João 13
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ARA
1 Kəte no̰ ra nay Pakɨ tɨ, Jəju gər kadɨ ndɔ re nga kadɨ tə ɨyə̰ dɔnangɨ ə aw rɔ Bawne tɨ. Jəju kɨ ndɨgɨ njé kɨ ya̰ne je kɨ dɔnangɨ tɨ ne mari nu, ndɨgɨ-de bɨtɨ kadɨ tɔl tae.
1 Ora, antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até ao fim.
2 Jəju əi kɨ njé ndo je ləne ɨsi ta nḛ kuso tɨ lo sɔlɔ. Nɨngə dɔkagɨloe tɨ kɨn, su ɨndə ta ga kulə Jəju ji njé ba̰ je tɨ me Judasɨ tɨ kɨ ngon lə Sɨmo̰ Isɨkarɨyotɨ ngata.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que traísse a Jesus,
3 Jəju wa kɨ dɔne gər kadɨ Bawne Luwə ɨlə nḛ je pətɨ jine tɨ, nɨngə gər təkɨ n-ḭ rɔe tɨ ə n-re, adɨ n-a n-təl n-aw rɔe tɨ gogɨ.
3 sabendo este que o Pai tudo confiara às suas mãos, e que ele viera de Deus, e voltava para Deus,
4 Jəju ḭ taa ta nḛ kuso tɨ, ɔr kɨbɨ ləne kɨ ɨlə dɔ made tɨ, ɓa un ta kɨbɨ dɔɔ-n ɓədɨne.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, tomando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Go tɨ, mbəl man me nḛ tɨ, ɓa ɨlə rɔne togɨ nja njé ndo je ləne, ə bɔr njade kɨ ta kɨbɨ kɨ kəte dɔɔ-n ɓədɨne ka kɨn.
5 Depois, deitou água na bacia e passou a lavar os pés aos discípulos e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Lokɨ Jəju re tḛḛ dɔ Sɨmo̰ Pɨyər tɨ ɓa, Sɨmo̰ Pɨyər əl-e ə nə: «Ɓaɓe, ḭ ə kadɨ ɨtogɨ njam a?»
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, e este lhe disse: Senhor, tu me lavas os pés a mim?
7 Ə Jəju əl-e ə nə: «Nḛ kɨ m-ɨsɨ m-ra kɨn, ta ji naa tɨ ne ɨgər al, nə a gər mee kɨ ɓəy tɨ.»
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço não o sabes agora; compreendê-lo-ás depois.
8 Be ka Pɨyər əl Jəju ə nə: «Jagɨ, ḭ a togɨ njam al.» Ə Jəju ɨle tɨ ə nə: «Kɨn ə re m-togɨ njay al ɓa, nḛ madɨ kɨ ɓəw-je naa tɨ səi goto.»
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Nɨngə Pɨyər əl ə nə: «Ɓaɓe, re e be ɓa, ɨtogɨ njam par al, nə kadɨ ɨtogɨ jim je, kɨ dɔm je tɔ.»
9 Então, Pedro lhe pediu: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Ə Jəju əl-e ə nə: «Dəw kɨ ndogɨ man, aw kɨ ndoo togɨ njane par, ɓɨ rɔe je pətɨ al, tadɔ ndəgɨ rɔe je ay njay. NGa nɨngə səi je, rɔsi ay njay, nə e dɨje pətɨ ɓa rɔde ay, al ɓəy tɔ.»
10 Declarou-lhe Jesus: Quem já se banhou não necessita de lavar senão os pés; quanto ao mais, está todo limpo. Ora, vós estais limpos, mas não todos.
11 Lo kɨn tɨ, Jəju gər dəw kɨ a ule ji njé ba̰ je tɨ, ə əl-n ə nə: «E səi pətɨ ɓa rɔsi ay, al.»
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: Nem todos estais limpos.
12 Lokɨ Jəju togɨ njade gɨne gangɨ nɨngə, un kɨbɨ ləne ɨlə rɔne tɨ, ə təl aw ɨsɨ ta nḛ kuso tɨ gogɨ, ɓa əl-de ə nə: «Ɨgəri me nḛ kɨ m-ra səsi kɨn a?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, tomou as vestes e, voltando à mesa, perguntou-lhes: Compreendeis o que vos fiz?
13 Ɨsɨ ɓari-mi NJe ndo dɨje je, Ɓaɓe je, nɨngə e go rəbe tɨ, tadɔ e mi ə wa.
