨbɨ ngal kɨ kər pɨr pɨr rɔe tɨ tɔ.
2 Os soldados, tendo tecido uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e vestiram-no com um manto de púrpura.
3 NJɨyəi rəi rɔe tɨ, nɨngə əli-e əi nə: «Lapɨya, ngar lə Jɨpɨ je!» Ɓa ɓuki jide mbɔe tɨ, ɨndəi-e.
3 Chegavam-se a ele e diziam: Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 NJa kare ɓəy, Pɨlatɨ tḛḛ rɔ kosɨ je tɨ əl-de ə nə: «Majɨ, m-a m-re sie taga rɔsi tɨ ne, kadɨ ɨgəri təkɨ m-ɨngə ta madɨ kare kɨ kadɨ m-gangɨ-n ta dɔe tɨ al.»
4 Outra vez saiu Pilatos e lhes disse: Eis que eu vo-lo apresento, para que saibais que eu não acho nele crime algum.
5 Lo kɨn tɨ no̰o̰ be, Jəju tḛḛ taga kɨ jɔgɨ kon dɔne tɨ nɨm, kɨ kɨbɨ ngal kɨ kər pɨr pɨr rɔne tɨ nɨm. Nɨngə Pɨlatɨ əl-de ə nə: «Dɨngəm ka yə a am!»
5 Saiu, pois, Jesus trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. Disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Nə lokɨ, njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ njé ngəm ta lo je lə Jɨpɨ je, ooi-e ɓa, ɨləi ngɨrə kəl ta kɨ ndude kɨ boy əi nə: «Ɨɓe kagɨ-dəsɨ tɨ! ɨɓe kagɨ-dəsɨ tɨ!» Ə Pɨlatɨ əl-de ə nə: «Səi je wa, ɨtaai-e, awi ɨɓəi-e kagɨ-dəsɨ tɨ, tadɔ mi, m-ɨngə ta madɨ kɨ kadɨ m-gangɨ-n ta koy dɔe tɨ al.»
6 Ao verem-no, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós outros e crucificai-o; porque eu não acho nele crime algum.
7 Nɨngə Jɨpɨ je əli Pɨlatɨ əi nə: «J-aw kɨ ndu-kun kare no̰o̰, ɓa kɨ go ndu-kun tɨ ka kɨn, e dəw kɨ sɔbɨ kadɨ a oy, tadɔ əl ə nə n-e NGon lə Luwə.»
7 Responderam-lhe os judeus: Temos uma lei, e, de conformidade com a lei, ele deve morrer, porque a si mesmo se fez Filho de Deus.
8 Lokɨ Pɨlatɨ oo ta kɨn ɓa, ade ɓəl kɨ dɔ made tɨ ɓəy,
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ainda mais atemorizado ficou,
9 ə təl ur me kəy tɨ kɨ boy, nɨngə dəjɨ Jəju ə nə: «Ḭ, ḭ ra ə?» Nə Jəju ɨle ta tɨ al.
9 e, tornando a entrar no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Ə Pɨlatɨ əl Jəju ə nə: «Mi ə m-dəji ta ə ɨlə-m tɨ al a? Ɨgər kadɨ m-aw kɨ tɔgɨ kadɨ m-ge ə m-ɨyə̰-i taa nɨm, m-ge ə m-ɓə-i kagɨ-dəsɨ tɨ nɨm, ə se ɨgər al ə?»
10 Então, Pilatos o advertiu: Não me respondes? Não sabes que tenho autoridade para te soltar e autoridade para te crucificar?
11 Jəju ɨle tɨ ə nə: «Kɨn ə re e tɔgɨ kɨ Luwə wa ə adi dɔra̰ tɨ nu kɨn al ə, aw kɨ tɔgɨ madɨ kare dɔm tɨ al. Ɓa e mbata kɨn ə, dəw kɨ nje kɨlə-m jii tɨ, majal lie e ngay ɨtə ya̰i.»
11 Respondeu Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fosse dada; por isso, quem me entregou a ti maior pecado tem.
