Gálatas 4
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ARA
1 Nḛ kɨ kadɨ m-adɨ ɨgəri ə to kɨn: NGon kɨ bawe ɨyə̰ nḛ nduwə ade, e ə e ɓa nḛ kɨngə je pətɨ kɨ bawe ɨyə̰, nə lokɨ nay ngon ɓəy, to ta dangɨ kɨ ɓəə al.
1 Digo, pois, que, durante o tempo em que o herdeiro é menor, em nada difere de escravo, posto que é ele senhor de tudo.
2 To ta dangɨ al, tadɔ e gɨn tɔgɨ tɨ lə njé kote je kɨ njé ngəm nḛ majɨ lie, bɨtɨ kadɨ dɔkagɨlo kɨ bawe ɔjɨ asɨ ɓəy taa, a adi-e nḛ nduwə lie.
2 Mas está sob tutores e curadores até ao tempo predeterminado pelo pai.
3 J-əi ka to be tɔ. Lokɨ jɨ gəri Jəju Kɨrɨsɨ al, j-əi ɓəə je gɨn tɔgɨ tɨ lə majal je kɨ dangɨ dangɨ kɨ dɔnangɨ tɨ ne.
3 Assim, também nós, quando éramos menores, estávamos servilmente sujeitos aos rudimentos do mundo;
4 Nə lokɨ dɔkagɨlo kɨ Luwə ɔjɨ asɨ, Luwə ɨlə NGone adɨ re. NGon kɨ dəne oje gɨn ndu-kun tɨ lə *Jɨpɨ je.
4 vindo, porém, a plenitude do tempo, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 Re mba kadɨ taa dɔ dɨje kɨ ɨsi gɨn tɔgɨ tɨ lə ndu-kun, taa kadɨ tə təl-je ngan lə Luwə tɨ tɔ.
5 para resgatar os que estavam sob a lei, a fim de que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Səi ngan lə Luwə kɨ rɔjetɨ, be ə Luwə ɨlə-n NDɨl ngonne me je tɨ. NDɨl kɨ adɨ j-ɨsɨ ɓari Luwə Aba! kɨ kɔr me nə Bai.
6 E, porque vós sois filhos, enviou Deus ao nosso coração o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 E be ə, ḭ ɓəə al ngata, nə ḭ ngon lə Luwə. Ə re ḭ ngon lə Luwə nɨngə, Luwə a adi nḛ nduwə je pətɨ kɨ ngəm mbata lə nganne je kɨ go me-majɨ tɨ lie.
7 De sorte que já não és escravo, porém filho; e, sendo filho, também herdeiro por Deus.
8 Kəte, lokɨ ɨgəri Luwə al ɓəy, ɨsɨ ɨrai ɓəə lə luwə je kɨ dangɨ dangɨ, nə kɨ rɔjetɨ ɓa, əi luwə je al.
8 Outrora, porém, não conhecendo a Deus, servíeis a deuses que, por natureza, não o são;
9 NGa kɨ ɓasɨne ɨgəri Luwə, taa Luwə gər səsi tə ya̰ne je tɔ, ə ɨgei təl kaw gɨn nḛ je tɨ kɨ tɔgɨde goto, taa ndade ka goto ka kɨn ɓəy. Ɨgei təl kaw ra ɓəə ləde ɓəy.
9 mas agora que conheceis a Deus ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como estais voltando, outra vez, aos rudimentos fracos e pobres, aos quais, de novo, quereis ainda escravizar-vos?
10 Ɨsɨ ɨndəi kəmsi go ndɔ je madɨ tɨ, go nay je tɨ, go dɔkagɨlo je tɨ, kɨ go ɓal je tɨ madɨ ɓəy!
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 M-ɓəl kadɨ kɨlə kɨ m-ra dansi tɨ be kɨn to kare rɔm tɨ kɨ ndangɨ.
11 Receio de vós tenha eu trabalhado em vão para convosco.
12 NGakom je, m-uwə njasi kɨ ngangɨ tɨ ba, ɨtoi tə mi be, tadɔ mi ka m-to tə səi be tɔ. Ɨgəri majɨ, nḛ madɨ kɨ majal kare kɨ ɨrai səm goto.
