Hebreus 2
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ACF
1 Be ə, majɨ kadɨ nḛ ndo je kɨ j-ɨngəi kɨn, adɨ jɨ rai jɨ ndami al, re jɨ rai jɨ ndamii ə, j-a ndəmi rəbɨ.
1 Portanto, convém-nos atentar com mais diligência para as coisas que já temos ouvido, para que em tempo algum nos desviemos delas.
2 Jɨ gər kadɨ ta kɨ ndɔ kɨ malayka je rəi əli kaje je e ta kɨ rɔjetɨ. Nɨngə dɨje pətɨ kɨ njé kal dɔ ndu kɨn nɨm, njé təl rɔde go tɨ al nɨm, Luwə adɨ-de kɨndə kɔjɨ kɨ sɔbɨ kadɨ ɨngəi.
2 Porque, se a palavra falada pelos anjos permaneceu firme, e toda a transgressão e desobediência recebeu a justa retribuição,
3 Təkɨ rɔjetɨ, j-əi wa ka j-a nali kɨndə kɔjɨ lə Luwə kɨn al, re j-oi ta kajɨ kɨ ətɨ ɓəl be kɨn tə nḛ kɨ kare. Ta kajɨ kɨn, Ɓaɓe Jəju wa ə ɨlə mbḛe dɔsa̰y. Nɨngə njé je kɨ ooi ta-e tɨ, rəi mai naje adi-je, təkɨ e ta kɨ rɔjetɨ.
3 Como escaparemos nós, se não atentarmos para uma tão grande salvação, a qual, começando a ser anunciada pelo Senhor, foi-nos depois confirmada pelos que a ouviram;
4 Luwə wa kɨ dɔne ma najɨ dɔ ta kəl-de tɨ kadɨ e ta kɨ rɔjetɨ kɨ takul nḛ kɔjɨ je kɨ ətɨ ɓəl nɨm, nḛ ra je kɨ dəw asɨ ra al nɨm, kɨ mbəli je kɨ ra kɨ rəbɨ je kɨ dangɨ dangɨ nɨm tɔ. Taa Luwə tɔjɨ nḛ kɨ rangɨ ɓəy, adɨ njé ma najɨ je ka kɨn, kadɨ-kare je kɨ dangɨ dangɨ kɨ go NDɨle tɨ, kɨ go ndɨgɨ tɨ lie.
4 Testificando também Deus com eles, por sinais, e milagres, e várias maravilhas e dons do Espírito Santo, distribuídos por sua vontade?
5 J-ɨsɨ j-əl ta dɔ kɨsɨ kɨ dɔ taa tɨ kɨ sɨgɨ kɨ a re. Nɨngə kɨsɨ kɨ dɔ taa kɨ sɨgɨ ka kɨn, e malayka je ə, Luwə a adɨ tɔgɨ dɔ tɨ al.
5 Porque não foi aos anjos que sujeitou o mundo futuro, de que falamos.
6 Makɨtɨbɨ lə Luwə ə nə:
6 Mas em certo lugar testificou alguém, dizendo:Que é o homem, para que dele te lembres?Ou o filho do homem, para que o visites?
7 Ra-e adɨ malayka je əi dɔe tɨ mbata ngon dɔkagɨlo kɨ ndə̰y be,
7 Tu o fizeste um pouco menor do que os anjos,De glória e de honra o coroaste,E o constituíste sobre as obras de tuas mãos;
8 Ɔsɨ gone mba kadɨ o̰ ɓe dɔ nḛ kɨndə je tɨ pətɨ.»
8 Todas as coisas lhe sujeitaste debaixo dos pés.Ora, visto que lhe sujeitou todas as coisas, nada deixou que lhe não esteja sujeito. Mas agora ainda não vemos que todas as coisas lhe estejam sujeitas.
9 Nə j-o Jəju kɨ kəte, malayka je ɨtəi-e kɨ mba dɔkagɨlo ndə̰y, kɨ mba kadɨ kɨ takul me-majɨ lə Luwə, kɨ ade oy mbata lə dɨje pətɨ. Nɨngə e kɨ tadɔ ko̰ kɨ koy kɨ Jəju ɨngə kɨn ə, Luwə ɨlə-n jɔgɨ pɨtɨ kɨ kɔsɨ-gon dɔe tɨ.