12 Dɔ ta tɨ wa kɨn ɓa, Pɨlatɨ sangɨ kadɨ n-ɨyə̰ Jəju, nə Jɨpɨ je ɨləi kɔl, ə əli-e əi nə: «Kɨn ə re ɨyḛ taa ɓa, ḭ madɨ Səjar kɨ e ngar kɨ bo kɨn al. Dəw kɨ ə nə n-e ngar ɓa, dəwe kɨn e nje ta lə Səjar.»
12 A partir deste momento, Pilatos procurava soltá-lo, mas os judeus clamavam: Se soltas a este, não és amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 Lokɨ Pɨlatɨ oo ta kɨn ɓa, adɨ awi kɨ Jəju taga, nɨngə e wa ɨsɨ dɔ kɨmbər ngar tɨ, lo tɨ kɨ ɓari-e Gajɨ mbal je kɨ kɨndə nangɨ, kɨ ta ebɨrə ə nə «Gabata».
13 Ouvindo Pilatos estas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, no hebraico Gabatá.
14 E ndɔ kɨ kadɨ lo ti par ə e kɨlə ngɨrə ra nay Pakɨ, nɨngə e kadɨ kɨ jam dɔ ɓe tɨ be. Ə Pɨlatɨ əl Jɨpɨ je ə nə: «Oi ngar ləsi.»
14 E era a parasceve pascal, cerca da hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso rei.
15 Nə uni ndude kɨ taa əli əi nə: «Kadɨ oy kɔ! kadɨ oy kɔ! Ɨɓe kagɨ-dəsɨ tɨ!» Ə Pɨlatɨ əl-de ə nə: «Kadɨ tə m-ɓə ngar ləsi kagɨ-dəsɨ tɨ a?» Ɓa njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je əli əi nə: «Dəw oo ngar ləje kɨ rangɨ al, ngar ləje e Səjar par.»
15 Eles, porém, clamavam: Fora! Fora! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? Responderam os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César!
16 Lo kɨn tɨ, Pɨlatɨ ɨlə Jəju ji asɨgar je tɨ kadɨ ɓəi-e kagɨ-dəsɨ tɨ.
16 Então, Pilatos o entregou para ser crucificado.
17 E wa otɨ kagɨ-dəsɨ ləne, tḛḛ-n gɨdɨ ɓe bo tɨ kɨ taga, kadɨ aw-n lo tɨ kɨ ɓari-e «Ka dɔ dəw», kɨ ta ebɨrə nə «Golgota».
17 Tomaram eles, pois, a Jesus; e ele próprio, carregando a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico,
18 E loe tɨ kɨn ə asɨgar je ɓəi Jəju tɨ, kagɨ-dəsɨ tɨ. Ɓəi dɨje joo kagɨ-dəsɨ tɨ sie, kɨ kare dɔ ji ko̰e tɨ, ə kɨ kare dɔ ji gəle tɨ tɔ, nɨngə e wa a dana.
18 onde o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 *Pɨlatɨ adɨ rai ngon ba, ndangi nḛ me tɨ, ɨndəi taa dɔ kagɨ-dəsɨ kɨ Jəju a tɨ. Nḛ kɨ ndangi me tɨ nə: «Jəju kɨ Najarətɨ tɨ, ngar lə *Jɨpɨ je.»
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no cimo da cruz; o que estava escrito era: Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus .
20 Lokɨ ɓəi Jəju tɨ, kagɨ-dəsɨ tɨ ka kɨn e ɓasi kɨ ɓe bo, adɨ Jɨpɨ je ngay tɨdəi nḛ kɨ ndangi kɨn. NDangi kɨ ta ebɨrə nɨm, kɨ ta latḛ nɨm, taa kɨ ta gɨrəkɨ nɨm tɔ.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus fora crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Ə njé kun dɔ njé kɨjə nḛ kadɨ-kare je əli Pɨlatɨ əi nə: «Nḛ kɨn, sɔbɨ kadɨ re a ndangɨ “ngar lə Jɨpɨ” be al, nə re a ndangɨ “dɨngəm kam əl ə nə n-e ngar lə Jɨpɨ je” taa e go rəbe tɨ.»
21 Os principais sacerdotes diziam a Pilatos: Não escrevas: Rei dos judeus, e sim que ele disse: Sou o rei dos judeus.
22 Nə Pɨlatɨ əl-de ə nə: «Nḛ kɨ m-ndangɨ ɓa, ndange ka m-ndangɨ kɨn.»
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi escrevi.