13 Vós me chamais o Mestre e o Senhor e dizeis bem; porque eu o sou.
14 NGa nɨngə re mi kɨ mi NJe ndo dɨje je, mi Ɓaɓe je ə m-togɨ njasi nɨngə, səi ka sɔbɨ kadɨ ɨtogi njanaa kɨ yo je kɨ ne je tɔ.
14 Ora, se eu, sendo o Senhor e o Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns dos outros.
15 E nḛ ə m-ɔjɨ səsi, kadɨ səi ka ɨndaji, ɨrai təkɨ m-ra səsi kɨn be tɔ.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Təkɨ rɔjetɨ, adɨ m-əl səsi, ɓəə ɨtə ɓane al, taa ngon nje kaw kɨlə ɨtə nje kɨle al tɔ.
16 Em verdade, em verdade vos digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado, maior do que aquele que o enviou.
17 Təkɨ ɨgəri ngata kɨn ə, ɨrai kɨle ə, rɔsi a nəl səsi ngay.
17 Ora, se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 E səi pətɨ ɓa m-ɨsɨ m-əl ta ləsi al; m-gər dɨje kɨ m-mbətɨ-de. NGa nɨngə, sɔbɨ kadɨ ta kɨ makɨtɨbɨ lə Luwə əl kɨn ra nḛ. Makɨtɨbɨ əl ə nə: “Dəw kɨ ɨsɨ uso səm nḛ, tu gajɨne ɔsɨ-m.”
18 Não falo a respeito de todos vós, pois eu conheço aqueles que escolhi; é, antes, para que se cumpra a Escritura:
19 M-əl səsi ta kɨn ɓasɨne, kadɨ tə ndɔ kɨ nḛe a ra nḛ ɓa, ɨgəri təkɨ “Mi NJe kɨsɨ no̰o̰.”
19 Desde já vos digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que
20 Təkɨ rɔjetɨ, adɨ m-əl səsi, dəw kɨ uwə dəw kɨ m-ɨle kɨ rɔne tɨ, uwə-m kɨ rɔne tɨ, ə dəw kɨ uwə-m kɨ rɔne tɨ, uwə nje kɨlə-m kɨ rɔne tɨ tɔ.»
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Go ta je tɨ kɨn, ndɨl Jəju ɨsɨ nangɨ al, adɨ ta tḛḛ tae tɨ kɨ taga ə nə: «Təkɨ rɔjetɨ, adɨ m-əl səsi, dəw kare dansi tɨ ne a ɨlə-m ji dɨje tɨ.»
21 Ditas estas coisas, angustiou-se Jesus em espírito e afirmou: Em verdade, em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Lo kɨn tɨ, njé ndo je lie go̰i kəm-naa, nɨngə dəji-naa se na̰ dana ə ɨsɨ əl ta lie wa.
22 Então, os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Kɨ kare dan njé ndo je tɨ, kɨ e dəw kɨ Jəju ndɨge, ɨsɨ kadɨ Jəju tɨ ɓasi.
23 Ora, ali estava conchegado a Jesus um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava;
24 Ə Sɨmo̰ Pɨyər ra nḛ yɔgɨrɔ nangɨ əl-e-n kadɨ dəjɨ Jəju se ɨsɨ əl ta lə na̰ dana wa.
24 a esse fez Simão Pedro sinal, dizendo-lhe: Pergunta a quem ele se refere.
25 NJe ndo ka kɨn ɔy kɨ dɔ Jəju tɨ, nɨngə dəje ə nə: «Ɓaɓe, dəwe e na̰ ə?»
25 Então, aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Ə Jəju ɨle tɨ ə nə: «E dəw kɨ m-a m-ade mapa kɨ m-gangɨ, m-ɨlə me ta̰y tɨ kɨn.» Nɨngə Jəju gangɨ mapa ɨlə me ta̰y tɨ, adɨ Judasɨ kɨ ngon lə Sɨmo̰ Isɨkarɨyotɨ.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tomou, pois, um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Lokɨ Judasɨ taa mapa ka kɨn taa par ə, *Sata̰ ur mee tɨ. Ə Jəju əl-e ə nə: «Nḛ kɨ to mei tɨ kadɨ ɨra ka kɨn, ɨra law!»
27 E, após o bocado, imediatamente, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que pretendes fazer, faze-o depressa.