9 Vemos, porém, coroado de glória e de honra aquele Jesus que fora feito um pouco menor do que os anjos, por causa da paixão da morte, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todos.
10 Təkɨ rɔjetɨ, Luwə e nje ra nḛ je pətɨ, taa nḛ je pətɨ əi ya̰e je tɔ. Luwə təl Jəju dəw kɨ asɨ naa bərəre tɨ go rəbɨ ko̰ je kɨ ɨngə, mba kadɨ dɨje ngay kɨ təli ngane je, ɨndəi rɔde naa tɨ sie dɔ pɨtɨ tɨ lie tɔ. Tadɔ Jəju e njé kɔr no̰de kaw səde kajɨ tɨ.
10 Porque convinha que aquele, para quem são todas as coisas, e mediante quem tudo existe, trazendo muitos filhos à glória, consagrasse pelas aflições o príncipe da salvação deles.
11 Nɨngə Jəju kɨ nje təl dɨje kɨ kasɨ-naa bərəre tɨ dɔ majal je tɨ ləde, taa njé je kɨ təli-de kɨ kay njay tɨ ba pətɨ, Bawde e kare ba, adɨ e Luwə. Be ə, rɔ Jəju sɔl-e al kadɨ ɓar-de ngakone je.
11 Porque, assim o que santifica, como os que são santificados, são todos de um; por cuja causa não se envergonha de lhes chamar irmãos,
12 Jəju əl Luwə ə nə:
12 Dizendo:Anunciarei o teu nome a meus irmãos,Cantar-te-ei louvores no meio da congregação.
13 Nɨngə əl ɓəy:
13 E outra vez: Porei nele a minha confiança. E outra vez: Eis-me aqui a mim, e aos filhos que Deus me deu.
14 Təkɨ dɨje ka kɨn awi kɨ darɔ kɨ məsɨ ka kɨn ə, Jəju wa ka, təl rɔne dəw tɨ kɨ rɔjetɨ tə əi be tɔ. Ra be mba kadɨ kɨ takul koye, su kɨ aw kɨ tɔgɨ lə koy jine tɨ, təl nḛ kɨ kare.
14 E, visto como os filhos participam da carne e do sangue, também ele participou das mesmas coisas, para que pela morte aniquilasse o que tinha o império da morte, isto é, o diabo;
15 Jəju oy mba kadɨ taa dɨje ɨlə-de taa tɔ. Dɨje kɨ dɔkagɨlo kɨsɨ kɨ dɔ taa ləde pətɨ, ɨsɨ tə ɓəə je me ɓəl koy tɨ.
15 E livrasse todos os que, com medo da morte, estavam por toda a vida sujeitos à servidão.
16 Təkɨ rɔjetɨ, Jəju re mba kadɨ ra kɨ malayka je al, nə re kɨ mba kadɨ ra kɨ dɨje kɨ gɨn kojɨ tɨ lə *Abɨrakam.
16 Porque, na verdade, ele não tomou os anjos, mas tomou a descendência de Abraão.
17 E be ə, me nḛ je tɨ pətɨ, kadɨ to tə ngakone je be, mba kadɨ təl nje kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare ləde kɨ bo kɨ nje ndɨgɨ dɨje kɨ ətɨ ɓəl, taa kɨ nje ka dɔ njane tɨ njururu dɔ kɨlə tɨ kɨ Luwə ade tɔ. E ə, a bɔr majal lə dɨje nɨm, taa a ɨlə-de nojɨ naa tɨ kɨ Luwə nɨm tɔ.
17 Por isso convinha que em tudo fosse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote naquilo que é de Deus, para expiar os pecados do povo.
18 Oyo, Jəju wa kɨ dɔne ɨngə nḛ na nɨm, ɨngə ko̰ nɨm tɔ. Be ə, ngɔsɨne kɨn, asɨ kadɨ a ra kɨ njé je kɨ nḛ na je tḛḛi dɔde tɨ.
18 Porque naquilo que ele mesmo, sendo tentado, padeceu, pode socorrer aos que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.