23 Lokɨ asɨgar je ɓəi Jəju kagɨ-dəsɨ tɨ gɨne gangɨ ɓa, kəi kɨbɨ je lie, ka̰yḭ gɨn sɔ, sɔbɨ dɔde kare kare. Nɨngə nay kɨbɨ ngal kɨ dəw uu al, nə oji ta naa tɨ be par, ḭ taa re nangɨ.
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, tomaram-lhe as vestes e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Ə asɨgar je əli-naa əi nə: «Adɨ jɨ tɨli kɨbɨ ngal kɨn al, nə adɨ jɨ tɨgəi kɨr (mbare) dɔ tɨ j-oi se na̰ ə a e ya̰e wa.» Nɨngə e nḛ kɨ a to be kadɨ ta kɨ ndangi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə əi nə:
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela para ver a quem caberá — para se cumprir a Escritura: Repartiram entre si as minhas vestes e sobre a minha túnica lançaram sortes. Assim, pois, o fizeram os soldados.
25 Ko̰ Jəju əi kɨ ngokone kɨ dəne nɨm, Mari kɨ ne Kɨləwopasɨ nɨm, taa Mari kɨ Magɨdala nɨm ai no̰o̰, ɓasi kadɨ kagɨ-dəsɨ tɨ kɨ ɓəi Jəju tɨ.
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, e a irmã dela, e Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Lokɨ Jəju oo kone, ə oo nje ndo ləne kɨ e Jəju ndɨgɨ, a gədɨ ko̰e tɨ ɓa, əl kone ə nə: «Dəne, o ngoni ə a am.»
26 Vendo Jesus sua mãe e junto a ela o discípulo amado, disse: Mulher, eis aí teu filho.
27 Ɓa go tɨ, əl nje ndo ləne ka kɨn ə nə: «O ko̰i ə a am.» Nɨngə, ndɔe tɨ no̰o̰, nje ndo ka kɨn aw kɨ ko̰ Jəju rɔne tɨ. Lo ka dɔ dəw|src="hk00323c.tif" size="col" loc="JHN 19.17-20" copy="Horace Knowles" ref="19.17"
27 Depois, disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 Go nḛ je tɨ kɨn, Jəju gər kadɨ gɨn nḛ je pətɨ gangɨ ngata ɓa, əl ta kɨn kadɨ tɔl ta ta kɨ ndangi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə ə nə: «Kɨndə ra-m.»
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para se cumprir a Escritura, disse: Tenho sede!
29 NGoo kɨ kasɨ nju kɨ masɨ rosɨ ɨsɨ no̰o̰, ə asɨgar je ndui nḛ kɨ to hom hom me kasɨ nju tɨ kɨ masɨ ka kɨn, ɨləi ta kagɨ tɨ kɨ ɓari-e ijopɨ, ɓa ɨləi ta Jəju tɨ.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, lha chegaram à boca.
30 Ə lokɨ Jəju njɨbɨ kasɨ kɨ masɨ ka kɨn nɨngə, əl ə nə: «Gɨn nḛ je pətɨ gangɨ ngata», ɓa ɨlə dɔne nangɨ, nɨngə kə̰ə̰e tḛḛ.
30 Quando, pois, Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado! E, inclinando a cabeça, rendeu o espírito.
31 E ndɔ kɨ kadɨ lo ti dɔ tɨ ə, e ndɔ taa kə̰ə̰. E ndo taa kə̰ə̰ kɨ to ta dangɨ, ə, kadɨ tə nɨn je ai dɔ kagɨ-dəsɨ tɨ ba ndɔ taa kə̰ə̰ tɨ al, Jɨpɨ je awi dəji Pɨlatɨ kadɨ adɨ budi njade, ə ɔri-de kɔ dɔ kagɨ-dəsɨ tɨ.
31 Então, os judeus, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação, pois era grande o dia daquele sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.