28 Dan dɨje tɨ kɨ ɨsi sie ta nḛ kuso tɨ kɨn, dəw kɨ kadɨ gər se mba ri ə əl-e ta kɨn be wa goto.
28 Nenhum, porém, dos que estavam à mesa percebeu a que fim lhe dissera isto.
29 Tə ka kɨ Judasɨ e-n nje kotɨ ɓɔl la ka kɨn, ngay je ooi təkɨ Jəju dəje kadɨ aw ndogɨ nḛ kɨ kadɨ n-rai nay Pakɨ, ə se kadɨ aw adɨ nḛ madɨ njé ndoo je wa be.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa, pensaram alguns que Jesus lhe dissera: Compra o que precisamos para a festa ou lhe ordenara que desse alguma coisa aos pobres.
30 Judasɨ taa mapa kɨ Jəju ade ka kɨn taa par ə tḛḛ taga. Dɔ kade tɨ kɨn, lo ndul ngata.
30 Ele, tendo recebido o bocado, saiu logo. E era noite.
31 Lokɨ Judasɨ tḛḛ ɓa, Jəju əl ə nə: «Kɨ ɓasɨne kɨn, dɨje ɨləi tɔjɨ dɔm tɨ mi *NGon dəw, nɨngə mi NGon dəw m-ra m-adɨ dɨje ɨləi tɔjɨ dɔ Luwə tɨ tɔ.
31 Quando ele saiu, disse Jesus: Agora, foi glorificado o Filho do Homem, e Deus foi glorificado nele;
32 Kɨn ə re m-ra m-adɨ dɨje ɨləi tɔjɨ dɔ Luwə tɨ ɓa, Luwə wa kɨ dɔne a adɨ dɨje ɨləi tɔjɨ dɔm tɨ mi NGon dəw tɔ. NGa nɨngə e nḛ kɨ a ra nḛ ɓasɨne.
32 se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e glorificá-lo-á imediatamente.
33 NGanm je, mi səsi ne, naa tɨ dɔkagɨlo kɨ ndə̰y be par. A sangi-mi, nɨngə təkɨ m-əl-n *Jɨpɨ je, m-əl səsi ɓone tɔ təkɨ: “Lo kɨ m-a m-aw tɨ, a asi kadɨ awi tɨ al.”
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco; buscar-me-eis, e o que eu disse aos judeus também agora vos digo a vós outros: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 M-adɨ səsi ndu-kun kɨ sɨgɨ kɨ e ta kadɨ ɨndɨgi-naa dansi tɨ kɨ yo je kɨ ne je. Majɨ kadɨ ɨndɨgi-naa dansi tɨ kɨ yo je kɨ ne je təkɨ mi m-ndɨgɨ-n səsi kɨn be tɔ.
34 Novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que também vos ameis uns aos outros.
35 Kɨn ə re ɨndɨgi-naa dansi tɨ kɨ yo je kɨ ne je ɓa, dɨje pətɨ a gəri təkɨ səi njé ndo je ləm.»
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos: se tiverdes amor uns aos outros.
36 Sɨmo̰ Pɨyər dəjɨ Jəju ə nə: «Ɓaɓe, a aw ra ə?» Ə Jəju ɨle tɨ ə nə: «Lo kɨ m-a m-aw tɨ, a asɨ kadɨ un gom kɨ ɓasɨne kɨn al, nə a un gom kɨ ɓəy tɨ.»
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus: Para onde vou, não me podes seguir agora; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Ɓa Pɨyər dəjɨ Jəju ə nə: «Ɓaɓe, mba ri ə m-a m-asɨ kadɨ m-un goi kɨ ɓasɨne kɨn al ə? Mi ɓasi ngay kadɨ m-ɨlə rɔm kɔ mbata ləi!»
37 Replicou Pedro: Senhor, por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a própria vida.
38 Lo kɨn tɨ, Jəju ɨlə Pɨyər tɨ ə nə: «Adɨ ḭ ɓasi ngay kadɨ ɨlə rɔi kɔ mbata ləm wa ta? Təkɨ rɔjetɨ, adɨ m-əli, kunə kɨnjə no̰ al ɓəy ə, a najɨ ta nja mɨtə ə nə ɨgər-m al.»
38 Respondeu Jesus: Darás a vida por mim? Em verdade, em verdade te digo que jamais cantará o galo antes que me negues três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.