Hebreus 4
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs BKJ
1 Be ə, təkɨ dɔkagɨlo kun mɨndɨ kur me ɓe kɔr kə̰ə̰ tɨ lə Luwə nay ɓəy kɨn ɓa, majɨ kadɨ j-ɨndəi kəm-kədɨ dɔ rɔje tɨ mba kadɨ dəw madɨ kare njae nay gogɨ al.
1 Portanto, temamos, a fim de que, uma promessa nos foi deixada de entrar em seu descanso, qualquer um de vocês deve parecer estar aquém disso.
2 Tadɔ je ka, təkɨ ɨləi mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ adi kaje je wa kɨn tɔ ə, ɨləi mbḛ kɨn adi je tɔ. Nə ke ə, Poy Ta kɨ Majɨ kɨ kaje je ooi kɨn, to tə nḛ kɨ kare rɔde tɨ, mbata taai kɨ kadɨ-me al.
2 Porque para nós o evangelho foi pregado, assim também como a eles, mas a palavra pregada não lhes serviu, não estando esta misturada com a fé daqueles que a ouviram.
3 Nɨngə je kɨ j-adɨ me je, j-a j-asɨ kadɨ j-ur me ɓe kɔr kə̰ə̰ tɨ kɨn, təkɨ makɨtɨbɨ lə Luwə əl-n ə nə:
3 Porque nós, que temos crido, entramos no repouso, tal como ele disse: Assim como jurei na minha ira eles não entrarão no meu repouso; embora as obras estivessem consumadas desde a fundação do mundo.
4 Təkɨ rɔjetɨ, makɨtɨbɨ lə Luwə əl ta ɔjɨ-n dɔ ndɔ kɨ ko̰ sɨri ə nə: «Luwə ɔr kə̰ə̰ me ndɔ tɨ kɨ ko sɨri dɔ kɨlə je tɨ pətɨ kɨ ra.»
4 Porque ele falou em um determinado lugar do sétimo dia: E Deus repousou no sétimo dia de todas as suas obras.
5 Makɨtɨbɨ lə Luwə əl ɓəy ə nə: «A uri me ɓe kɔr kə̰ə̰ tɨ ləm kɨ m-ɨsɨ m-ra kɨ mbata ləde kɨn al ratata.»
5 E neste lugar novamente: Não entrarão no meu repouso.
6 NJé je kɨ ɨləi mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ adɨ-de kəte, adi mede dɔ ta tɨ kɨ Luwə əl-de al. Adɨ lo kadɨ a uri me ɓe kɔr kə̰ə̰ tɨ lə Luwə kɨn goto. Re to be ka, ta rəbɨ to tagɨra ɓəy kadɨ njé kɨ rangɨ a uri tɨ.
6 Vendo, portanto, que ainda há alguns que devem entrar, e que aqueles que primeiro receberam a pregação não entraram por causa da incredulidade,
7 E be ə, Luwə ɨndə dɔ ndɔ kɨ rangɨ dana, ɓar-e ə nə: «NDɔ kɨ ɓone.» Luwə əl ta je kɨn ɓal ngay kəte go ta je tɨ kɨ kaje je mbati tae tɨ. Əl ta je ka kɨn kɨ ta *Dabɨdɨ, me makɨtɨbɨ pa je tɨ lie kɨ ndangɨ kəte ə nə:
7 novamente, ele determina um certo dia, dizendo através de Davi: Hoje, depois de muito tempo, como está dito: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Təkɨ rɔjetɨ, re Jojuwe ɔr no̰ *Isɨrayəl je aw səde me ɓe kɔr kə̰ə̰ tɨ lə Luwə ə, Luwə a əl ta lə ndɔ kɔr kə̰ə̰ kɨ rangɨ gogɨ al ngata.
8 Porque, se Jesus lhes houvesse dado repouso, não teria falado depois disso a respeito de um outro dia.
9 Be ə, ndɔ kɔr kə̰ə̰ kɨ rangɨ lə dɨje lə Luwə to no̰o̰ ɓəy. A e ndɔ kɔr kə̰ə̰ kɨ tɨtɨ-naa kɨ ndɔ kɨ ko̰ sɨri kɨ Luwə ɔr-n kə̰ə̰ kɨn be.