32 Lo kɨn tɨ, asɨgar je awi budi nja dəw kɨ dɔsa̰y nɨm, e kɨ ko̰ joo nɨm, kɨ ɓəi-de kagɨ-dəsɨ tɨ naa tɨ kɨ Jəju.
32 Os soldados foram e quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele tinham sido crucificados;
33 Lokɨ rəi tḛḛi dɔ Jəju tɨ ɓa, oi kadɨ e oy ngata, adɨ budi njae al.
33 chegando-se, porém, a Jesus, como vissem que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Nɨngə asɨgar kare ə ɔsɨ kade kɨ nɨngə, ɓa ta naa tɨ no̰o̰, məsɨ əi kɨ man tḛḛi ta do nɨngə tɨ ka kɨn.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Dəw kɨ ɔr go nḛ je kɨn, oo kɨ kəmne, nɨngə najɨ kɨ ma lie e kɨ rɔjetɨ, taa e wa gər kadɨ e ta kɨ rɔjetɨ ə n-əl tɔ, mba kadɨ tə səi ka adii mesi.
35 Aquele que isto viu testificou, sendo verdadeiro o seu testemunho; e ele sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 Təkɨ rɔjetɨ, nḛ je kɨn rai nḛ be mba kadɨ tə ta kɨ ndangi me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə əi nə: «Sɨnge kare ka dəw a tətɨ al», kɨn tɔl tane.
36 E isto aconteceu para se cumprir a Escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Taa ndangi ta kɨ rangɨ ɓəy me makɨtɨbɨ tɨ lə Luwə əi nə: «A go̰i lo kɨ rɔ dəw tɨ kɨ ɔsi kade kɨ nɨngə.»
37 E outra vez diz a Escritura: Eles verão aquele a quem traspassaram.
38 Go nḛ je tɨ kɨn, Jɨsəpɨ kɨ e dəw kɨ Arɨmate tɨ, aw dəjɨ ta rəbɨ *Pɨlatɨ kadɨ n-ɔr nɨn Jəju. Jɨsəpɨ e nje ndo lə Jəju kɨ ra rɔne lo ɓɔyɔ tɨ, mbata ɓəl *Jɨpɨ je. Pɨlatɨ ade ta rəbɨ, adɨ aw ɔr nɨn Jəju.
38 Depois disto, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus, ainda que ocultamente pelo receio que tinha dos judeus, rogou a Pilatos lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. Pilatos lho permitiu. Então, foi José de Arimateia e retirou o corpo de Jesus.
39 Nɨkodəm kɨ ndɔ kɨ aw ɨngə Jəju kondɔ ka kɨn ka, aw kɨ ndujɨ kagɨ je kɨ ətɨ majɨ joo kɨ mba kɔy rɔ nɨn tɨ. NDujɨ kagɨ je kɨ ɓari-de mɨr əi kɨ alowəsɨ, poləi-de naa tɨ asɨ kɨləw kutɨ mɨtə be.
39 E também Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus à noite, foi, levando cerca de cem libras de um composto de mirra e aloés.
40 Dɨje kɨ joo kɨn, uni nɨn Jəju, doləi kɨ ta kɨbɨ lḛ. Lo dole tɨ, ɓuki ndujɨ kagɨ kɨ ətɨ majɨ tɨtɨ ndə̰y, ndə̰y, taa doləi, kɨ go kujɨ rae tɨ lə Jɨpɨ je kɨ ɨsɨ rai kɨ nɨn je ləde ɓəy taa ɨləi ɓe tɨ.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os aromas, como é de uso entre os judeus na preparação para o sepulcro.
41 Lo kɨ ɓəi Jəju tɨ, kagɨ-dəsɨ tɨ ka kɨn, lo ndɔr kɨ məi kagɨ je tɨ to no̰o̰, nɨngə me ndɔr tɨ ka kɨn, ɓe kɨ to sɨgɨ, kɨ dəw ɨlə nɨn tɨ al ɓəy to tɨ no̰o̰.
41 No lugar onde Jesus fora crucificado, havia um jardim, e neste, um sepulcro novo, no qual ninguém tinha sido ainda posto.
42 NGa nɨngə, tə ka kɨ lo ti ə a e ndɔ taa kə̰ə̰ lə Jɨpɨ je, ɨləi Jəju me ɓe tɨ ka kɨn, tadɔ e ɓasi kade tɨ.
42 Ali, pois, por causa da preparação dos judeus e por estar perto o túmulo, depositaram o corpo de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.