12 Sede qual eu sou; pois também eu sou como vós. Irmãos, assim vos suplico. Em nada me ofendestes.
13 Kadɨ mesi ole dɔ tɨ, təkɨ e kɨ go rəbɨ lə mo̰y ə m-ɨlə-n səsi mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ kɨ m-ɨlə səsi dɔsa̰y.
13 E vós sabeis que vos preguei o evangelho a primeira vez por causa de uma enfermidade física.
14 Me rɔ to tɨ ləm, rɔm majɨ kadɨ dəw oo kɨ kəmne al, adɨ re a kɨdi-mi je, ɨnjḛi-mi je, nə ɨrai nḛ kɨn səm al. Uwəi-mi rɔsi tɨ tə kuwə yo. Nɨngə Oi-mi tə malayka lə Luwə ə se Jəju Kɨrɨsɨ wa kɨ dɔne be yo.
14 E, posto que a minha enfermidade na carne vos foi uma tentação, contudo, não me revelastes desprezo nem desgosto; antes, me recebestes como anjo de Deus, como o próprio Cristo Jesus.
15 Dɔkagɨloe tɨ kɨn rɔsi nəl səsi ngay, nga ɓasɨne rɔnəl ka kɨn goto ngata. M-gər majɨ kadɨ dɔkagɨloe tɨ kɨn re ɨngəi rəbɨ kadɨ ɔri ka̰ kəmsi adi-mi ka re a ɔri adi-mi.
15 Que é feito, pois, da vossa exultação? Pois vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os próprios olhos para mos dar.
16 Nɨngə ɓone m-təl nje ba̰ ləsi mbata kəl kɨ m-əl səsi ta kɨ rɔjetɨ.
16 Tornei-me, porventura, vosso inimigo, por vos dizer a verdade?
17 Dɨje kɨ ɨsɨ ədi səsi kɨn, rai nḛ tə nḛ kɨ ta ləsi to rɔde ngay be, nə kɨ rɔjetɨ, gɨr ta ləde e gɨr ta kɨ majal. Ɨsɨ ndɨgi kadɨ n-gangi səsi naa tɨ səm, kadɨ n-awi səsi gode tɨ yo.
17 Os que vos obsequiam não o fazem sinceramente, mas querem afastar-vos de mim, para que o vosso zelo seja em favor deles.
18 Nḛ kɨ m-o majɨ ngay, e ta kadɨ ɨtɨngəi bɨl me nḛ ra je tɨ kɨ majɨ kɨ dɔkagɨlo je pətɨ. Dɔkagɨlo kɨ m-goto səsi ka majɨ kadɨ uwəi nḛ ra kɨ majɨ ba ɓɨ ɨyə̰i tae al.
18 É bom ser sempre zeloso pelo bem e não apenas quando estou presente convosco,
19 NGanm je, m-ɨngə ko̰ kɨ rangɨ ɓəy kɨ mbata ləsi tə dəne kɨ nje ndoo be, bɨtɨ kadɨ ɨtəli dɨje kɨ tɔgɨ gangɨ me ta tɨ lə Kɨrɨsɨ.
19 meus filhos, por quem, de novo, sofro as dores de parto, até ser Cristo formado em vós;
20 M-ndɨgɨ ngay kadɨ mi səsi naa tɨ kɨ ɓasɨne wa kɨn, kadɨ m-əl səsi ta kɨ ndu kɨ sɔbɨ kəl-n səsi ta. Tadɔ m-gər nḛ wa kɨ kadɨ m-ra dana kɨ mbata ləsi, al.
20 pudera eu estar presente, agora, convosco e falar-vos em outro tom de voz; porque me vejo perplexo a vosso respeito.