9 Portanto, ainda resta um repouso para o povo de Deus.
10 Tadɔ dəw kɨ ur lo kɔr kə̰ə̰ tɨ lə Luwə ə, a ɔr kə̰ə̰ dɔ kɨlə tɨ ləne, təkɨ Luwə ɔr-n kə̰ə̰ dɔ kɨlə tɨ ləne kɨn be tɔ.
10 Porque aquele que entrou no seu repouso, também cessou as suas próprias obras, assim como Deus repousou das suas.
11 Be ə, majɨ kadɨ j-ɨndəi tɔgɨ dɔ rɔje tɨ mba kadɨ j-uri me ɓe kɔr kə̰ə̰ tɨ kɨn. Adɨ j-ɨndəi kəm-kədɨ dɔ rɔjetɨ mba kadɨ dəw madɨ kare dan je tɨ təl nje mbatɨ ta kɨ ta Luwə tɨ adɨ osɨ təkɨ kaje je osi kəte kɨn be al ngata.
11 Esforcemo-nos, portanto, para entrar naquele repouso, a fim de que nenhum homem caia no mesmo exemplo de incredulidade.
12 Ta lə Luwə e ta kɨ ɨsɨ kəm, aw kɨ tɔgɨ ngay tɔ. Tae atɨ ɨtə kɨyə kasɨgar kɨ ta kate e dam joo. Ta lə Luwə a ur rɔjetɨ makɨ makɨ. A aw ɔdɨ dan ɓəngɨrə je nu. Nɨngə ta rɔje je kɨ rɔtɨ-naa, kɨ wuy dɔje je ka aw ɔdɨ tɔ. Kɔjɨ ta ra je ləje kɨ majɨ, kɨ kɨ majal kɨ mər ta je kɨ dɔ ɓəngɨrə je tɨ ka, ta lə Luwə tḛḛ kɨ gɨne.
12 Porque a palavra de Deus é viva e poderosa, e mais afiada do que qualquer espada de dois gumes, penetrando até a divisão da alma e do espírito, e das juntas e medulas, e discerne os pensamentos e intenções do coração.
13 Nḛ kare kɨ mbo̰ nḛ kɨndə je tɨ lə Luwə kɨ ɓɔyɔ rɔne ta kəme tɨ goto. Nḛ je pətɨ naji rɔde ta kəme tɨ ay njay njay. Nɨngə e no̰ Luwə tɨ tɔ ə na̰ na̰ a ɔr gɨn kɨlə rane je.
13 E não há criatura alguma que não se manifeste à sua vista; porém todas as coisas estão nuas e abertas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Adɨ j-uwəi kadɨ-me ləje kɨ j-əli ta dɔ tɨ no̰ dɨje tɨ taga kɨn ba, tadɔ, təkɨ rɔjetɨ, j-awi kɨ nje kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare kɨ bo, kɨ nje tɔgɨ kɨ aw bɨtɨ tḛḛ lo kɨsɨ Luwə tɨ. Adɨ e Jəju Kɨrɨsɨ kɨ NGon lə Luwə.
14 Sabendo que temos um grande sumo sacerdote, que adentrou os céus, Jesus, o Filho de Deus, retenhamos firmemente a nossa fé.
15 NJe kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare ləje ka kɨn, asɨ nakɨ kadɨ ɨngə ko̰ səje dɔ tɔgɨ kasɨ al je tɨ ləje. Təkɨ rɔjetɨ, e wa ka, nai-e me nḛ je tɨ pətɨ tə je be tɔ. Nə ke ə, e osɨ me majal tɨ nja kare al.
15 Porque não temos um sumo sacerdote que não possa ser tocado com o sentimento de nossas fraquezas, porém um que em todos os pontos foi tentado, assim como nós, porém sem pecado.
16 Adɨ j-ɔti ɓasi kɨ no̰ kɨmbər ko̰ɓe tɨ lə Luwə kɨ nje me-majɨ, kɨ me kɨ tḭ katɨ. Lo kɨn tɨ ə, Luwə a ɨyə̰-n go majal je ləje kɔ nɨm, taa me-majɨ lie ka a nay səje nɨm, mba kadɨ tə ra səje dɔkagɨlo tɨ kɨ me je ge.
16 Portanto, acheguemo-nos confiantemente ao trono da graça, para que possamos obter misericórdia e achar graça e auxílio em tempo de necessidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.