21 Səi kɨ ɨndɨgi kadɨ ɨsi gɨn tɔgɨ tɨ lə ndu-kun, təkɨ rɔjetɨ, ɨgəri me ta kɨ ndu-kun əl kɨn al.
21 Dizei-me vós, os que quereis estar sob a lei: acaso, não ouvis a lei?
22 Makɨtɨbɨ lə Luwə əl ə nə: «Abɨrakam ojɨ ngan je kɨ dɨngəm joo: kɨ kare, ko̰e e ɓəə ə kɨ nungɨ ko̰e e ɓəə al. Dəne kɨ ɓəə tɔe nə Agar, ə e kɨ e dəw dɔrɔne tɔe nə Sara tɔ.»
22 Pois está escrito que Abraão teve dois filhos, um da mulher escrava e outro da livre.
23 NGon lə dəne kɨ ɓəə, oje təkɨ ojii ndəgɨ ngan je pətɨ kɨ dɔnangɨ tɨ, nə ngon lə dəne kɨ e dəw dɔrɔne, koje to ta dangɨ. Luwə un mɨndɨne adɨ kəte dɔ koje tɨ.
23 Mas o da escrava nasceu segundo a carne; o da livre, mediante a promessa.
24 Me ta je tɨ kɨn Luwə ɔjɨ-je nḛ kare kadɨ jɨ gər. Dəne je kɨ joo kɨn ɔji dɔ kun mɨndɨ je joo kɨ Luwə un: Kun mɨndɨ kɨ dɔ mbal Sɨnay tɨ e Agar kɨ a ojɨ ɓəə je.
24 Estas coisas são alegóricas; porque estas mulheres são duas alianças; uma, na verdade, se refere ao monte Sinai, que gera para escravidão; esta é Agar.
25 Agar e mbal Sɨnay kɨ Arabi tɨ, to tə ɓe bo kɨ Jorijaləm kɨ dɔkagɨlo tɨ kɨ ɓone kɨn be. To be, mbata Jorijaləm kɨ dɨje kɨ me tɨ pətɨ əi ɓəə je gɨn tɔgɨ tɨ lə ndu-kun.
25 Ora, Agar é o monte Sinai, na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em escravidão com seus filhos.
26 Nə Jorijaləm kɨ dɔra̰ tɨ, e ɓəə al. E ə e ko̰je tɔ.
26 Mas a Jerusalém lá de cima é livre, a qual é nossa mãe;
27 Makɨtɨbɨ lə Luwə ə nə: «Ḭ kujɨ dəne, ɨra rɔnəl, ḭ kɨ ɨgər to ndoo ngon al, ur kɔl rɔnəl. MBata dəne kɨ ngawe mbate a aw kɨ ngan je ngay ɨtə e kɨ ɨsɨ kɨ ngawne.»
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não dás à luz, exulta e clama, tu que não estás de parto; porque são mais numerosos os filhos da abandonada que os da que tem marido.
28 NGakom je, səi, ɨtoi tə *Isakɨ kɨ *Abɨrakam oje kɨ go kun mɨndɨ tɨ kɨ Luwə un ade kɨn be.
28 Vós, porém, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 Dɔkagɨloe tɨ kɨn, ngon kɨ oji-e tə ndəgɨ ngan je pətɨ kɨ dɔnangɨ tɨ adɨ ko̰ e kɨ oji-e kɨ tɔgɨ lə NDɨl Luwə. Ko nḛ wa kɨ ra nḛ kɨn ə ɨsɨ ra nḛ ɓone ɓəy.
29 Como, porém, outrora, o que nascera segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim também agora.
30 Ə se ta ri ə makɨtɨbɨ lə Luwə əl wa? Makɨtɨbɨ lə Luwə əl ə nə: «Ɨtuwəi dəne kɨ ɓəə kɨ ngone kɔ, tadɔ ngon lə dəne kɨ ɓəə a ḭ tə kɨngə nḛ nduwə naa tɨ kɨ ngon lə dəne kɨ e dəw dɔrɔne.»
30 Contudo, que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava será herdeiro com o filho da livre.
31 NGakom je, kɨ ɔjɨ dɔje, j-əi ngan lə dəne kɨ ɓəə al, nə j-əi ngan lə dəne kɨ e dəw dɔrɔne yo taa.
31 E, assim, irmãos, somos filhos não da escrava, e sim da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.